في رذاذ المطر الناعم
كانت شفتاها
وردةً تنمو على جلدي
وكانت مقلتاها
أُفقاً يمتدّ من أمسي
إلى مستقبلي...

در بارش نم‌نم باران
لبانش گل سرخی بود
که بر پوستم جوانه می‌زد
و چشمانش افق ممتدی،
از دیروزم به فردایم...

برشی از شعر #محمود_درویش
ترجمه: #سعید_هلیچی
___

من هر وقت دانشگاه میرم:

دارم کم کم به این نتیجه میرسم که عدم هویت از تعین هویت به شکل جعبه های کوچیک که ما رو از خودمون و جامعه پیچیده ای که توش زندگی میکنیم جدا می‌کنه ارزشمندتره. ژیژک راست میگه، گوناگونی بیشتر و تعیین چارچوب بیشتر برای هویت لزوما به معنی آزادی بیشتر نیست.

The words daddy and mommy has been so sexualized that my kids are gonna have to call me bruh  or some shit.

من وقتی نمیتونم پول بخور نمیر خودمو دربیارم چرا به مطالعه فلسفه میپردازم؟

سرعت مغز مرد هلندی در حال پرواز از سرعت تایپ من بیشتره. براحححححح یواشتر

ما را از مرگ می‌ترسانند
انگار که ما زنده‌ایم...
‌
‌#سعيد_هلیچی
___
پ.ن۱: پورسعید شهری در مصر است که در جریان انقلاب مصر کشتار بی‌رحمانه‌ای به خود دید و جوانان بسیاری کشته و زندانی شدهند اما در نهایت مردم مصر پیروز شدند.
پ.ن۲: ترانه از #رامي_عصام است که در جربان انقلاب مصر خوانده شد و حکومت دیکتاتوری در آن روزها او را بازداشت و شکنجه کردند اما در نهایت ترانه‌اش ماندگار شد و همراه ملت سرنگونی ظلم را جشن گرفت.

Not being able to go to the gym or any other sports activity because of your gender dysphoria

و هنوز ننوشتمش😂😂😂

چیزی رو مسخره نکنید. به سرتون میاد. دارم مکتب فرانکفورتی میشم😭

تو با ماندنت رفتی، با مرگ زندگی کردی، با سکوتت شعر گفتی، با پوشیدن زمستانم گرم شدی، در لبخندت گریستی، تاریکی‌ات شمع بود، وجودت ستاره‌ای دور، در دروغ‌هایت صادق بودی، در نبودت، بودی، همیشه، همه‌جا. و من منکوب و دلتنگ در حضورت، مغمومانه آرام، امیدوارانه آشفته، شکوفنده پژمرده. بی‌‌پایان به دنبال درک این هرج و مرج متضاد میان امواج صحرای گم‌گشتگی، همان‌جا که روح زنده و میرایت مرا در اسارت رهایی یافت و جاودانگی غروب، طلوع خواند.

جالب ترین قبر، قبر والتر بنیامینه

آخرین دهلیز برای نویسندۀ «دهلیزهای رستگاری»

آخرین دهلیز رستگاری، جایی بود که بنیامین برای نیفتادن دست گشتاپو دست به خودکشی زد

آینه - آندری تارکوفسکی

Me when oral and maxillofacial surgery exam: