‎
کلمات منتقد نمی‌توانند به طور کامل نیروی جهش اکتاو و تأثیر آن بر فیلم رنوار و کل آثار او را به تصویر بکشند. ساريس می‌گوید این لحظه «در تار و پود سینما تنیده شده است.»

چه سینه‌فیل‌ها و چه تماشاگران معمولی، با لحظات درخشانی که تکانمان می‌دهد، تسخیر می‌شویم. اگر چند تجربه‌ی ناگهانی درخشان برایمان جرقه بزند، از تماشای فیلم راضی خواهیم بود. منتقد می‌تواند به آن‌ها اشاره کند، اما نمی‌تواند آن‌ها را به طور کامل توضیح دهد.

معنای درونی حاصل مهارت و شخصیت است، اما نمی‌توان آن را به آن‌ها تقلیل داد. این معنای درونی زیبایی‌ای خاص و گذرا خلق می‌کند که منحصر به سینماست.

همهٔ ما ساریسِ خودمان را داریم. آنچه تا به حال گفته‌ام صرفاً تکه‌هایی از ساریسِ من است، و آن‌ها عمدتاً گرایش دانشگاهی دارند. دلیلش این است که به نظر من ساریس، از جمله‌ی چیزهای دیگر، نحوه‌ی تدریس تاریخ و نقد فیلم در دانشگاه‌های آمریکا را تغییر داد.

در حالی که «کیل» بر روزنامه‌نگاری فیلم، به ویژه در بازارهای سطح بالا، تأثیر گذاشت، میراث سارِیس را بهتر است در نقد سینه‌فیلی (فیلم کامنت، فیلم کوآتری و امثال آن) و مطالعات دانشگاهی فیلم مشاهده کرد.

Cinephilia
@Video_Archives

‎
بسیاری از کسانی که تا حدی سارِیسی بودند (ژانین باسینگِر، جیمز ناریمور، جان بلتون، ویلیام پاول، الیزابت ویس، چاک وولف، مارک لنگر، رابرت لانگ و غیره) استاد دانشگاه شدند. دنبال‌کنندگان «کیل» به نوشتن مقاله روی آوردند، اما سارِیسی‌هایی مثل تاد مک‌کارتی و جوزف مک‌برایِد کتاب‌هایی را نوشتند که کاملاً بر پایهٔ تحقیق بنا شده بودند.

نسخه‌ی ساریس از نظریه‌ی مؤلف، به روش‌های بسیار جالبی، در تک‌نگاری‌های کارگردانان از انتشارات دانشگاهی بازآفرینی شده است. او یک بار با تأسف گفت که در میان روزنامه‌نگاران یک دانشگاهی و در میان دانشگاهیان یک روزنامه‌نگار است، اما توانست به شکلی ماهرانه این شکاف را پر کند.

ساريس در سال ۱۹۶۵ برای نیویورکر بیش از حد تندرو بود، و احتمالاً برای نیویورکرِ امروز هم همین‌طور است. اما تاریخ، نه فقط تاریخ سینما، به نفع او بود.



این مقاله به قلم «دیوید بوردول» اندکی پس از فوت ساریس منتشر شد که ترجمه اختصاصی آن را به فارسی از کانال «سینه‌فیلیا» خواندید.

(پرش به ابتدای این مطلب)

💰 اسپانسر: محمدرضا
✍️ مترجم: پگاه مناجاتی


Cinephilia
@Video_Archives

امتیازات منتقدان نشریات مختلف به دو فیلم پخش شده تا به امروز از بخش مسابقه کن ۲۰۲۴ توسط اسکرین دیلی

◽️امتیازات از ۴ ستاره است.
پ.ن: امتیازات نشریات پوزیتیف، لوموند، نیویورکر، تایم و تلگراف از اعتبار بیشتری برخوردارند.



#️⃣ #Cannes77
©️ Cinephilia
🎗@Video_Archives

Rapture 2023 Official Trailer

جدول ارزشگذاری فیلم‌های ۱۵ روز با سینماگران کن ۲۰۲۴ (همان دو هفته با کارگردانان سابق که تغییر نام داده است) تا امروز

◽️امتیازات از ۵ است.



#️⃣ #Cannes77
©️ Cinephilia
🎗@Video_Archives

Rapture.2023.1080p.WEB-DL.AAC5.1.x264-Cinephilia


©️ Cinephilia
🎗@Video_Archives

Caline.2021.480p.WEB-DL.AAC5.1.x264-Cinephilia

©️ Cinephilia
🎗@Video_Archives

امتیازات منتقدان نشریات مختلف به چهار فیلم پخش شده تا به امروز از بخش مسابقه کن ۲۰۲۴، توسط اسکرین دیلی

◽️امتیازات از ۴ ستاره است.
پ.ن: امتیازات نشریات پوزیتیف، لوموند، نیویورکر، تایم و تلگراف از اعتبار بیشتری برخوردارند.



#️⃣ #Cannes77
©️ Cinephilia
🎗@Video_Archives

کلی ریویو از فیلم کوپولا منتشر شده و من هنوز یک ریویوی نصفه نیمه‌ی ساختارگرایانه از فیلم پیدا نکردم که ترجمه کنم و در کانال بذارم.
این مشکلی که از کمبود نقد نئوفرمالیستی، در بین منتقد‌های امروزی فارسی زبان پیدا می‌شود، کاملا قابل بسط و تعمیم به منتقدان امروزی فیلم در سراسر جهان هم است و ریویو‌ها یا شده توضیح داستان فیلم یا ریویوهایی منشعب از نقد فمینیستی و مارکسیستی فیلم و در بهترین حالت ریویوهای سینه‌فیلی و تاریخ سینمایی که حداقل گریز‌هایی به مبحث نگره مولف می‌زند و تماتیک‌های مشابه رو از محبث متا-فیلم بررسی می‌کند.

اگر فکر می‌کنید که ریویوی فرمالیستیِ نصفه و نیمه با یکبار دیدن فیلم قابل ارائه نیست کاملا اشتباه می‌کنید و منتقد فرمالیستی با همان یکبار دیدن فیلم، حداقل به شکل و ساختار روایت دست پیدا می‌کند (مگر در فیلم‌هایی که ساختار فیلمنامه ضدپیرنگ باشند و از تکنیک‌های روایی موازی و متقاطع استفاده کنند) و توضیحاتی رو از استراتژی میزانسنی و دکوپاژ کارگردان و استتیک بصری فیلم دریافت می‌کند که بخواهد توضیح دهد.