لعنت بهتون لعنت به هفت جد و آبادتون

2:15

کیرم تو جمهوری اسلامیتون

به حدی بی‌اعصابم که با کوچیک‌ترین چیزی اینقدر عصبانی میشم که نفس بالا نمیاد

شروین که هنوز لینک پیش‌خرید آلبوم مجوزیش تو بیوشه واسه کشته‌شده‌‌ها آهنگ خونده.
بیشتر از همدلی این حسو میده که داره از خون کشته‌شده‌ها استفاده می‌کنه که خودشو سفید کنه.

یکی به شروین بگه فدائی هست، نیازمند چسناله‌های ایشون نیستیم.

همه از الان دارن استوری می‌ذارن که امروز شد یک ماه ولی برای من از ۲۰:۰۰ شب به بعد یک ماه میشه.
الان سه دقیقه به هفته. یک ماه پیش ساعت ۱۸:۵۷، هنوز زنده بودن.

یه عالمه پیج با پست کردن عکس کشته‌شده‌ها دارن میان بالا.
نمی‌تونم ثابتش کنم ولی اکثر این پیجا قابل اعتماد نیستن.

یهو یه پیج می‌بینی یک هفته‌ست ساخته شده، ۴ بار آی‌دی عوض کرده، 30K فالوور داره. ادمین کیه؟ معلوم نیست 🤷🏽‍♀

تو این موارد به نظرم بهتره به پیجایی که از قبل بودن و/یا مشخصه پیج دست کیه که یه حداقل شناختی داریم ازشون اعتماد کنیم

ساعت ۲۰:۰۰، شد یک ماه.

ولی ما هنوز هم داغیم و عمق فاجعه رو نفهمیدیم.
هنوز به مرحله سوگ نرسیدیم، هنوز تو شوکیم.

چند سال پیش که برای اولین‌بار این متن رو خوندم ازش خوشم نیومد. اون موقع به نظرم زیادی اگزجره اومد. چون سرِ خودم نیومده بود.
دیدی مغز آدم چه روش‌های خلاقانه‌ای برای سرزنش کردن خودش پیدا می‌کنه؟
امروز که دوباره خوندمش یه صدایی گفت «حتما باید سر خودتم میومد که درکش کنی؟ حتما باید به معنای واقعی کلمه تو تک‌تک خیابونا خون ریخته میشد تا جملات برات قابل فهم بشن؟»

زندگی تا اینجا نشونم داده لجبازه و هرچیزی که می‌خونم و نمی‌فهممش رو یک روز بهم می‌فهمونه.

یک ماه پیش این ساعت بهم زنگ زد گفت ردیف اول جمعیت فقط جنازه‌ست