دقیقا :))

تو خودت قلب خودت رو می‌شکنی تا قلب بقیه نشکنه؛ پس چطور انتظار داری اون‌ها مراقب نشکستن قلبت باشن؟

انگار به من ماموریت آرام نگه داشتن اوضاع را داده‌اند. به قیمت بروز ندادن احساسات واقعی‌ام. این چه اخلاق مزخرفی‌ست که دارم؟ چرا یک طوری ام که انگار بیرون از واقعه ایستاده‌ام و درد نمی‌کشم؟ حال آن که دقیقا در میان واقعه، تیر خورده وسط پیشانی ام؟ دلم می‌خواهد گاهی هم من آن کسی باشم که جیغ می‌زند، نه آن کسی که می‌گوید اشکال نداره هیچی نیست.

- مونالیزا بی‌تاب است.

جوری از لحاظ روانی خسته‌ام که هر لحظه بین ول کردن همه چیز و یکم دیگه ادامه دادن درگیرم...

دلم یه کیک شکلاتی خوشمزه با یه نوشیدنی خوشمزه می‌خواد.

4

Stu(dying)

کوفته برنجی‌های مامانم، کلافگی امروز رو شستن بردن. :))

تنها زمانی خودم را دوست داشتم که انعکاس لبخندم را در برق چشم‌هایت می‌دیدم.

امشب برنامه بیدار موندن و درس خوندنه.

من تجلی رویای از یاد رفته‌ی تو هستم. خنجری که برداشته‌ای، تیشه به ریشه‌ی زایندگی‌ات می‌زند.

هندزفری رو زدم به لپ‌تاپ، از گوشی آهنگ پلی کردم. :)))

Perfect time to study psychotic disorders. ✨

نیاز دارم برای چند ساعت تنها باشم و یه دل سیر گریه کنم.

5

[ Samuel Colman - Summer, Hastings on Hudson, c. 1866-70 ]

"آنچه نیازمند رمزگشایی ما نبوده و لازم نبوده است که روشنش کنیم، آنچه پیش از ما روشن بوده، از آنِ ما نیست. فقط آن چیزی از خود ماست که از تاریکی درون‌مان بیرون می‌کشیم و دیگران آن را نمی‌شناسند‌. و  از آنجا که هنر دقیقا زندگی را دوباره تصنیف می‌کند، گِرد این حقیقت‌هایی که در درون خود یافته‌ایم جوی شاعرانه و رمزی شیرین شناور است که همان تاریکا روشنی است که پشت سر گذاشته‌ایم."

-در جستجوی زمان از دست رفته
(جلد آخر، زمان بازیافته)

هر موقع شیرین‌زبونی می‌کنم و می‌پرسن چرا، جواب می‌دم:
"این همه شهد و شکر کز سخنم می‌ریزد
اجر صبری‌ست کز آن شاخ نباتم دادند."

البته هنوز شاخ نباتم ندادند. همچنان در مرحله‌ی صبرم.
شاخ نبات عزیز اگه این پیام رو می‌خونی لطفا هر چه زودتر به پی‌ وی مراجعه نما.