In this wretched vessel I inhabit, the agony is unbearable. Uncertain if a destiny awaits, it seems solitude in the face of this merciless realm is inescapable. My heart is yours entirely, yearning for the glimmer of hope in days yet to unfold.

Tell her how the IRA made you run like hell away, from the green and lovely lanes of Kilashandra

Omagh bombing*

پونزده آوریل هزار‌ و نهصد و نوزده:
برای تو می‌نویسم‌‌. تویی که حالا ندارمت.

پونزده آوریل هزار‌ و هشتصد و هجده:
امروز دیدمت، پشت اون دوچرخه‌ی سفید فلزی که یک دسته‌اش شکسته و تو شلخته با نوار چسب مشکی و کمی سیریش اون رو به هم چسبوندی. اما من عاشق اون دوچرخه‌ام، احمقانه‌ست؟ که عاشق چیزهای ناقص بشیم؟چون کسی که ازش استفاده می‌کنه کامل‌ترین آدمیه که توی زندگیمون دیدیم؟

متاسفانه من خیلی انسانِ "مسیج نداد پس مزاحمش نمی‌شم" ای هستم و برای همین دوستامو از دست می‌دم.

ما هیچ وقت به اندازه ی کافی درباره ی مایکرافت هلمز صحبت نمی‌کنیم...

مایکرافت عشق منه. مایکرافت رو بیشتر از شرلوک دوست دارم

مهربون، همیشه مراقب، مراقب ملکه و کشور، خانواده دوست، مخالف اعتیاد شرلوک.

He is love🥰

واسش آهنگ مناسب دارم

صبح تا شب میتونم درباره آساژ ونترس و امگا صحبت کنم

کلون وارز بی نظیره، گویا کلون ها بازتاب تمام احساسات ما هستن. گویا همان کلون هایی که باید بی روح و ماشینی برای جنگ باشن، ظرف تمام احساسات ما میشن، همهٔ اون انسانی که باید باشیم، همون فداکاری که باید بکنیم.

ونترس کسیه که تمام عمرش بهش خیانت شده، خونواده ش کشته شدن، خواهراش رهاش کردن، استاد جدای ش کشته شد، سراسر با نفرت رشد کرد، کنت دوکو بهش خیانت کرد، خواهراش کشته شدن. ونترس شخصیت خیلی خیلی عمیقی داره