توی غالب انقلاب‌ها، چیزی به نام شخص به عنوان آلترناتیو هیچوقت وجود نداشته. مثلا وقتی کمون پاریس رخ داد، شخص خاصی نبود که فرضا رهبر یا مدیر کمون باشه، بلکه مردم برای ادارهٔ کمون پاریس شورا تشکیل دادن. در انقلاب کبیر هم کسانی که انقلاب رو هدایت میکردن یک شخص نه، که جمعی از نظریه پردازان بودن. انقلاب رهبران خودش رو پدید میاره. رهبران انقلابها ازپیش‌تعیین‌شده نیستن

حرفات قشنگه ولی بیاید جای عمامه و تاج رو عوض کنیم

هیچ چیز دیگه‌ای فرق نکنه

شاهنامه چه گاید مناسبیه برای استراتژی مبارزه

لكي أكتب شعرًا ليس سياسيًا، يجب أن أصغي إلى العصافير، ولكي أسمع العصافير يجب أن تخرس الطائرة

مروان مخول

برای آن که شعری بنویسم که سیاسی نباشد باید به پرندگان گوش دهم، برای آن که آن‌ها را بشنوم باید هواپیمای جنگی سکوت کند.

مروان مخول

رساله دوم درباره دولت
نوشته : جان لاک
مترجم : شهرام ارشدنژاد

برای رسیدن به چنین هدفی فکر میکنم بیهوده نباشد که بنشینیم و آنچه را که باید به باور من اساس قدرت سیاسی قرار بگیرد تنظیم کنیم و نشان دهیم که قدرت یک حاکم بر مردم کشورش غیر از قدرتی است که پدر نسبت به فرزندانش، ارباب نسبت به خدمت کارانش؛ شوهر نسبت به همسرش و یا یک مالک نسبت به بندگانش دارد. گاه ممکن است فرد همه ی قدرت هایی را که ذکر شد داشته باشد؛ در این صورت اگر به این شخص در ساحت های گوناگون قدرتش نظر افکنیم، میتواند ما را در شناخت انواع این قدرت ها یاری کند و تفاوت های میان قدرت حاکم یک جامعه با قدرت پدر خانواده و یا ناخدای یک کشتی را به ما نشان دهد.

📚 رسالهٔ دوم دربارهٔ دولت
✍ جان لاک(ترجمهٔ شهرام ارشدنژاد)

برای شناخت درست قدرت سیاسی و رسیدن به اصل و ریشه ی آن در ابتدا باید مشخص کنیم که حالت طبیعی انسانها چگونه است. تحت حاکمیت طبیعت¹، انسانها برای اعمال خود و دخل و تصرف در اموالشان دارای آزادی مطلق هستند و تنها قانون حاکم بر آنها قانون طبیعت است و انسانها نه نیازی به کسب اجازه از کسی دارند و نه تابع اراده ی شخص دیگری هستند.

و هم چنین حاکمیت طبیعت وضعیت برابری است که در آن قدرت و تسلط همه ی مردمان یکسان است؛ هیچ کس چیزی بیش از دیگری ندارد؛ همه ی انسانها از یک تبار و یک طبقه هستند و به یکسان از مواهب طبیعی برخوردارند و به یک میزان از خرد بهره میبرند و هیچ کس تابع دیگری نیست، مگر این که خداوند با اراده ی خویش کسی را برتر از دیگری قرار دهد و آشکارا به او حق سلطه و سروری دیگران عطا کند.

1. مقصود، حاکمیت طبیعت بر انسان پیش از درک ضرورت همگرایی اجتماعی هست

📚 رسالهٔ دوم دربارهٔ دولت
✍ جان لاک(ترجمهٔ شهرام ارشدنژاد)