ای کاش وقتی 18 سالت بود یه سر میرفتی 30 سالگی، یه چرخی میزدی و برمیگشتی.
اونوقت میشد خیلی قشنگتر زندگی کنی.

آسمون، چند روز پیش.
بدون ادیت

آسمون، امروز
بدون ادیت*

زندگی‌ام یکنواخت است و در زندانِ درونِ خودم، گویی مثلِ بدبختی سه‌جانبه می‌گذرد. وقتی چیزی خلق نمی‌کنم ناشاد هستم؛ وقتی خلاق هستم زمان کفایت نمی‌کند؛ و وقتی به آینده فکر می‌کنم یکباره ترسم می‌گیرد، انواع ترس‌ها، که مبادا دیگر نتوانم کار کنم. یک جهنمِ به ظرافت برنامه‌ریزی شده.

-کافکا

«که گرچه رنج به جان می‌رسد امید دواست.»

- سعدی.

"اگه کفشت پات رو میزد و از ترس قضاوت مردم پابرهنه نشدی و درد رو به پات تحمیل کردی دیگه در مورد آزادی شعار نده !"
#آلبرکامو

صبح بزرگترین پاداش برای کسانی است که روز قبل را زنده مانده اند.