از دانش آموزان ابتدایی خواسته شد یکی از آرزوهای خود را نقاشی کنند. یکی از آنها نقاشی زیر را کشیده است؛ به نظر شما چرا؟
دوستان می توانند نظرات خود را از طریق این آیدی به اشتراک بگذارند.
از خانم افضلی گرامی به جهت ارسال این نقاشی سپاسگزارم.

@sadeghiedu

با سلام و احترام آقای دکتر صادقی
در ارتباط با تصویر نقاشی کودک منتشر شده در کانال باید عرض کنم.
دخترم سوفیا امسال کلاس اولی بود.
دربهترین مدرسه هیئت امنایی منطقه ثبت نامشان کردم
روز 29 شهریور ما (والدین ) و کلاس اولی ها درمدرسه حضوریافتیم برای جشن افتتاحیه.
درب ورودی به حیاط مدرسه با میزی مواجه شدم که روی آن ادوات جنگی : نارنجک و فشنگ و..تصاویر دلخراش شهیدان و.. چفیه و پارچه مشکی مزین شده بود .
من که برای ورود و ثبت نام دخترم در آن مدرسه بسیار تلاش کرده بودم شوکه شدم.
چه رسد به دختر م
وقتی اینگونه احساس" امنیت و شادی" را از کودکانمان آگاهانه می دزدیم .
چطور انتظار داریم کودکانمان درچنین فضایی شاد و آرام باشند .
و درقلبشان آرزوی نابودی و محوچنین فضایی پر خشونت و پرتنش و نا خوشایند را نکنند .
در مدارس ممالک آگاه و پیشرو .عاقل و پیشرفته که به دنیا انسانهای شریف و سودمندی تقدیم می کنند هرگز هرگز شادی و امنیت را در کودکان مخدوش نمی کنند.
با ارادت مژگان دستفال

به این علت که مدارس ما تبدیل به یک زندان برای دانش آموزان شده است. حتی معلمان نیز با علاقه پا به این مکان نمی گذراند. کودک خیلی ساده دارد می گوید مدارس دارد نابود می شود. و در عین حال درخواست کمک نیز می کند...... در تمامی کشور های دیگر خصوصا در کشورهایی نطیر فنلاند و کره جنوبی و ژاپن و آلمان که نظام آموزش و پرورش قوی و تحول یافته ای دارند، مدرسه برای دانش آموزان همانند خانه خودشان هست. متاسفانه در کشور ما مدارس به مثابه ی یک زندان برای دانش آموزان هست و هنگامی که زنگ خانه به صدا در بیاید همانند یک زندانی رها شده از زندان همگان به سمت درب خروجی هجوم می آورند.....
خیلی جای افسوس و تاسف هست. دانش آموز ما آرزویش  خرابی مدرسه اش باشد؟ چرا ؟ چون زمانی که خارج از مدرسه می باشد ، فرایند یاددهی و یادگیری که برایش رقم می خورد به مراتب بیش از مدرسه اوست. چون به روح پاک و لطیف او پاسخ داده نمی شود. چون هیچ محتوای سازنده ای برایشان طراحی نشده. حت برای ساعات کلاسشان تدوین نشده است.
در مدارس ما روح تعلم، روح سرزندگی رفته است.
من خود معلم صفر کیلومتر هستم. هنگامی که در دانشگاه فرهنگیان درس می خواندم خیلی با انگیزه پیش می رفتم. همیشه در ذهن خود متصور می شدم روزی این نظام آ.پ عوض خواهد شد. هرگاه فرزندان کوچک را در اطراف خود میدیدم با خود می گفتم که واقعا برای اینان باید چه محتوایی تدوین کرد؟ تا به روح پر از نشاط و کنجکاو و پر از اما و اگر هاشان پاسخ داد.
خیلی در واحدهایی که گذراندم به دنبال این امر بودم. اما نیافتم. واقعا نیافتم. دانشگاه فرهنگیان هم به آن هدف والای خود نرسید. خیلی بهتر شده اما هنوز خیلی جای راه و کار دارد.
آرزوی قلبیم این هست که روزی مدارس برای دانش اموزان سرزمینم مکانی پر از شادی و آموزنده باشد. طوریکه نتوان از آن دل کند..... معلمانمان روحشان دوباره برگردد. آموزش و پرورش روح تازه ای بگیرد.
با احترام: ریحانه محمدی

سلام؛دخترم امسال کلاس دوم هست.پارسال با عشق و علاقه ای وصف نشدنی پا به کلاس گذاشت ان هم در بهترین مدرسه شهر٬ولی متاسفانه برخورد معلم و.... این ذوق و علاقه را به بی میلی تبدیل کرد به گونه ای که برای نرفتن به مدرسه زار زار گریه میکرد.
مجبور شدم مدرسه اش رو عوض کنم.از من سوال کرد بابا:ما اینجا میگوییم مرگ بر امریکا. ایا در امریکا می گویند مرگ بر ایران؟؟؟؟!!!!!!
هنوز نتوانستم پاسخی که خودم راضی باشم بدهم
امسال هم ارزو میکنم که شرایط و فرهنگ حاکم بر مدارس شوق کودکانه ی دخترم را از رفتن به مدرسه باز ندارد.

این نقاشی نه تنها نقاشی حمله فکری یک کودک به یک مدرسه است، بلکه به نوعی حمله به آموزش و پرورش سیاسی و رسمی است؛ حمله به سیستم متمرکز آموزشی است؛ حمله به معلمی است که نمی داند معلمی چیست؟ و کودک کیست؟! حمله به محتوای دروسی است که نه با نیاز حال کودک و زندگی روزمره او و نه با سطح فکری او همخوانی دارد؛ حمله به رویکردها و فنون تدریس است؛ حمله به عدم توسعه شایستگی حرفه ای است؛ حمله به عدم تقویت اعتماد به نفس کودکان است؛ حمله به عدم توجه به علایق، هیجانات، عواطف و خواسته های کودکان است؛ حمله به محیط و مکانی است که در آن خلاقیت هر ساعت و هر روز به بند کشیده می شود و کسی نیست که دادش را بستاند، حمله به اصول ارزشیابی است، به روش های ارزشیابی است؛ و در نهایت حمله به اهداف آموزش و پرورش است. آری کودک قلب برنامه درسی را هدف گرفته است!
کودک آزادی می خواهد آن هم از جنس آزادی کودکانه؛ لبخند می خواهد آن هم از جنس لبخند والدانه؛ کودک بازی می خواهد، شادی می خواهد؛ کودک جایی را می خواهد که یاد بگیرد یادگیری را، دوست داشتن و دوست داشته شدن را، مهر و محبت را شادابی را، و البته اندکی هم زندگی را...
و ما خوب می دانیم حمله امروز این کودک نجات آینده یک مملکت است، اگر امید به اصلاحی باشد!
با تشکر، عباس پورسلیم

کلیپی در همین زمینه (نقاشی) ارسالی از خانم مطهری👆👆👆

سلام وقت بخیر
بنده مفسر نیستم
اما با توجه به رشته تحصیلی ، سابقه کاری که مدیر مدرسه هستم
و افتخار شاگردی استاد صادقی را داشته ام این نقاشی را در ابعاد گوناگون بررسی میکنم
1. مدرسه نماد ظلمی که به مدارس کشورهای مسلمان میشود و این دانش آموز میتواند شعار ما کودکان را نکشید سرداده باشد، چرا که کودک در داخل مدرسه است.
2. تحلیل این که در مدارس بچه ها را با نمادهای دفاع مقدس آشنا می کنند را قبول دارم اما اینکار باید در حد فهم کودک دبستانی باشد
باید میهن پرستی ، دفاع مقدس ،آرمانهای انقلاب را دوست داشته باشد و بفهمد اما نه با نمادی که به جوان 20 ساله نشان میدهند ،که اگر چنین بود کارشناسان تعلیم و تربیت کتاب آمادگی دفاعی را در دبستان تدریس میکردند
.مدیران مدارس باید با ذوق و خلاقیت اینطور مفاهیم را نهادینه کنند که عشق بیافریند نه ترس
و از همه مهمتر مفاهیم باید متناسب با جنسیت باشد ، مثلا در مدارس دخترانه نقش زن را بخ تصویر بکشند
3. و شاید این دانش اموز فضای مدرسه برایش بیزاری آورده باشد که این نشان از کوتاهی دو گروه هست ، خانواده و.مدرسه
خانواده چون دقت نکردند و فرزندشان را آماده ورود به مدرسه نکردند ،دانش آموز باید محیط مدرسه را دوست داشته باشد متاسفانه برخی والدین ملاکشان نزدیکی مدرسه به منزل است ،
و کوتاهی مدرسه که باید بررسی های تربیتی ،آموزشی ، ارتباطی و....
انجام شود.

سلام ، خدمت دکتر صادقی:

در رابطه با نقاشی یکی از این دانش آموزان:
باید دید بچه ها در چه سن رشدی هستند بعضی از بچه ها در پایه اول و دوم معنی آرزو رو نمیدونند و به صورت کلی هرچیزی که در فکرشون نسبت به مدرسه دارند رو می کشند.

در اینجا کودک هنگام ورودش به مدرسه شاد هست ولی وقتی میره مدرسه پشت سرش تهدید وجود داده دشمنانی که حاضرند به هر نحوی مدرسه رو تخریب کنند.
در این صورت بچه ها مدرسه رو جایگاه امنی برای درس خوندن نمیدونند

حتی در پایه های بالاتر
چه دلیلی داره که کودک دبستانی این تصاویر رو بکشه؟
ویرانی و خرابی های مدرسه
انزجار افراد از مدرسه در حدی که حاضر به تخریب آن هستند
این شعارهای مرگ بر آمریکا ، مرگ بر داعش و ...
استرسی است که مدرسه و جامعه به دانش آموزان وارد می کنه.
همچنین خشونت والدین نیز هنگام رفتن به مدرسه، می تونه این اندیشه رو در بچه ها ایجاد کند.
این که گاهی شنیده شده اولیا در مقابل کمک به مدرسه مقاومت نشون داده و بیان می کنندچه کسی گفته پول ندید راهتون نمیدیم به مدرسه من خودم میام مدرسه رو روی سرشون خراب می کنم.
واین که خود دانش آموز سال پرتنش و استرسی رو در اون مدرسه داشته که آرزوی تخریب مدرسه رو داشته اند.
من مدرسه میرم ولی مدرسه من در حال نابودی است
من مدرسه میرم ولی مدرسه من کاری کرده که همه در تلاش نابودی مدرسه هستند.
من میرم مدرسه ولی امیدوارم مدرسه هرچه زودتر خراب بشه.
این نقاشی تهدید به حساب میاد چه کردیم با اندیشه بچه هایمان چرا باید دانش آموز حس تخریب
حس انفجار
حس انزجار خود ویا سایرین رو برای مدرسه در نقاشی نشون بده
در حالی که مدرسه خانه دوم بچه ها هست
مدرسه باید مامن و جایگاه امنی برای بچه ها باسه تا بچه ها بتونن شادی و حس خوشایندی نسبت به اون داشته باشند.
بیایید مدرسه رو برای بچه ها زیبا کنیم تا تصورات زیبای اونها در نقاشی از مدرسه نشان داده بشه.
ارادتمند: نوری

یکی ازخانم هاپیغام داده بودکه درمدارس به دلیل اینکه وسایل جنگی گذاشته اندشکه شده بچه اش.ولی به نظرم این کاملااشتباه است .چون اگه ماازهمان کودکی یادبگیرم وباورداشته باشیم که امنیت مادرگروخون شهیدان وزحمت جانبازان است ارزشش خیلی بالااست.

این نقاشی عین واقعیتی است که در مدارس ما به کودکان آموزش داده می شود

خشونت، جنگ برای به دست آوردن و..

ستایش سال های جنگ ایران و عراق

و......

من در منطقه شش آموزش و پرورش زندگی می کنم

کارمند کانون هستم
و
با پرسش و جو اسم پسرم را در یکی از مدارس نمونه ثبت نام کردم

همه چیز معمولی و نرمال بود

تا اینکه مدیر مدرسه عوض شد

و همه چیز با این تغییر مدیریت عوض شد.

معلم سال گذشته ی پسرم
سر کلاس از کلمات نا مناسب خیلی استفاده می کرد.
خودم پشت در کلاس بارها شنیدم

سر کلاس بچه ها را تحقیر و مسخره می کرد.
پسر من از شاگردان ممتاز کلاس بود ولی باز بهانه ای برای تحقیر پیدا می کرد.

وقتی به مدیر مدرسه شکایت کردم

سینه سپر کرد و گفت :
فرزند شما پسره

باید فحش هم یاد بگیره
آخر سر مجبور شدم وسط سال مدرسه ی پسرم را عوض کنم.



بچه ای که در چنین محیطی تربیت بشه

بنظر شما مدرسه اش را چه طوری نقاشی نی کشه؟

باعرض سلام
بنظرم اين نقاشي حرفهاي زيادي ازطرفي براي ما متوليان اموزش و پرورش و خانواده ها و از طرفي براي نظام حاكم دارد.
مدرسه هاي امروزي با برنامه هاي شاد ميتوان گفت بيگانه هستند،من مادر انتظار دارم فرزندم فقط درس بخواند،مدام سه كلمه بنشبن،بخوان،بنويس در خانه ها تكرار ميشود.
نظام حاكم از اعياد غافل شده و عزاداريها را برجسته مي كند.
چرا راه دور برويم؟در مراسم چهارشنبه سوري هرساله شاهد اتفاقات ناگواري هستيم كه اكثر انها به دست همين دست پرورده هاي مدارس رخ مي دهند؟چرا؟چون مي خواهند بنا به گفته خودشان شاد باشند،نياز به تخليه انرژي دارند،اما متاسفانه هيچكدام از مولفه هاي نامبرده فوق اجازه چنين كاري را به بچه ها در محيطهاي امن اموزشي و خانوادگي به انها نمي دهد.
بچه ها از مدارس گريزان هستند و شاهد اين ادعا،تعطيلات بين امتحانات است.كافي شاپها و قليان سراها در ان ايام پذيراي خيل عظيمي از نوجوانان ما هستند كه به دنبال لحظاتي براي شاد بودن مي باشند.
مدارس كشورهاي موفق دنيا، محيط مدرسه را شاد مي سازند اما متاسفانه مدارس ما....

یکی از معانی آشکار اون نقاشی این است که نظام آموزشی ما نه تنها در نقطه ی صفر نیست بلکه سی درجه زیرصفر است. این است داستان نظام آموزشی فریز شده و پادساعت گرد. خ ظهرابی

با سلام و احترام

این نقاشی ابراز احساسات کودکی هست که در انتظار به کمال رسیدن است،افسوس که رشدکودکان سرزمينم با شرایط سیستم آموزشی حاضر برابر است با ازبین رفتن کودکیشان که مهمترين و حساس ترين مرحله زندگيشان هست .
کودک در زمان کودکيش ، کودکی نمی کند.
در زمان ابراز احساسات و بیان افکارخلاق کودکانه اش بامحدودیت روبه رو می شود.

فارغ از تمام حقیقت های تلخ نظام آموزشی کشورم دراین نقاشی عوامل تخریب کننده با جزئیات کشيده شده، اما ساختمان مدرسه فقط دارای نام و درب ورود و خروج است.
مدرسه برای این کودک مکانی بسته و سرد است،به جای محیطی شاد ، گرم ، صمیمی و محيطى برای درک حقیقت زندگی.
در تصویر کودک درخواست کمک داشته، که به نظرم نمی توان گفت او از حضور در مدرسه بیزار است.
شاید اگر فضا و معماری مدارس مناسب بود و یا اگر ارتباط مناسب و صحیحی بین کودک و معلم ، خانواده با کودک و اولیای کودک و اولیای مدرسه وجود داشت ، کودک کمتر احساس ناامنى و تنهایی داشت .
نادیده گرفتن کودکی کودک؛ احساساتش، افکار ،علایق و هزاران امر دیگری که کودک را کودک می کند همه و همه باعث نابود شدن موجودی می شود که در کامل ترين وعالی ترین حالت آفریده شده است تا به شایسته ترین وجهی پرورده شود و جای ارزشمند خود را دراین جهان بیابد ، اما این امر ممکن نمی شود تازمانی که فرد در محیط واجتماعی مناسب همراه با آموزش و فرهنگی صحیح قرار گیرد.
امیدوارم روزی شاهد جریان زندگی در مدرسه باشیم نه جریان مدرسه در زندگی ،شاهد حضور متخصصین برنامه درسی که دغدغه آنها توجه به تمامی مسائل مورد نیاز افراد و جامعه باشد و شاهد هنر معلمی به معنای حقیقی واژه هنر باشيم.

🍁خزان پایيزتان به زیبایی سرسبزی بهارتان🍃

با تشکر.

گزارش یک نشست

اخیرا در مراسمی حضور پیدا کردم که عنوان آن "شب مهاتما گاندی پیام آور صلح" بود. این برنامه با همت مجله بخارا و با همکاری مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی برگزار شد. در این برنامه به بررسی آراء و تفکر مهاتما گاندی این آدم عجیب،اختصاص داشت. در این مراسم علاوه بر سفیر هند، دو اندیشمند معاصر کشورمان نیز سخنرانی کردند. استاد داریوش شایگان و دکتر محقق داماد. استاد شایگان را همه ما با کتاب "افسون گری جدید" می شناسیم. اثری بس گرانسنگ وارزشمند. به جرات می توان گفت موضوع تنوع و تفکر چندفرهنگی را در ایران شاید ایشان برای اولین بار در این کتاب تبیین نموده اند. در این مراسم هم با وجود کهولت سن، سخنرانی ارزشمندی نمودند. اگر بخواهم فقط به یک جمله ایشان اشاره کنم شاید همین یک جمله برای این نوشتار کافی باشد؛ ایشان درباره مهاتما گاندی گفتند؛ "فردی که توانست در ساختار طبقاتی و نظام کاستی هند، ملت این کشور را متقاعد کند که به همه گروهها احترام گذاشته شود فقط و فقط مهاتما گاندی بود". به گفته ایشان، گاندی توانست به جای ایدئولوژی، تفکر و به جای خشم، لبخند را برای مردم هند و شاید هم برای کل دنیا به ارمغان آورد. در شرایطی که در جامعه کاستی آن زمان، هند بخش اعظمی از مردم نجس شمرده می شدند.
اما سخنرانی استاد محقق داماد هم جذابیت دیگری داشت. ایشان ابتدا از حسین بن علی شروع کرد و خاطر نشان ساخت که گاندی بسیار تحت تاثیر حسین بن علی قرار داشته است و بارها اذعان داشته که از وی بسیار بسیار آموخته است. سپس با طرح یک سوال از مخاطبان پرسید عامل و منشا جنگ ایشان با یزید چه بوده است و خاطرنشان ساخت که هر چند برای این حادثه دلایل مختلفی بیان شده است اما وی معتقد است که منشا و فلسفه این واقعه شاید "مقاومت خونین برای حق انتخاب" بوده است. منظور ایشان این بود که حسین بن علی با یزید تن به مقاومت خونین داد، از همه کسانش گذشت تا به حق انتخابش پایبند باشد. واقعا، تبیین منحصر به فردی بود و جالب....

#شب_مهاتما_گاندی
#مجله_بخارا


https://news.1rj.ru/str/cacpc

فیلم سینمایی "خانه دختر"

سنت حسنه ای که از کانادا به یادگار مانده است، ورزش عصرگاهی به همراه دخترم در سواحل اقیانوس آرام بود. پس از برگشت هم سعی کردیم این سنت را حفظ کنیم. پس از بازگشت به ایران، ورزش عصرگاهی را ادامه داده و ادامه می دهیم مگر اینکه کار بسیار ضروری برای ما پیش آید. امروز هم قرار بود همین کار را کنیم. اما شوق دیدن فیلم "خانه دختر" دل و هوش از من برد و با توجه به اینکه این فیلم اسم فیلم بسیار زیبای"دختر" میرکریمی را در ذهن من تداعی می کرد و از سوی دیگر چون این فیلم سالها در توقیف بود، تصور من بر این بود که به احتمال زیاد با یک فیلم انتقادی - اجتماعی یا سیاسی- امنیتی و امثال آن مواجه خواهم شد که که باعث توقیف این فیلم شده است. این احتمالات باعث شد، ورزش عصرگاهی با دخترم را کنسل کرده و تقاضای ایشان را مبنی بر نرفتن به سینما را هم بدون پاسخ گذارم و به تماشای این فیلم بروم....
پس از تماشای فیلم و هنگام خروج از سینما سرشار از تاسف شدم که چرا وقتم را این گونه تلف کردم؟ ورزش هر روزم را کنسل کرده و از همه مهمتر همراهی با دخترم را از دست دادم...
فیلم "خانه دختر" فیلمی بی هویت، بی محتوا، بی سر و ته، ناسازگار با عقل آدمی، حتی به نظرم نوعی سطحی نگری نسبت به خانم هاست و ...
حیف بازیگران درجه یکی که در این فیلم ایفای نقش کردند. این فیلم می توانست شاهکار باشد. فیلمی که می توانست تفاوت سنت و مدرنیته و کارکرد جامعه ایران را به نقد بکشد، می توانست "درباره الی دیگری باشد"....
تعجب می کنم که این فیلم مگه چه داشت که توقیف شده بود؟ زیرا یکی از دلایلی که مرا تشویق به دیدن این فیلم کرد، توقیفی بودن آن بود. واقعا مسئولین ارشاد با چه منطقی این فیلم را توقیف کرده بودند. به نظرم اگر این فیلم همان چند سال پیش توقیف نمی شد، مثل خیلی از فیلم هایی که سال های گذشته دیده نشدند، این فیلم هم این همه دیده نمی شد و سر و صدا نمی کرد و تماشاگر را گول نمی زد تا به تماشای این فیلم بنشیند... صد تاسف که وقتم با فیلم سینمایی " خانه دختر" گذشت...

#فیلم
#خانه_دختر
#توقیف

https://news.1rj.ru/str/cacpc

شهرزاد؛ قصه گویی دیجیتال

گروهی از دوستان هنر متشکل از فیلم ساز و پژوهشگر هنر و نیز با ترکیبی از دوستان آموزش گروهی را تاسیس کرده اند که کارهای متفاوت و جالبی را انجام می دهند. دوستان علاقه مند به هنر و آموزش را دعوت می کنم با این گروه فعال و خلاق، پیوندهایی برقرار کرده و تجارب جالب و متفاوتی کسب کنند. از دور با اهداف و برنامه های این گروه خلاق آگاه بودم اما فرصتی پیش آمد، در برنامه اخیرشان که در خانه هنرمندان برگزار شد، به صورت حضوری از کارهای این گروه استفاده کنم. همچنین فرصتی پیش آمد مطالبی را هرچند کوتاه در رابطه با فعالیت های این گروه و اهمیت آن بیان کنم.
مجدد تاکید می کنم دانشحویان دوره دکتری و ارشدی که علاقه مندند پیوند میان هنر، آموزش، خلاقیت، فرهنگ و محیط زیست را همزمان تجربه کنند، به این گروه متصل شوند.
گزارش این برنامه را در ادامه ببینید.👇


https://news.1rj.ru/str/cacpc

دکتر علیرضا صادقی، استاد دانشگاه علامه طباطبایی و عضو هیات علمی دپارتمان برنامه ریزی درسی درباره ی پروژه #شیرهای_ایران ، #فرهنگ ، #آموزش و #انقراض صحبت کردند.
@shahrzadcdsc
@sadeghiedu

امیدوارم این تبعیض نژادی آشکار که بر علیه افغانستانی های عزیز کشورمان روا داشته می شود که هم با منطق دینی، عقلی و اخلاقی ما ناسازگار است، هر چه سریعتر از این کشور رخت بربندد.
@cacpc

علت برگشت از کانادا

پس از برگشت از کانادا به دفعات با این سوال مواجه شده ام؛ چرا برگشتید؟
هیچ وقت پاسخ مناسبی برای این سوال نداشتم. این کلیپ شاید بخشی از پاسخ به این سوال باشد.
از آقای دکتر خورسندی بابت ارسال کلیپ سپاسگزارم.

@cacpc