تو بعضی جوامع غربی خیلی از کسانی که واکسن زدن، از یک سال پیش که واکسن نزده بودن بیشتر وحشت دارند ازینکه کرونا بگیرند.

اگه بعد از واکسینه شدن وحشتت از بیماری بیشتر از قبل از واکسینه شدنه، یعنی دو حالت وجود داره. یا واکسنه خرابه؛ یا اینکه واکسنه درسته ولی ذهنت خرابه!

البته یه حالت سومی هم هست که هم واکسنه خرابه هم ذهنت، که بذارید وارد اون مقوله نشیم.

وزیر صمت یه چیزی کشف کرد که تا الان به ذهن هیچ بنی‌بشری نرسیده: عدم انسجام نظام توزیع باعث افزایش نقدینگی میشه!

هیچ اقتصاددان دیوانه‌ای حتی در حالت مستی هم چنین چیزی از دهانش خارج نشده. این لحظه رو باید به عنوان یکی از لحظات مهم تاریخ کمدی کشورمون ثبت کنیم. خیلی مهیبه.

کسانی مسئول هدایت و مدیریت زندگی شما شده‌اند که مطلقا هیچی از معنای واژگانی که استفاده می‌کنند نمی‌دونند. جامعه‌ای که اینو میدونه باید یه جور دیگه رفتار کنه و یه جور دیگه برنامه‌ریزی کنه. من نمیدونم چه رفتاری و چه برنامه‌ای، ولی باید یه جور دیگه باشه.

به هیچ‌کس هیچ مشاوره‌ای و توصیه‌ای درباره سرمایه‌گذاری نمیدم، و نباید هم بدم. اما یک واقعیت رو باید پذیرفت، یا حداقل باید چشم‌ها رو خوب باز کرد و دید: بیت‌کوین در مقایسه با بقیه دارایی‌های دیجیتال، مثل سوسک است در برابر بقیه جانداران! شهابسنگ‌ها زمین رو شخم بزنند، دوباره عصر یخبندان بشه، دوباره زمین داغ بشه، جنگ هسته‌ای رخ بده، همه‌جا بمب کبالت بزنند، باز سوسک‌ها زنده میمونند و نسل‌شون باقی میمونه. هر کدوم از بقیه جانداران یه نقطه ضعفی دارند که یه جا زیر پاشون رو خالی می‌کنه. یکی زیادی جثه‌ش بزرگه، یکی زیادی کنده، یکی نمیتونه بره زیر زمین، یکی به تغییر حرارت خیلی حساسه، یکی در برابر مواد سمی آسیب‌پذیره. دارم مثال میزنم البته، گیر بیولوژیکی داروینیسمی ندید. بیت‌کوین هم هر اتفاقی اون بیرون میفته، یه جان‌سختی درونی داره که باعث میشه سرپا بمونه. بقیه آلترناتیوها، هر کدوم چیزی از خاصیت‌های ذاتی بیت‌کوین رو کنار گذاشتن تا بتونند کارایی بیشتری داشته باشند، اما همون خاصیت حذف شده، کار دست‌شون خواهد داد. یکیشون PoW رو حذف کرد، یکی‌شون تنظیم سختی کار رو انگولک کرد، یکیشون کمیابی رو حذف کرد، یکیشون غیرمتمرکز بودن رو کنار گذاشت، یکی‌شون قید شفافیت رو زد. میخواستند چیزی بسازند که کاربردی‌تر از بیت‌کوین بشه، اما ضعیف‌تر از بیت‌کوین از آب دراومد. و همشون همینطورند.
کافیه دقت کنید که مشت آهنین دولت‌ها و رگولاتوری‌ها و بانک‌های مرکزی، رو کدوم‌شون اثر داره. کدوم‌شون غیر از بیت‌کوین شانسی برای له نشدن دارند؟

اگه وقت و حوصله داشتید سری «فرهنگ در هفته‌ای که گذشت» که استن فلچر تو اینستاگرامش میذاره رو ببینید. از اخبار تا پست‌های وایرال شده شبکه‌های اجتماعی در طول هفته رو میذاره کنار هم، و بدون تزریق هیچ قضاوتی یک تصویر کلی از وضعیت فرهنگی جامعه نمایش میده. البته به خاطر ترامپیست بودن فلچر، بایاسش در گلچین کردن کلیپ‌ها کاملا مشخصه، اما حتی با فیلتر کردن اون بایاس هم میشه به این جمع‌بندی رسید که رفاه و پول زیاد‌ و دور بودن جامعه از دغدغه‌های حیاتی، سلامت روانی خیلی‌ها رو به خطر انداخته. ما در دورانی هستیم که آدم سالم، اگه نشون بده که سالمه، انگشت‌نما میشه‌.

https://www.instagram.com/tv/CUNtFXwjDND/?utm_medium=copy_link

قربون اون نمایشگاه‌تون بشم من.
ولی شما واکسن رو بزنید حتما.. با این حجم از چربی آدم هیچ شانسی در برابر ویروس نداره.

محقق و متخصص غدد درون ریزه، و میگه بیشمار پزشک زن بالای چهل سال برای حل مشکل فرزندآوری مراجعه می‌کنند و شوکه میشن وقتی میفهمند پیک تعداد تخمک‌هاشون و کیفیت‌شون سال‌ها پیش رد شده. و جای تعجبه که این‌ها پزشکی خوندن اما اطلاعات بیسیک درباره مکانیزم تولیدمثل ندارند.


ولی مشکل فقط از آموزش‌های پزشکی نیست‌. این فرهنگه که روی آموزش سایه انداخته. وقتی فرهنگ عمومی هی بت القا کنه که «درست رو بخون حالا، پروژه‌هات رو به سرانجام برسون حالا، برای بچه وقت زیاد هست»، حتی اگه واقعا بدونی دیر میشه، اهمیت نمیدی که دیر میشه. و عادت می‌کنی به این اهمیت ندادن.

چیزی نمونده که یه روز سبزهای آلمان به حزب اکثریت تبدیل بشن. البته اگه مواضع مشترک این احزاب را در یک سبد قرار بدیم، میشه گفت بیش از ۵۰ درصد مردم این کشور به شدت چپ هستند.

دوستان از پشت صحنه فرمودند در انتخابات ایالتی پایتخت، سبزها آلردی اکثریت هستند.

سقف طبقه چهارم هنوز سفید نشده. لوله‌های فاضلاب معلومند. کارگران همچنان در رفت‌آمدند. کف پارکینگ هنوز نخاله هست. اما چراغ طبقه دوم روشنه. پرده هم دارند‌. لوسترها نصب شده. رنگ منعکس‌شده از دیوارها با تغییر تصویر برنامه تلویزیون، عوض میشن. پشت پنجره، کاکتوس‌ها ردیف شده‌اند. این خانواده حتی یک هفته هم نمی‌تونسته صبر کنه‌. باید ساکن میشد. باید کلیددار می‌شد. شهر من شهر جنگ‌زده‌هاست. بدون اینکه جنگی در گرفته باشه. کسی نوشته بود ما دیگه به همه‌چی راضی شده‌ایم‌. اما درستش اینه که به همه‌چیز شهر راضی شدیم. ترجیح میدیم یک جنگ‌زده شهری باشیم تا یک دورافتاده. من دلم برای کسی نمیسوزه. شاید برای همین خدا من رو پیامبر نکرد. همه پیامبران از شدت دلسوزی برای مردم مریض می‌شدند. یا بلایی سر خودشون می‌آوردند. من اینطور نیستم. من برای کسانی که ازم کمک نمیخوان، یا به حرفم گوش نمیدن، دلم نمیسوزه. هرچقدر هم که بم بگن احساس بدبختی می‌کنند ازینکه مجبورند در ساختمان نیمه‌کاره زندگی کنند. و از همونش هم خوشحال باشند. من جاهای اشتباه فیلم‌ها چشم‌هام ممکنه خیس بشه. مثل صحنه‌ای که تصادفا محرک تنهاگزینی‌هامه، نه صحنه‌ای که بازیگر قراره نشون بده که داره زیر وزن ناراحتی خرد میشه. به فلاکت این مردم بی‌تفاوت نیستم. اما اون تفاوتی که در حسم ایجاد می‌کنه، دل سوختن نیست. نه به این خاطر که مدت‌هاست یک قلب فلزی دارم. بلکه به این دلیل که میدونم چقدر من و چیزهایی که من میگم رو نمیخوان. نوجوانی، دوران خوبی بود. با اینکه به نظر میرسید یک برزخ داغه. چون فکر می‌کردم من جزیی از یک ما هستم، که سرکوب‌مون کرده‌اند. قسمت سرکوب‌شدگیش تلخ بود، اما ما بودنش مزه خوبی داشت. اون دوران خوب تموم شد، وقتی که فهمیدم همون ما دوست داره من رو سرکوب کنه‌. می‌خواستم یک روز این ما، جنگ رو پایان بده تا دیگه جنگ‌زده نباشیم. اما دنیا یک‌جور دیگه بود‌. من باید اول از همه خودم رو از دیگران نجات میدادم، بعد دنیا رو از دیگران. که تا اولی اتفاق نیفته دومی فقط یک رویاست.‌ کتاب‌هایی که خوندم، همه بی‌فایده بودند. فیلم‌هایی که دیدم، همه وقت‌کشی بودند. چون هیچ‌کدوم بم یاد ندادند چطور از دیگران خلاص بشم. برعکس، کارکرد همه‌شون این بود که چطور جزئی ازون ما باشم. یک جزء خوب. یک جزء همراه. یک جزء فداکار. وقتی میگه همه‌جا دوربین مداربسته هست و همه در حال رصد شدن هستند، میپرسه «مشکلش چیه؟». نمیگه فوایدی داره و مضراتی. میپرسه مضراتش چیه؟ براش مجهوله. ریحانا تیشرتی میپوشه که روش نوشته «بیاندیش. تا غیرقانونیش نکردن». انقلاب و یاغیگری هم زیرمجموعه صنعت سرگرمیه. من ازین آدم‌ها نمی‌ترسم. من ازین به خودم میلرزم که فکر می‌کردم میشه دنیا رو نجات داد. یا حداقل کشورم رو. که نه تنها یک افسانه بود، بلکه این خودم هستم که دارم بدست مردم نابود میشم. نه برای اینکه مردم بدی هستند. شاید خیلی خوب باشند‌. بلکه برای اینکه مردم، همیشه همینند. و این رو کسی زودتر بم نگفته بود. و یکمی زیاد دیر فهمیدم.
و چه تلاش عبثی دارم که کسی علاوه بر خودم بفهمه چی دارم میگم.

۱۲ سال توسعه کد بیت‌کوین، در شصت ثانیه.
هیچکس رئیس این آدم‌ها نبود. از جایی حقوق نمی‌گرفتند. وظیفه نداشتند انجامش بدن. اما چیزی رو ساختند که اونایی که رهبر دارند، و حقوق می‌گیرند، و وظیفه دارند، نمی‌تونستند بسازنش.

یه شرکتی هست به نام آریا طب فیروز، که دستگاه دیالیز میزنه‌. مال مهندس کاتوزیانه که شرکت عطر بیک رو داره. یه فرزانه رحمانی بچه سنندج هست که تو کنکور ۹۱ رتبه یک تجربی شده بود. ازین خرخونای فرزانگانی المپیادی. با کلی جایزه و لوح تقدیر. الان تو آمریکا پست‌دکتراش رو میگذرونه. تو رزومه‌ش کار پاره‌وقت برای همین آریا طب هم هست. میگه اونجا آخرین مقالات درباره بیماری‌های کلیوی و دیالیز رو براشون ترجمه می‌کردم و می‌گفتم چی به چیه. نخبه مملکت کارش ترجمه بوده! ظاهرن این شرکت یه تیم تحقیق و توسعه جمع کرده بوده که انگلیسی تخصصی هم بلد نبودن! حالا ایشالا اون دستگاهه درست کار می‌کنه.

علی‌اکبر رفوگران که دایی همین کاتوزیان میشه گفته بود مهم‌ترین عامل موفقیتم در راه اندازی کارخونه خودکار بیک این بود که رفتم فرانسه به مدیر گفتم دستگاه تزریق پلاستیک‌تون رو بفروشید به من و شانس آوردم که خیلی راحت قبول کردند.
این‌ها کارآفرین‌های زرنگی بودن‌. اما آدم هرچقدر تو تجارت و کاسبی زرنگ باشه، نمیتونه کشورش رو یه شبه به آلمان برسونه. آلمان شدن عقبه فرهنگی میخواد. بنیه آموزشی میخواد. اقتصاد باثبات میخواد. بانک‌های محلی میخواد. بازار آزاد میخواد.
حتی زرنگ‌ترین تولیدکننده‌های ایران، از زمان پهلوی گرفته تا همین الان، صرفا در واردات زرنگند، نه در صنعت. و وقتی مملکت ایزوله‌ و تحریمه، همون واردات هم به شکلی سخیف و بی‌کیفیت انجام میشه.

فدرالیست‌های قدیم فکر می‌کردند اگه محدوده جغرافیایی رو لحاظ کنند، میشه تا حد زیادی از مضرات دموکراسی در امان بود. اما به تراکم جمعیتی توجه نکردند‌. شاید چون باور نمی‌کردند وقتی منابع طبیعی فراوانه و توزیع متناسبی داره، مردم روستاها و شهرهای کوچک رو ول کنن و بریزن تو شهرهای شلوغ و متراکم. وقتی ایده‌های اولیه فدرالیست‌ها داشت مطرح میشد، فقط ۱۰ درصد مردم اروپا در شهرها زندگی می‌کردند. غیر از انگیس که استثنائا خیلی شهری‌تر بود. برای همینه که خندم می‌گیره وقتی ایرانی‌ها میگن راه نجات ایران فدرالیسمه! حدود دویست سال دیر از خواب پا شدن.

به دلایل تاریخی تو ایران حتی مردم عادی هم نسبت به حکومت نگاه چریکی دارند. و تو جنگ چریکی همه مفروضات بر این مبناست که طرف مقابل داره حساب کتاب‌هایی انجام میده. برای همینه که حتی وقتی برق قطع میشه، گزینه محتمل اولی که به ذهن مردم میرسه اینه که یه هدفی دارند ازین قطعی‌ها!
ولی قدرت متمرکز اصولا نیازی به حساب کتاب نداره. قدرت رو اعمال می‌کنه، چه لازم باشه چه نباشه. چه توجیهی وجود داشته باشه چه نداشته باشه. چه حمایت مردمی داشته باشه چه نداشته باشه.

از بچگی رفلاکس دارم، و مثل اینکه درست‌بشو نیست. اما چیزی که اوضاع رو بدتر کرده گازهای معده‌ست که آروغ‌های شدید ایجاد می‌کنه و همراهش اسید به مری پاشیده میشه. یکی از اعضاء کانال گفت غیر از زمان حرف زدن و غذا خوردن دهنت رو ببند. قطعا نمیتونی! ایموجی 😂 براش فرستادم و گفتم چرا نباید بتونم؟ آدم برای چی باید غیر از زمان حرف زدن و غذا خوردن دهانش باز باشه؟ ایموجی 😏 فرستاد و گفت «خب تست کن».
مدتیه دارم تمرین می‌کنم و در شوک فرو رفتم. عضلات فکم دارند تیر می‌کشند. انگار یه کیسه برنج ازشون آویزان بوده‌. حتی یک ساعت بسته نگه داشتن دهان خسته‌ش می‌کنه. ایموجی 😱 براش فرستادم و گفتم کاش زودتر شروع می‌کردم. شاید اگه از بچگی یکی اینو بم می‌گفت و بش عادت می‌کردم، شاید خیلی از دندان‌هام هم از بین نمی‌رفتند. و به عنوان اشانتیون، یکم هم خوشتیپ‌تر به نظر می‌رسیدم.
ایموجی 🤐 فرستاد.‌

هالیوودی‌ها تو فیلم‌هاشون تا اونجایی که جا داشته باشه به سرمایه‌داری فحش میدن، اما تو صنف خودشون حداقل‌ترین درخواست‌های کارگران رو هم تأمین نمی‌کنند. مدت‌هاست که دارن میگن ساعات کاری ما استاندارد نیست، به بهانه «پروژه باید زود جمع بشه» روزی ده ساعت کار میکشن ازمون، به بهانه «بودجه پروژه کمه» دستمزد پایین میدن، آخرهفته نداریم، وقتی مرخصی لازم داریم نمیدن، برای ناهار اندازه خوردن یه ساندویچ فرصت میدن، و ازین قبیل فشارها. حالا فیلمبردارهای مطرح هم به این اعتراضات پیوستند.
این جریان اعتراضی تا حدی کمونیستی هم هست، اما چه باک؟ مدعیان هالیوود اول به کمونیست‌های صنف خودشون بپردازند بعد برای مردم دنیا کمونیسم تجویز کنند‌.

وحدت حوزه و دانشگاه.

بچه‌شیعه فکر می‌کنه مداحی عربی اصیل‌تره! ولی داره اینو با قرآن اشتباه می‌گیره. زبان متن مقدس باید اوریجینال بمونه. قداست باید فرم خودش رو حفظ کنه، و گرنه زیادی زمینی میشه. و برای همین نماز فارسی و نماز انگلیسی نه تنها مسخره‌اند، بلکه در دزار مدت به ضرر نماز تموم میشن.
اما مدح امام داستانش فرق داره. هیچ فرقه‌ای بدون پس‌زمینه هویتی نیست. عزاداری شیعه ایرانی باید به زبان خودش باشه (چه فارسی، چه ترکی، چه هرچی)، و باید همون سبک رو ترویج بده. چون بدون این تفکیک‌های هویتی فرهنگی، تمایز فرقه‌ایش هم رنگ میبازه.

البته به من مربوط نیست. برن سرشون رو بکوبند به دیوار.