توی غالب انقلاب‌ها، چیزی به نام شخص به عنوان آلترناتیو هیچوقت وجود نداشته. مثلا وقتی کمون پاریس رخ داد، شخص خاصی نبود که فرضا رهبر یا مدیر کمون باشه، بلکه مردم برای ادارهٔ کمون پاریس شورا تشکیل دادن. در انقلاب کبیر هم کسانی که انقلاب رو هدایت میکردن یک شخص نه، که جمعی از نظریه پردازان بودن. انقلاب رهبران خودش رو پدید میاره. رهبران انقلابها ازپیش‌تعیین‌شده نیستن

حرفات قشنگه ولی بیاید جای عمامه و تاج رو عوض کنیم

هیچ چیز دیگه‌ای فرق نکنه

شاهنامه چه گاید مناسبیه برای استراتژی مبارزه

لكي أكتب شعرًا ليس سياسيًا، يجب أن أصغي إلى العصافير، ولكي أسمع العصافير يجب أن تخرس الطائرة

مروان مخول

برای آن که شعری بنویسم که سیاسی نباشد باید به پرندگان گوش دهم، برای آن که آن‌ها را بشنوم باید هواپیمای جنگی سکوت کند.

مروان مخول

رساله دوم درباره دولت
نوشته : جان لاک
مترجم : شهرام ارشدنژاد

برای رسیدن به چنین هدفی فکر میکنم بیهوده نباشد که بنشینیم و آنچه را که باید به باور من اساس قدرت سیاسی قرار بگیرد تنظیم کنیم و نشان دهیم که قدرت یک حاکم بر مردم کشورش غیر از قدرتی است که پدر نسبت به فرزندانش، ارباب نسبت به خدمت کارانش؛ شوهر نسبت به همسرش و یا یک مالک نسبت به بندگانش دارد. گاه ممکن است فرد همه ی قدرت هایی را که ذکر شد داشته باشد؛ در این صورت اگر به این شخص در ساحت های گوناگون قدرتش نظر افکنیم، میتواند ما را در شناخت انواع این قدرت ها یاری کند و تفاوت های میان قدرت حاکم یک جامعه با قدرت پدر خانواده و یا ناخدای یک کشتی را به ما نشان دهد.

📚 رسالهٔ دوم دربارهٔ دولت
✍ جان لاک(ترجمهٔ شهرام ارشدنژاد)