🎬 Title: THE MECHANICS OF FLUIDS 2022
🎬 Director: #GalaHernándezLópez
🎬 Genre: #Documentary #Short
🎬 Country: #France
🎬 Festivals: #CésarAwards

🙌 اگر مایل هستید که فیلم ترجمه شود و اسپانسر ترجمه زیرنویس این فیلم می‌شوید، لطفا در کامنت‌ اعلام بفرمایید.

If you want this movie to be translated and become a financial sponsor for the subnoscript translation of it, please let us know. (for Iranians abroad)


خلاصه داستان
در سال ۲۰۱۸، کاربری با نام «آنارشیست نفرین‌شده» یادداشتی با عنوان «آمریکا مسئول مرگ منه» در یک انجمن آنلاین برای اینسل‌ها منتشر کرد. اینسل‌ها زیرفرهنگی از مردان دگرجنس‌خواه هستند که فعالیت‌های خشونت‌آمیزشان، فضای آنلاین را در بسیاری از نقاط تحت تاثیر قرار داده و در برخی موارد منجر به اقدامات دلهره‌آوری در دنیای واقعی شده است.

آیا او واقعا خودکشی کرد؟ همانطور که در نوشته‌‌اش ادعا کرده، آیا آمریکا مسئول مرگ اوست؟ «مکانیک سیالات» جستجویی برای یافتن سرنخ‌هایی در تاریک‌ترین گوشه‌های اینترنت و در عین حال، مقاله‌ای درباره‌ی درد و تنهایی در عصر الگوریتم‌هاست.

©️ Cinephilia
🎗@Video_Archives

La.Mecanica.de.los.Fluidos.2022.1080p.WEB-DL.AAC2.0.h264_CINEPHILIA



©️ Cinephilia
🎗@Video_Archives

English Subnoscript

نسخه مرمت شدەی «خشت و آینه» نیم قرن بعد از ساخت فیلم در جشنواره ونیز ۲۰۱۸ نمایش داده شد. این ویدئو به زبان انگلیسی و ترجمه فارسی از سینه‎فیلیا، با مقدمه‌‎ی احسان خوشبخت و در ادامه صحبت‌های ابراهیم گلستان در مورد شیوه فیلمسازی وی و نحوه ترمیم فیلم می باشد.
با تشکر از محمدرضا و دانیال عزیز بابت حمایت و ترجمه.
Brick and Mirror

©️ Cinephilia
🎗@Video_Archives

بعد از پایان مراسم افتتاحیه، فیلم «پرده دوم» اثر «کوئنتین دوپیو» به نمایش در آمد و تحسین برنامه‌ریز‌های جشنواره رو به دنبال داشت، از این منظر که چقدر فیلم مناسبی برای افتتاحیه انتخاب شده.
این فیلم بیشتر از این حیث مورد توجه قرار گرفته، که افرادی(غالبا گروه‌های فکری چپ‌/ووک و اکتیویست‌ها) در همان فرانسه و کمی آنطرف‌تر از سالن لومیر در شهر کن، رویای بوجود آوردن مِی ۶۸ دیگری را در سر می‌پرورانند و به بهانه جنبش Metoo و نابرابری دستمزد در بین کارکنان حاضر در کن، قصد تعطیلی جشنواره را دارند.

فیلم جدید دوپیو طبق روال دیگر فیلم‌هایش با همه‌ چیز شوخی می‌کند(حتی ارجاعاتی به Metoo) و این ‌سری دیوار چهارم را هم می‌شکند و کاراکتر‌ها مستقیما رو به دوربین/تماشاچی صحبت می‌کنند.
طبق نقد‌هایی که از فیلم منتشر شده، فیلم ظاهرا عالی نیست ولی آنقدر هم فیلم بدی نیست که منتقدان آمریکایی ازش بد گفتند؛ منتقدان اروپایی فیلم رو تاحدی دوست داشتند و حتی یک متا-فیلم امروزی خیلی خوب توصیف‌اش کردند.

برنامه‌ریزی جشنواره از زاویه دیگری هم مورد ستایش قرار گرفته؛ فیلم ۸۰ دقیقه‌ای دوپیو قبل از اکران نسخه ترمیم شده‌ی فیلم درخشان و طولانی آبل گانس برنامه‌ریزی و چیده شده.
در اینجا مفصل راجع‌به نسخه آماده شده‌ی ناپلئون برای جشنواره کن امسال نوشتم.
#Cannes77


©️Cinephilia
🎗@Video_Archives

یک تصویر و سه سرنوشت
این تصویر مربوط به سال ۱۳۴۴ است؛ نمایی از فیلم «مراد و لاله» به نویسندگی و کارگردانی صابر رهبر. در این تصویر سه بچه کنار هم ایستاده‌اند؛ اولی (لیلا فروهر) دختربچه‌ای‌ست که چند سال بعد به بلوغ هنری رسید و فیلم بازی کرد و آواز خواند و بعد انقلاب شد و حالا در آن‌سوی آب‌ها می‌خواند. دومی (مجید فریدفر) است، که راهی جبهه شد و در اوایل جنگ به شهادت رسید. سومی هم (اسدالله یکتا) هنرپیشه فیلم‌های پیش از انقلاب است؛ پیرمردی کوتاه‌قد که در حاشیه میدان هفت تیر بساط سیگارفروشی داشت.
تقدیر و بازی روزگار چیز غریبی‌ست، ولی دیدن این عکس شاید دست‌کم تلنگری باشد برای کسانی که مدام می‌خواهند بچه‌های این سرزمین را دسته‌بندی کنند و مردم را در طبقه‌بندی‌های خودشان جای دهند. این بچه‌ها همه از یک نقطه شروع می‌کنند، فرزندان همین خاک‌اند، اگر مسیرشان عوض می‌شود و به مقصدهای مختلفی می‌رسند حاصل شرایط و اتفاقات روزگار است.

صفحه اینستاگرام:
‏Instagram.com/filmemrooz.official

کانال یوتیوب:
‏Youtube.com/@filmemrooz

اولین پوستر رسمی فیلم “اوه، کانادا” ساخته‌ی “پل شریدر” که در بخش رقابتی کن ۲۰۲۴ حضور دارد.



#️⃣ #Cannes77
©️ Cinephilia
🎗@Video_Archives

‎
شهروند قدیس؛ شمشیر دو لبۀ امید
تیناتین کاجریشویلی، فیلمساز گرجستانی، با ساخت فیلمی تمثیلی سیاه و سفید که در آن مذهب و خرافه در هم آمیخته‌اند، از سبک قبلی خود فاصله گرفته و اثری عجیب و جذاب خلق کرده است.

در فیلم‌های قبلی خود، «عروس‌ها» و «افق»، کاجریشویلی به بررسی روابط پیچیده بین فردی می‌پرداخت و اغلب احساسات شدید را در کار خود به تصویر می‌کشید. اما فیلم جدید او، شهروند قدیس، که در بخش رقابتی جشنواره کارلووی واری به نمایش جهانی درآمد، سبک دیگری از فیلمسازی او را نشان می‌دهد.

این فیلم، داستانی تمثیلی است که در جهانی سورئال روایت می‌شود؛ دنیایی که همزمان همان دنیایی‌ست که ما در آن زندگی می‌کنیم و هم چند قدمی با آن فاصله دارد.

فیلم با تصویربرداری چشم‌نواز و سیاه و سفید توسط «کروم رودریگز»، فیلمبردار بلغارستانی، حول محور یک معدن گرجستانی و مجسمه یک قدیس می‌چرخد. این مجسمه به جای صلیب سنتی، بر روی تیره‌ای به شکل T به صلیب کشیده شده و بر روی سکویی قرار گرفته است. معدنچیان قبل از پایین رفتن به سمت تونل‌ها، به دور آن می‌چرخند تا از آن برکت و شانس طلب کنند.

Cinephilia
@Video_Archives

‎
راهنمای ما در این دنیا، «برِدو» است، مردی میانسال که در آستانه پیری قرار دارد و در بخشی از معدن که ده سال پیش فرو ریخته زندگی می‌کند. این حادثه جان گروهی از معدنچیان از جمله پسرش را گرفته است. «برِدو» با یک سگ زندگی می‌کند، اما کسی که واقعاً در کنارش زندگی می‌کند، روح یا سایه پسرش است. او در فیلم ظاهر نمی‌شود، اما «برِدو» اغلب با او صحبت می‌کند.

کم‌کم با شخصیت‌های اصلی دیگر آشنا می‌شویم که بیشتر آنها، مانند قدیس، بیشتر از شخصیت، «نمادین» هستند. افسر امنیتی مغرور، مدیر معدن حقیر و مستبد و ماری که به پول نیاز دارد، از جمله این شخصیت‌ها هستند. شوهر ماری، «وانو» پاهایش را از دست داده و ماری می‌خواهد با سرمایه‌گذاری در ساخت معبدی برای قدیس و مرمت مجسمه، معجزه‌ای را به زندگیش بیاورد.

Cinephilia
@Video_Archives