چون دل من بوی مِیِ عشق یافت
عقل زبون گشت و خرد زیردست

#عطار

اما القلوب المنکسرة العباس کفیلها.

دلم عمیقا جلسه شعر می‌خواد.
یه جایی که دوباره بشه کمی نفس کشید.

حاشا که ز دل، مهر تو آسان برود
وان عشق گران‌خریده، ارزان برود
ای از بر من نرفته، مهر تو مرا
با شیر فرو شده‌ست، با جان برود

#اثیرالدین_اخسیکتی

پیش از اینَت بیش از این اندیشهٔ عُشّاق بود
مِهرورزیِ تو با ما شُهرهٔ آفاق بود

یاد باد آن صحبتِ شب‌ها که با نوشین‌لبان
بحثِ سِرِّ عشق و ذکرِ حلقهٔ عُشّاق بود

پیش از این کاین سقفِ سبز و طاقِ مینا بَرکِشند
مَنظَرِ چشمِ مرا ابرویِ جانان طاق بود

از دَمِ صبحِ ازل تا آخرِ شامِ ابد
دوستی و مِهر بر یک عهد و یک میثاق بود

سایهٔ معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد؟
ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود

حُسنِ مَه رویانِ مجلس گرچه دل می‌بُرد و دین
بحثِ ما در لطفِ طبع و خوبیِ اخلاق بود

بر درِ شاهم گدایی نکته‌ای در کار کرد
گفت بر هر خوان که بِنْشَستَم خدا رزّاق بود

رشتهٔ تسبیح اگر بُگْسَست معذورم بدار
دستم اندر دامنِ ساقیِ سیمین ساق بود

در شبِ قدر ار صَبوحی کرده‌ام، عیبم مکن
سرخوش آمد یار و جامی بر کنارِ طاق بود

شعرِ حافظ در زمانِ آدم اندر باغِ خُلد
دفترِ نسرین و گُل را زینتِ اوراق بود

#حافظ
یلدای ۱۴۰۴

دردا که ز عمر مایۀ سود نماند
یک دوست کزو دلی بیاسود نماند
چون کیسۀ ایام بجستم در او
یا نقد وفا نبود، یا بود نماند

#اثیرالدین_اخسیکتی

اینجا.

اینجا.

به‌به

چه عید بزرگی
چه عید بزرگی
چه عید بزرگی
مبارکتون