زن گذاشت تا اشک او تمام شود. با نوک انگشتان سر او را نوازش می‌کرد و بدون اینکه او را وادار به اعتراف کند که به خاطر عشق اشک می‌ریزد، فوراً قدیمی‌ترین گریه‌ی تاریخ بشر را شناخت.

صدسال تنهایی|گابریل گارسیا مارکز، بهمن فرزانه

Self-portrait by Zoé Hibert, Paris 2024

‌ای روی تو به تیره‌شبان آفتابِ روز
می‌خواهمت هنوز...

-حمید مصدق

کوپیدو و پسوخه، ۱۸۴۳
از ویلیام پیج
Cupid and Psyche, 1843
By William Page

غم؛
Annamorphin

دچار افسردگی بود.
می‌دانی افسردگی یعنی چه؟ تابه‌حال کسوف دیده‌ای؟ خب، این هم مثل آن است: ماه جلوی قلب می‌آید و قلب دیگر نوری از خودش نمی‌پراکند. روز روشن تبدیل به شب تاریک می‌شود.

دیوانه‌بازی|کریستین بوبن، پرویز شهدی

نیلوفر آبی، ۱۹۰۰
از آلیس پایک بارنی
Waterlily, 1900
By Alice Pike Barney

Some day
You will find a better place to stay
You'll never need to feel this way again
Again, again

Annamorphin

هنوز نمرده بودم، ولی داشتم به‌سرعت می‌گندیدم. کی توی این وضعیت نبود؟
همه‌مان مسافر این کشتی سوراخ بودیم و دل‌مان هم خوش بود که زنده‌ایم.

عامه پسند|چارلز بوکوفسکی

Shadows in Paradise, 2015 by Marianna Rothen

شاهکار؛
-Annamorphin

بدبختی، ۱۸۸۶
از کریستوبال روخاس
The Misery, 1886
By Cristóbal Rojas

از خودم می‌پرسم چرا گذشته را فراموش نمی‌کند؟ چرا نمی‌فهمد؟ چرا نمی‌بخشد؟
چرا ندارد. بعضی زخم‌ها هستند که جوش نمی‌خورند. مزمن می‌شوند و با گذشت زمان عمیق‌تر می‌شوند.

دو دنیا|گلی ترقی

این‌طور بارم آورده بودند که بترسم، از همه‌چیز، از بزرگ‌تر که مبادا بهش بربخورد، از کوچک‌تر که مبادا دلش بشکند، از دوست که مبادا برنجد و تنهایم بگذارد، از دشمن که مبادا برآشوبد و به سراغم بیاید.

هم‌نوایی شبانه ارکستر چوب‌ها|رضا قاسمی