https://telegram.me/faigd
جلدی از سال 87 برای نشر آهنگ دیگر»

ساده نیست
صبح بیدار شوی و ببینی آسمان آبی نیست
یک شاخه رُز برداری و دستت را ببرد
خون از دستت بریزد و بی رنگ باشد
ساده نیست
مشتت را به سینه بکوبی و قلبت
مثل یک تکه سنگ از گلویت بیفتد بیرون
و مثل توپ پرت شود وسط بازی بچه ها
ساده نیست
صبح بیدار شوی و ببینی مغزت می تپد
و تو باید جوری چای را در استکان بریزی
که مغز تپنده ات نایستد
ساده نیست
صبح بیدار شوی و ببینی چهاردهم بهمن است
و پاییز هنوز تمام نشده
راه که می روی تنت خش خش کند
و تکه های جوانیت زیر پای رهگذران لگد شود
ساده نیست
پنحره را باز کنی و ببینی مردی خوابیده که از رگ هایش شکوفه
_ روییده
تلفن زنگ بخورد
و بوی کافور بزند زیر دماغت
ساده نیست
صبح بلند شوی و ببینی افق در هم گره خورده و پیچیده
و سنگی سفید میان آسمان و زمین است
دستت را دراز کنی و سنگ دور شود
دورِ دور
ساده نیست عزیز دل
ساده نیست
تلفن را برداری و کسی از آن سوی خط بگوید:
"عزیزم مرا آتش بزن"

آيدا عميدی

https://telegram.me/faigd
طرحی از 5 سال پیش ،پیشکش به شما و روح رضا بروسان که با خانواده اش رفتند...

غلامرضا بروسان خیلی زود رفت. پیش از آن که واژه ای بچکد بر خاک از ابرهای گرفته ی دلش. هربار زنگ می زد چنان شوق وهیجان داشت که انگار زندگی در کلامش نفس می کشید... این بار این کارم را به شما پیشکش می کنم و به روح او و همسرش الهام اسلامی درود می فرستم که به همراه فرزندشان 5 سال پیش رفتند...
تو نمی میری
همچون پرچمی که سربازان بسیاری
در آن شلیک کرده باشند
هر شب به هنگام باد
ماه را از خود عبور می دهی
در تو سر گوزنی را دیدم
که هنوز
شاخ هایش به سمت کوهستان
کج بود
چشمه ای
که پرندگان زیادی را شیر می داد
چطور می تواند مرگ
از تو
تنها گودالی را پر کند

https://telegram.me/faigd
طرحی از پنج سال پیش برای این مجموعه شعر

راهله معماریان با هه ی دوچشم:) شاعر است با این دفترش و دفترهای دیگرش. این مجموعه که شامل 52 غزل کلاسیک در 117 صفحه است طی سال‌های 1380 تا 1384 سروده شده‌اند و در پنجمین جشنواره ی ادبی پروین اعتصامی برگزیده شده است.

برای راهله معماریان نوشتم یکی از شعرهای «آتش نوشته های مدادشمعی» را انتخاب کند برای این کانال که این شعر را انتخاب کرده، به شما پیشکش می کنم این شعر را به همراه طرحی که پنج سال پیش برای این مجموعه کشیده ام:

گویا پریده در خواب اسم تو از دهانم
فهمیده اند مردم آتش گرفته جانم
.
انگشت ها اشاره، گوش و دهان و پچ پچ
ای کاش مثل یک شمع می سوخت این زبانم
.
دامن گرفته آتش، رحمش به خشک و تر نیست
از پوست لطیفت تا مغز استخوانم
.
چون سایه می گریزم از لابه لای خورشید
افتاده طشتم از بام رسوای این جهانم
.
شاید دوای جانم سمی کشنده باشد
سر می کشیدمش گر جانش نبود جانم
.
سر می کشم خدا را « هل» می شوم عطا را
انسان گرفتگی شد، خورشید جاودانم!
.
من پشت تو نشستم گل پشت و رو ندارد
بگذار تا همیشه در سایه ات بمانم
.
.
از مجموعه آتش نوشته های مداد شمعی

برای فردوسی بزرگ و کتاب سترگش بسیار کار کرده ام اما این کار را که 10 سال پیش کارکرده ام، دوست تر دارم. به روان پاک این بزرگمرد درود می فرستم . روزش فرخنده
... دریغ‌ست ایران که ویران شود
کنام پلنگان و شیران شود...

https://telegram.me/faigd
طرحی ازسال1382برای شعرهای برشت اهل نمایش

علی عبداللهی را از سال71 می شناسم، زمانی که من هم مثل او سری پرشور داشتم. به سادگی می زیست، شعر می گفت و ترجمه می کرد ، از آلمانی به فارسی. همیشه هم شعر ترجمه می کرد. دلش تُنگ بلوری ست که همه ی ماهی هایش را به روشنی می بینی وقتی حرف می زند این دوست خراسانی...
شعری از او، با طرحی ازسال1382که برای کاری از او کار کشیده ام برای شما:

شعری از علی عبداللهی:

خاطرات انزوا

كفش پاي راستم
به مرخصي رفته‌است
نه چارپاي ام حالا
نه دوپا

در تثليث ازلي
«نيچه» مي‌خوانم
شب‌ها به خواب‌ام مي‌آيد و مي‌گويد:
عاقبت سبيل مال‌ات مي‌كنم!
روزهاست
تلفن روي پيامگير است
امان از صاحبخانه‌ی سمج!

با ميله‌ی بافتني
پاي‌ام را مي‌خارانم.

از راست، هيچ خيري نديده‌ام
چپ ، هميشه چپ بوده‌است.
خسته‌ام خسته
در اين تقابل سه‌تايي:
راست‌دستي،
چپ‌فكري
هيچ‌باوري

https://telegram.me/faigd
کاری برای یکی ازنشریات پس از دوم خرداد

https://telegram.me/faigd
مه نهان گشته و ایام همه دی شده اند.پیشکش به: منتظران ظهور عشق، داد، راستی و پاکی

این نوشته را از صفحه ی فیس بوکم برداشته ام که توضیحی ست در باره ی پُستر
«مَه نهان گشته ...»
چند باری طرح زدم، اما نشد. به دلم‌ نمی‌نشست. تابستان 89 بود، خیلی خسته بودم. روح هنر و فرهنگ گویی زخمی تازه داشت آن روزها. با دولت کار نمی کردم اما این پُستر سفارش شهرداری بود. خواسته بودند برای نیمه‌‌ی شعبان پُستری طراحی کنم و من نمی خواستم رفتاری کلیشه ای با این کار داشته باشم سراغ شعر فروغ رفتم که برای امام زمان گفته: من خواب دیده ام کسی می آید... نشد روی شعر چند نفر دیگه هم کار کردم: مردِ مردستان طاها و... باز هم نشد: روی واژه ی «مهدي» اتود می کردم که ايده اي به ذهنم رسید... به تركيب «مَه» و «دي» رسيدم. «دي» مرا به ياد «دِي» انداخت، با «دِي» به زمان رسيدم و رفتم سراغ تقویم و ماه‌های سال که عددشان به 12 می رسد. بهمن، فروردين، خرداد .... به اينها فكر كردم و به تركيب حرفهاي اينها. ديدم در دل واژه بهمن، كلمه «بِه» پنهان شده است. در ميان فروردين، «دين»، در دل خرداد، «داد» و ... اينطوري بود كه با ياد پنهان بودن حضور امام «زمان»، به پنهان ماندن «مه» یا«ماه» در زیر ابرِ زمانه رسیدم و همه نشانه هاي خوبِ زمانه را زير پرده هایی پنهان كردم. «دین» از فروردین، «شَهر» از شهریور، «بهشت» از اردی‌بهشت، «داد» از خرداد، «آب» که نماد روشنی وآبادانی است از آبان پنهان شده اند. مهر وآذر (آتش) که در ایران باستان نماد پاکی بوده پشت پرده نهان شده اند. و «اَسَف»ِاسفند بیرون از پرده است و واژه ی «تیر» – که می میراند- وخود «دی»- که در ادبیات ما بیداد، سردی، سیاهی و تحمل را تداعی می کند- به روشنی بیرون پرده حضور دارند. برای نوشتار تکمیلی اثر هم مصرعی ساختم که کار را بیشتر توضیح بدهد:«مَه نهان گشته و ایام همه دی شده اند». برای اجرای اثر هم از نوشتاری آیینی و کمی عامیانه مانند پرده نگاره های سنتی با حال وهوایی رازآگین بهره بردم و با قلم روی پارچه طراحی کردم و در محیط رایانه پردازش های تصویری اش را انجام دادم و کلیت کار به هیئت گاهشمار یا تقویمی آیینی ورمزآگین شکل گرفت. در نهایت پُستر را پیشکش کردم به: «منتظران ظهور عشق، داد، راستی و پاکی».

https://telegram.me/faigd
کاری برای اولین مجموعه شعر قیصر

قیصر را دانشگاه دیدم، چند هفته ای پیش از رفتنش شاید. گفت می خوام برای کتاب دیگرم هم طرح بزنی... گفتم: کدوم کتاب؟! گفت : تنفس صبح. نفسی کشیدم و گفتم اون که طرح داره! . گفت میخوام عوضش کنم...
من خیلی از شعرهای تنفس صبح رو از بر بودم. اولین مجموعه شعرش بود که روزگاری با آن و کتاب های دیگر، شعر را به خوابگاه دانشجویی مون می بردیم...
سوم خرداد روز پس گرفتن شهر خرمی است،به همین بهانه بخشی از شعر قیصر رو با طرحی که برایش کار کرده ام ، پیشکش می کنم به شما و کسانی که رفتند و آزاد شدند...

...اينجا
وضعيت خطر گذرا نيست
آژير قرمز است كه مي نالد
تنها ميان ساكت شب ها
برخواب ناتمام جسدها
خفاش هاي وحشي دشمن
حتي زنور روزنه بيزارند
بايد تمام پنجره ها را
با پرده هاي كور بپوشانم
اينجا
ديوار هم
ديگر پناه پشت كسي نيست
كاين گور ديگري ست كه استاده است
در انتظار شب...

https://telegram.me/faigd
نشانه ی شبکه ی فرهنگ را در سال1378 طراحی کرده ام

امشب ساعت 21
شبکه ی رادیویی فرهنگ،برنامه ی (وقتی خیال در می زند)
گفت و گو با فرزاد ادیبی(قسمت اول)
...
(وقتی خیال در می زند) برنامه ای ست که به به سراغ هنرمندان می رود و با ساختاری صمیمانه با هنرمندان در باره ی کار و زندگی شان به گفت و گو می پردازد
...
نشانه ی شبکه ی فرهنگ را در سال1378 طراحی کرده ام

https://telegram.me/faigd
بخش اول گفت و گو با فرزاد ادیبی از شبکه ی فرهنگ. برنامه ی وقتی خیال در می زند

(قسمت دوم)
گفت و گو با فرزاد ادیبی

امشب ساعت 21
شبکه ی رادیویی فرهنگ،برنامه ی (وقتی خیال در می زند)

...
(وقتی خیال در می زند) برنامه ای ست که به به سراغ هنرمندان می رود و با ساختاری صمیمانه با هنرمندان در باره ی کار و زندگی شان به گفت و گو می پردازد
...

https://telegram.me/faigd
بخش دوم گفت و گو با فرزاد ادیبی از شبکه ی فرهنگ،برنامه ی وقتی خیال در می زند

پس از شنیدن این گفت و گو ، برخی از دوستان خواسته بودند تصویرهایی که در باره شان صحبت شده بود را اینجا بگذارم: