میخوام از اتاق برم بیرون ولی حال ندارم با آدما روبرو شم

طی چندین ماه گذشته، تنها ارتباطم با جهان خارج، این همسایهٔ ناشناخته ام بوده است، که پاسخم را همیشه با یک موسیقی همیشگی داده است. او کیست؟ چگونه است؟
یک صبح خواستم او را ملاقات کنم، اما نظرم عوض شد. شاید بهتر است جای ملاقات او، تصورش کنم.
آیا او نیز چون من یک گوشه نشین است؟ شاید هم دختربچه ای کوچک، که پیش از روانه شدن به مدرسه، همراه با همسایهٔ ناشناسش می‌نوازد.


Eternity and a day(1998)
@finchstuff

Timur Mucuraev - the candles are out / Lirics. Тимур Муцураев - погасли свечи

In this wretched vessel I inhabit, the agony is unbearable. Uncertain if a destiny awaits, it seems solitude in the face of this merciless realm is inescapable. My heart is yours entirely, yearning for the glimmer of hope in days yet to unfold.

Tell her how the IRA made you run like hell away, from the green and lovely lanes of Kilashandra

Omagh bombing*

پونزده آوریل هزار‌ و نهصد و نوزده:
برای تو می‌نویسم‌‌. تویی که حالا ندارمت.

پونزده آوریل هزار‌ و هشتصد و هجده:
امروز دیدمت، پشت اون دوچرخه‌ی سفید فلزی که یک دسته‌اش شکسته و تو شلخته با نوار چسب مشکی و کمی سیریش اون رو به هم چسبوندی. اما من عاشق اون دوچرخه‌ام، احمقانه‌ست؟ که عاشق چیزهای ناقص بشیم؟چون کسی که ازش استفاده می‌کنه کامل‌ترین آدمیه که توی زندگیمون دیدیم؟

متاسفانه من خیلی انسانِ "مسیج نداد پس مزاحمش نمی‌شم" ای هستم و برای همین دوستامو از دست می‌دم.