راستش را بخواهيد، هنوز از كلاردشت چيزي براي گفتن ندارم.
از ديشب كه به اينجا آمده ام، از ويلا بيرون نرفتم.

شام خىردم، خوابيدم.
بيدار شدم، صبحانه خوردم و بعدش هم ...

ميدانيد؟
فقط ميشود گفت هوايش خوب است.
به زيبايي فيلبند نيست (احتمالا).

@abitpsycho

در
ديوار
پنجره
تراس
كوه ها در دوردست
درختان در نزديكي
فندق به مقدار زياد.

همين را ميدانم از شهري كه اكنون كه در آن هستم.

@abitpsycho

من به عنوان يك پسر در اين لحظه دچار افسردگي قبل از زايمان شدم.
چرا؟
به اين علت كه وقتي برگردم تهران از فرط بي پولي خواهم زاييد.
@abitpsycho

اين آهنگه هست كه ميگه:
تو مال مني...
قلبمو ميبري...
بگو تا كي كجا، دلو ميخواي ببري...

همش حس ميكنم خواننده الان نفسش بند مياد و ميميره.
تمام طول آهنگ رو استرس دارم.

@abitpsycho

در نزدیکی کلاردشت، جنگل هست.
درختان زیاد.
درختان بلند.
درختان کهنسال.
درختان بزرگ.
درختان سبز.
مه!

این جنگل ها همان هایی هستند که بنیان اصلی هارر مووی بر آن ها استوار است، گویی!

برای من که به قصدِ دریا جهت شمال قطب نما را دنبال میکردم، این ماندگار شدن در کوه و جنگل در ذهنیتم آن چنان خواستنی نبود اما حضور در میان انبوه درختان تصورم را از جنگل تغییر داد.
جنگل های مازندران و گیلان در ارتفاعات با هر آن چه من از جنگل در ارتفاعات زاگرس و کهگلویه و بویراحمد یا کردستان و چهارمحال و بختیاری . اصفهان و گرگان و هرکجا دیده بودممتفاوت است.
سرد است. نم دارد، و وسعت دیدت در مه به شعاع 20متری هم نمیرسد گاهی.
در میان آن همه سبز، کوچکی و عظمت جنگل، غرقت میکند.

منکر نمیشوم که نزدیکی غروب، وقتی هوا کمی مرطوب است و باد سردی میوزد که گویی سرما و "مه" تنت را لمس میکنند،شنیدن صدای جنگل، ترسناک است.

جنگل های اطراف کلاردشت درنهایت زیبا هستند!

@abitpsycho

‏من عموما دلم براي اشيا تنگ ميشه.
‏ميرم از جاشون درشون ميارم و ميبينمشون و لمسشون ميكنم و ميزارم سر جاشون.

‏اين اشيا ميتونن چاقو باشن يا ساعت يا گوشي قديمي يا صدف يا قطعه هاي چوبي يا هرچي.

@abitpsycho

علي رغم دلتنگي و فشار رواني اي كه تحمل ميكردم بخاطر دور بودن از تهران داشتم از حضور در كلاردشت لذت ميبردم كه كلاردشت را به مقصد نمك آبرود ترك كردم.
نمك آبرود اما كمتر بكر است.
هوايش گرم تر است.

زندگي لوكس و شمال شهري تهران به اينجا رسيده است و آن چنان كه بايد حس طبيعت را ندارد.
پر است از مدرنيته و شهريت اصطلاحا لاكچري تهران.
برند استورها و كافه ها و ... همان تهران دهه ٩٠ امروزند، فقط در فضايي سبزتر و مرطوب تر.

@abitpsycho