عزیزم، فکر کن فردا رأی نمیداد، و آمار اونجوری می‌شد که ما می‌خواستیم.. آیا کافیه؟ مادرت فردا آدم دیگه‌ای میشه؟ نه. بذار فقط اون‌هایی رأی ندن که می‌دونند دارند چه کار می‌کنند، و دارند چه کار نمی‌کنند. دیدی پزشک‌ها بعضی وقت‌ها میگن مسکن نخور چون ممکنه علائم بیماریت رو بپوشونه و دیر بیای بیمارستان؟ یه آمار خوب که از آدم‌های تغییرنکرده بدست اومده، فقط یه مسکنه که علائم رو می‌پوشونه. بذار فردا روز شفافیت محض باشه.
غصه اینکه عزیزترین آدمت حاضر نیست سوار کشتی بشه، نخور. وقتی خدا به نوح گفت اون پسر، اهل تو نیست غصه‌ش رو نخور؛ نمی‌خواست بگه پسرت مهم نیست. میخواست بگه تو خیلی مهم‌تری.
اینکه حواست باشه خودت کجا ایستادی، انقدر مهمه که باید حواست رو از هر افسوس دیگه‌ای پرت کنه.

هجوم جویندگان طلا به سمت کلوندایک
سپتامبر ۱۸۹۸
اگه پای طرف سر میخورد و از صف جدا میشد، کسی دستش رو نمی‌گرفت. باید می‌رفت به انتهای صف و کل مسیر رو دوباره می‌اومد بالا. در واقع بدن این مردهای جان‌سخت، دستگاه «ماینر»شون بود.
به مخیله این‌ها هم نمی‌رسید که ۱۳۰ سال بعد مردم بشینن تو خونه‌شون و یک پول مجازی رو «ماین» کنند.
۱۳۰ سال بعد از امروز، چه شکلیه؟

پدرم می‌گفت وقتی گندم‌مون رو می‌بردیم آسیاب کنیم، باید یکی دو شب اونجا می‌خوابیدیم تا نوبت‌مون بشه، چون از همه دهات اطراف می‌اومدن و تو نوبت بودند و انقدر کند بود که در طول یک روز، نوبت به ما نمی‌رسید.
من که درکی ازین مشقت و دردسر برای فقط بدست آوردن آرد ندارم. اما به نظر میاد حتی خودش هم دیگه درکی ازش نداره. خاطره‌ش رو در ذهن داره، اما خیلی ازون فلاکت دوران بچگیش فاصله گرفته. تا جایی که الان حتی با پیاده جایی رفتن هم مخالفه، و اگه بشه ماشین گرفت، و نگیرم، یک‌جور حماقت حسابش می‌کنه.
اما یک خصلت مرداب‌گونه در جامعه باعث شده، تجربه شخصی پدرم به صورت یک معضل جمعی دربیاد، و در قالب اون معضل جاودانه بشه! چون هنوز که هنوزه، تهیه نان مرغوب، از دسترس بیشتر مردم خارجه‌. لازم نیست جایی بخوابند تا آرد تهیه کنند. اما هزینه نان حجیم با کیفیت که دستگاه گوارش‌شون رو نابود نکنه چنان فراتر از بودجه‌شونه که دارم به سختی در فروشگاه‌ها پیداش می‌کنم. چون مغازه‌‌دار رغبتی نداره جنسی رو بیاره که زیاد روی شلف بمونه.

ما نزدیک یک قرنه که فلاکت نان رو نتونستیم به تاریخ بفرستیم. و همین به تنهایی معرفی از یک جامعه ناکامه.

کل نیروهای پلیس ضدشورش شهر پرتلند استعفا دادند. چون دادگاه یکی از همکاران‌شون رو به جرم زدن یه عکاس با باتوم محکوم کرد.
من هم بودم همین کار رو می‌کردم. چون بروکرات‌ها و مردمی که بشون رأی میدن باید هزینه تصمیمات‌شون رو خودشون بدن. به طرف میگن برو شورشی‌ها رو بزن و ماهی انقدر پول بگیر. و وقتی دقیقا همین کارو انجام میده، مجازاتش می‌کنند!
حالا رأی‌دهندگان، که ۹۰ درصدشون دموکرات هستند، یه مدت شهرشون رو بدون پلیس ضدشورش تجربه کنند، شاید خوششون اومد.
هیچ‌وقت نباید داوطلبانه هزینه حماقت دیگران رو داد.

مثل اینکه برادران سپاه دارند از فیلترشکن سایفون استفاده می‌کنند برای جاسوسی. اینجا درباره یک راه نفوذ که مربوط به ویندوزه صحبت شده، اما اصلا بعید نیست نسخه‌های موبایلی رو هم شامل بشه.


https://thehackernews.com/2021/06/a-new-spyware-is-targeting-telegram-and.html?m=1

بین ۵۰ تا ۷۰ درصد اونایی که تست پی‌سی‌آر مثبت داشتند، مبتلا کرونا نبوده‌اند، یعنی یا اصلا ویروس رو دریافت نکردن، یا کردن و بدن‌شون سرکوبش کرده و تموم شده رفته! یعنی استفاده ازین نوع تست برای پیدا کردن مکان‌های شیوع، بیفایده‌ست.
شش ماه پیش اینو تو یوتیوب یا فیسبوک می‌گفتی، پستت رو به بهانه فیک‌نیوز یا میس‌اینفورمیشن حذف می‌کردند.

We know what we did(not).

حتی اعداد جزء اموال خلیفه هستند. پس طبق میل اون باید کنار هم چیده بشن. شناخت ما از همدیگه، و تفکیک ما از همدیگه، از اعدادی که گروگان گرفته شده‌اند، به دست نمیاد. از آگاهی عمومی بدست میاد. قهر با حکومت، محصول این آگاهیه. عدد واقعی مشارکت در انتخابات رو امنیتی‌ها بدونند کافیه. و ما می‌خواهیم که همون‌ها بدونند.



https://news.1rj.ru/str/anarchonomy/7687

بعد از انتخابات مجلس ۹۸ این دومین انتخاباتی بود که تحریم در متن اصلی بود. من انقدر در جبهه تحریم بوده‌ام که یادم نمیاد کی شروعش کردم، و هر بار تلاشی فرسایشی و تقریبا بی‌نتیجه در اقناع دیگران به تحریم داشتیم. چون ما تحریمی‌ها همیشه در حاشیه بودیم، و یادم نمیاد کِی نبودیم! اما در دو انتخابات اخیر، دیگه دوران حاشیه بودنش تمام شد. حالا تحریم به مرحله تثبیت رسید. تثبیت تحریم یعنی قهر واکنشی، به مرحله قهر سیستماتیک میرسه. یعنی دیگه اهمیت نخواهد داشت که بازیگران سیاسی در داخل و خارج چه کنش‌هایی دارند. مردم مثل فیلم نگاتیو سوخته‌ای عمل خواهند کرد که فرقی نداره در تاریکی مطلق قرار بگیرند یا در برابر نور شدید. این سوختگی رو آسون به دست نیاوردیم. در واقع در عین حال که در تمام این سال‌ها خواسته ما این بود که مردم به حرف ما تحریمی‌ها گوش کنند، در سطحی بالاتر می‌خواستم نیازی نداشته باشند به حرف ما گوش کنند! قهر سیستماتیک یعنی دیگه حتی اهمیت نخواهد داشت که یک عده بگن چون فلان اتفاق افتاد، تحریم کنید! دیگه اهمیت نخواهد داشت که یک عده بگن اگر تحریم کنیم فلان اتفاق می‌افتد یا نمی‌افتد.
در واقع به مرحله‌ای رسیدیم که قهر، دیگه به مبلغ قهر که یکیش من باشم، نیاز نداره. این رو از انتخابات مجلس فهمیدم و برای همین به جای یک اکتیویست بودن، مکانیزم روندهای در جریان رو تحلیل کردم. یعنی به جای دخالت در بازی، سعی کردم بازی رو گزارش کنم. و فکر می‌کنم در دو سال اخیر گزارش‌های خوبی ازم خوندید.

و این پایان یک دوران و آغاز یک دوران دیگه‌ست، بدون اینکه آب از آب تکون خورده باشه.

آیا اهمیت داره که علی خامنه‌ای بفهمه مشارکت واقعی مردم چقدر بود؟ نه. چون سال‌هاست که معمار مهندسی انتخاباته. اما یک شرایط تخیلی رو فرض کنید که معمار مهندسی انتخابات نبود، و هیچ دخالتی هم نداشت، آیا می‌تونست بفهمه آمار واقعی چقدره؟ باز هم نه. چون امکان نداره بتونه از حلقه معتمدین که خودش یا دیگران به دورش کشیدند عبور کنه. این عارضه ذاتی قدرت بیش از حد متمرکزه.

یکی دیگه از دلایلی که گفتم عدد رو امنیتی‌ها بدونند کافیه.

مثل مهدیه گلرو نباشید که آمار صبح و ظهر نظام رو معتبر حساب می‌کنه و آمار نیمه‌شبش رو نامعتبر! اگر به این درک رسیده‌اید که تمامیت اعداد گروگان اینجور حکومت‌ها هستند، باید تمامیتش رو نامعتبر بدونید.
چیزی که عمار اضافه نکرد این بود که در ونزوئلا و مصر، همزمانی انتخابات شورای شهر با نامزدهای فله‌ای که میلیون‌ها خانواده رو درگیر خودش کرد، وجود نداشت.
ما در بدترین شرایط، بهترین نتیجه رو ساختیم.



https://news.1rj.ru/str/ammarmaleki/1057

جالب نیست که تیر خلاص به اصلاحات شباهت پیدا کرده به فتح برلین؟ همونطور که جبهه لیبرال و جبهه کمونیسم هر دو ازین فتح خرسند بودند، هم حکومت (از روی جهل سیستماتیک) راضیه ازین اتفاق، هم ما. اما این اشتراک فقط در همین لحظه‌ست و از فردا، مثل دیوار برلین، درست در همون‌جایی که این عملیات پیروز شد، دیواری کشیده میشه بین خلافت و ملت.

اوکی، اینم دومین پست ازون کانال که خودم هم خندم گرفت

https://news.1rj.ru/str/AnimalsQuotes/1175

پدرم هنوز نتونسته هضم کنه که دو عرب وارد کابینه دولت اسراییل شدن، و هرروز یک نظریه توطئه جدید میبافه، که بلافاصله بعد از پرزنت کردنش خودش هم میفهمه که خیلی جالب نبود، و شروع می‌کنه به ساخت سناریو بعدی. بش گفتم ولش کن جانم، نسل شما اصلا نمیتونه بپذیره که حتی یهودی‌ها با اینهمه تعلق دیوانه‌وار به مذهب‌شون، بتونند یه چیزهایی رو بالاتر از همون مذهب کوفتی‌شون قرار بدن. تو اون‌ها هم آدمایی هست که به مسلمونا بگن نجس، تو شما هم آدمایی بود که به هر غیرشیعه‌ای بگه نجس. اما اونا به اداره جامعه که برسند، میتونند معامله کنند. یعنی خدا رو از جایی که هست، یعنی نوک هرم، یه طبقه بیارن پایین، و قانون رو بذارن جاش، که عوضش آزاد باشند که تو زندگی شخصی‌شون، خدا رو بذارن بالاتر از همه چیز. شما این معامله رو نه درک می‌کنید، نه می‌پذیرید. برای همین هم هر عمل سیاسی که انجام دادید، کار نکرد؛ و الان هم نمی‌تونید بفهمید برای اون‌ها چرا کار می‌کنه.

جوابی که این ورزشکار حرفه‌ای به اوباش لیبرال داده واقعا آموزنده‌ست.. میگه من واکسن نمیزنم، چون سری که درد نمی‌کنه رو نمی‌بندن.. اگه میترسی ازم کرونا بگیری طرفم نیا یا برو خودت واکسن بزن.

فارغ ازینکه از لحاظ عقلی قابل دفاعه این موضع یا نه، نمیشه انکار کرد که شجاعانه‌ست. ما تو ایران که خیلی عادیه اعتماد نداشتن به دولت، این شجاعت رو درک نمی‌کنیم (عوضش اونا هم جلوی گلوله جنگی رفتن‌های ما رو درک نمی‌کنند). اونجا اینطور جلوی جماعت شهری دولت‌پرست ایستادن، و حتی پیه اخراج شدن از تیم رو به تن مالیدن، جنم میخواد.

بزرگ شدن تو خانواده‌ای که آزادی رو مهم‌ترین ارزش میدونه، با بزرگ شدن تو خانواده‌ای که میگه «کلاهتو محکم بچسب باد نبره» خیلی فرق داره.

آبی، تعداد شرکت‌های یونیکورن آمریکاست (یعنی استارت‌اپ‌هایی که با یک میلیارد دلار جذب سرمایه شروع به کار می‌کنند). قرمزها برای چین. برای آمریکا طی یک روند رو به رشد به عدد عجیب ۱۳۲ مورد در سال ۲۰۲۱ رسیده که تازه وسطشیم! البته یه مقدارش به خاطر اینه که فدرال رزرو جیش کرده تو ارزش دلار. ولی در چین، از سال ۲۰۱۸ یک روند معکوس ایجاد شده. یعنی دولت داره جلوی ظهور شرکت‌های خصوصی که پتانسیل زیادی خواهند داشت رو می‌گیره.

حامد پاک‌طینت میگه تیم اقتصادی دولت جدید معلوم نیست چیه ولی امیدواریم به حرف کارشناس‌ها گوش بدن!

حاجی این ساده‌لوحی داره از کجا میاد؟ سرچشمه‌ش رو نشون من بدید برم اونجا یه نیروگاه برق آبی بزنم الله‌وکیلی!.. این یارو نه تنها نمیدونه اقتصاد چیست، که تازه افتخار هم می‌کنه و میگه لازم نیست بدونم چیه، کافیه بتونم اقتصاددان‌ها رو به خط کنم (حالا با مسئولیت قبلیش قاطی نکنه خط رو به جوخه آتش نسپاره خوبه!)، انگار ریاست‌جمهوری یه امر مولاییه مثلا! بلکه همین ابتدا به ساکن باید شکم یه لیست طوماری از افراد و نهادها که مدیون‌شونه رو سیر کنه. نوبت به پرداختن به مسائل اقتصادی نمیرسه که.

کجایید واقعا؟

در حالی که فرانس۲۴ گزارش داد که تعدادی از خانواده‌ها در شهر طرابلس لیبی، از سال ۲۰۱۲ واحد‌های مسکونی کاخ قذافی رو اشغال کردن و حاضر نیستن تخلیه‌ش کنند (دولت میخواد پارک و گلزار شهدا و این‌چیزها بسازه اونجا)، بد نیست یادی بشه از قانون خلق‌الساعه جناب قذافی در سال ۱۹۷۸ که کل مفهوم اجاره دادن ساختمان مسکونی رو از ریشه زد! و هر کس مستأجر بود، مالک شد! چون شعار ایشون این بود که مالک هر ملکی، همونیه که توش نشسته! (هیچکس هم نبود بپرسه اگه خونه رو یه مدت ول کنیم و گربه‌ها برن توش زندگی کنند، اون خونه میشه مال گربه؟).
همونی که مالکیت افراد رو با یک امضاء لغو می‌کرد، حالا هر ننه‌قمری اومده تو املاکش ساکن شده و بیرون بیا هم نیست.

یک نکته جالب دیگه در مورد لیبی. به خاطر جنگ داخلی خیلی‌ها آواره شدن، و خیلی‌ها دارن مهاجرت می‌کنند به شهرهای بزرگ. در حالی که سازندگان مسکن به خاطر ناامنی گذاشتن در رفتن. یعنی عرضه کلا صفر شده، و تقاضا هرروز میره بالا. کف درآمد چقدره؟ ۱۰۰ دلار در ماه. یعنی دو و نیم میلیون به پول ما. آپارتمان چنده؟ ۸۵ هزار دلار! یعنی معادل ۲ میلیارد ما. این اعداد آشنا نیستند؟ بله، نسبت درآمد به قیمت آپارتمان در یک کشور جنگ زده متلاطم با مردمی آواره، تازه رسیده به وضعیت خیلی از شهرستان‌های ما. جدن اینطوره؟ نه. اغراق کردم. چون هنوز نرسیدن. چون در طول این جنگ و در یک بازه ده ساله، نرخ اجاره فقط ۲ برابر شد!
نتیجه می‌گیریم از آسمون گلوله بباره، کمتر ضرر می‌کنی تا پول بی‌پشتوانه بباره!

کنگره آمریکا قصد داره برای کارخانجات تولید نیمه‌هادی، که الان با کمبودش مواجهند، ۲۵ درصد معافیت مالیاتی دائمی بزنه.
یعنی اگر کشورها رو می‌دادند ملانصرالدین اداره می‌کرد، ازین بهتر در می‌اومد. اول با مالیات بستن تا خرخره و وضع مقررات شرکت‌ها رو فراری میدن، و بعد چندسال که دیدن عه همه رفتن، میگن تسهیلات میدیم برگردید، برگردید!

Rocca Albornoziana
یه زمانی در ایتالیا، یعنی ۶۴۰ سال پیش دقیقا، پاپ برای خودش پادگان میساخت!
اما دلایل عجیبش که بماند، بنا به این عظمت رو در عرض فقط ۴ سال ساختند!