متاسفانه همخانه ام شوخی های من را درک نمیکند.
مثلا دیشب که گفته بود موقع آمدن دو تا موز بگیر و من سه تا موز گرفتم و به خانه رفتم، متوجه شوخی ام نشد.

@abitpsycho

«که هستم من آن تک درختی که در پای طوفان نشسته...»

@abitpsycho

دلم برای اتاقمان در خوابگاه تنگ شده است.

@abitpsycho

فکر میکنم ف. کرونا گرفته باشد.

علائمی مثل خستگی و تب و سرفه و عطسه ندارد!
و از خانه هم بیرون نمیرود، اما از غذاهایی که می‌پزد اینطور بر می‌آید که طعم و بوی غذا ها را حس نمیکند که این یکی از علائم اصلی کروناست!

@abitpsycho

‏چند وقت پیش یه پروژه خیلی خوب داشتم که بابتش ساعتی ۲میلیون و صد میگرفتم.

فقط بدیش این بود که کاره دو دقیقه طول کشید.

@abitpsycho

‏من یه آلارم دارم که روش تایپ کردم: «اگه بیدار نشی به گا میری.»

و هرروز هم بیدار نمیشم‌.

@abitpsycho

‏موی بلند من برای هرکس فایده نداشت، برای دوستانم خوب بود.

هرکدام که موی بلند در خانه شان پیدا میشود با خیال راحت توجیه میکنند که «موی آرشامه!»

برفرض که من موهایم بلند است و همه جا هم میروم و موهایم هم میریزند.

اما باور کنید موی من سبز نیست!

@abitpsycho

امروز احتمالا از آخرین روزهاییست که با ف. زندگی میکنم.

قرارداد خانه ی جدید را برای ۱۵ ام این ماه نوشتیم و این برای من معنیش این است که نهایتا تا چند روز بعد از ۱۵ ام باید در آن جا ساکن شوم.
هرچه باشد و نباشد قرار است اجاره اش را بدهیم و وقتی در اسکیل «میلیون تومان» از پولتان را که به هزار ضرب و زور در می‌آورید و اصلا هم ناقابل نیست بخواهید اجاره بدهید، منطقیست که حتی کار و زندگیتان را تعطیل کنید و در خانه بچپید و خودتان را به دیوارهایش بمالید اصلا!
چه رسد به این که در زودترین حال ممکن در آن جا ساکن شوی.
و من هم آدم منطقی ای هستم و هرچه زودتر به خانه جدید می‌روم اگرچه وسایل ندارد هنوز و نمی‌دانم هم چه وقت و چطور قرار است داشته باشد!

و همه این ها ذره ای تاثیر بر خیار پوست کندن ف. برای صبحانه ندارد و خیارش را پوست می‌کند.
چای را دم کرده ام، در لیوان میریزم‌ و روی اپن میگذارم.

ف. با بشقاب خیار و گوجه می آید مینشیند روی اپن.
شروع میکند به لقمه گرفتن و خیار و گوجه چیدن روی پنیر.
لیوان چای جلویم است و نگاهم به اسکرین گوشیست و مشغول تایپ کردنم.

ف. میگوید: صبحانه که نمیخوری، چاییتو بخور، سرد شد. سرت تو گوشیه کله صبح!

و علیرغم تمام احترامی که برای تک تکتان قائلم، حق را به ف. میدهم و تایپ کردن را سریعتر تمام میکنم اگرچه هنوز به هسته ی اصلی آن چه که داشتم می‌نوشتم نرسیده بودم حتی!

چای سرد چه فایده دارد؟
«آدم چای ای را می‌خورد که به شاشیدنش بیرزد»

@abitpsycho

شور و هیجان زندگی با زبتون چین چین.
[زندگی خرج داره بهرحال]

ترکمانچایم را پس میدی یا چی؟

@abitpsycho

‏اول عینک گرد میزنن بعد چپ میشن یا اول چپ میشن بعد عینک گرد میزنن؟

@abitpsycho

اولین گام من برای چپ شدن اما عینک گرد خریدن نه، که اتفاقاً شروع مبارزه با سرمایه داریست و همچنین تلاش برای ایجاد همدلی میان مردم!

احتمالا از این که مصرف گرایی از بارز ترین نمودهای زندگی در دنیای سرمایه داریست آگاهی دارید و یکی از راه های مبارزه با مصرف گرایی تلاش برای کمتر خریدن کالای نو است.

که این ها همه به این معنی نیست که برای خرید هر کالای نویی پول داشته باشم و انتخابم لزوما نخریدن آن باشد‌ که به استفاده و خریدن کالای دست دوم روی بیاورم!


از سوی دیگری خانه ی جدید، اسباب میخواهد!

حالا همه ی این ها را که کنار هم بگذاریم،
میتوانم اینجا اعلام کنم که اگر چپ نیستید هم کالای اضافی خانه تان را دور نیندازید و قبلش یک پیامی چیزی بدهید و به من بگویید، شاید چیزی در خانه نیاز داشته باشم که شما به آن نیاز ندارید!

@abitpsycho

من خرم!
امروز عصر به آرمین زنگ زدم.
سلام و احوالپرسی که کردم، هرچه فکر کردم یادم نمی‌آمد که چرا زنگ زدم، مطمئن بودم کار مهمی داشتم!
در آن لحظه چون در محل کار بودم، فکر کردم باید چیزی مربوط به کار بوده باشد، برای این که نگویم یادم رفت چرا زنگ زدم، یک چیزی پیدا کردم و گفتم.

تا همین لحظه یادم نبود چرا زنگ زده بودم و من خرم.

تولد این نازنین مرد را میخواستم تبریک بگویم و پای تلفن یادم رفت!
شما که نمیشناسیدش هم این روز را میمون بدانید.

آرمین یک دانه است و انشالله که خدا زیادش نکند، همینطور یک دانه بماند و خوب و خوش و سالم و سرحال و موفق باشد و مثل من خر نباشد.

@abitpsycho

وضعیت خونه جوریه که حداقل ۳ تا کوزت تمام وقت و چند تا بَرده بصورت پاره وقت لازمه تا تمیز بشه.

قسمت مورد علاقه ام از خونه.

@abitpsycho

بازنمایی از ابتدای تاریخ در رابطه با امور بیرونی و آشنا در حافظه ی بصری انسان است و تا اواخر دوره ی پست امپرسیونیستی ادامه پیدا کرد و در نیمه ی قرن بیستم به شیوه ای متفاوت در آمریکا و انگلستان نمایان شد.
پس از جنگ های جهانی اول و دوم این شیوه ی بازنمایی در هنر اکسپرسیونیست انتزاعی آمریکا در آثار افرادی چون جکسون پولاک و روتکو به مرحله ای جدید وارد شد.
میراث آن ها در میانه ی قرن بیستم به هنرمندان پاپ رسید و تا امروز همچنان در خلال آثار پست پاپ و هنرهای مفهومی جای خود را باز کرده است.

اینجا با دو اثر هنری متفاوت از دو هنرمند مواجه هستیم که یکی گونه ای از بازنمایی در اجراست که در بستری متفاوت به یادآور یک نشانه ی آشناست.

قلبی که تیر از آن رد شده است.

و یک اثر هنری که به بازنمایی و مستندسازی اجرای مذکور خلق شده است.
یکی از نکات قابل توجه در این اثر حضور دو هنرمند است.
اشاره به هنرمند اول تصویری از یک دست خلق کننده است.
اشاره ی کمرنگ تر اما در قالب تصویر نیست و بلکه خود اثر است که حضور عکاس را به صرف خلق شدن این اثر ثبت میکند.

@abitpsycho

سلامت همه آفاق در سلامت توست

به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد

@abitpsycho

ولی ارمیا حقش نبود اول شه...

@abitpsycho

ولی من هیچوقت یادم نمیره، صبحی که نتایج کنکور اومد بابام زنگ زد رتبه ام رو پرسید.
با خوشحالی گفتم: هشتاد.
با ناراحتی گفت: اشکال نداره.

@abitpsycho

روزگار غریبیست نازنیینای توی خونه...

@abitpsycho

زمانی را به یاد می آورم که همه چیز خوب بود و تنها غمم سر رفتن حوصله ام بود.

خیلی که حوصله ام سر میرفت، سراغ نوارهای ویدیویی توی خانه میرفتم و یکی درمیان برمیداشتم و وارد دستگاه میکردم.

بعضیشان فیلم بود، بعضی موزیک ویدیو، بعضی کارتون و بعضی مستند.

هیچوقت اهل کارتون دیدن نبودم. اگر قرار بود چیزی که به خیال خودم غیر واقعیست را دوست داشته باشم، انتخابم بازی های کامپیوتری بودند.

یکی از ویدیوهای مورد علاقه ام در کودکی اما یک نوار بود که تعدادی موزیک ویدیو روی آن ضبط شده بود.

آن را پلی میکردم و با آن میخواندم و میرقصیدم.

از نظر اعضای خانواده اما درخانه میدویدم و اصواتی نامشخص را فریاد میزدم.

مهم این بود که مشکلم با سر رفتن حوصله را حل میکرد!

شاید شما هم یک وقت حوصله تان سر برود و بخواهید در خانه بدوید و فریاد بزنید.
استحقاقش را دارید که به آن موزیک ویدیو دسترسی داشته باشید لابد!

برایتان ضمیمه اش میکنم:

https://www.youtube.com/watch?v=YL4-O4L4C3I