پروفسور نورالدین هادوی:
🔹استاد پیشکسوت و ممتاز بیماری های داخلی ایران و از بنیانگذاران نخستین انجمن های تخصصی پزشکی ایران
🔸دریافت بالاترین نشان علمی بنیاد جهانی پروفسور یلدا در دانش پزشکی در سال ۲۰۱۰ میلادی
🔹شادروان پروفسور هادوی عضو افتخاری فرهنگستان علوم پزشکی ایران بودند. ایشان تمام اندوخته خود را به فرهنگستان علوم پزشکی ایران اهدا نمودند. هر ساله جایزه ای که بنام ایشان به ثبت رسیده است که به پژوهشگران جوان در رشته پزشکی از طرف فرهنگستان علوم پزشکی ایران اعطا میشود.
🔹استاد پیشکسوت و ممتاز بیماری های داخلی ایران و از بنیانگذاران نخستین انجمن های تخصصی پزشکی ایران
🔸دریافت بالاترین نشان علمی بنیاد جهانی پروفسور یلدا در دانش پزشکی در سال ۲۰۱۰ میلادی
🔹شادروان پروفسور هادوی عضو افتخاری فرهنگستان علوم پزشکی ایران بودند. ایشان تمام اندوخته خود را به فرهنگستان علوم پزشکی ایران اهدا نمودند. هر ساله جایزه ای که بنام ایشان به ثبت رسیده است که به پژوهشگران جوان در رشته پزشکی از طرف فرهنگستان علوم پزشکی ایران اعطا میشود.
بهاءالدوله رازی: پزشک بزرگ فراموش شده ی ایران
پروفسور حسن تاج بخش
استاد ممتاز دانشگاه تهران
🔹یکی از بزرگترین پزشکان ایران و نواده ی سید محمد نوربخش است. سید محمد نوربخش خراسانی (۷۹۵-۸۶۹ ق) از بزرگترین عارفان ایرانی بود. بهاء الدین ملقب به بهاء الدوله پسر شاه قاسم در ری زاده شد، در آنجا پرورش یافت و پزشکی آموخت و در ضمن تحت توجهات پدر خویش که در کتاب "خلاصه التجارب" از وی به عنوان حضرت یاد می کند به ارشاد خلایق مشغول بود. در اوایل ظهور شاه اسماعیل، احتمالا حدود سال ۹۰۸ ق به اتفاق پدرش به هرات رفت، چند سالی در آنجا محترم زیست و به درمان بیماران و تحقیقات پزشکی خویش پرداخت. پس از مرگ سلطانحسین بایقرا (۹۱۱ ق) و تسلط ازبکان در خراسان به اتفاق پدر به موطن خود شهر ری بازگشت و از آنجا به آذربایجان شتافت، نزد شاه اسماعیل صفوی چند سالی محترم می زیست و به کار پزشکی مشغول بود. دو سه سال که در خدمت پادشاه صفوی بود، او را در محاکمه ای سریع مورد پرسش قرار دادند و کشتند.
🔸پزشکی دوران صفویه در قلمرو نفوذ علمی بهاء الدوله قرار داشت. پس از کتاب های الحاوی رازی، قانون بوعلی و ذخیره ی خوارزمشاهی، "خلاصه التجارب" تنها کتاب بهاء الدوله را می توان مهمترین کتاب پزشکی ایران محسوب داشت که آن را مولف در سال ۹۰۷ ق در قریه ی طرشت واقع در غرب تهران کنونی نگاشته است. از این کتاب نسخه های متعددی در کتابخانه های ایران و جهان یافت می شود. نسخه ی شماره ۱۸۰۰ در کتابخانه ی مرکزی دانشگاه تهران مورد بررسی نگارنده قرار گرفته است.
🔹بهاء الدوله در این کتاب تجربه های پزشکی شخصی خود را نگاشته و وضعیت بیماران را به دقت شرح داده مثلا در مورد درمان سرفه کودکان گوید: " و اکثر این علاجها به مراتب تجربه پیوسته است."
🔸بهاء الدوله کاشف سیاه سرفه است. در اروپا بیلو (Baillou) در سال ۱۵۷۸ میلادی از سیاه سرفه نام برد و بعد ویلیس (Willis) در سال ۱۶۵۸ میلادی آن را شرح داد. در صورتی که بهاء الدوله حدود صد سال پیش از بیلو بیماری سیاه سرفه را کشف کرده و دو همه گیری سرفه عام یعنی سیاه سرفه در هرات و ری را شرح داده و به ماهیت عفونی آن اشاره نمود.
🔹بهاء الدوله لشمانیوز جلدی: سالک را شرح داده و گوید پس از گذشت یک سال زخم آن خودبخود خوب می شود. سبب بروز تب مطبقه (حصبه) را عفونت خون دانسته و ضمن اشاره به رازی نظریه ی تخمیری را یاد می کند.
🔸بهاءالدوله نخستین دانشمند ایرانی است که از بیماری سیفیلیس که آنرا آتشک می خواندند، یاد کرده است و راه انتقال جنسی آنرا شرح داده است. در ضمن به نار فارسی که همان سیاه زخم است اشاره کرده، ماهیت عفونی و واگیری آن را متذکر می شود.
🔹بهاءالدوله در مورد هاری تحقیقات و نوآوریهای بسیار جالبی دارد. وی برای اولین بار در جهان دانش گوید اهل تجربه به اثبات رسانیده اند که برخی حیوانات وحشی بدون آنکه حیوان دیگری آنها را گزیده باشد بیماری را ظاهر می نمایند. یعنی حامل عامل بیماری هستند و تحت شرایطی مرض در آنها نمود می کند. وی مشاهدات خود را در کتابش یاد کرده که چند نفر از بیماری هاری شفا یافتند. تحقیقات بهاءالدوله درباره ی هاری پُربار، نو و اعجاب آور است.
🔸تجربه بهاءالدوله در مورد ایمنی بدن جالب است. وی افرادی را که آبله می گیرند در مقابل هجوم بعدی این بیماری مصون می داند و گوید به ندرت ممکن است از نو آبله برآرند و در این مورد چند نمونه از مشاهدات خود را ذکر می کند. وی در بحث مربوط به زهر حیوانات گزنده، عادت کردن به آنها یعنی ایمنی در برابر زهرابه ها را یاد می کند. همه ی اینها نخستین گامها در راه شناخت ایمنی بدن است.
🔹گفتار بهاءالدوله در مورد ازدیاد حساسیت ها، صریح، روشن و متکی به مشاهدات دقیق است. وی گوید بسیاری از کسان را مشاهده کرده ام که در تابستان بر اثر بوئیدن گل سرخ، سر و مغزشان داغ شده، آب از چشمانشان روان است و پس از گذشتن این فصل نزله ی آنها رفع می شود، این گونه افراد از درمان خود نتیجه ای نمی گیرند. همچنین وی از کودکی که به ماست، هندوانه و انار ترش حساسیت غذایی داشته و از درمان او در کتابش یاد می کند.
🔸به عنوان نتیجه کلی باید گفت بهاءالدوله پزشکی است که با اتکا به مشاهدات و پژوهشهای شخصی همانند رازی در پزشکیِ عملی و همچون ابن سینا با روش منطقی و منظم به شرح مباحث مشکل پزشکی می پردازد.
منبع: تاریخ دامپزشکی و پزشکی ایران، تالیف دکتر حسن تاج بخش، جلد دوم، انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۷۵، تهران
پروفسور حسن تاج بخش
استاد ممتاز دانشگاه تهران
🔹یکی از بزرگترین پزشکان ایران و نواده ی سید محمد نوربخش است. سید محمد نوربخش خراسانی (۷۹۵-۸۶۹ ق) از بزرگترین عارفان ایرانی بود. بهاء الدین ملقب به بهاء الدوله پسر شاه قاسم در ری زاده شد، در آنجا پرورش یافت و پزشکی آموخت و در ضمن تحت توجهات پدر خویش که در کتاب "خلاصه التجارب" از وی به عنوان حضرت یاد می کند به ارشاد خلایق مشغول بود. در اوایل ظهور شاه اسماعیل، احتمالا حدود سال ۹۰۸ ق به اتفاق پدرش به هرات رفت، چند سالی در آنجا محترم زیست و به درمان بیماران و تحقیقات پزشکی خویش پرداخت. پس از مرگ سلطانحسین بایقرا (۹۱۱ ق) و تسلط ازبکان در خراسان به اتفاق پدر به موطن خود شهر ری بازگشت و از آنجا به آذربایجان شتافت، نزد شاه اسماعیل صفوی چند سالی محترم می زیست و به کار پزشکی مشغول بود. دو سه سال که در خدمت پادشاه صفوی بود، او را در محاکمه ای سریع مورد پرسش قرار دادند و کشتند.
🔸پزشکی دوران صفویه در قلمرو نفوذ علمی بهاء الدوله قرار داشت. پس از کتاب های الحاوی رازی، قانون بوعلی و ذخیره ی خوارزمشاهی، "خلاصه التجارب" تنها کتاب بهاء الدوله را می توان مهمترین کتاب پزشکی ایران محسوب داشت که آن را مولف در سال ۹۰۷ ق در قریه ی طرشت واقع در غرب تهران کنونی نگاشته است. از این کتاب نسخه های متعددی در کتابخانه های ایران و جهان یافت می شود. نسخه ی شماره ۱۸۰۰ در کتابخانه ی مرکزی دانشگاه تهران مورد بررسی نگارنده قرار گرفته است.
🔹بهاء الدوله در این کتاب تجربه های پزشکی شخصی خود را نگاشته و وضعیت بیماران را به دقت شرح داده مثلا در مورد درمان سرفه کودکان گوید: " و اکثر این علاجها به مراتب تجربه پیوسته است."
🔸بهاء الدوله کاشف سیاه سرفه است. در اروپا بیلو (Baillou) در سال ۱۵۷۸ میلادی از سیاه سرفه نام برد و بعد ویلیس (Willis) در سال ۱۶۵۸ میلادی آن را شرح داد. در صورتی که بهاء الدوله حدود صد سال پیش از بیلو بیماری سیاه سرفه را کشف کرده و دو همه گیری سرفه عام یعنی سیاه سرفه در هرات و ری را شرح داده و به ماهیت عفونی آن اشاره نمود.
🔹بهاء الدوله لشمانیوز جلدی: سالک را شرح داده و گوید پس از گذشت یک سال زخم آن خودبخود خوب می شود. سبب بروز تب مطبقه (حصبه) را عفونت خون دانسته و ضمن اشاره به رازی نظریه ی تخمیری را یاد می کند.
🔸بهاءالدوله نخستین دانشمند ایرانی است که از بیماری سیفیلیس که آنرا آتشک می خواندند، یاد کرده است و راه انتقال جنسی آنرا شرح داده است. در ضمن به نار فارسی که همان سیاه زخم است اشاره کرده، ماهیت عفونی و واگیری آن را متذکر می شود.
🔹بهاءالدوله در مورد هاری تحقیقات و نوآوریهای بسیار جالبی دارد. وی برای اولین بار در جهان دانش گوید اهل تجربه به اثبات رسانیده اند که برخی حیوانات وحشی بدون آنکه حیوان دیگری آنها را گزیده باشد بیماری را ظاهر می نمایند. یعنی حامل عامل بیماری هستند و تحت شرایطی مرض در آنها نمود می کند. وی مشاهدات خود را در کتابش یاد کرده که چند نفر از بیماری هاری شفا یافتند. تحقیقات بهاءالدوله درباره ی هاری پُربار، نو و اعجاب آور است.
🔸تجربه بهاءالدوله در مورد ایمنی بدن جالب است. وی افرادی را که آبله می گیرند در مقابل هجوم بعدی این بیماری مصون می داند و گوید به ندرت ممکن است از نو آبله برآرند و در این مورد چند نمونه از مشاهدات خود را ذکر می کند. وی در بحث مربوط به زهر حیوانات گزنده، عادت کردن به آنها یعنی ایمنی در برابر زهرابه ها را یاد می کند. همه ی اینها نخستین گامها در راه شناخت ایمنی بدن است.
🔹گفتار بهاءالدوله در مورد ازدیاد حساسیت ها، صریح، روشن و متکی به مشاهدات دقیق است. وی گوید بسیاری از کسان را مشاهده کرده ام که در تابستان بر اثر بوئیدن گل سرخ، سر و مغزشان داغ شده، آب از چشمانشان روان است و پس از گذشتن این فصل نزله ی آنها رفع می شود، این گونه افراد از درمان خود نتیجه ای نمی گیرند. همچنین وی از کودکی که به ماست، هندوانه و انار ترش حساسیت غذایی داشته و از درمان او در کتابش یاد می کند.
🔸به عنوان نتیجه کلی باید گفت بهاءالدوله پزشکی است که با اتکا به مشاهدات و پژوهشهای شخصی همانند رازی در پزشکیِ عملی و همچون ابن سینا با روش منطقی و منظم به شرح مباحث مشکل پزشکی می پردازد.
منبع: تاریخ دامپزشکی و پزشکی ایران، تالیف دکتر حسن تاج بخش، جلد دوم، انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۷۵، تهران
استادِ استادان زنده یاد پروفسور علیرضا یلدا از نگاه پروفسور فرحناک اسدی (استاد ممتاز دانشگاه راش آمریکا و استاد همکار و افتخاری دانشگاه های علوم پزشکی ایران)
I have known Professor Yalda since July 1969, when I began my internship in the Infectious Disease Department of Hezar Takhtekhabi Hospital, also known as Imam Khomeini Hospital, under his direct supervision and more so, during my annual visits, as a guest speaker of Tehran University of Medical Sciences (TUMS). I was fortunate and blessed to enjoy Professor’s companionship and to listen to his invaluable and precious life long professional and social advices.
I recall, two years before his demise, at a dinner table gathering, sitting next to him, which was organized by the "lnternational Prof. Yalda Academic Foundation in Medical Sciences" in his honor, he said to me:
“ Always have your Medical Bag packed, you never know where life’s journey is going to take you.” He continued saying that “ You should pack some more tangible items in your bag that represents your top priorities for years ahead. He said to me” In your bag you are carrying your stethoscope, which symbolizes your responsibility to the patients you see everywhere and all over the world”. In your bag, he said “ You are also carrying the code of ethics.” As a physician, he said “ We should look forward to standing up for our patients and be dedicated to providing competent medical service with compassion and respect for them and seek changes for the best interests of our patients. He continued to say “ As a physician, we shall continue to study, discover new medical tools and apply them to advance our scientific knowledge to better serve our patients. He said “ I am pleased of the way, I responded to these codes..” Ethics and professionalisms will give us the solid foundation, the credibility and respect needed to achieve our responsibilities as a physician and as an educator.
I couldn’t agree more with what Professor Yalda, teacher of teachers, had to say to me. I tried to follow his footstep ever since. Professor Yalda, was profoundly kind and compassionate human being, brilliant scientist, beloved educator, ardent proponent of international training in medicine who treated his patients with respect and dignity rather than the disease itself as Sir William Osler had quoted:
“ the good physician treats the disease; the great physician treats the patient who has the disease.”
Professor Yalda was a noble physician whose life in years exceeded the years in his life.
One is lost in terms of counting human body, but more than 100.000 are missed in terms of counting wisdom. He is enormously missed.
I have known Professor Yalda since July 1969, when I began my internship in the Infectious Disease Department of Hezar Takhtekhabi Hospital, also known as Imam Khomeini Hospital, under his direct supervision and more so, during my annual visits, as a guest speaker of Tehran University of Medical Sciences (TUMS). I was fortunate and blessed to enjoy Professor’s companionship and to listen to his invaluable and precious life long professional and social advices.
I recall, two years before his demise, at a dinner table gathering, sitting next to him, which was organized by the "lnternational Prof. Yalda Academic Foundation in Medical Sciences" in his honor, he said to me:
“ Always have your Medical Bag packed, you never know where life’s journey is going to take you.” He continued saying that “ You should pack some more tangible items in your bag that represents your top priorities for years ahead. He said to me” In your bag you are carrying your stethoscope, which symbolizes your responsibility to the patients you see everywhere and all over the world”. In your bag, he said “ You are also carrying the code of ethics.” As a physician, he said “ We should look forward to standing up for our patients and be dedicated to providing competent medical service with compassion and respect for them and seek changes for the best interests of our patients. He continued to say “ As a physician, we shall continue to study, discover new medical tools and apply them to advance our scientific knowledge to better serve our patients. He said “ I am pleased of the way, I responded to these codes..” Ethics and professionalisms will give us the solid foundation, the credibility and respect needed to achieve our responsibilities as a physician and as an educator.
I couldn’t agree more with what Professor Yalda, teacher of teachers, had to say to me. I tried to follow his footstep ever since. Professor Yalda, was profoundly kind and compassionate human being, brilliant scientist, beloved educator, ardent proponent of international training in medicine who treated his patients with respect and dignity rather than the disease itself as Sir William Osler had quoted:
“ the good physician treats the disease; the great physician treats the patient who has the disease.”
Professor Yalda was a noble physician whose life in years exceeded the years in his life.
One is lost in terms of counting human body, but more than 100.000 are missed in terms of counting wisdom. He is enormously missed.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سخنان پروفسور علیرضا رنجبر، بنیانگذار و رئیس بنیاد جهانی آکادمیک استاد پروفسور یلدا در دانش پزشکی پیرامون هدف ها و فعالیت های بنیاد و
کنگره جهانی استاد پروفسور یلدا در دانش پزشکی
Join us : @ipyaf
کنگره جهانی استاد پروفسور یلدا در دانش پزشکی
Join us : @ipyaf
آدرس وب سایت های بنیاد پروفسور یلدا | کنگره پروفسور یلدا
https://ipyaf.ir/index.php/fa/
http://www.ipyf.org/index.php/fa/
Join us in Telegram: @ipyaf
https://ipyaf.ir/index.php/fa/
http://www.ipyf.org/index.php/fa/
Join us in Telegram: @ipyaf
استادِ استادان پروفسور علیرضا یلدا:
به نظر من نقش خود انسان خيلی بيشتر از عوامل محيطی است ،استعداد و پشتکار شرط پيشرفت است و البته که شرايط جانبی هم تأثير دارد، ولی من بهشدت معتقدم که استعداد و پشتکار حرف اول را می زند.
کانال بنیاد مکتب پروفسور یلدا:
@ipyaf
به نظر من نقش خود انسان خيلی بيشتر از عوامل محيطی است ،استعداد و پشتکار شرط پيشرفت است و البته که شرايط جانبی هم تأثير دارد، ولی من بهشدت معتقدم که استعداد و پشتکار حرف اول را می زند.
کانال بنیاد مکتب پروفسور یلدا:
@ipyaf