آرشام میگوید:
Hadi Pakzad – Pas Man Chi (What About Me)
نوشته ای پیرامون ترانه ی "پس من چی؟"
وقتی حدود و مرزها در دنیا تعریف می شدند، حق نیز برای انسان ها شروع به تعریف شدن کرد؛ که البته عرف همه ی این تعاریف بر پایه ی همان اخلاقیات افلاطون ها بود؛ که کم کم شکل قرارداد به خود گرفته بودند. سهم، سهم آن قسمتی از دنیاست که ما امکان و اختیار دست یافتن به آن را داریم؛ اما پس فرق سهم با حق چیست؟ حق از روی عرف تعیین می شود ولی سهم از روی وجدان خود شخص، مثلا شما می خواهید از وسیله ی دوستتان که پیش شما امانت است استفاده ای کنید که او نمی داند، خب بدیهی ست که عموم افراد این عمل شما را مشروع نمی دانند؛ اما یقینی در وجود شما انجام این استفاده را بلامانع می داند و شما حتی عذاب وجدان هم ندارید؛ پس این استفاده حق شما نیست، ولی سهم شما هست.
کودک تر که بودم آموخته بودم که اگر کسی به مرزها و حدود من تجاوز کرد می توانم به او بگویم تو حق نداری؛ اما بعدها خود من بارها به حدود دیگران وارد شدم و بارها شنیدم که به من گفتند تو حق نداری؛ اما به راستی چه کسی استحقاق واقعی ما را می داند؟ چه کسی بهتر از خود ما؟ خب این مسئله صورت تازه ای هم ندارد و به نوعی تجربه ی مشترک همه ی ماست و هر روز حق همه ی ما قسمتی از سهم دیگران می شود.
اما ترانه ی "پس من چی" را وقتی گوش کنید که حق شما قسمتی از سهمِ عزیزترین کستان بشود.
هادی پاکزاد
اردیبهشت 88
@HPakzadArt
وقتی حدود و مرزها در دنیا تعریف می شدند، حق نیز برای انسان ها شروع به تعریف شدن کرد؛ که البته عرف همه ی این تعاریف بر پایه ی همان اخلاقیات افلاطون ها بود؛ که کم کم شکل قرارداد به خود گرفته بودند. سهم، سهم آن قسمتی از دنیاست که ما امکان و اختیار دست یافتن به آن را داریم؛ اما پس فرق سهم با حق چیست؟ حق از روی عرف تعیین می شود ولی سهم از روی وجدان خود شخص، مثلا شما می خواهید از وسیله ی دوستتان که پیش شما امانت است استفاده ای کنید که او نمی داند، خب بدیهی ست که عموم افراد این عمل شما را مشروع نمی دانند؛ اما یقینی در وجود شما انجام این استفاده را بلامانع می داند و شما حتی عذاب وجدان هم ندارید؛ پس این استفاده حق شما نیست، ولی سهم شما هست.
کودک تر که بودم آموخته بودم که اگر کسی به مرزها و حدود من تجاوز کرد می توانم به او بگویم تو حق نداری؛ اما بعدها خود من بارها به حدود دیگران وارد شدم و بارها شنیدم که به من گفتند تو حق نداری؛ اما به راستی چه کسی استحقاق واقعی ما را می داند؟ چه کسی بهتر از خود ما؟ خب این مسئله صورت تازه ای هم ندارد و به نوعی تجربه ی مشترک همه ی ماست و هر روز حق همه ی ما قسمتی از سهم دیگران می شود.
اما ترانه ی "پس من چی" را وقتی گوش کنید که حق شما قسمتی از سهمِ عزیزترین کستان بشود.
هادی پاکزاد
اردیبهشت 88
@HPakzadArt
برای تنهایی پردیس هنرهای زیبا...
که هیچوقت در این سالها اینچنین در سکوت و سکون ندیده بودمش
@abitpsycho
که هیچوقت در این سالها اینچنین در سکوت و سکون ندیده بودمش
@abitpsycho
این که تصور میکنید من از آب و گل در اومدم خیلی اشتباهه.
درسته که از آب در اومدم ولی راستش بد تو گل موندم.
@abitpsycho
درسته که از آب در اومدم ولی راستش بد تو گل موندم.
@abitpsycho
👍1
Forwarded from تكرّر (Mohanna)
احساس میکنم ماه باید یه جایی همین نزدیکیها باشه ولی هر چی میگردم پیداش نمیکنم.
«گاف»
ما به گاه غریبی زاده شده ایم.
منزلگاهمان آرایشگاهی است از یادگاری های گذشته مان.
آزمایشگاهمان اما حجله گاهی ست، پناهگاه رویان های در حال ظهور.
ما گیر اقتاده ایم به گاه گذر.
گرد بر گرد گندابیست گسترده.
گمان گشایش گمراهی دیگریست.
گماشته ای نیست به نگهبانی.
گله ای نیست.
گناه گندم گریبانمان گرفته.
گرما گرانسنگی میکند.
بی گاه، بی گدار به آب میزنیم.
گرامیداشتهامان از برای گشتن ماه ها و سال هاست.
ما دنباله گردانی هرزه گردیم.
گاه برگزیدن نیست.
گره گشا گاشتنیست با گشتن.
@abitpsycho
ما به گاه غریبی زاده شده ایم.
منزلگاهمان آرایشگاهی است از یادگاری های گذشته مان.
آزمایشگاهمان اما حجله گاهی ست، پناهگاه رویان های در حال ظهور.
ما گیر اقتاده ایم به گاه گذر.
گرد بر گرد گندابیست گسترده.
گمان گشایش گمراهی دیگریست.
گماشته ای نیست به نگهبانی.
گله ای نیست.
گناه گندم گریبانمان گرفته.
گرما گرانسنگی میکند.
بی گاه، بی گدار به آب میزنیم.
گرامیداشتهامان از برای گشتن ماه ها و سال هاست.
ما دنباله گردانی هرزه گردیم.
گاه برگزیدن نیست.
گره گشا گاشتنیست با گشتن.
@abitpsycho
یه وقتی آدم به انجام یه چیزی فکر میکنه، اما کلی میگرده و واسه انجام ندادنش دلیل پیدا میکنه.
اما میدونید؟
آدم اشتباه میکنه.
@abitpsycho
اما میدونید؟
آدم اشتباه میکنه.
@abitpsycho