خارجی‌ها به این میگن virtu signaling
یه چیزی معادل ریاکاری خودمونه، اما ریا درباره نمایاندن یک فعل خاصه، اما این درباره ابراز یک موضع خاص.
اینکه من بگم خشونت کور بد است، هیچ مفهومی نداره. چون مخاطبان من نیستند که دست به خشونت کور می‌زنند. اونی که خشمش رو مثل اسپری به همه‌جا میپاشه، نمیاد «اعوذ‌بالله من البنجاه و هفت» شما رو بخونه. پس تنها کارکردش اینه که بگم «ببینید من چه آدم اخلاقمداری هستم».

خشونت کور، در هر جنگی وجود خواهد داشت. کسی که ترس ازینکه بی‌گناهی زیر دست و پا بمونه رو حجتی میاره برای برائت از جنگ، باید با هر جنگی مخالفت کنه، از جمله جنگ بین شر عریان و خیر. اتفاقا در انقلاب محمد علیه کفار قریش هم کم نبودند افرادی که زیر دست و پا موندند.

تا شما بشینی تفقه فلسفی کنی که چه کاری درست است، آب همه رو خواهد برد. من با تجاوز به بسیجی مخالفم، اما به کسی نمیگم اگه بسیجی گرفتید بش تجاوز نکنید. چون فرمانبردار من نیستند، و اساسا فضای چنین جنگی فرمان‌پذیر و نصیحت‌پذیر نیست، و مقصر اینکه به چنین فضایی رسیده‌ایم، مردم نیستند (من با هیچ‌کس تعارف ندارم و تقصیرات مردم رو لیست می‌کنم و به صورت‌شون می‌کوبم و بارها این کار رو کردم، اما این در لیست قرار نمی‌گیره).
حالا اگه بدونم که بازیگران یک بازی بزرگ، فرمانبردار من نیستند، و اساسا فضا فضایی نیست که فرمانبردار کسی باشند؛ و با علم به این موضوع باز بیام بگم مواظب مقعد بسیجیان باشید یا وسط بزن بزن چک کنید کسی که کپی بسیجی است با بسیجی اشتباه گرفته نشود، یعنی دارم ویرچو سیگنالینگ می‌کنم.

بلوچ‌های مذهبی دارند از نماز جمعه‌ها برای حفظ انرژی اعتراضات‌شون استفاده می‌کنند. بقیه ایران، که مذهبی نیست، این اهرم رو نداره، و بهتره دنبال جایگزین باشه.

این دو قطبی که میگن، کجاست قطب دومش؟ اگه وجود داره باید دیده بشه. خیابان طالقانی کافی نیست، اونو با همون پرسنل لشکری و کشوری هم میشه پر کرد. هر قطب، یعنی نصف جامعه. نصف جامعه خیلی گنده‌ست. باید گندگیش دیده بشه. باید هرکس دلش میتپه برای نظام، از پنجره آپارتمانش یه پرچم با شعار حکومتی نصب کنه، تا وفاداریش رو نشون بده. پرچم که قیمتی نداره. من برای محرم یه عاشوراییش رو گرفتم ۵۰ تومن. ولی روی پارچه سفید با ماژیک آبی هم بنویسند کافیه.

«باید مواظب باشیم در مبارزه با هیولا، خودمان هیولا نشویم».

نگرانی مردمی که هرروز دارند چند جوان رو با گلوله جنگی از دست میدن، وقتی یکی از قاتلان رو گیر آوردن طبق کنوانسیون ژنو عمل نکنند؟ اوکی، شما مواظب این باش. من هم مواظب این خواهم بود که هیچوقت مثل شما نباشم.

گاهی برای نابود کردن اشرار باید همینقدر بشون نزدیک شد که این سرباز اوکراینی به تانک روس‌ها نزدیک میشه.

گاومیش‌های حکومتی از لفظ «جراحی اقتصادی» استفاده می‌کردند، و حامیان بازار آزاد هم ساده‌لوحانه درباره خود این مفهوم با هم بحث می‌کردند، که چطور باید در ایران اجراش کرد. که حقیقتا ترحم‌برانگیز و تأسف‌باره، و حتی شرم نیابتی رو به آدم منتقل می‌کنه. مثل اینه که طالبان امروز اعلام کنه میخواد یک هلی‌کوپتر نظامی بومی تولید کنه، و کارشناسان صنایع هوایی بشینند بحث کنند و حدس بزنند که برد پروازی این هلی‌کوپتر چقدر خواهد بود! وقتی طالبان میاد درباره چیزی که هیچ درکی ازش نداره حرف میزنه، تو باید بخندی بش. نباید حتی ردش کنی. رد کردن متناسب با ادعای فردیه که دچار اشتباه شده. رد کردن، یه جور احترام توی خودش داره. چون داری مجانی اشتباهش رو بش گوشزد می‌کنی. به طالبان نباید احترام گذاشت، باید تحقیرش کرد. چون اون هم داره تحقیرت می‌کنه، چون شعورت رو به هیچ گرفته. معلوم نیست چرا انقدر باید طول بکشه که مردم عادی تا الیت مثلا باسواد، به این درک برسند که جواب هر رفتاری رو باید رفتار مشابه بدن. اون‌هایی که امروز با اینکه جواب گلوله، گلوله باشه، مشکل دارند؛ همون‌هایی هستند که قبلا جوابِ توهین به شعورشون رو با توهین به شعور طرف مقابل ندادند، بلکه با جدی گرفتن طرف مقابل جواب دادند، که مفعولانه‌ترین جواب ممکنه.
چقدر باید ابله و پرت باشی که وقتی یک مشت بیسواد دزد درباره یک مفهوم پیچیده مثل جراحی اقتصادی، که بحث‌های فنیش همیشه وارداتی بوده، صحبت می‌کنند (چون درباره هر عبارت آکادمیک دیگه‌ای هم زر می‌زنند، تا وانمود کنند در حال اداره کردن کشور هستند)؛ جدی بگیریش و درباره امکان‌سنجی این جراحی، به مقاله‌نویسی بپردازی؟
من از هیچ‌چیز تعجب نمی‌کنم، و به هیچ‌چیز امید ندارم. فقط این رو برای اینکه جایی نوشته شده باشه و بعدها کسی بخونه می‌نویسم: شما انقدر ببو بودید که حکمرانی کسانی رو جدی گرفتید که در عرض کمتر از یک ماه، دو بار در بلوچستان کشتار انجام دادند! اما فقط این نیست. این قضیه اون‌طرف هم داره. شما انقدر ببو بودید که فکر کردید با یارانه نقدی میشه ضرب بحران رو گرفت! اونایی که در خاش کشته شدند، زودتر از شما، و نزدیک‌تر از شما، و بهتر از شما، در جریان کشتار زاهدان بودند، و با این حال خودشون رو در برابر گلوله قرار دادند! باید پروسه خیلی خطرناکی طی شده باشه که تا مردم به چنین سطحی از بن‌بست رسیده باشند. و هنوز هم انقدری ببو هستید که فکر کنید این بن‌بست به بقیه ایران سرایت نمی‌کنه.

ببوها تا الان وقت زیادی از خودشون و ما گرفته‌اند. نمونه براش زیاد هست:

https://news.1rj.ru/str/anarchonomy/3075

ببوئیسم فقط در بین اقتصادخوانده‌ها و ادبیات‌خوانده‌ها رواج نداشت.. همه‌جا پخش شده بود. حتی در بین فعالان بازار سهام. رویایی داشتند، که بورس تهران یه روزی بشه بورس هنگ‌کنگ. اما رویای استخراج کره از آب، همیشه رویای ترحم‌برانگیزیه.

وقتی دشمن پشت دیوارهای شهره، یا باید دست بچه‌ها رو بگیری و از تونل‌های زیر شهر فرار کنی، که ممکنه وقتی فردا صبح به اندازه کافی دور شدی، غارت بشی، اسیر بشی، یا دریده بشی. یا باید زره تن کنی و بری مقابل دروازه شهر و منتظر بشی در شکسته بشه و باشون روبرو بشی. هر کدوم ازین دو رو انتخاب کنی یک چیز قطعیه. باید همه رویاهایی که تا الان داشتی رو دور بریزی.

بعد از کتلت‌پزان در فرودگاه بغداد، یک ابزار روشنایی به دست آماتورها افتاد که بدون نیاز به تجربه‌ای که امثال من داریم، نخاله را از غیر تشخیص بدهند، و اسمش را گذاشتند قاسم‌چک. طرز کار این است که وقتی فردی حرفی زد که به نظر به حق نزدیک بود، یا خودش را به مردم می‌چسباند، چک می‌کنی که قبلا حرفی در تأیید قاسم گروگانگیر زده یا نه. اگر چیزی در آرشیوش بود، یعنی نخاله‌ای بیش نیست و حرف ظاهرا موجه امروزش فقط یک تغییر تاکتیک است. به جد می‌توان گفت همین ابزار ساده تا به امروز، بخش بزرگی از برنامه دستگاه پروپاگاندا در فضای نت را به باد داده. اما برای دقیق‌تر کردن این ابزار دقیق، و تشخیص مواردی که نیاز به ایکس‌ری دارد، باید ماژول ۹۸ چک هم به آن اضافه کرد. این ماژول ارتقاء، آرشیو و سابقه را چک کرده، و هرکس که در برابر کشتار نود و هشت ساکت بوده، و یا آن را سبک انگاشته، و یا بعد از آن به اعتماد به خلافت شیعه ادامه داده، تشخیص می‌دهد و جدا می‌کند.
حال با این ابزار ارتقاء یافته می‌توان اعتبار واعظ سنی‌مذهبی که «الان» خواستار رفراندوم است را سنجید. من با نتایج اسکن کاری ندارم. فقط یادآوری می‌کنم که همه آپگرید را انجام دهند.

تو جنگ آمار مهمه، اما نباید همه‌چیز رو آماری نگاه کرد. نباید منطقه خودتون رو بذارید تو یک ستون اکسل، و رویدادهای بقیه مناطق رو ردیف کنید جلوش، و از مقایسه‌شون نمودار «بخار» رسم کنید. حتی اگه غلظت ناآگاهی درباره اینکه چه چیزی حق ماست، و چه چیزی پتانسیل ماست، در یک جغرافیای خاص غلیظ‌تر باشه، نباید فوکوس کرد روی غلظتش. هر منطقه‌ای، باید استایل خودش برای مبارزه رو پیدا کنه، و دنبال جذب حداکثری نباشه. شما باید افعی باشید، که با حداقل هزینه فلج‌کننده‌ترین نیش رو بزنه؛ نه کشیش، که با حداکثر هزینه دنبال متقاعد کردن هر بدبخت و مفلوکی باشه. حرف‌هایی با این مضمون که «ما از اول ژن‌مون خراب بود» هیچ فایده‌ای برای هیچ‌کس نداره.

حقیر نشده.
بود.
مثل بقیه.
در پادگان ما تجاوز بود. سیستماتیک‌تر از چیزی که الان شما رو ناراحت کرده. ولی پسرها به خدمت زیر پرچم ادامه دادند. در پادگان ما لخت کردن هم بود. بدون هیچ دلیلی، جز تحقیر. ولی پسرها به خدمت زیر پرچم ادامه دادند. در پادگان ما، ضرب و شتم هم بود. درست مثل چیزی که در نازی‌آباد دیدید. ولی پسرها به خدمت زیر پرچم ادامه دادند.
کسانی که انتخاب می‌کنند گوسفند باشند، همیشه هستند، و همیشه زیادند. و تو یا هرکس دیگه‌ای نمیتونه گوسفندها رو به جغد، یا شاهین، یا هما، تبدیل کنه. کاری که میشه کرد، وادار کردن‌شون به حرکت در مسیریه که تو طراحیش کردی. اگه تو وادارشون نکنی مسیر تو رو برن، یکی دیگه وادارشون می‌کنه مسیر اون رو برن.

روکش عایق دسته انبردست، تا ولتاژ خاصی رو جواب میده. از یه مرزی به بعد چیزی رو تضمین نمی‌کنه، چون ازون مرز به بعد انگار وجود نداره! کسی که فکر می‌کنه بین مردم و توسل به خشونت می‌تونه با نصایح اخلاقی یک لایه عایق ایجاد کنه، به ولتاژی که بین دو هادی ایجاد شده توجهی نداره، که از یه مرزی به بعد، برق بهرحال رد خواهد شد.

به دهه هشتادی‌ها گفتم فرض رو بر این بگیرید که والدین‌تون شما رو خواهند فروخت. اومدند پرسیدند روی چه حسابی اینو می‌گی؟
خانواده حنانه و خانواده‌های مشابه رو نگاه کنید.
باز هم سوالی دارید؟
خانواده‌ای که مفعول نیست، کمیابه. برای همین اون‌هایی که مفعول نیستند، خود به خود شاخص میشن، و شجاعت‌شون بولد میشه. و مفعولیت درجات داره. سطح اکستریمش میشه همون مواردی که در دهه شصت داشتیم، که مادر، پسر خودش رو میبرد تحویل می‌داد تا اعدامش کنند. در سطوح پایین‌تر هویت‌تون رو فدای جنازه‌تون خواهند کرد. شما روی جون‌تون ریسک می‌کنید تا سکوت رو بشکنید، اما اون‌ها حاضر میشن سکوت کنند تا به عنوان جایزه این تسلیم، جنازه‌تون رو تحویل بگیرند. انگار چیزی که به خاطرش کشته شدید، اندازه چند کیلو گوشت و چربی به سرعت در حال فساد بدن‌تون، ارزش نداشته‌. نگاه اون‌ها به مفعول بودن متفاوت از نگاه شماست. در نگاه اون‌ها برنده شدن از راه مفعول بودن به دست میاد. پس شمایی که مفعولیت رو پس زدید و کشته شدید، بازنده‌اید. و ازینکه فرزندشون باخته، شرم می‌کنند. و این شرم کنار عواطف‌شون قرار می‌گیره، و نتیجه‌ش میشه «حق داشتید بکشید، ولی بذارید مادرش جنازه رو ببینه»، و در سطوح بعدی: «بچه‌م بچگی کرد ولی شما هم نباید می‌کشتید». واریانت‌های مختلفی داره، ولی محور اصلی همونه که بتون گفتم.
این تذکر برای این نیست که از خانواده خودتون متنفر باشید. هرچند که خباثت‌هایی از طرف‌ اون‌ها نسبت به شما وجود داره. مثل بخل در آزادی. اون ژانر مستعمل «بچه‌های امروزی تن‌پرور و راحت‌طلب شدن» فقط به مسائل رفاهی ختم نمیشه و دنباله داره. ازینکه شما شانس این رو پیدا کنید که آزادتر از خودشون زندگی کنید، برافروخته میشن، ولی در قالب‌های دیگه‌ای بروزش میدن، تا لو نره که در پدرسالاری متحجرانه با پدربزرگ چوپان‌شون خیلی فرق ندارند. این تذکر برای اینه که هشیارانه برنامه‌ریزی کنید. مهندسی که میخواد قطعه‌ای رو طراحی کنه که قراره در محیط پررطوبت کار کنه، به طرز کاملا متفاوت از زمانی که میدونه به قطعه رطوبت نخواهد رسید، طراحیش خواهد کرد.
ترشحات نجس خانواده‌تون به شما خواهد پاشید. پس با علم به این موضوع برنامه‌ریزی کنید.

گردان سایبری شایعه ساخت که پسرهای دانشگاه به خوابگاه دختران حمله کردن، و بسیج مانع‌شون شده و کتک هم خورده! قصه‌ای که یه عده یهو حمله‌ور بشن به ساختمانی که توش پر دختره، به ذهن چه کسانی میرسه؟ بله، کسانی که معتاد پورن و ویدئوهای تجاوز در دارک‌وب هستند، و دیگه این بر همه مسجل شده که بدنه بسیج به شدت مشکل اعتیاد به پورن داره. ولی چرا لازم شده که ازین قصه‌ها بسازند؟ چون جامعه مذهبی به شدت ساکت نشسته! توقع نظام ازین جامعه این بود که به روسری‌سوزاندن و سر سلف مختلط دعوا کردن، واکنش جدی نشون بده، ولی نداد.‌ پس در حباب جمعی خودشون اینطور تحلیل می‌کنند که به محرک‌های قوی‌تری نیازه. بسیار محتمله در همین راستا در روزهای آینده یه سناریو مثل تجاوز به یک دختر چادری شهرستانی از یک خانواده فقیر که فیلم تجاوز بش هم پخش بشه در نت، روی آنتن ببرند. البته قصه میتونه اشکال مختلف داشته باشه، اما هدف اصلی ایجاد محرک‌های قوی‌تره.
خوشبختانه هیچ‌کدوم از راه‌های نجات رو پیدا نمی‌کنند. و طبیعت دنیا همینه که گاومیش‌ها با پای خودشون بیفتن تو رودخونه. بنابراین به تکرار اشتباه ادامه میدن. وقتی از محرک‌های قبلی، فیدبک نگرفتی، دیگه نباید جلوتر بری. چون دستت رو خالی‌تر می‌کنه. باید از بی‌تفاوتی جامعه مذهبی به جنبش ملی عمامه‌پرانی بفهمند، که دیگه با کارت محرک‌ها نمیشه بازی کرد.
و کلا در همه این‌ها آیاتی است برای آنان که حواس‌شان هست.

یه گردان روسیه از همین تازه واردها، یه جایی تو لوهانسک، از ۵۷۰ نفرشون، ۴۰ نفر برگشته! دستور داده شده هرکس زنده موند نباید جنازه‌ها رو برگردونه عقب. بدون آموزش میری جلو، چرخ شدن رفیقت رو می‌بینی، ولش می‌کنی، برمیگردی. این برنامه حکومت برای توعه.

بعد ملت تعجب می‌کنند که همزمان، روسیه درست یه جایی از ادلب که محل استقرار آواره‌هاست رو با بمب خوشه‌ای میزنه. وقتی به پسرهای کشور خودش رحم نمی‌کنه، به پسران سوریه رحم کنه؟

اشرار رو بشناس، و دست از تعجب کردن بردار. هنوز دانشجو ازینکه مدیر دانشکده به امنیتی‌ها لوش میده تعجب می‌کنه. کدوم خری بتون گفت اینجا بلژیکه فقط یکم هواش گرم‌تره؟

حالا آماری که یه سپاهی میده معتبر شد؟
کلا از توان‌تون خارجه باکره نباشید؟

برای دهه‌هشتادیا: حجاریان یه زمانی بازجو-اطلاعاتی بود. از همینایی که کارشون اینه که خانواده زندانی رو بترسونند، و نذارند خودش بخوابه. بعدها چندتا کتاب درسی دانشگاهی جمع کردن و ورق زدن و چندتا جمله و واژه از توشون حفظ کردن، تا وانمود کنند اندیشمند بودن از اول! تعداد کثیری کسمغز دهه پنجاهی و دهه شصتی هم باور کردند این نمایش رو، و وقتی نسل بعدی بازجو-اطلاعاتی‌ها خودش رو آوردن جلو دوربین صداسیما تا اعتراف تلویزیونی ازش بگیرن، خون دل خوردند که وای ببینید چه بلایی آوردن سر اندیشمندان جامعه ما! بش قرص دادن که در حالت بی‌اختیاری نظام رو تأیید کنه!
من از طرف نسل خودم ازتون عذرخواهی نمی‌کنم، چون به من مربوط نیست. دارم شما رو با ببوهایی که پشت‌سرتون بودند آشنا می‌کنم.

از یک طرف ناراحت‌کننده‌ست که اوکراینی‌ها مجبورند با ساده‌ترین ابزارها از خودشون در برابر باران مهماتی که امپراتوری اشرار رو سرشون میریزه دفاع کنند، از یک طرف اینکه با همین ابزار ساده تا الان صدها روس رو کشتن و اداوت‌شون رو از کار انداختن نشون میدن وارد یک دنیای دیگه شدیم.

شاید مثال جالبی نباشه، ولی اگه پسری از قیافه یه دختری اصلا خوشش نیاد، و حتی براش منزجرکننده باشه، اما مجبورش کنند باش سکس کنه، دختره باردار خواهد شد. طبیعت به اینکه چه حسی بهم دارند اهمیت نمیده. خیلی‌ها فکر می‌کنند تبادل عقاید و اندیشه هم اینجوریه. ولی اینجوری نیست. مردم تحت تأثیر کسانی هستند که ازشون خوششون میاد. فقط از مغز کسانی که می‌پسندند باردار میشن. پدر مادرت که به صداسیما اعتماد دارند، از آدم‌هایی که توی تلویزیون می‌بینند بیشتر خوششون میاد، تا تو. پنجاه و هفت هم چون از آخوند خوششون می‌اومد قدرت رو بش دادند. نه چون حرف آخوند متقاعدکننده بود.
وقتت رو صرف متقاعد کردن کسانی که ازت خوششون نمیاد نکن. وقتت رو صرف برنامه‌ریزی و انجام کارهایی کن، که اونایی که ازت خوششون نمیاد هم مجبور بشن در مسیرش قرار بگیرند.