📸 وضعیت کتابفروشی فردوسی در پلدختر پس از سیل اخیر - از اینستاگرام فرزاد گمار @ehsanname

📚 طبق اعلام سایت نشر قطره، این انتشاراتی امسال هم در نمایشگاه کتاب تهران حاضر نیست. البته می‌شد به صورت نمایشگاهی و بدون فروش کتاب هم در نمایشگاه شرکت کرد تا کتابخوان‌ها بدانند از کتابفروشی‌های کوچک چه کتابهایی بخرند @ehsanname

🎼 «من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو» شعر مولانا با دکلمه #احمد_شاملو از آلبوم «غزلیات مولوی» @ehsanname

🎼 «من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو» شعر مولانا با آواز علیرضا قربانی از آلبوم «قاف عشق» @ehsanname

🎼 «من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو» شعر مولانا با آواز سالار عقیلی از آلبوم «هوای آفتاب» @ehsanname

🔺هیچ اشکالی ندارد که کسی کتاب «نمایش در ایران» بهرام بیضایی را نخوانده باشد تا بداند از بین دسته نمایش‌های کهن موسوم به تقلید، لال‌بازی آن‌قدر رایج بوده که عنوان مستقل پیدا کرده (ص ۵۷) یا مثلاً «سفرنامه اولیویه» فرانسوی را ندیده باشد که در شرح ضیافتی معمولی در یک کاروانسرا در زمان آغامحمدخان قاجار، از دعوت کردن سه نفر برای اجرای نمایش لال‌بازی گفته (ص ۹۰)... مشکل این‌جاست که درباره چیزی که نخوانده‌ایم، با قاطعیت نظر بدهیم @ehsanname

🔹بالاخره خانۀ نیما از خطر تخریب نجات پیدا کرد. شهردار منطقه یک تهران به ایرنا گفته شهرداری قرارداد خرید خانه نیما را به مبلغ ۱۳ و نیم میلیارد تومان بسته و تشریفات اداری برای انتقال سند این ملک در حال انجام است که تا نیمه خرداد به سرانجام می‌رسد @ehsanname

📚 می‌خواهید فرزندتان کتابخوان شود؟
@ehsanname
"برای این که کسی به ادبیات علاقه‌ای پایدار داشته باشد، دو شرط باید برقرار باشد. یک این‌که عادت مطالعۀ آثار وزین بایستی در دوران کودکی برایش «به شدت الگوسازی» شده باشد. به عبارت دیگر، یکی از والدین یا هر دویشان بایستی اهل مطالعۀ کتاب‌های جدی بوده و کودک را هم به این کار تشویق کرده باشند.
ولی داشتن پدر یا مادری اهل مطالعه به تنهایی برای اینکه کسی در تمام طول زندگی‌اش کتابخوانی پر و پا قرص باشد کافی نیست. یک کتابخوان خردسال باید کس دیگری هم در زندگی داشته باشد که بتواند با او دربارۀ این علاقۀ مشترک حرف بزند. بچه همین که به مطالعه عادت کرد، شروع می‌کند به اینکه زیر لحاف و با نور چراغ‌قوه کتاب بخواند. اگر والدین باهوش باشند، بچه را از این کار منع می‌کنند که باعث می‌شود از آن طرف بیشتر ترغیب شود. وگرنه بچه یکی جفت خودش پیدا می‌کند که او هم عادت به مطالعه دارد و دوتایی این را مثل یک راز بین خودشان نگه می‌دارند. پیدا کردن این همراه ممکن است تا خود کالج دست ندهد. خصوصاً در دوران دبیرستان اهل مطالعه بودن جریمه هم دارد. خیلی از بچه‌هایی که تا قبل از کالج تنهایی برای خودشان کتاب می‌خواندند، تازه آنجا که می‌رسند کشف می‌کنند که خدایا، اینجا کتابخوان‌های دیگری هم هستند!"
📌«درد که کسی را نمی‌کشد»، جاناتان فرنزن، ترجمۀ ناصر فرزین‌فر، نشر اطراف، صفحه ۸۵و۸۶

📖 پیشنهاد کتاب: دیروز عصر در یک اتفاق تاریخی، برای اولین بار تصویری از یک سیاهچاله منتشر شد: گامی بزرگ در علم نجوم و فیزیک. اما این سیاهچاله دقیقاً چی هست؟ و به چه دردی می‌خورد؟ پیشنهاد دوستان اهل فن، خواندن این دو کتاب است: «جهان تورمی» آلن گوث (ترجمه جمیل آریایی، انتشارات مازیار) که روایتی است از داستان پیشرفت علم کیهان‌شناسی جدید و آخرین نظریه‌ منشاء جهان هستی که خود گوث هم در آن نقش داشته. و دیگر «جهان‌های موازی» میچیو کاکو (ترجمۀ سارا ایزدیار و علی هادیان، انتشارات مازیار) که بعد از توضیح مفاهیمی مثل جهان تورمی و سیاهچاله، دربارۀ احتمال وجود جهان‌های موازی از نظر فیزیک بحث کرده و کتابش لحنی شوخ و طناز دارد. هر دو کتاب نوشتۀ دانشمندهای معروف و مهمی است، اما در عین حال آن‌قدرها هم تخصصی نیستند که مخاطب عام نفهمد @ehsanname

📸 تصویر فوق‌العاده‌ای از پلدختر بعد از سیل. عکس کارِ روح‌الله خسروی‌نژاد است که در اینستاگرام عکس‌هایی از سیل اخیر با عنوان کلی «آدم‌های بحران» هم دارد @ehsanname

🔹 #تبلیغات_کتاب قدیمی: «سفر به ماه» ژول ورن در روزنامه «اطلاعات» ۱۳۰۸ - دو نکته جالب در این آگهی یکی معرفی این کتاب به عنوان اثری در مقابل رمان‌های «هرزه» است و یکی هم فروش کتاب در داروخانه (یا به قول خودشان «دواخانه» - تصویر از کانال دیروزنامه @ehsanname

🔹 سهیل آصفی: کتابی که امروز ژولین آسانژ موقع بازداشت دستش گرفته بود «تاریخ حکومت امنیت ملی، مجموعه مصاحبه با گور ویدال» است. ویدال [نویسندۀ رمان‌های تاریخی] گفته بود: «ما در آمریکا فقط یک حزب سیاسی داریم و آن حزب مالکیت است که اساساً آمریکای شرکت‌ها است و دو جناحِ راست دارد که نام یکی جمهوریخواه و نام دیگری دموکرات است.»
https://twitter.com/SoheilAsefi/status/1116389578963767297

🔸آیا واقعاً ادبیات می‌تواند ذهن یا زندگی ما را دگرگون کند؟
پاسخ آلن دو باتن، نویسنده و فیلسوف مشهور، به این پرسش را در این ویدیو کوتاه ببینید و بشنوید و بخوانید @ehsanname

🔹ایسنا - خانه پدری هوشنگ ابتهاج #سایه در محله استادسرای رشت، بعد از دو سال کش و قوس تخریب شد. این خانه زادگاه گلچین گیلانی، پسرخالۀ سایه و شاعر شعر معروف «باز باران با ترانه ...» هم بود @ehsanname

🎯 با کتابی که از آن متنفرید، معمولاً چه می‌کنید؟ می‌اندازیدش دور یا پرتش می‌کنید یک‌گوشه‌ای یا اصلاً به فکر خریدش نمی‌افتید. اما کتاب‌بازهای حرفه‌ای از این کارها نمی‌کنند. آن‌ها به استقبال کتابی می‌روند که از موضوعش متنفرند، طرح‌جلدی دارد که حالشان را بر هم می‌زند، و دست‌زدن به کاغذش برایشان چندش‌آور است. البته که نمی‌خواهند خودآزاری کنند. خواندن این کتاب‌ها، تا آخرین کلمه، ما را به انتقاد و تیزبینی عادت می‌دهد و اصلاً به ما می‌فهماند که چطور باید کتاب بخوانیم.

🔖 ۱۴۰۰ کلمه
⏰ زمان مطالعه: ۹ دقيقه

📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
tarjomaan.com/neveshtar/9362/

🔻 اشتراک فصلنامه‌های سال ۹۸

🔗 @tarjomaanweb

🔸سیل، دنیای آسودۀ کودکان را هم با خود می‌برد. اگر می‌خواهید برای بچه‌های مناطق سیل‌زده کتاب یا اسباب‌بازی بفرستید، پیشنهاد آقای سیدآبادی، نویسنده کودک و از مروجان کتابخوانی در کشور، انجمن توسعه فرهنگی کودکان است:
📍خیابان مطهری، خیابان فجر، کوچه کامیاب، پلاک۳
☎️ تلفن ۸۸۸۲۷۰۳۵
@ehsanname
➖توضیحات بیشتر در کانال علی‌اصغر سیدآبادی:
https://news.1rj.ru/str/Seidabadii/869

📸 پاک‌سازی گل‌ولای سیل از در و دیوار کتاب‌خانه کانون پرورش فکری پلدختر - عکس از کانون‌نیوز @ehsanname

🔹روز صفر و یکی است
✍احسان رضایی: معمولش این است که وقتی می‌خواهند مطلبی را دربارۀ اینترنت و تأثیراتش در زندگی روزمره و این قبیل شروع کنند، می‌روند سراغ قصه آن فیزیکدان انگلیسی و سایت بدشکلی که دسامبر ۱۹۹۰ به راه انداخت و برای همکارش پیام‌های خنده‌دار فرستاد. من اما خودم خاطره بامزه‌تری دارم. پنج سال بعد از شوخی جناب فیزیکدان با همکارش، بهار ۱۳۷۴ بود که به در و دیوار دانشگاه آگهی زدند: «متقضایان برای ثبت‌نام صندوق پستی اینترنتی به کتابخانه مراجعه کنند.» طبیعتاً ما هم رفتیم و برای ای-میل واقعاً به صف ایستادیم تا نوبتمان برسد و آقای متصدی برایمان آی‌دی و پسورد انتخاب کند و بدهد دستمان تا ما برویم پشت دستگاه بنشینیم و با نسخه ۳/۱ ویندوز که مخلوطی بود از رنگ آبی پریده و پیکسل‌های درشت، صفحه را باز کنیم و آی‌دی و پسورد را از روی کاغذ تایپ کنیم و از تکنولوژی جدید، تعجب بکنیم... و همۀ اینها در کجا؟ در کتابخانه.
کتابخانه دانشگاه، یک وقتی حکم گوگل و ویکیپدیا و تلگرام را یکجا برای ما داشت. ابزار جستجو، کمدهای چوبی بود که در گوشۀ سالن ورودی چیده شده بود. هر کمد، روی پایه‌هایی یک متری آمده بود بالا و مثل کبوترخانه‌های قدیمی به کشوهای متعدد تقسیم شده بود. هر کشو را می‌کشیدی بیرون، داخلش کارت‌هایی بود به اندازۀ نصف کف دست، که با یک میلۀ طولانی از بالا به هم وصل بودند. مثل کمد لباس‌ها که باید رخت‌های آویزان از میله را جلو و عقب بکنی تا بتوانی لباس دلخواهت را پیدا کنی، کارت‌ها را هم باید جلو و عقب می‌کردی تا به کتاب مورد نظر برسی. هر کارت اطلاعات یک کتاب را داشت، نام و نام نویسنده/مترجم و مشخصات نشرش، شمارۀ کتاب در کتابخانه و البته، موضوع کتاب. فرض کنید شما می‌خواستید دربارۀ شعر هایکو بخوانید. باید می‌رفتید سراغ کمدهای چوبی، یا به قول خودشان «برگه‌دان»ها. اول کشویی که روش نوشته های دو چشم را پیدا می‌کردید تا ببینید مثلاً کتابی هست که اسمش «هایکو» باشد؟ بعد ترکیبات دیگر را امتحان می‌کردید، مثلاً حرف دال و «درباره/ در باب هایکو» یا حرف گاف را دنبال «گزیده هایکو» می‌گشتید. طبیعتاً هنوز کتابهایی بود که شما نمی‌توانستید حدس بزنید اسمشان با چه حرفی از الفبا شروع می‌شود. مثلا «صد هایکوی مشهور» که یکی از بهترین مجموعه هایکوهای ترجمه شده به فارسی است، هنوز پیدا نشده بود. حالا وقتش بود که بروید سراغ کمدهایی که به جای اسم کتابها، بر اساس حروف الفبای موضوعات دسته‌بندی شده بودند. آنجا باید دنبال همۀ ترکیبات ممکن مثل «ژاپن - ادبیات»، «ادبیات ژاپنی»، «شعر ژاپنی»، «شاعران ژاپنی»، «شعر هایکو»، «شعر کوتاه» و ... می‌گشتید. این‌طوری هم یک سری کتاب دیگر پیدا می‌شد. هنوز نمی‌دانستیم کدامیکی به درد بخور است و کدام کتاب، رونویسی از بقیه. حالا نوبت ارایه برگه درخواست کتابها بود تا میز پذیرش از طریق لوله‌هایی که در بین طبقات ساختمان کتابخانه تعبیه شده بود، برگۀ درخواست را بفرستد و در هر نوبت دو کتاب برایتان بیاید و همان‌جا کتاب‌ها را تورقی بکنید و ببینید کتاب پراطلاعی است، یا نه، باید بروید سراغ بعدی.
همان وقت‌ها که تازه سر و کلۀ موجودی به اسم اینترنت پیدا شده بود، لغت «هایکو» را در یک مجله خواندم. رفتم کتابخانه دانشگاه و بعد از طی مراحل و البته یک هفته صبر برای بازگشت دو جلد کتابی که امانت رفته بود، توانستم بفهمم هایکو یعنی چی؟ آنها را که خواندم، رفتم کتابهای انگلیسی‌زبان در این باره را گرفتم که اطلاعات بیشتری داشتند. چندتایی جمله و پاورقی بود به زبان اصلی که رفتم دانشکده زبان‌های خارجی از دانشجوهای زبان ژاپنی کمک گرفتم و با کمک آنها ترجمه‌ کردم و سر جمع شد ۱۱روز. بعد یک شاعری هم دارند ژاپنی‌ها به اسم تانیگوچی بوسون که شعر و شخصیتش شبیه حافظ خودمان است و مردم ژاپن با شعرش فال می‌گیرند. من هم یک بار با ترتیب و آداب خاص فال گرفتم. این از آب در آمد:
Ame no hi ya
miyako ni toöki
momo no yado
رفتم و کمی لغت و زبان ژاپنی یاد گرفتم که فالم را بفهمم. معنی‌اش می‌شود یک همچو چیزی: «روز بارانی است/ از پایتخت دور است/ خانۀ شکوفه هلوی من». راستش را بخواهید هنوز هم گاهی آن لغات ژاپنی را که تلفظشان را با حروف انگلیسی نوشتم، مثل یک وِرد برای خودم تکرار می‌کنم تا چیزهای بیشتری از فالم دستگیرم بشود.
می‌گویند سیستم امانت کتاب کتابخانه، مثل بقیه چیزها، اینترنتی و بسیار سریع شده. یک بار خودم امتحان کردم و دنبال هایکوی بوسون در اینترنت گشتم. انواع و اقسام ترجمه‌هایش را در کمتر از ۱۱ثانیه پیدا کردم. اینترنت و سرعتش فوق‌العاده است، اما گاهی فکر می‌کنم که اگر من از دنیای اینترنت راه برده بودم به شعر بوسون، آیا اصلا بیشتر از یک بار این شعر شگفت را می‌خواندم؟
📌منتشرشده در روزنامه «اعتماد» پنج‌شنبه ۲۲ فروردین ۹۸ (صفحه ۱۱)
@ehsanname
🔻خوشنویسی ژاپنیِ هایکو بالا از بوسون

🗞 «خبر سیل لرستان که آمد می‌دانستم آب در لرستانِ کوهستانی نمی‌ماند. آب فطرتی دارد به سمت دریا و دریا انتهای جلگه خوزستان است. تماس گرفتم با بچه‌های سد و مدیر ارشاد خوزستان. جویای احوال شدم. در صحبت هر دو نکته‌ای وجود داشت که انگیزۀ رفتنم شد برای نوشتن این گزارش. هر دو از شایعات عصبانی بودند. می‌گفتند سیلاب و مشکلاتش یک طرف، شایعات طرف دیگر. می‌گفتند آن‌قدر که انرژی ما و مردم صرف شنیدن و نگران شدن و رد شایعه می‌شود، صرف سیلاب نمی شود. پرسیدم مثلاً چی؟ و شنیدم مثلاً شکسته شدن سدها...»
@ehsanname
➖گزارش مهدی قزلی از سدهای دز و کرخه در روزنامه «خراسان» امروز، خواندنی و پز از جزئیات است. اینجا + بخوانید

🔺طرح جلد چاپ ویژه ۵۰سالگی «سلاخ‌خانۀ شماره پنج» کورت ونه‌گات. این رمان در ۳۱ مارس ۱۹۶۹ منتشر و خیلی زود تبدیل به یکی از رمان‌های محبوب قرن شد. ترجمۀ این رمان به فارسی توسط علی‌اصغر بهرامی هم سال ۱۳۷۲ منتشر شد @ehsanname

🔹دو نمونه #تبلیغات_کتاب قدیمی در ماهنامه «نگین» شماره ۴۸ (اردیبهشت ۱۳۴۸) @ehsanname