قدیمی‌ترین نسخه چاپی دیوان حافظ، سال ۱۷۹۱ میلادی در کلکته هند چاپ شد. بانیِ این چاپ، میرزا ابوطالب خان، جهانگرد معروف و نویسنده کتاب «مسیرِ طالبی» بود @ehsanname

✅ به بهانه روز بزرگداشت جناب حافظ

محصولات مشترک حافظ با طنزپردازان:

«میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست»
به جز مراسم عقد و عروسی و غیره!
😂
«چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست»
چرا که جنبه‌ی "علمی تخیلی" دارد!
😂
«عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسی»
البته سوءتفاهم نشود؛ در خارج!
😂
«گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی»
گفتم نکند فکر بدی در سرتان هست؟!
😂
«یوسف گمگشته بازآید به کنعان، غم مخور»
مطمئنم! چون که توی فیلم هم این‌گونه بود!
😂
«یا رب این نو گل خندان که سپردی به منش»
بس که خندید، دل و روده‌ی خود را ترکاند!
😂
«شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل»
شنا؟! این وقت شب؟! اینجا؟! نه جداً! حال تو خوب است؟
😂
«حافظ به خود نپوشید، این خرقه می آلود»
ای شیخ پاک دامن، رخت اضافه داری؟!
😂
«آنکه فکرش گره از کار جهان بگشاید»
رفت از کشور ما، ساکن امریکا شد
😂
«نگارِ من که به مکتب نرفت و خط ننوشت»
چطور یک‌شبه حکمِ ریاستش آمد؟!
😂
«سالها دل طلب جام جم از ما میکرد!»
بی خبر بود که ما مشترک کیهانیم
😂
«در آستین مرقع پیاله کن پنهان»
که چوب و غیره در آن ناگهان فرو نکنند
😂
«من، شعر فقط گفته ام از باده و افسوس»
گل در بر و می در کفِ دیوید بکام است
😂
«تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد»
علی الخصوص اگر عضو بیمه هم باشی
😂
«مدعی خواست که آید به تماشاگه راز»
خانمش زنگ زد و گفت شلوغ است نرو
😂
«گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگیر»
بوی جوراب مرا سمت خرابات کشید
😂
«بر سر تربت من با مِی و مطرب بنشین»
مطربش کاش فقط خواجه امیری باشد
😂
«من از آن حُسن روز افزون که یوسف داشت دانستم»
گریمش کرده‌اند انگار قبل از فیلم‌برداری
😂
«چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی»
ولی افسوس که گشت آمد و ما در رفتیم
😂
«دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما»
در به در دنبال دزد کفش‌های خویش بود
😂
«در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کآن‌جا»
با خط بد نوشته گردش به راست ممنوع
😂
«دیری است که دل‌دار پیامی نفرستاد»
من فکر کنم گوشی او شارژ ندارد

#ناصر_فیض
#سعید_بیابانکی
#رضا_احسانپور
#روح_الله_احمدی
@yekbeyteshgh ☘

📺 فصل سوم «کتاب باز» از امشب، شنبه تا چهارشنبه ساعت ۲۰، شبکه نسیم (بازپخش ۱ بامداد، ۸ و ۱۳ روز بعد)
@ehsanname
@ketabBazTV

🗓۲۱ مهر، سالگرد درگذشت دکتر غلامحسین مصاحب، ریاضی‌دان برجسته است. مصاحب بجز تلاش در راه ترویج ریاضیات جدید در ایران، یک خدمت بزرگ دیگر هم کرده است: سرپرستی «دایرةالمعارف فارسی». دکتر مصاحب در سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۰ مسئولیت این دایرةالمعارف را به عهده داشت و بر ترجمه و تألیف کلیهٔ مقالات آن نظارت کرد. کتابی که نخستین دائرةالمعارف عمومی جدید و امروزی در زبان فارسی است. یکی از همکاران مصاحب در این کار، دکتر #شفیعی_کدکنی بود که سال‌ها بعد خاطراتش را از مصاحب در مقالۀ خواندنی «در صحبت مصاحب» (مجلۀ «مهرنامه»، شماره ۱۶، آبان ۱۳۹۰) بازگو کرد. بخش‌هایی از این مقاله را بخوانید:
@ehsanname
🔸مصاحب «استادِ» من نبود ولی ازو بیش از بسیاری از استادانم آموختم. همین «هیچ کس بن هیچ کس» که من هستم، بخش عظیمی از آنچه دارد آموخته از مصاحب است. کمترین چیزی که در همان روزِ اوّل مصاحب به من آموخت این بود که مرزِ «زبانِ عاطفی» emotive و «زبانِ گزارشی» discoursive را بازشناسم و این دو را در قملروِ یکدیگر دخالت ندهم. حتی در سلوک فردی نیز ازو بسیار آموختم. یک روز، در منزل او غبارِ شیشۀ عینکم را با گوشۀ پیراهنم پاک کردم. مصاحب رفت عینکش را برداشت و با وسیلۀ مخصوصی که پزشکان چشم و داروخانه‌ها می‌دهند شیشۀ عینک خودش را پاک کرد و دو سه تا از این عینک‌پاکن‌ها را به من داد و گفت: خدمتِ شما باشد. و هیچ چیز دیگر نگفت.

🔹دکتر مصاحب مردِ شگفت‌آوری بود. یکی از نوادرِ ایام بود. بسیار جوان، شاید ۱۸ساله، بود که دورۀ لیسانس ریاضی را در تهران تمام کرد و در همان ایام مجلۀ ریاضیات را ـ که اهل فن اعتبار بسیاری برای آن قائل‌اند ـ بنیاد نهاد و خود اغلبِ مقالاتِ آن را می‌نوشت. دکتر مصاحب علوم اسلامی، بویژه کتبِ حکمت قدیم را نزدِ بهترین استادان قدیم از قبیل آقاضیاء دُرّی و فاضل تونی به درس آموخته بود و در ادب فارسی و عربی اطلاعات درجۀ اول داشت. دکترای خود را از دانشگاه کمبریج داشت و رسالۀ دکتری‌اش را در ریاضیات، به نظرم، با برتراند راسل گذرانده بود. کتابِ «منطقِ صورت» او اولین و می‌گویند هنوز هم بهترین تألیف در منطق ریاضی است. کتابهای آنالیز ریاضی و تئوری اعداد او در نظر اهل فن هنوز بی‌مانند است. یکی از عاشقان حافظ بود و دوستدار شطرنج. طراز کارِ او سرمشقِ آیندگانی خواهد بود که بخواهند ما را از منجلاب جهل و تنبلی موجود نجات دهند.

🔸در کنارِ کار دایرةالمعارف که هفته‌ای سه روز بعدازظهر بود، هفته‌ای یک بعدازظهر از حدود ساعت ۴-۸ در منزل دکتر مصاحب در بلوار کشاورز جلسه‌ای بود که هدفش وضعِ لغات در برابر واژه‌ها و مفاهیم غربی بود. کارمان این بود که هر کس لغتی یا مفهومی را مطرح می‌کرد و از جمع می‌پرسید که در برابر این لغت یا این مفهوم چه باید گفت؟ اکثریتِ آراء ملاک بود. اگر به توافقی نمی‌رسیدند آن لغت تثبیت نمی‌شد. می‌ماند برای بعد. بسیاری از لغاتی که امروز مثل نُقل و نبات بر سر زبانهاست و چنان در فارسی جا افتاده که گویی در شعر فردوسی و سعدی هم سابقه دارد از «مضروباتِ» این مجمع است مثل «زندگینامه» برابر biography مثل «روزآمد» برای Up to date که اتفاقاً مهندس اصفیا مطرح کرد و بنده «روزآمد» را پیشنهاد کردم و گفتم: به قیاس «سرآمد» و همه پسندیدند و الآن بسیار رواج دارد و در فرهنگ‌های زبان انگلیسی هم برابر آن واژه دیده می‌شود.

🔹مصاحب از دخالتِ غیرمتخصصان در حوزه‌های تخصصی بسیار خشمگین می‌شد. معتقد بود که ایران مملکتِ «همه‌کاره‌های هیچ‌کاره» است. راست می‌گفت بخصوص، در علوم انسانی، تمام «کنگره‌»های فرهنگی ما با چند نفر آدم معین اداره می‌شود. کنگرۀ «خیام» باشد همانها سخنرانی می‌کنند که در کنگرۀ «شیخ طوسی». سمینارِ «هنر» باشد همانها مقاله ارائه می‌دهند که در سمینار «فلسفۀ اشراق» یا «کلامِ شیعی». برای عقب‌ماندگی یک ملّت نشانه‌ای بهتر از این می‌خواهید؟

🔸مصاحب می‌گفت: «هر کس می‌خواهد واردِ دایرةالمعارف شود، نخست باید بمیرد.» اصل اول، در ساختارِ مدخل‌های دایرةالمعارف، در سراسر این ۳ جلد و حدود ۷هزار ستون این است که نام هیچ شخص زنده‌ای در خلال مدخل‌ها نباید ذکر شود، نه تنها مدخلی به نام هیچ آدم زنده‌ای نباید بیاید که در خلال مدخل‌ها، حتی به عنوانِ ارجاع هم، نام هیچ آدم زنده‌ای دیده نمی‌شود. روزی از دکتر مصاحب علتِ این سختگیری را پرسیدم گفت: اگر این باب مفتوح شود، فردا فلان سرهنگِ ساواک با هفت‌تیرش می‌آید به دفتر دایرةالمعارف که «نام مرا هم باید وارد دایرةالمعارف کنید!» ... یک روز پرسیدم که در موردِ دکتر مصدق، در حرف میم چه خواهید کرد؟ گفت: سکوت. گفتم: چرا؟ گفت: «آنچه حق است نمی‌گذارند و من اهل نوشتن باطل هم نیستم و از به نعل و میخ زدن هم نفرت دارم‌.»
bit.ly/2pPoKyi
📌متن کامل «در صحبت مصاحب» را اینجا بخوانید:
http://kadkan-r.blogfa.com/post/225

📸 این خانۀ پدری احمد محمود در اهواز است که قرار بوده ثبت ملی شود. وعده‌ای که مثل نامگذاری خیابان یا میدانی به نام آقای نویسنده هنوز عملی نشده @ehsanname

📌منبع ibna.ir/fa/doc/report/265942

📚ترجمه‌های مکرر و همزمان، این قسمت: رئیس‌جمهور گم شده، یا می‌شود؟ دو ترجمه از رمان مشترک بیل کلینتون و جیمز پترسون آمده و ترجمه‌های دیگر هم در راه است @ehsanname

📌مقایسه دو ترجمه: bit.ly/2P2rJBE

🗞جایگزین «همشهری داستان» (بعد واگذاری فله‌ای مجلات همشهری) معرفی شد: فصلنامه داستانی «سان» با مدیرمسئولی ناهید طباطبایی و سردبیری آرش صادق‌بیگی. اولین شمارۀ «سان» آذر و با موضوعِ شب می‌آید @ehsanname

📖چراغ اول
✍احسان رضایی: رمان «احضاریه» علی مؤذنی، داستان روزنامه‌نگاری به نام مسعود است که چندان از پیاده‌روی اربعین خوشش نمی‌آید، اما حالا خودش به این سفر دعوت شده. او بین رفتن و نرفتن مردد است و ... راستش را بخواهید، برای من شنیدن همین مقدار از خلاصۀ داستان «احضاریه» کافی بود. اینکه یک نویسندۀ خوب کشورمان خواسته تا دربارۀ پیاده‌روی اربعین بنویسد، کم اتفاقی نیست. آن هم در کشور ما که عادت نداریم از داشته‌های بومی و فرهنگی خودمان برای خلق آثار ادبی و هنری استفاده شود. در چنین فضایی، نوشتن یک داستان با چنین سوژه‌ای به خودی خود اتفاق مهمی است. درست است که این، فقط یکی از دو خط داستانی «احضاریه» است و خط دیگر آن، یعنی روایت زندگی حضرت زینب(س) بیشتر به چشم مخاطبان آمده، اما نباید از اهمیت خط داستانی اول این رمان هم غافل شد. برای درک این اهمیت ناگزیر از مقایسه هستیم. طی مسیر با پای پیاده برای زیارت، امری است که در سایر ادیان هم به آن توصیه شده. از جمله شهری است در شمال‌غربی اسپانیا به اسم سانتیاگو دِ کامپوستلا که می‌گویند مزار یکی از حواریون مسیح در آنجاست و هر ساله، زائران در جاده‌ای مشخص، پیاده تا این شهر طی طریق می‌کنند. کافی است خودتان عبارت Camino de Santiago را سرچ کنید. آن‌طور که ویکیپدیا آمار می‌دهد، در این پیاده‌روی تا ۲۶۰هزار نفر هم شرکت می‌کنند، یعنی اگر زائران پیاده‌روی اربعین را ۳میلیون نفر حساب کنیم، می‌شود حدود یک دوازدهم. اما برای این راهپیمایی با ابعاد بسیار کوچکتر، فیلم‌ها و کتابهای زیادی ساخته و نوشته شده که بین پدیدآورندگان این آثار، اسامی معروفی مثل لوئیس بونوئل (فیلم «راه شیری» در ۱۹۶۹) یا پائولو کوئیلو (رمان The Pilgrimage در ۱۹۸۷) هم هست. کوئیلو خودش در این پیاده‌روی شرکت کرد و تجربۀ آن نقطه‌عطف زندگی‌اش شد، مسیرش را از موسیقی به نویسندگی تغییر داد و اولین رمانش را دربارۀ همین سفر نوشت. این کتاب تا به حال ۶ بار به فارسی ترجمه شده: «زائر کوم‌پوستل» (ترجمه حسین نعیمی، ۷۶) «اعترافات یک سالک» (ترجمه دل‌آرا قهرمان، ۷۹) «خاطرات یک مغ» (ترجمه آرش حجازی، ۷۹) «خاطرات یک جادوگر» (ترجمه بهرام جعفری، ۸۳) «زیارت» (ترجمه سوسن اردکانی، ۸۳) «سفر زیارتی» (ترجمه میترا میرشكار، ۸۴). این کتابها هر کدام هم چند باری تجدید چاپ شده‌اند که نشان از توجه مخاطب کتابخوان ایرانی به این تجارب معنوی می‌دهد. حالا بیاییم و این استقبال مخاطب ایرانی را با حجم تولیدات خودمان برای تجربۀ یک پیاده‌روی بسیار عظیمتر و باشکوه‌‌تر مقایسه کنیم. البته که تلاشهایی برای روایت این اتفاق شده و حتی یک رمان («اربعین طوبی»، نوشته سیدمحسن امامیان، ۹۵) هم داریم که در آن مادربزرگی ضمن پیاده‌روی اربعین داستان زندگی‌اش را برای نوه‌ها تعریف می‌کند. با این حال جای خالی اسم‌های بزرگ و نویسندگان نامی ما در خلق آثاری مرتبط با پیاده‌روی اربعین حس می‌شود و کاری که جناب مؤذنی در «احضاریه» انجام داده، از این جهت است که اهمیت پیدا می‌کند. به این رمان، البته نقدهایی وارد است، مثل اینکه طول کشیدن تردید مسعود تا میانه‌های رمان کمی کشدار شده و ممکن است مخاطب را سرد کند، یا کنتراست مسعود و خواهرش عارفه که عاشق این سفر است چندان پررنگ درنیامده، ... اما به هر حال اصل مهمتر، حرکت در مسیر تولید آثار مهم با توجه به داشته‌ها و سرمایه‌های معنوی خودمان است. اتفاق بزرگ راهپیمای اربعین، با آن جمعیت انبوه و مشتاقش، یکی از منابعی است که می‌شود حالا حالاها از دل آن داستان و فیلم بیرون کشید و آثار هنری خلق کرد. مسیری که جناب مؤذنی یکی از اولین چراغ‌هایش را روشن کرده است.

https://www.mehrnews.com/news/4431536/

🔹از «فیل در تاریکی» اثر استادِ مرحوم قاسم هاشمی‌نژاد، به عنوان یکی از بهترین رمان‌های پلیسی ایرانی یاد می‌شود. رمانی که فقط یک بار در ۵۸ چاپ شد. اطلاعات موجود در سایت کتابخانه ملی نشان می‌دهد نشر هرمس برای تجدید چاپ این رمان در سال ۹۳ فیپا گرفته است، اما این رمان را هنوز هم منتشر نکرده. چرا؟ @ehsanname

📊 در شهریور۹۷ قیمت کتاب نسبت به ماه ششم پارسال ۲۴درصد افزایش پیدا کرد. حالا یک کتاب با قیمت متوسط ۲۳۰۵۴تومان منتشر می‌شود. میانگین تعداد صفحات کتابها هم ۲۲۰صفحه است. پس هر صفحه از یک کتاب، ۱۰۴تومان و ۷ ریال آب می‌خورد. این رقم البته برای انواع مختلف کتاب متفاوت است: برای کتابهای ادبیات، میانگین هر صفحه ۹۰تومان، کتاب کمک‌درسی صفحه‌ای ۱۲۱تومان، کتاب کودک متوسط هر صفحه ۲۰۹تومان و کتابهای هنر صفحه‌ای ۲۳۲تومان درمی‌آید @ehsanname

🔹«وای یور تیم این ورد کاپ نو؟» مصاحبۀ دیشب جواد خیابانی با سرمربی تیم بولیوی و انگلیسی صحبت کردن عجیب او، باعث شده تا کاربران شبکه‌های اجتماعی درباره کتاب ترجمۀ او بحث کنند @ehsanname

‍ ✔️آزادی در جهان معنای فرخی یزدی🔻
🖋سهند ایرانمهر

🔸امروز سالمرگ #فرخی_یزدی است. قوت شاعرانگی اش را گاه با سعدی مقایسه کرده اند:
شب چو در بستم و مست از می نابش کردم
ماه اگر حلقه به در کوفت جوابش کردم

🔸او را اول کسی دانسته اند که به "رباعی" و "غزل" کارکردی سیاسی داد. اگر اصلی ترین شاعران مشروطه را ایرج میرزا، عارف قزوینی، میرزاده عشقی، سید اشرف الدین قزوینی بدانیم بی تردید فرخی یزدی پنجمین شاعر این انجمن است.
فرخی، جهان را عرصه نزاع میان استبداد و آزادی می دانست:
در محیط طوفان‌زای ماهرانه در جنگ است
ناخدای استبداد با خدای آزادی
شیخ از آن كند اصرار بر خرابی احرار
چون بقای خود بیند در فنای آزادی

🔸با این حال نگاهش به انقلاب کمونیستی شوروی بود و چاره را در داس و چکش می دید :
با پای جان به تربت پاک لنین بیا
تا بنگری به مقبره تمثال انقلاب
یا
با داس و چکش کن محو، این خسروی ایوان را
چو کوه کنی هر روز، با تیشه نباید کرد

🔸نگریستن به آزادی از دریچه کمونیسم لاجرم چاره دستیابی به آزادی را اینگونه می نمایاند:
توده را با جنگ صنفی آشنا باید نمود
کشمکش را بر سر فقر و غنا باید نمود
در نتیجه مذهب نیز در نگاه او همان نگاه مرسوم در اندیشه کمونیستی بود(هرچند اکنون اشعار فرخی بخش جدایی ناپذیر برخی هیات های مذهبی یزدی در ستایش قیام عاشورا شده است):
سخت بسته با ما چرخ ، عهد سست پیمانی
داده او بهر پستی ، دستگاه سلطانی
دین ز دست مردم برد ، فکرهای شیطانی
جمله طفل خود بردند در سرای نصرانی
ای دریغ از این مذهب، داد از این مسلمانی

🔸در راه مبارزه با استبداد زندان رفت، نواختندش و به تعذیب، لب هایش را دوختند:
شرح این قصه شنو از دو لب دوخته‌ام
تا بسوزد دلت از بهر دل سوخته‌ام

🔸اما در نهایت راه به مجلس برد اما همان مجلس را نیز به زبان تند خود نواخت و راهکار اصلاح را منبعث از همان اندیشه تند طبقاتی و کمونیستی در برپاکردن دارها دید:
مارهای مجلسی دارای زهری مهلکند
الحذر باری از آن مجلس که دارد مارها
دفع این کفتارها گفتار نتواند نمود
از ره کردار باید دفع این کفتارها
کشور ما پاک کی گردد ز لوث خائنین
تا نریزد خون ناپاک از در و دیوارها
مزد کار کارگر را دولت ما می کند
صرف جیب هرزه ها ، ولگردها ، بیکارها
از برای این همه خائن بُوَد یک دار کم
پُر کنید این پهن میدان را ز چوب دارها
دارها چون شد به پا با دست کین بالا کشید.
بر سر آن دارها سالارها ، سردارها

🔸دامنه فشارها که تاوان زبان تند او بود، ناگزیر به مهاجرتش کرد، کمی بعد به لطایف الحیلی فریب تیمورتاش را خورد و به ایران بازگشت. زندانی اش کردند و به بهانه تب مالاریا به دست پزشک احمدی اش سپردند تا برای همیشه چشم از جهان فروبندد(طرفه آنکه وکیل پزشک احمدی در دادگاهی که او را تبرئه کرد، احمد کسروی بود!). میراث شعر فرخی برای امروز ما جز آشنایی با گونه جدیدی از غزل و رباعی، نشانی از دغدغه نسلی از روشنفکران و متجددانی است که روحی آزاد و طبعی سرکش و کرداری ساختارشکن داشتند، راهکار او برای خلق همعصراش اما تابعی از گفتمانی بود که در فهم آزادی گام های آغازین و ناقصی را برمیداشت. گام هایی که هرچند در سنجه ی ظرف زمانه و در جامعه ای که تازه با تجدد آشنا شده بود قابل فهم و در میزان نیت و طبع آزادمنش خود قابل تقدیر است اما همچنانکه "تغییر روش و ساختار حاکم" را به درستی، ضروری می دانست، مسیرتغییر را به درستی تشخیص نمی داد
.
🔘شرح عکس: سلول مرمت شده فرخی یزدی در زندان قصر، ادعا شده است که دستخط و اشعار او بر سلول همچنان باقی مانده است.
telegram.me/sahandiranmehr

آن زمان که بنهادم سر به پای آزادی
تصنیف آزادی ساخته محمدرضا لطفی با صدای شهرام ناظری و شعر فرخی یزدی
@qadahha

بخوانید: «دروغ مصلحت‌آمیز» که فصلی‌ست از کتاب دروغ / اراده‌ی آزاد نوشته‌ی سم هریس، ترجمه‌ی آقای خشایار دیهیمی. چاپ ششم این کتاب به تازگی از نشر گمان منتشر شده است.
@gomanpub

🔍 پرداخت روزی یک میلیارد تومان از سوی یک موسسه کنکور به صداوسیما برای تبلیغات

🔸امسال بیشتر از 200 میلیون جلد کتاب درسی به چاپ رسیده و بیشتر از 22 میلیون جلد کتاب کمک درسی چاپ شده است.

🔹یعنی آموزش و پرورش کشور ما یکی از منابع مهم از بین بردن طبیعت است. به خاطر این که هرسال کتاب های درسی عوض شود تا کسانی که کتاب کمک درسی می خواهند دیگر نتوانند از کتاب های سال گذشته استفاده کنند و کتاب ها هرسال تجدید چاپ شود.

🔸تنها یک ناشر کتاب کمک درسی در کشور بیشتر از 330 عنوان کتاب چاپ کرده و مبلغ 350 میلیارد در یک سال برای تبلیغات به صدا وسیما پرداخت کرده است !»

❗️این بخشی از صحبت‌های یک کارشناس است که دیروز ترند شد. کاربری نوشته: «این چیزا نشون می‌ده که توی کنکور مافیایی وجود داره که نمی‌ذاره هیچ‌وقت از بین بره وزیر هم چند روز قبل همین را گفت!»/ خراسان

🕌 @jamarannews

🔹واکنش علی رزاقی بهار (مدیر گروه مجلات همشهری بعد از واگذاری فله‌ای آنها) را ببینید نسبت به افشای اشتباهات شماره‌های جدید مجلات. می‌گویند مشکل از تحریریه‌های قبلی مجلات است که تحریریه‌های جدیدِ خودشان مطلب کپی/غلط تحویل می‌دهند و سردبیرهای حرفه‌ای قدیم مقصرند که سردبیرهای جدید متوجه چنین اتفاقاتی نمی‌شوند! همشهری باید مجله طنز هم تأسیس کند @ehsanname

📚آمریکایی‌ها چه کتابی می‌خوانند؟
@ehsanname
شبکه PBS آمریکا بهار امسال ۱۰۰ رمان برتر را به مخاطبان خود معرفی کرد و از آنها خواست در یک نظرسنجی عمومی، محبوب‌ترین رمان خودشان را انتخاب کنند. در این نظرسنجی که امروز به پایان رسید، ۳/۸میلیون نفر شرکت کردند. معلوم شد آمریکایی‌ها بیشتر به نویسندگان انگلیسی‌زبان علاقه دارند و رمان‌های روسی و فرانسوی جزو انتخابهای اولشان نیست‌. شبکه PBS فهرست ۱۰ رمان برتر را، بدون رتبه و بر اساس حروف الفبا اعلام کرده است‌ جالب است که از ۱۰ نویسندۀ محبوب آمریکایی‌ها ۷ نفرشان زن هستند:

🔸«ارباب حلقه‌ها» جی. آر. آر. تالکین
🔹«بر باد رفته» مارگارت میچل
🔸«جین ایر» شارلوت برونته
🔹«دنیای شارلوت» ای. بی. وایت [یک ترجمه هم با عنوان «کارتَنَک شارلوت» شده]
🔸«زنان کوچک» لوییزا می الکات
🔹«غریبه» (Outlander) دایانا گابالدن (ترجمه نشده)
🔸«غرور و تعصب» جین آستن
🔹«کشتن مرغ مقلد» هارپر لی
🔸«وقایع‌نگاری نارنیا» سی. اس. لوییس
🔹«هری پاتر» جی. کی. رولینگ

📌 pbs.org/the-great-american-read/blogs/inside-look/top-10-books-leading-the-pack/

📊 یک کم آمار
@ehsanname
دکتر صالحی، وزیر ارشاد در اجلاسیه سراسری اعضای هیأت مدیره خانه‌های مطبوعات سراسر کشور، در ساری اعلام کرد:

📺 میزان استفاده مردم از تلویزیون در کشور ۹۴ دقیقه در روز است. مردم استان‌های کرمان، آذربایجان شرقی با ۱۵۶ و ۱۵۲ دقیقه بیشترین سهم استفاده از تلویزیون را دارند.

📡 میانگین استفاده از شبکه‌های ماهوره‌ای کشور ۴۸ دقیقه در روز است. در خراسان جنوبی میزان استفاده ۸ دقیقه و در کردستان ۱۱۶ دقیقه است.

🖥 سرانه مصرف اینترنت در کشور ۱۶۹ دقیقه در روز است. استان هرمزگان بیشترین مصرف اینترنت کشور را با ۲۱۶ دقیقه در روز دارد.

🗞 سرانه مصرف روزنامه در کشور حدود ۲۷/۸ دقیقه در روز است که در تهران و البرز بسیار بیشتر از سایر کشور است. تهرانی‌ها ۴۴ دقیقه و مردم استان البرز ۴۳ دقیقه روزنامه می‌خوانند.

🗞 ۷۰ درصد جامعه ۱۸ تا ۲۹ساله روزنامه و مجلات نمی‌خوانند و ۴۶ درصد افرادی که روزنامه مطالعه می‌کنند بیش از ۴۵ سال سن دارند.

https://www.yjc.ir/fa/news/6702892

📚رابطۀ محرومیت و کتاب
@ehsanname
طبق آمارهای خانه کتاب شش ماهه اول امسال، ۴۳هزار و ۲۱۷عنوان کتاب (چاپ اول و تجدید چاپ) منتشر شده است. نکته جالب توجه این آمار اینجاست که از این آمار ۴۳هزارتایی، سهم ۵ استان هرمزگان، کهگیلویه و بویراحمد، چهارمحال و بختیاری، بوشهر و سیستان و بلوچستان، ۱۵۲ عنوان کتاب است. آنها همان‌قدر که سهم کمی در تولید کتاب دارند، از مصرف کتاب هم بهرۀ چندانی ندارند و از ۶۹۰ کتابفروشی که در طرح تابستانه کتاب امسال شرکت داشتند، فقط ۲۳ کتابفروشی در این ۵ استان هستند. وضعیت اقتصادی پایین با تولید/خواندن کتاب کمتر به همین وضوح ارتباط دارد.
گزارش ایبنا از اوضاع کتابی این استان‌ها را بخوانید:
 
🔹استان هرمزگان ۲۴ ناشر دارد که ۱۹ ناشر در بندرعباس و ۵ ناشر در شهرهای دیگر (رودان، میناب، قشم و کیش) مستقر هستند، اما این ناشرها در شش ماهه اول ۱۳۹۷، فقط ۹ عنوان کتاب منتشر کرده‌اند (همه چاپ اول و ۷ عنوان تألیفی). همان ۹ عنوان هم کار ۴ ناشر دولتیِ استان (دانشگاه‌ آزاد هرمزگان، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، دانشگاه هرمزگان و سازمان منطقه آزاد کیش) است.
وضعیت هرمزگان در مورد کتابفروشی هم چندان تعریفی ندارد و در طرح تابستانه کتاب امسال، تنها ۲ کتاب‌فروشی در این استان فعال بود.
 
🔸کهگیلویه و بویراحمد دومین استان کم‌کتاب در نیمۀ اول امسال است. این استان ۹ ناشر دارد که ۸ ناشر در یاسوج و یک ناشر در گچساران مشغول فعالیتند. این ناشرها در شش‌ماهه نخست امسال ۲۵ عنوان کتاب تالیفی منتشر کرده‌اند که یکی چاپ مجدد است.
کهگیلویه و بویراحمد هم از استان‌های کم‌برخوردار در داشتن ویترین کتاب است؛ این استان فقط ۳ کتابفروشی در طرح تابستانه داشت.

🔹چهارمحال و بختیاری هم در نیمه اول امسال،‌ ۳۶ عنوان کتاب منتشر کرده (۳۱ عنوان تألیفی، ۵ عنوان ترجمه و همگی چاپ اول).
طبق آمار ۴۳ ناشر در این استان هستند که ۳۳ ناشر در شهرکرد، ۵ ناشر در بروجن، ۲ ناشر در فرخ‌شهر و در شهرستان‌های فارسان و سامان هم هر کدام یک ناشر مشغول هستند. این استان ۶ کتابفروشی در طرح تابستانه داشت که ۴ فروشگاه در مرکز استان، یعنی شهرکرد است.
 
🔸استان بوشهر، چهارمین استان از انتهای فهرست آمار کتاب­‌های شش ماه نخست ۱۳۹۷ است؛ استانی که سهمش از کتاب‌های کل کشور در این بازه زمانی، تنها ۹صدم درصد است. استان بوشهر ۳۷ عنوان کتاب در شش ماهه امسال دارد (۳۲ عنوان تألیفی و ۵ عنوان ترجمه).
۵۲ ناشر در استان بوشهر فعالیت دارند که ۴۸تایشان در شهر بوشهر، ۲ ناشر در برازجان و ۲ ناشر دیگر در بندر گناوه و خورموج مشغول هستند. آمار کتابفروشان بوشهر در طرح تابستانه هم ۶ فروشگاه بود که سهم مرکز استان، یعنی بوشهر ۲ کتابفروشی است.

🔹سیستان و بلوچستان هم علیرغم وسعت و جمعیتش، سهم خاصی از تولید و مصرف کتاب ندارد. در نیمه اول امسال، ناشران استان سیستان و بلوچستان است، تنها ۴۵ عنوان کتاب جدید منتشر کرده‌اند (۳۵ اثر تألیفی و ۱۰ ترجمه).
 ۳۵ ناشر در این استان مشغول فعالیت هستند که همگی آن‌ها در شهر زاهدان استقرار دارند. همچنین طبق آمار طرح تابستانه کتاب، ۶ کتابفروشی فعال در این استان هست، ۴ فروشگاه در زاهدان.
 
🔸رتبه‌های بعدی کمترین کتابهای منتشر شده در یک استان كشور در شش ماه نخست سال ۱۳۹۷، برای این استان‌هاست: استان مرکزی (۴۹ عنوان)، خراسان جنوبی (۷۰ عنوان)، خراسان شمالی (۸۵ عنوان) و سمنان (۹۵ عنوان).
📌 http://ibna.ir/fa/doc/report/266291/

سحرگاه ۲۷ مهر ۱۳۳۳ در زندان قصر تهران پنج نفر تیرباران شدند. چهار افسر عضو حزب توده و یک غیرنظامی: مرتضی کیوان، به اتهام مخفی کردن آنها. مرتضی کیوان را امروز نه به سیاست که با شعر به خاطر می‌آوریم. کیوان منتقد، روزنامه‌نگار و حلقه اتصال بسیاری از ادیبان معاصر، نظیر #احمد_شاملو، #سیاوش_کسرایی، هوشنگ ابتهاج #سایه، نجف دریابندری، شاهرخ مسکوب، اسلامی ندوشن و ... بود. همسرش، خانم پوری سلطانی هم بعدها از بنیانگذاران کتابداری نوین در ایران شد. شاعران زیادی برای کیوان شعر گفته‌اند. کانال قدح‌های نهانی، این شعرها را (اغلب با صدای شاعرشان) جمع کرده است:

کیوان ستاره بود
شعر و صدای هوشنگ ابتهاج (سایه)
@qadahha