«تاپی‌ یا باتم؟» من مائوئیست هستم.

من و مطی امروز باهم رفتیم بوک دیت:>
کی پارتنر می‌خواد دیگه.

Goals

I need something stronger than a cigarette.

I need two cigarettes

Soma's texts>>>>>>>

کسی از اینجا لفت نمی‌ده.
در واقع این فرصت رو نداره که لفت بده.
قدرت اینجا(فقط اینجا) دست منه.

Pure Power

فقط ایبل کرزنیوفسکی میتونه کاری کنه که با والس گریه کنی

بالاخره decathlete رو گرفتم تو «پروژهٔ اویلر» بعد یه هفته سر و کله زدن

واقعا اسم اویلر میاد تمام هورمون‌هام مهار می‌شند.

برای واقعی

قسمت اول: سفر به کیثیرا

کمونیستی پیر به نام اسپیروس پس از ۳۲ سال زندگی در اتحاد شوروی به کشور خویش یونان بازمی‌گردد. به هنگام بازگشت رازی در برابر چشمان خویش آشکار می‌شود. دیگر وضعیت آنگونه که وی امیدوار بود نیست.

اسپیروس چون برگی رها شده به هنگام خزان، جایگاه خویشتن در جهان را از دست داده. نه به جایی تعلق دارد و نه به کسی. مبارزه اش تنها درون خویشتن است، چون آریادنه که به هزارتو فرو رود، او نیز برای یافتن خویش به هزارتوی درونش فرو می‌رود. از خویشتن و از زادگاهش بیگانه شده، این پارتیزان پیر دیگر نه کسی برای پناه دارد و نه کشوری.


اسپیروس: متأسفم، متأسفم. به این جا تعلق ندارم. به هیچ جا تعلق ندارم. غریبه ای در سرزمین خویش هستم، روحی از گذشته. آینده ای ندارم.

الکساندروس: پدر، خواهش می‌کنم اینگونه نگو. تو ما را داری، خانواده‌ات را. تو خانه‌ات را داری.

اسپیروس: نه، ندارم. اینجا خانهٔ من نیست. اینجا یونانی نیست که می‌شناختم. اینجا یونانی نیست که برایش جنگیدم. همه چیز تغییر کرده. همه چیز از دست رفته.

الکساندروس: هیچ چیز از دست نرفته پدر. تو هنوز می‌توانی جای خویش را اینجا بیابی. هنوز می‌توانی وضع را تغییر دهی. هنوز می‌توانی زندگی کنی.

اسپیروس: زندگی برای چه؟ اینکه ببینم سرزمینی که بدان عشق می‌ورزم به خارجی‌ها فروخته می‌شود؟ اینکه ستم دیدن و استثمار شدن مردمم را تماشا کنم؟ اینکه ببینم به ایده آل‌هایی که بدان‌ها باور دارم خیانت شده و فراموش شده‌اند؟ نه متشکرم، ترجیح می‌دهم بمیرم.

@finchstuff