جالب ترین قبر، قبر والتر بنیامینه

آخرین دهلیز برای نویسندۀ «دهلیزهای رستگاری»

آخرین دهلیز رستگاری، جایی بود که بنیامین برای نیفتادن دست گشتاپو دست به خودکشی زد

آینه - آندری تارکوفسکی

Me when oral and maxillofacial surgery exam:

#ام_كلثوم



Channel: @heleichi_saeed

جمال عبدالناصر هر شب بلا استثنا به صدای زیبای ام کلثوم گوش می‌داد. صدای این انسان گویا تسکینی بود برای هر دردش، و حتی درد اتحادیه عرب.

امروز برای اولین بار با مفهوم جالبی مواجه شدم. «پناهنده داخلی». همون مفهوم پناهنده و همون قوانین رو داره اما بدون خروج از مرز. فهمیدم نصف اعضای خانواده م پناهنده داخلی هستن از زمان جنگ اول قره باغ و بالاجبار باید برگردن همونجا سال ۲۰۲۵

در اتاق بازداشت خواهم گفت،⁣
در حمام،⁣
در اصطبل،⁣
زیر شکنجه،⁣
در اسارت... در سنگ‌دلی غل و زنجیرها:⁣
هزار هزار گنجشک⁣
بر شاخه‌های قلبم⁣
می‌آفرینند ملودی مبارزه را...

‌
‌
برشی از شعر #محمود_درویش
ترجمه: #سعید_هلیچی
___

امروز یه مریض اومده بود واسه عصب کشی. از قضا بیش از حد حساس بود به درد و این شخص از درد لذت می‌برد. چنان صداهایی درمیاورد که من از شدت خنده نتونستم کار کنم

Embarrassing

Hear how I bled
That it was a difficult birth, there can be no doubt. I was born in sheer, terrified agony. But surely this was not the protean man you'd envisioned. This was not a golden triumph over mortality, the lyrical Adonais of which Shelley wrote. This was abomination. And so you fled. The first human action that I experienced was rejection. So do not Wonder at my loathing of your species. I waited. But you did not return. Has there ever been a creature so alone? So utterly helpless? Was every newborn creature abandoned the moment they were born? Was this what life was?

As I reflect on my life's journey, the more I exert myself, the more I come to understand just how infinitely malleable I truly am. It's a peculiar sensation, isn't it? That moment when you begin to question if you've unwittingly crossed the threshold into becoming the antagonist of your own story. It's a disconcerting quandary that haunts my every thought, leaving me with more questions than answers. Am I now walking down the path of the villain, unaware of the transformation happening within me? I grapple with these doubts, not knowing where to find solace.

One thing has become painfully clear amidst the turbulent maelstrom of these inner conflicts: I'm slowly slipping away from my own grasp. The person I once was, the one who cherished dreams, aspirations, and the warmth of human connection, is fading like a distant memory. It's as though I've become a spectator in the theater of my own existence, watching life unfold before me with apathy.

"expandable" was the word I was looking for. That single word that carries the weight of a thousand heartbreaks, a word that cuts deep into the core of my being. I've come to feel as though I was always destined to be a mere afterthought something easily discarded. I yield to this suffocating solitude with a heavy heart

Dead people were coming out of exam center

من واقعا اشکم در میاد وقتی می‌بینم ایران و ایرانی جماعت باید کتاب های فروید رو سانسور شده بخونن.
از اون بدتر وقتیه که متوجه می‌شی کتاب های لکان اصلا به فارسی ترجمه نمی‌شه چون هیشکی همچین سوادی نداره.