برای گریه کردن خیلی زوده. ساعت تازه ده شبه

یعنی چی شخصیت موردعلاقه‌مو دیگه نمی‌بینم

چنان نماند و چنین هم نخواهد ماند هاه؟

عشق رو از نظر علمی تفسیر میکنی؟
چون به نظر من عشق چیزی نیست که با منطق بهش رسیده باشیم، بیشتر شبیه به یه خیال باطله یا شاید یه رویا، تا مارو وسوسه کنه که به دام افسون داستان های خودمون بیوفتیم
اگه اینطوره از کجا بفهمیم که عشق واقعیه یا نه؟
ای یه عشق واقعیه یا یک دیوانگی مطلق؟

من اونقدر اطلاعات علمی بالایی ندارم که بخوام برات کامل بازش کنم و توضیح بدم ولی. عشق رو می‌تونیم الان باهم از دو سمت بررسی کنیم.
انسان‌شناسی بیولوژی و انسان‌شناسی فرهنگی.

چند وقت پیش از شایان یه سوال پرسیدم که جوابش کنجاوم کرد.

و جوابش باعث شد بپرسم که دقیقا احساسات ما تا چه حد به هرمون‌هامون ربط دارن؟
و افتادم توی rabbit hole و اتفاقا به عشق هم رسیدم‌.

چه چیزی باعث می‌شه ما عاشق بشیم؟
شهوت، کشش و وابستگی.
و هرکدوم از این سه‌تا هورمون‌های خاصی کنترل می‌شن‌ شهوت با تستسترون و استروژن، کشش با اندروفین، سروتونین و نوراپی‌نفرین و وابستگی با اکسیتوسین و وازپرسین.
و همین هورمون‌هان که باعث می‌شن شما از شدت عشق نتونید غذا بخورید و بعضی وقت‌ها بزنید روی قلبتون و بگید درد داره!

ولی از دید socio-culture یکم داستان درمورد متفاوت می‌شه. چون بحث Feelings و emotions میاد وسط که این حیطه، دوتا معنی مختلف بهشون می‌ده.

تمام حیوانات، احساس (feelings) دارن. ولی تنها حیوانی که به احساساتش معنی می‌ده و به emotions تبديلشون می‌کنه انسانه. فیلینگز یه چیز کاملا فطریه و باهاشون زاده می‌شیم ولی ایموشنز چیزیه که ما با درک و تعریفش بهشون می‌رسیم. پس دومی کاملا اکتسابیه و در نتیجه توی هر فرهنگ متفاوته.

عشق یک Emotion حساب می‌شه. پس با هر فرهنگ شکل متفاوتی با خودش می‌گیره و نتایج مختلفی هم داره‌. جامعه‌ای که توش یک نفر می‌تونه عاشق پسرخاله‌ش بشه و باهاش ازدواج کنه و جامعه‌ای که توش انقدر این اتفاق قبیح شناخته می‌شه که کسی حتی بهش فکر هم نمی‌کنه.