⭕️ پادزهر اسرائیل ؛ نامۀ درزکرده اوجالان و چشم‌انداز او برای فراگیر شدن کنفدرالیسم

در حالی که ادعاها حکایت از حضور ویدئوکنفرانسی عبدالله اوجالان در کنگره اخیر پ.ک.ک داشت، اکنون نامه‌ای درز کرده است که از پیام مکتوب و البته عجیب او برای تصویب خلع سلاح و انحلال در این کنگره پرده برمی‌دارد. نوشته‌ی عبدالله اوجالان با عنوان “پرسپکتیو” یا چشم‌انداز خطاب به اعضای کنگره چالش‌های عمیق او با کادر رهبری پ.ک.ک را نمایان کرده و تصویری از رهبری او ارائه داده است که تنها مشابهش را در مقتدا صدر سراغ داریم!

همچنین متن نقل شده که روزنامه طرفدار دولت "تقویم" آن را منتشر کرده است تصویر تامل برانگیز وی از نسبت با ایران و اعراب و منازعات اصلی منطقه و نقش ویژه ترکیه در آنها برملا می کند. پیام مکتوب او همچنین پیچیدگی های بیشتری را از "روند" مذاکرات او با ائتلاف حاکم در ترکیه آشکار نموده است. […]

👇ادامه مطلب:
syaaq.com/34658

🏷 #اوجالان #پ_ک_ک #ترکیه #دولت_باغچلی

@kurdstudies

در یک تقارن غیرمنتظره دیروز مصطفی الکاظمی نیز از نسخهٔ «کنفدرالی» برای مسئلۀ کردهای عراق سخن گفت. در یک دهۀ گذشته و از زمان ممنوعیت و انحلال "حزب راه‌حل دموکراتیک" (PÇDK) به عنوان شاخۀ پ.ک.ک در عراق، این نخستین موردی است که ایده محبوب اوجالان در ادبیات سیاسی رسمی عراق و حتی اقلیم بر زبان‌ها جاری می‌شود.

کاظمی که مدتی است دوباره در صحنۀ سیاسی عراق فعال‌تر شده در گفتگویی رسانه‌ای و در حاشیۀ انتقاد از نظام پارلمانی و دعوت به سیستم ریاستی به طرح این بحث پرداخته است. به گفتۀ نخست‌وزیر پیشین عراق: "بخش قابل توجهی از رهبران عراقی تمایل به سیستم ریاستی دارند، هرچند ممکن است به‌طور علنی از آن سخن نگویند. اما تنها گروهی که در سیستم ریاستی فعلی ممکن است متضرر شود، کردها هستند. بیایید به کردها اطمینان دهیم و سیستم ریاستی را پیاده کنیم و در عین حال، آزادی‌های بیشتری به آنها اعطا نماییم؛ اما در دو موضوع اساسی یعنی سیاست خارجی و دفاع از کشور، خواهان مشارکت آنها با دولت مرکزی هستیم."

کاظمی با لحنی سوالی و محتاطانه اضافه کرده است "چرا نباید آزادی بیشتری به کردها داده شود، در حالی که روابط میان اربیل و بغداد همواره شاهد تنش، پیچیدگی و مشکلات بوده است؟ چرا روابط خود را با اقلیم کردستان از فدرالیسم به #کنفدرالیسم تغییر ندهیم، یا یک فدرالیسم گسترده‌تر به آنها اعطا نکنیم؟"

شاهد مستقیمی وجود ندارد که اظهارات کاظمی را با التفات تحولات ترکیه یا ادبیات خاص پ.ک.ک بدانیم. با این حال این هارمونی خواسته یا ناخواسته در ادبیات سیاسی دو کشور احتمالا در شیوع بیشتر آن در منطقه بی‌تاثیر نخواهد بود.

☀️کردمان | @kurdstudies

احمد نقیب زاده استاد دانشگاه و فعال سیاسی از کردها به عنوان عمق استراتژیک ایران و بازیگری اساسی در آینده منطقه یاد کرد. او که در نشست تحلیلی «خاورمیانه در میانه جنگ و صلح» به میزبانی دانشگاه کردستان در سنندج به عنوان سخنران اصلی حاضر بود با نقد تاخیر ایران در توجه به اهمیت کردستان، دستاوردهای چنین تغییر رویکردی را راهبردی دانست و تاخیر در آن را مضر خواند.

نقیب‌‌زاده که عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی ایران نیز هست، گفت: «به نظر می‌رسد چنین تغییری در رویکرد بعضی از تصمیم گیران بوجود آمده باشد. بنده به آنها توصیه می کنم اگر می‌خواهید چنین کاری کنید، بسیار مبارک است به شرطی که نگاه ابزاری نداشته باشید.»

لازم به ذکر است این استاد جامعه شناسی سیاسی دانشگاه تهران همیشه از منتقدان جدی ادبیات #عمق_استراتژیک عربی و #امت‌گرایی در سیاست جمهوری اسلامی بوده است. وی پیشتر نیز در انتقاد از مخالفت ایران با رفراندم استقلال کردستان عراق مطلبی نگاشت که بازخوردهای بسیاری داشت. همو در واکنش به انتقادهای مطرح شده به آن یادداشت نوشته بود:

«تمام کسانی که به تحلیل من نقد دارند به یکی از استدلال های من اشاره نمی کنند و چنان نقل قول می کنند که گویی من سخن از استقلال کردستان ایران کرده ام. تمام صحبت من این است که بیایید برادرانه از کُردهای عراق حمایت کنید نه با نگاه امنیتی تا کردستان برای ایران بماند. در این خصوص باید تاکید کنم که بسیاری از اندیشمندان سیاسی کشور نظیر آقای دکتر باوند مثل من فکر می کنند ولی در این جو سنگین و یکطرفه و پر اتهام ترجیح می دهند سکوت کنند. دوستان عزیز من باید توجه جدی داشته باشید که فقط و فقط با دوست داشتن کردها و حمایت از آنها می توانید آنها را در کنار خود داشته باشید. با این رویکرد امنیتی و بعضا خصمانه دیگر چه توقعی از کردها دارید؟ دوران تکیه بر فشار و سرنیزه نیز گذشته است. در همین زمینه توجه شما را به یکی از گفته های جدی هابرماس جلب می کنم؛ کشورهایی که در مناطق مرزی خود شهروندانی دارند که دنباله فرهنگی و نژادی شان به آنسوی مرزها کشیده شده است برای کاستن از مشکلات و نگرانی های مختلف ناشی از قدرت گیری نیروهای گریز از مرکز می بایست از طریق آبادانی و مشارکت دادن جدی این اقوام از جدا شدن آنها جلوگیری کنند.»

☀️کردمان | @kurdstudies

🔻پ.ک.ک برای حل اختلافات پیش آمده درباره انحلال، بیانیه صادر کرد

🔺کمیته مرکزی پ.ک.ک در بیانیه‌ای ضمن تشریح اهداف و فرایند تصمیم خود بر انحلال، اعلام می‌کند که به رغم تغییر فاز به مبارزۀ سیاسی، موضوع خلع سلاح فوری و بدون قیدوشرط نیست.

در پی اختلافات پیش آمده پیرامون دلایل انحلال پ.ک.ک، کمیته مرکزی این گروه با انتشار بیانیه‌ای بلند به توضیح درباره اهداف این تصمیم تاریخی پرداخت.

در این بیانیه آمده است که روند برگزاری کنگره دوازدهم، پس از دیدار تاریخی عمر اوجالان با سرکرده پ.ک.ک در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۴ آغاز شد. عبدالله اوجالان در این دیدار و مجموعه‌ای از پیام‌ها و نامه‌های بعدی، با تأکید بر عبور از خشونت، اعلام کرده است که در صورت فراهم شدن شرایط، آماده است مسئله‌ی کرد را به عرصه‌ی سیاست دموکراتیک و حقوقی منتقل کند. بر همین مبنا، در تاریخ ۲۷ فوریه ۲۰۲۵ «فراخوان صلح و جامعه‌ی دموکراتیک» از سوی اوجالان منتشر شد که مبنای اصلی تصمیم‌گیری‌های این کنگره قرار گرفت.

کمیته مرکزی پ.ک.ک در بیانیه خود با تأکید بر استقلال تصمیم‌گیری‌اش، اعلام کرده است که انحلال ساختار سازمانی برآمده از پختگی سیاسی و بلوغ نظری جنبش است، نه نتیجه‌ی فشار یا حملات دولت ترکیه یا نیروهای بین‌المللی.

در این بیانیه آمده است که جنبش آپویی امروز با واقعیت‌های نوین اجتماعی، فرهنگی و سیاسی در سرتاسر کردستان و منطقه مواجه است، و ادامه‌ی مبارزه با مدل‌ها و ساختارهای قدیمی، دیگر نه مؤثر است و نه مشروعیت سیاسی و اجتماعی کافی دارد.

پ.ک.ک در این مسیر تازه، به‌جای تکیه بر اَشکال سنتی مبارزه انقلابی، به پارادایمی نوین پایبند است که بر پایه‌ی دموکراسی مستقیم، برابری جنسیتی، و اکولوژی اجتماعی بنا شده است. در این چارچوب، تمرکز بر گسترش شبکه‌های افقی، کنفدرالیسم دموکراتیک، و تقویت هویت اجتماعی و فرهنگی کردها، به‌جای تسخیر قدرت یا تأسیس دولت‌ـ‌ملت، مطرح شده است.

با این حال، بیانیه به‌روشنی اشاره می‌کند که انحلال ساختار رسمی پ.ک.ک به معنای خلع سلاح فوری یا پایان بی‌قیدوشرط مبارزه‌ی مسلحانه نیست. بلکه تصمیم‌گیری درباره‌ی خاتمه‌ی کامل مبارزه‌ی نظامی، مشروط به ایجاد شرایط عادلانه، فراهم شدن بسترهای سیاسی دموکراتیک، و تضمین امنیت سیاسی و حقوقی جنبش و فعالان آن خواهد بود.

☀️کردمان | @kurdstudies

⚠️دعوت به مبارزۀ دموکراتیک زیر سایۀ جنگنده‌های رژیم نسل‌کشی و آپارتاید

▫️بخشهایی از بیانیه #پژاک :

📌این جنگ یک اولتیماتوم نهایی از سیستم قدرت جهانی به رژیم ایران است و تا زمانی که رژیم کاملاً متحول و عادی شود، ادامه خواهد یافت.

📌شادی مردم ایران از تضعیف رژیم به این معنی نیست که آنها تمام امید خود را به نتیجه جنگ بسته‌اند. این یک جنگ قدرت و منافع متضاد است، نه یک جنگ آزادی‌بخش برای مردم و ملت‌ها. این جنگ در نتیجه سیاست‌های توسعه‌طلبانه و جنگ‌طلبانه جمهوری اسلامی و بدون توجه به رنج مردم ایران آغاز شد.

📌حزب حیات آزاد کردستان که با تحمیل جنگ به مردم ایران مخالف است، بر اصل مبارزه دموکراتیک تأکید دارد.

📌در این مرحله حساس و تعیین‌کننده، ما همکاری احزاب کرد و گذار از حکومت حزبی به خودگردانی مردمی در کردستان را یک وظیفه تاریخی می‌دانیم. ما از همه نیروها، احزاب و سازمان‌های جامعه مدنی - با زنان ایرانی در خط مقدم - می‌خواهیم تا مرحله جدیدی از انقلاب "ژین، ژیان، آزادی" را آغاز کنند. ما آمادگی خود را برای کمک به آغاز آن اعلام می‌کنیم.

☀️کردمان | @kurdstudies

سنگ تمام MEMRI برای فرصت‌طلبی قومیتی

تجاوز 12 روزۀ رژیم صهیونیستی به ایران بازۀ بسیار پرکاری برای مرکز دست‌راستی افراطی «تحقیقات رسانه‌ای خاورمیانه» (MEMRI) بود. نکتۀ جالب اما این بود که به خلاف بسیاری از رسانه‌های تندروی مروج تغییر رژیم در ایران که سلطنت‌طلبان را به عنوان نامزد اصلی جایگزین جمهوری اسلامی نشان کرده بودند، این مرکز رویکردی کاملا متفاوت را در پیش گرفته بود.

تحلیل‌های پرشمار منتشر شده در این دو هفته را می‌توان به عنوان تلاشی هدفمند برای تشدید فرصت‌طلبی قومیتی علیه فارسی‌زبانان تفسیر کرد. این رویکرد، به جای تمرکز بر جنبش‌های سراسری و جامع، بر تجزیه و تحلیل پتانسیل تغییر رژیم از طریق دامن زدن به اختلافات قومی تمرکز دارد. این موضوع به قدری برای مرکز یادشده اهمیت داشته که در همین اثنا "پروژۀ مطالعات بلوچستان" را نیز راه‌اندازی کرده و به افتخارات زودهنگام این پروژه در تحریک رسانه‌های پاکستانی علیه خود پرداخته است!

میمری به طور مکرر این ایده را مطرح می‌کند که اقلیت‌های قومی غیرفارس در ایران، که سهم بیش از 50 درصدی از جمعیت را تشکیل می‌دهند، می‌توانند به اهرم اصلی برای سرنگونی جمهوری اسلامی تبدیل شوند. این گزارش‌ها بر نارضایتی عمیق این گروه‌ها از تبعیض و سرکوب از دورۀ پهلوی تا کنون تاکید می‌کنند و آن‌ها را به عنوان نیرویی معرفی می‌کند که به خلاف اپوزیسیون فارسی کاملا مسلح است. همچنین تأکید بر سکونت این گروه‌ها در مناطق مرزی، پتانسیل مداخله خارجی و حمایت از گروه‌های قومی را بیش از پیش پررنگ می‌کند.

از نکات قابل توجه دیگر تلاش میمری برای برجسته‌سازی چهره‌هایی چون حسین یزدان‌پناه، رهبر پژاک بود. میمری به تفصیل به اظهارات او درباره فراخوان برای سرنگونی جمهوری اسلامی و آمادگی نیروهایش برای مبارزه می‌پردازد. این موضوع البته به فعالیت پررنگتر یزدان‌پناه در شبکه‌های اجتماعی نیز می‌تواند مربوط باشد اما با توجه به رتوریک نسبتا منفی احزاب مرتبط به اوجالان در قبال اسرائیل این نوع مرجعیت‌سازی تامل‌برانگیز است. علت این توجه به پژاک را می‌توان از نوشته دیگر میمری حدس زد که به مدل روژاوا در شمال شرق سوریه به عنوان یک الگوی الهام‌بخش برای کردهای روژهلات (کردستان ایران) اختصاص یافته است. طبیعتا چنین تصور شده است که مرکزیت یک حزب اوجالانی در مقابل اسلامگرایان دمشق می‌‌تواند بیش از تقابل بغداد و اربیل، در سنندج شورآفرین باشد!

گزارش‌های دیگری با عنوان‌های صریح مانند "اگر تغییر رژیم واقعی در ایران می‌خواهید، ابتدا از اقلیت‌ها حمایت کنید" به وضوح نشان‌دهنده رویکرد تجویزی و لابی‌گرانه MEMRI در قبال سیاست خارجی امریکا است. این گزارش‌ها مستقیماً به ایالات متحده توصیه می‌کنند که حمایت از اقلیت‌های قومی را در اولویت قرار دهند چراکه "قدرت واقعی برای تغییر در ایران در دست میلیون‌ها شهروند غیرفارس است". همچنین در گزارش‌ها تصریح به نارضایتی از تسلط لابی فارسی بر تصمیمات واشنگتن در مورد ایران می‌شود که نشانۀ دیگری از تشدید بعد قومیتی در اختلافات اپوزیسیون خارج از کشور است.

☀️کردمان | @kurdstudies

⭕️ آينده مناطق تحت فعاليت پ ک ک در اقليم كردستان عراق
 
اندیشکده اماراتی «مرکز الامارات للسیاسات» در مقاله‌ای به بررسی آینده اداره مناطق تحت سیطره حزب کارگران کردستان (پ‌ک‌ک) در اقلیم کردستان عراق، در صورت تحقق سناریوی خلع سلاح این حزب در مناطق مذکور، پرداخته است. این مرکز در یادداشتی، چهار سناریو را در خصوص آینده این مناطق مطرح کرده که به شرح زیر است:
 
۱. الحاق کامل این مناطق به اداره اقلیم کردستان عراق:
بر اساس این سناریو، اداره مناطق یادشده به‌صورت کامل به دولت اقلیم واگذار خواهد شد و مطابق تقسیمات استانی موجود، حاکمیت رسمی از سوی اقلیم بر آن‌ها اعمال خواهد گردید. از آنجا که این مناطق در نوار مرزی با ترکیه قرار دارند، نیروهای پیشمرگه اقلیم نیز در مرزها مستقر خواهند شد. یکی از عوامل تقویت‌کننده این سناریو، حمایت ایالات متحده آمریکا از آن است؛ خصوصا که دولت فعلی آمریکا رویکردی مثبت‌تر نسبت به اربیل در مقایسه با بغداد دارد. با این حال، این سناریو با موانع و چالش‌هایی نیز مواجه است، از جمله:
 
الف) موضوع تسلیحات گسترده پ‌ک‌ک در این مناطق، که به نظر نمی‌رسد این حزب حاضر به تحویل آن به حزب دمکرات کردستان یا حتی اتحاد میهنی کردستان باشد.
ب) تغییر بافت جمعیتی در این مناطق مرزی، به‌گونه‌ای که در حال حاضر، افرادی وابسته به پ‌ک‌ک با تابعیت ترکیه‌ای در این نواحی سکونت یافته‌اند و می‌توانند از نظر اجتماعی مانعی برای حاکمیت دولت اقلیم ایجاد کنند.
ج) احتمال عدم خروج نیروهای ترکیه از مناطق اشغالی و تداوم حضور نظامی آنکارا در این نواحی.
د) مشکلات مالی و اقتصادی پیش‌روی دولت اقلیم کردستان، که ممکن است توان مالی لازم برای کنترل و اداره این مناطق را کاهش دهد.
 
۲. تسلط منطقه‌ای به‌صورت جزئی از طریق سازوکاری سه‌جانبه:
در این چارچوب، نیروهای نظامی ترکیه همچنان در بخش‌هایی از خاک عراق حضور خواهند داشت و نیروهای دولت فدرال عراق نیز در مرزهای مشترک با ترکیه مستقر خواهند شد. هدف این سازوکار، جلوگیری از شکل‌گیری و ظهور گروه‌های مسلح کردی جدید است. با این حال، این سناریو نیز با چالش‌هایی همراه است:
 
الف) مخالفت‌های مردمی و سیاسی با ادامه اشغال خاک عراق از سوی ترکیه.
ب) احتمال طرح مطالبه مشابه از سوی جمهوری اسلامی ایران برای ایجاد مکانیزمی مشابه در ارتباط با عناصر گروه تجزیه‌طلب پژاک که در خاک عراق حضور دارند.
ج) درخواست دولت اقلیم کردستان مبنی بر اینکه نیروهای مرزبانی مستقر در نوار مرزی، صرفا از میان نیروهای کردی انتخاب شوند.
 
۳. تبدیل این مناطق به پایگاهی برای گروه‌های مسلح جدید:
در این سناریو، روند مبارزه مسلحانه ادامه می‌یابد، اما در قالب گروه‌های جدیدی از نیروهای کردی خواهد بود که یا سابقا با پ‌ک‌ک همکاری داشته‌اند یا از بدنه آن منشعب شده‌اند. در این میان، نقش گروه تجزیه‌طلب پژاک نیز برجسته خواهد بود؛ زیرا ممکن است ترکیه، به‌منظور اعمال فشار بر ایران، نسبت به فعالیت این گروه در خاک ایران و علیه تهران، چشم‌پوشی نشان دهد. اما اگر گروه پژاک در مرزهای ترکیه فعالیت کند، واکنش شدید آنکارا را در پی خواهد داشت. افزون بر آن، تحقق این سناریو می‌تواند مناطق مذکور در اقلیم کردستان را به مناطقی ناامن و سست از نظر امنیتی تبدیل کند و چه‌بسا در آینده زمینه‌ای برای حضور و فعالیت گروه‌های افراطی تکفیری نیز در این مناطق فراهم شود.
 
۴. تداوم حضور نمادین پ‌ک‌ک تحت لوای آرامش و صلح احتمالی:
این سناریو به بقای نیروهای پ‌ک‌ک در اقلیم کردستان اشاره دارد؛ به‌طوری که این نیروها همچنان در این مناطق مستقر و مسلح باقی خواهند ماند، اما عملیات نظامی علیه ترکیه انجام نخواهند داد. این وضعیت تا زمانی ادامه خواهد داشت که سرنوشت روند صلح میان پ‌ک‌ک و دولت ترکیه روشن شده و تکلیف سلاح‌های این حزب در داخل خاک ترکیه نیز مشخص گردد.
  
کانال مطالعات عراق و شامات | اندیشکده مرصاد

@IraqLevant

⭕️ آیا پژاک، جانشین پ.ک.ک خواهد شد؟

خلاصۀ مقالۀ امواج‌مدیا تحت عنوان «ژرف‌کاوی: آیا جنگ اسرائیل علیه ایران به صلح ترکیه با PKK پایان می‌دهد؟» به قلم محمت آلاجا

روند پیچیده و شکننده صلح بین ترکیه و حزب کارگران کردستان (PKK) توسط تشدید درگیری بین اسرائیل و ایران مورد تهدید واقع شده است. نگرانی اصلی ترکیه این است که گسترش جنگ در منطقه، به ویژه جنگی که محور آن ایران باشد، می‌تواند PKK را وادار کند تا تصمیم اخیر خود مبنی بر انحلال را کنار بگذارد و در عوض از خلاءهای قدرت جدید بهره‌برداری کند، و بدین ترتیب مذاکرات حساس با آنکارا را به بن‌بست بکشاند. یک بعد کلیدی در این معادله، موقعیت‌یابی گروه‌های مسلح کرد ایرانی مخالف دولت ایران خصوصا پژاک است. [...]

ادامۀ مطلب:

https://syaaq.com/34770

@kurdstudies

⭕️عبدالله اوجالان، رهبر PKK: کردها نباید وسیله‌ای برای تحقق اهداف سلطه‌جویانه اسرائیل در منطقه شوند

🔹از زمان شعله‌ور شدن درگیری میان اسرائیل و ایران در سال گذشته، ترکیه به طور غیرمنتظره‌ای متحدی جدید پیدا کرده است: عبدالله اوجالان، رهبر زندانی حزب کارگران کردستان (PKK). منابع آگاه در آنکارا معتقدند که رویکرد اخیر دولت ترکیه به PKK و دیگر احزاب کُرد، بخشی از استراتژی این کشور برای جلوگیری از تبدیل شدن این گروه به مهره‌ای در دست قدرت‌های منطقه‌ای علیه ترکیه است. آنکارا مدت‌هاست نگران استفاده ایران از PKK بوده و اکنون نفوذ فزاینده اسرائیل و روابط پرتنش‌تر، این بیم را ایجاد کرده که PKK شریکی جدید در صحنه پیدا کند.

🔸یک سند فاش‌شده از جلسه‌ای در ۲۱ آوریل میان اوجالان و هیئتی از حزب دموکراتیک(Dem Party) نشان می‌دهد که اوجالان، رهبر مبارزه مسلحانه 40 ساله علیه ترکیه، به شدت مخالف سلطه منطقه‌ای اسرائیل است. او نگرانی خود را از "غزه‌سازی" منطقه ابراز کرده و این اصطلاح را برای توصیف تمایل اسرائیل به حمله و بی‌ثباتی همسایگانش به کار برده است. اوجالان می‌گوید که اسرائیل به مدت ۳۰ سال وعده تشکیل دولت به کردها داده و با استفاده از نفوذ رسانه‌ای، احساسات ملی‌گرایانه آنها را تحریک می‌کند. او معتقد است که هر قدرتی که با کردها متحد شود، بر خاورمیانه مسلط خواهد شد و اسرائیل این واقعیت را زودتر درک کرده و از آن بهره‌برداری می‌کند.

🔹موضع ضد اسرائیلی اوجالان از دیرباز شناخته شده است؛ گروه او در دهه ۱۹۸۰ در دره بقاع با گروه‌های آزادی‌بخش چپ‌گرای فلسطینی همکاری می‌کرد. اوجالان خود را تنها رهبری معرفی می‌کند که می‌تواند اسرائیل را از تبدیل شدن به یک قدرت هژمونیک در خاورمیانه باز دارد. او معتقد است که رفت‌وآمدهای نتانیاهو و ترامپ در راستای یک استراتژی پنج‌مرحله‌ای است که سه مرحله اول آن – غزه، لبنان و سوریه – به پایان رسیده و تنها دو مرحله ایران و ترکیه باقی مانده‌اند. "هدف این است که اسرائیل به عنوان نیروی مسلط و شکل‌دهنده استراتژی خاورمیانه مطرح شود." اوجالان تأکید می‌کند که کردها بخش اساسی این استراتژی هستند و او تنها کسی است که می‌تواند مانع از افتادن شاخه سوری PKK، یعنی نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF)، یا مقرهای آن تحت نفوذ ایران یا اسرائیل شود. وی می‌گوید: "طرحی در جریان است تا منطقه از سلیمانیه تا عفرین را به یک غزه دیگر تبدیل کند."

🔸اوجالان همچنین از تبادل پیام‌هایی با اسحاق شامیر، وزیر امور خارجه وقت اسرائیل، در سال ۱۹۸۲ پرده برمی‌دارد، زمانی که تحت حمایت حافظ اسد در دمشق مستقر بود. به گفته اوجالان، اسرائیلی‌ها به او پیشنهاد کردند که دمشق را ترک کند و در مقابل، هرچه بخواهد به او خواهند داد. آن‌ها او را "تهدیدی بزرگ برای امنیت اسرائیل" خوانده و پرسیده‌اند: "از ما چه می‌خواهید؟ چرا از این جوانان علیه ما استفاده می‌کنید؟" اوجالان اشاره کرده است که سازمان اطلاعات اسرائیل (موساد) در سال ۱۹۹۸ در مسکو با او تماس گرفته و پیشنهاد پنهان کردن او در روسیه را داده است. در دهه ۱۹۹۰، اسرائیل به ترکیه حمایت‌های سیاسی و نظامی ارائه می‌داد و با ژنرال‌های سکولار ترکیه روابط نزدیکی برقرار کرده بود. اما با روی کار آمدن رجب طیب اردوغان، این روابط رو به وخامت گذاشت و آنکارا گاه‌به‌گاه اسرائیل را به حمایت غیرمستقیم از PKK متهم کرد. جنگ غزه نیز به روابط دو کشور آسیب زد و پس از آن، موضع اسرائیل درباره "کردها"، به‌ویژه گروه‌های مرتبط با PKK در سوریه، تغییر کرد.

🔹پس از سقوط بشار اسد در دسامبر، خبرگزاری دولتی اسرائیل "کان" از تماس‌هایی بین اسرائیل و نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) خبر داد. همچنین، "میدل ایست آی" گزارش کرد که اسرائیل در حال برنامه‌ریزی برای تقسیم سوریه به چهار منطقه، از جمله مناطقی برای دروزی‌ها و کردها، است تا همسایه خود را ضعیف و تقسیم‌شده نگه دارد؛ طرحی که خشم ترکیه را برانگیخته است. اوجالان ادعا می‌کند که جنگ اسرائیل در غزه پایان یافته و اکنون اسرائیل به دنبال کشاندن کردها به درگیری علیه ترکیه است، که به معنای ادامه "روند غزه‌سازی" در مناطق دیگر خواهد بود.

🔸در فوریه، اوجالان خواستار انحلال PKK شد و PKK نیز پس از برگزاری کنگره در ماه مه، اعلام کرد که خود را منحل کرده و به مبارزه مسلحانه پایان خواهند داد. با این حال، آنکارا هنوز مدرکی دال بر اینکه PKK واقعاً در حال انحلال است، ندیده است. اوجالان می‌گوید ترکیه از طریق مذاکرات خود با جنبش سیاسی کردها وارد یک روند عمده دموکراتیزاسیون می‌شود و معتقد است که ترکیه در حال به دست آوردن یک موقعیت استراتژیک قوی است. او در نهایت می‌پرسد: "آیا باید این مزیت را به اسرائیل بدهیم؟"

منبع:میدل ایست آی

🔵کانال مطالعات ترکیه و قفقاز اندیشکده مرصاد
@turkeycaucasus

نشست دمشق و مقاومت کردها در برابر فشار امریکا

به‌رغم اعلام خبر ملاقات تام باراک فرستاده ویژه آمریکا در سوریه با احمد الشرع و مظلوم کوبانی در منابع مختلفی از جمله المانیتور، اخبار واصله نشان می‌دهد برگزاری این برنامه دیروز موفقیت‌آمیز نبوده است. عنب بلدی از منابع خود و همچنین الحدث گزارش داده است که هیات امریکایی در نشست میان دو طرف مشارکت نکرده است. دِ نیشن نیز با تصریح به اینکه هیچ نشستی میان رهبران سه طرف برگزار نشده، مقاومت قسد در برابر پیشنهاد باراک را علت شکست مذاکرات دانسته است. این نشریه با استناد به اظهارات یکی از مقامات رسمی قسد مدعی شده که پیشنهاد باراک الحاق قسد به ارتش سوریه با حفظ فرماندهان کرد خود بوده است. این مقام قسد که د نیشن نام آن را فاش نکرده، چنین پیشنهادی را ارائه موقعیتی سمبلیک به کردها و تنزل آنها به یک نیروی پراکسی تلقی کرده است.

شواهد خبری و تحلیل‌ منابع مطلع نشان‌دهنده تغییر موازنه قدرت از سمت کردها به سمت دمشق است. مشخصا فشار امریکا بر روی کردها از ادبیات انتقادی باراک نیز به وضوح قابل استنباط است. وی در مصاحبه‌های اخیر خود اظهار داشته است که سرعت قسد در مذاکرات پایین است و کردها باید بدانند که فدرالیسم بی‎فایده است. وی افزوده است که دولت دمشق کار بزرگی برای قسد کرده و انتخابی را در برابر آن قرار داده که باید سریعا در نظر گرفته شود.

به موازات این فشارها کاهش پایگاه‌های نظامی آمریکا در مناطق کردها نیز سرعت یافته و از هشت پایگاه به یک پایگاه رسیده است. کردها به عنوان رکن برنامه 130 میلیون دلاری جدید پنتاگون برای مبارزه با داعش، معتقدند امریکا نمی‌تواند خواسته‌های آنها در نظر نگیرد. آنها پس از تحمل ۱۳ هزار کشته در نبرد با داعش، تصور می‌کنند حق دارند خودمختاری و استقلال نیروهای مسلح خود را مطالبه کنند. دمشق با این مطالبات مخالف است، زیرا بیم دارد که این امر منجر به درخواست‌های مشابه از سوی سایر اقلیت‌های قومی و مذهبی مانند دروزی‌ها و علوی‌ها شود و کشور را دچار تجزیه و بی‌ثباتی کند.

شرع و عبدی چهار ماه پیش توافقی را امضا و روندی را آغاز کردند که شامل برخی پیشرفت‌های محدود و همکاری‌های اولیه است. از جمله این موارد می‌توان به پروتکلی اشاره کرد که به موجب آن نیروهای کرد دو محله کردنشین در حلب را ترک کردند، و همچنین تبادل زندانیان بین SDF و شبه‌نظامیان وابسته به گروه‌های سنی. علاوه بر این، به نهادهای محلی مانند مدارس کردی و نیروهای امنیت داخلی کرد (آسایش) اجازه فعالیت داده شد. در ماه ژانویه، SDF با دمشق توافقی را امضا کرد که بر اساس آن، منطقه تحت کنترل کردها گاز طبیعی رایگان به مناطق تحت کنترل دولت مرکزی تأمین می‌کند و سهمی از نفت استخراجی خود را با قیمت تولید می‌فروشد. با این حال، تفاوت‌های اساسی بین دو طرف، به ویژه بر سر خودمختاری کامل و حفظ استقلال نیروهای کرد، هنوز حل نشده باقی مانده است.

☀️کردمان | @kurdstudies

کهنه‌سربازان PKK در پیام ویدیویی اوجالان چه کسانی هستند؟

برای نخستین بار پس از ۲۶ سال، عبدالله اوجالان، پیامی ویدیویی منتشر کرد. در این ویدیو، شش تن از همراهان او نیز دیده می‌شوند که بیشتر آن‌ها از اعضای باسابقه PKK هستند و بیش از یک دهه است که در زندان به‌سر می‌برند.

در این پیام، دو نفر از افراد حاضر کنار اوجالان نشسته‌اند: ویسی آکتاش و هامیلی ییلدریم. هر دوی آن‌ها از اعضای قدیمی PKK هستند. ویسی آکتاش ۳۱ سال است که در زندان به‌سر می‌برد و هامیلی ییلدریم نیز از اعضای اولیه سازمان است که در سال ۲۰۰۴ دستگیر شده و هر دو به حبس ابد محکوم شده‌اند.

چهار نفر دیگر که در پشت سر اوجالان ایستاده‌اند عبارت‌اند از: انگین آتابای، عمر خیری کُنار، زکی بایهان و محمود یاملک. همه‌ی این افراد نیز بیش از ده سال است که در زندان هستند.

پیش از این نیز در پیام ۲۷ فوریه اوجالان، همراهی آنان با هیئت دم‌پارتی و رهبر PKK رسانه‌ای شده بود.

منبع: کردپرس

☀️کردمان | @kurdstudies

باراک: ما بدهکاریی به SDF از بابت دولت مستقل نداریم

منتخب نشست رسانه‌ای نمایندۀ ویژۀ ترامپ

این احساس قوی وجود دارد که چون آنها شرکای ما بودند، ما به آنها بدهکاریم. اما سوال این است که چه بدهکاری‌ای داریم؟ ما به آنها بدهکار نیستیم که اجازه دهیم یک دولت مستقل در دل یک دولت دیگر داشته باشند. ما به آنها بدهکاریم که مسیری برای پیوستن به یک حکومت جدید فراهم کنیم، جایی که عقلانیت در ادغام با یک دولت سوری واحد وجود داشته باشد. سوریه موضع خود را مشخص کرده: شما نمی‌توانید یک سوریه فدرال داشته باشید... این مسئله برای SDF بسیار دشوار است، اما ما این را درک می‌کنیم.

و در بررسی نحوه عملکرد SDF که مبتنی بر توافق جمعی بین تمامی احزاب تشکیل‌دهنده آن است، جزئیات اهمیت زیادی دارند. آنها یک توافق اصولی در ماه مارس داشتند، اما مشکل این بود که عملی نشد. چرا؟ چون همه بدون مشخص کردن جزئیات عجله کردند به توافق برسند. حالا به نقطه‌ای رسیده‌ایم که باید واقعاً این جزئیات را مشخص کنیم، همه را دور هم جمع کنیم و مثل دو بچه در زمین بازی بگوییم: "وقتش است." ما شما را گرد هم می‌آوریم، میانجی‌گری می‌کنیم، کمک می‌کنیم، اما برای همیشه نمی‌مانیم. اگر به توافق نرسید، مشکل خودتان است، اما ما قرار نیست همیشه به عنوان دایه و میانجی اینجا بمانیم.

...هرچه که امپراتوری عثمانی بود، و هر احساسی که مردم درباره آن دارند، ۵۰۰ سال حاکمیت بود بدون مرزهای مشخص. آنها یا با هم کنار می‌آمدند یا نه، اما این همه جنجال وجود نداشت. حالا هم چینی‌ها و روس‌ها هستند که خواهان ثبات و آرامش در این منطقه‌اند. اما با SDF شرایط سخت است. آنها در طرف مقابل معادله قرار گرفته‌اند. آنها احساس می‌کنند آمریکا به آنها تعهد دارد. و آمریکا می‌گوید: بله، ما متعهدیم که منطقی باشید، اما اگر منطقی نباشید، گزینه دیگری وجود خواهد داشت.

ایالات متحده به دولت‌ملت‌هایی احترام می‌گذارد که به رسمیت شناخته شده، پایدار و قانونی هستند — نقطه. سایر گروه‌هایی که در درون یک دولت‌ملت به دنبال جایگاه یا قدرت هستند، ممکن است مورد همدردی، حمایت یا علاقه ما در زمان‌های مختلف قرار بگیرند، اما این روش هرگز برای ما جواب نداده است...

در مورد SDF، شکی نیست — به ویژه کنگره آمریکا علاقه خاصی به آنها دارد — و واضح است که می‌خواهیم مسیری برای پیوستن آنها به چه چیزی فراهم کنیم؟ دولت سوریه. هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که یک کردستان آزاد به وجود بیاید. هیچ نشانه‌ای نیست که یک دولت مستقل SDF تشکیل شود... آنها یک قانون اساسی سوری خواهند داشت، یک پارلمان سوری. همه باید بتوانند درباره چگونگی این روند گفتگو کنند.

ما در این میان منافع خاصی نداریم، جز اینکه می‌خواهیم مطمئن شویم این گفتگوها انجام می‌شوند، به صورت عادلانه پیش می‌روند، و البته که ما از یک طرف ماجرا حمایت می‌کنیم — و SDF در این مسیر با ما همکاری خوبی داشته است. می‌خواهیم مطمئن شویم که با آنها منصفانه رفتار می‌شود و فرصتی برای پیوستن به این روند دارند.

☀️کردمان | @kurdstudies

⭕️ انتقام از قبیله

🖊حمید عظیمی

آشوب‌ قبیله‌ای در حاشیۀ اربیل هرچند به سرعت کنترل و در هیاهوی سرخط‌های جنگی این ایام گم گردید، اشارات تامل برانگیز و مهمی در خود داشت. جامعۀ ما به دلیل برچیده شدن عمدۀ قبایل ایرانی در دورۀ استبداد رضاخانی، کمتر می‌تواند با قبیله به عنوان یک عنصر پایه در نظم سیاسی ارتباط تحلیلی بگیرد. خصوصا نخبگان برآمده از انقلاب، به سبب ماهیت پررنگ شهری آن، حتی کمتر از عصر پهلوی می توانستند سلبا یا ایجابا با پدیدۀ قبیله نسبت بگیرند. این موضوع تقریبا یک استثناء بزرگ داشت و آن هم مربوط به جنگ در جبهۀ غرب بود. بسیاری […]

👇ادامه مطلب:
syaaq.com/34845

🏷 #اقلیم_کردستان #ایل_منگور #پیشمرگه_مسلمان #قبایل

@kurdstudies

🔴جزئیات شهادت ۲ مرزبان در درگیری با پژاک در بانه

🔹فرماندار بانه از درگیری نیروهای مرزبانی این شهرستان با گروهک تروریستی پژاک خبر داد که به شهادت دو مرزبان و زخمی شدن یک نفر دیگر انجامید.

🔹احمد محمدرضایی اظهار داشت: سه‌شنبه‌شب (۳۱ تیر ۱۴۰۴) مرزبانان هنگ مرزی بانه در منطقه سیرانبند، حین پایش و مراقبت از مرز، با عوامل گروهک پژاک درگیر شدند که متأسفانه در این درگیری دو نفر از مرزبانان به درجه رفیع شهادت نائل آمدند.

🔺وی همچنین افزود: در این درگیری، یک مرزبان دیگر نیز زخمی شد و به دلیل جراحات وارده، به بیمارستان منتقل شده است.

🔹این حادثه در حالی رخ داد که دوشنبه‌شب (۳۰ تیر ۱۴۰۴) نیز در درگیری دیگری در منطقه، گروهبان یکم «سینا ستاروند» از مرزبانان هنگ مرزی بانه به شدت مجروح شده بود که با وجود تلاش‌های پزشکی برای احیا، به دلیل شدت جراحات وارده به شهادت رسید.

❗️ پیش از این مرکز اطلاع‌رسانی و مطبوعاتی یگان‌های مدافع روژهلات کردستان (ی‌رک)در بیانیه‌ای درباره حمله پهپادی به روستای شیوه‌گویزان در منطقه پنجوین، اعلام کرده بود که ایران نیروهای آن را هدف قرار داده و در نتیجه حمله یکی از مسلحین این گروه با نام «سمکو کوبانی» کشته شده است.

☀️کردمان | @kurdstudies

🛑 گفت‌وگوی ویژه بی بی سی فارسی با امیرکریمی، ریاست مشترک پژاک:
 
🔘 سلاح ما نقش تدافعی دارد و نه تهاجمی... از 14 سال پیش ما در یک آتش بس ضمنی با جمهوری اسلامی هستیم. ما به این آتش بس نیاز داشتیم تا وجهۀ سیاسی خود را تقویت کنیم و مانع این شویم که جمهوری اسلامی با حملات تحریک‌آمیز ما را وادار به واکنش کند.

🔘 تا کنون مذاکره و ارتباط مستقیمی با جمهوری اسلامی نداشته ایم اما اگر این فرصت فراهم شود از آن استقبال می کنیم. ما بیشتر یک حرکت سیاسی هستیم تا نظامی. مشکل آن است که همیشه روی بعد نظامی ما زوم می شود.

🔘 ما با اسرائیل ارتباطی نداریم اما حق خود می دانیم به عنوان یک گروه مبارز سیاسی با هر کسی ارتباط داشته باشیم. برنامه اسرائیل برای آزادی و دموکراسی در ایران یا برای ما مشخص نیست و ما نمی‌خواهیم مورد استفاده ابزاری برای منافع اسرائیل قرار گیریم.

🔘 ما نمی‌خواهیم جمهوری اسلامی با استفاده از این جنگ مظلوم نمایی کند. ج.ا در برپایی این جنگ نقشی اساسی داشته و باید در مقابل وقوع آن پاسخگو باشد.

🔘 پ.ک.ک در گذار به صلح جدی است. این معقول نیست که بخواهد سلاح را به ایران [و پژاک] منتقل کند.

☀️کردمان | @kurdstudies

فرزند نتانیاهو: کردها با جمعیتی حدود ۴۵ میلیون نفر، بزرگترین #ملت_بی‌دولت در جهان هستند.

آنها سکولار و متحد غرب هستند. قلمرو آنها توسط ترکیه، ایران، عراق و سوریه تقسیم و اشغال شده است.

چرا فرانسه، اسپانیا، ایرلند، بریتانیا، نروژ، پرتغال، کانادا، آلمان، مالت و اسلوونی کردستان را به رسمیت نشناخته‌اند؟

⭕️ بررسی وضعیت جریان‌های سیاسی عراق هم‌زمان با انتخابات مجلس
 
بخش چهاردهم: بررسی حزب اتحاد میهنی

🖌️شهاب نورانی
 
حزب اتحاد میهنی، دومین حزب قدرتمند در اقلیم کردستان پس از حزب دمکرات محسوب می‌شود و در حال حاضر دارای مناصب ریاست پارلمان اقلیم، معاون نخست‌وزیر اقلیم کردستان، ریاست جمهوری عراق در دولت فدرال و دو وزارتخانه در این دولت است (البته پیش از تشکیل دولت فعلی، اتحاد میهنی تنها یک وزارتخانه در اختیار داشت اما با تشکیل دولت «سودانی» و ایجاد یک وزارتخانه جدید، سهم این حزب به دو وزارتخانه افزایش یافت). پایگاه اجتماعی اصلی این حزب عمدتا در استان‌های سلیمانیه و حلبچه قرار دارد. در این یادداشت به بررسی تاریخچه این حزب، وضعیت فعلی آن و چشم‌انداز آینده‌اش خواهیم پرداخت.
 
تاریخچه حزب اتحاد میهنی
 
در مورد زمان تأسیس این حزب باید گفت که اتحاد میهنی پس از حزب دمکرات کردستان (تأسیس 1946) تأسیس شده است. اما اتحاد میهنی در سال ۱۹۷۵ و پس از توافق الجزایر میان ایران و عراق و توسط جلال طالبانی شکل گرفت؛ توافقی که بازنده اصلی آن کردهای عراق بودند. این اتفاق همچنین پس از فوت ملا مصطفی بارزانی رخ داد. البته پیش از آن نیز جلال طالبانی، که از اعضای ارشد حزب دمکرات بود، با رهبری آن حزب اختلافاتی جدی داشت. بنابراین می‌توان گفت که تأسیس اتحاد میهنی نتیجه‌ی یک انشعاب از حزب دمکرات بود(منبع).
 
به طور کلی، در آغاز تأسیس، اتحاد میهنی حزبی بود که بیشتر مورد حمایت طبقه‌ی فرهیخته و سوسیالیست‌های کرد قرار داشت؛ در حالی که حزب دمکرات بیشتر با طبقه‌ی عشایری اقلیم پیوند خورده بود. بر همین اساس تأسیس اتحاد میهنی تحت تأثیر فضای چپگرایی و مبارزات چریکی در آن دوران بوده است. البته امروزه هر دو حزب با اقشار مختلف اجتماعی در ارتباط هستند و هر دو بخش مهمی از الیگارشی سیاسی اقلیم را تشکیل می‌دهند. از منظر روابط خارجی، اتحاد میهنی عمدتا با کشورهای بلوک شرق و همچنین ایران رابطه نزدیکی داشته است، در حالی که حزب دمکرات روابط خود را بیشتر با بلوک غرب تنظیم کرده است. در دهه ۱۹۹۰، این دو حزب وارد درگیری‌های نظامی داخلی شدند، اما پس از سال ۲۰۰۳ میان آن‌ها توافق و مصالحه برقرار شد و از آن زمان به بعد، عمده اختلافاتشان در سطح سیاسی و نه نظامی بوده است.
 
اتحاد میهنی در طول دوران فعالیتش همواره با اختلافات و انشعابات داخلی روبه‌رو بوده و برخلاف حزب دموکرات نتوانسته انسجام داخلی خود را حفظ کند. برای مثال، در سال ۲۰۰۶، نوشیروان مصطفی که از رهبران مؤسس اتحاد میهنی بود، از حزب جدا شده و حزب تغییر (گوران) را بنیان گذاشت. پس از درگذشت جلال طالبانی، رهبری حزب به‌صورت مشترک میان لاهور شیخ جنگی (برادرزاده جلال طالبانی) و بافل طالبانی (پسر جلال طالبانی) اداره می‌شد، اما در سال ۲۰۲۱ در پی بروز اختلافاتی میان این دو، لاهور شیخ جنگی و خواهرش آلا طالبانی از حزب و کمیته مرکزی کنار گذاشته شدند. پس از این جدایی، لاهور شیخ جنگی حزب جدیدی به نام جبهه خلق را تأسیس کرد.
 
وضعیت فعلی اتحاد میهنی
 
برای بررسی وضعیت کنونی اتحاد میهنی، می‌توان آن را در دو سطح درون اقلیم و در چارچوب دولت فدرال عراق بررسی کرد:
 
۱.در سطح اقلیم کردستان:
 
در انتخابات پارلمان اقلیم کردستان در سال ۲۰۲۴، حزب اتحاد میهنی موفق شد ۲۳ کرسی به دست آورد و در کنار آن ۲ کرسی مربوط به اقلیت‌ها نیز نصیبش شد که در مجموع به ۲۵ کرسی رسید. این در حالی است که در انتخابات سال ۲۰۱۸، اتحاد میهنی ۲۱ کرسی داشت؛ بنابراین، تعداد کرسی‌های آن به ۴ کرسی افزایش یافته است (منبع). اما این میزان رشد را نمی‌توان یک پیروزی بزرگ برای این حزب تلقی کرد، و این امر به دو دلیل بازمی‌گردد:
۱-نارضایتی عمومی از عملکرد اتحاد میهنی در دولت اقلیم، به‌ویژه از نظر اقتصادی.
۲-ظهور یک رقیب نوظهور به نام جنبش نسل نو که توانست در سلیمانیه رقیبی جدی برای اتحاد میهنی باشد و آن را به شدت به چالش بکشد.
 
۲.در سطح دولت فدرال عراق:
 
در انتخابات شوراهای استانی، اتحاد میهنی حضوری پررنگ به‌ویژه در استان کرکوک داشت و موفق شد ۵کرسی را به دست آورد، در حالی که رقیبش یعنی حزب دمکرات کردستان، کرسی‌های کمتری کسب کرد و به این ترتیب، اتحاد میهنی در رده اول در این استان قرار گرفت(منبع). همچنین در جریان انتخاب استاندار و رئیس شورای استانی، استانداری کرکوک، برای نخستین بار از سال ۲۰۱۷، منصب استاندار به یک استاندار کرد از حزب اتحاد میهنی واگذار شد.
 
کانال مطالعات عراق و شامات | اندیشکده مرصاد

@IraqLevant

چشم‌انداز آینده اتحاد میهنی
 
در انتخابات پیش رو، حزب اتحاد میهنی تلاش خواهد کرد تا فاصله‌ی خود را از نظر تعداد کرسی‌ها با حزب دمکرات کاهش دهد. (در انتخابات اخیر پارلمان عراق، حزب دمکرات موفق به کسب ۳۱ کرسی شد، در حالی که اتحاد میهنی ۱۷ کرسی به دست آورد).
همچنین اتحاد میهنی تلاش خواهد کرد از کاهش فاصله جنبش نسل نو با خود از نظر تعداد کرسی‌های پارلمانی جلوگیری کرده و نیز بتواند منصب ریاست‌جمهوری را همچنان در اختیار داشته باشد. البته یک سناریوی دیگر نیز محتمل است و آن ائتلاف میان حزب اتحاد میهنی و حزب دمکرات است. در صورت تحقق چنین ائتلافی، به احتمال بسیار زیاد، منصب ریاست جمهوری در اختیار اتحاد میهنی باقی خواهد ماند زیرا در چنین شرایطی تقسیم مناصبی احتمالا رخ خواهد داد و به طور سنتی هم منصب ریاست جمهوری در اختیار اتحاد میهنی بوده است.
 
کانال مطالعات عراق و شامات | اندیشکده مرصاد

@IraqLevant

المانیتور از فشارهای دولت ترکیه بر دمشق، برای لغو نشست پاریس میان مقامات سوریه و رهبران کرد پرده برداشته است.

به گفته سه منبع مطلع منطقه‌ای، سفر روز پنج‌شنبه وزیر خارجه ترکیه، هاکان فیدان، به دمشق با هدف قانع‌کردن مقام‌های سوری برای لغو این نشست صورت گرفت؛ نشستی که در چارچوب توافق اولیه‌ای میان احمد الشرع، رئیس‌جمهور موقت سوریه، و مظلوم عبدی، فرمانده نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF)، طراحی شده بود.

نشست قبلی که قرار بود در ۲۵ ژوئیه در پاریس برگزار شود نیز در آخرین لحظه، هم‌زمان با آماده‌شدن هیئت کردی برای پرواز از اربیل – با هواپیمایی که به گفته منابع توسط رئیس اقلیم کردستان، نچیروان بارزانی، تأمین شده بود – لغو شد. هرچند دمشق دلیل این لغو را نگرانی‌های امنیتی ناشی از درگیری‌های اخیر در استان سویدا عنوان کرد، اما منابع آگاه به Al-Monitor گفته‌اند که فشارهای ترکیه دلیل واقعی این تصمیم بوده است.

آنکارا از کردها خواسته بود پیش از برگزاری نشست، امتیازاتی درباره دیرالزور – استان عمدتاً عرب‌نشینی که هم‌اکنون در کنترل اداره خودگردان کردهاست – بدهند. گرچه طرف کردی با حاکمیت مشترک در آن مناطق موافقت کرده، اما از واگذاری کنترل امنیتی محلی تا زمان دستیابی به توافق ملی فراگیر خودداری کرده است.

ترکیه همچنین با محل برگزاری این نشست در پاریس مخالف است و پیشنهاد داده که امان، پایتخت اردن، به عنوان جایگزینی بی‌طرف انتخاب شود. یک منبع مطلع به Al-Monitor گفته است: «ترک‌ها از کنار گذاشته‌شدن خود در این گفت‌وگوها ناراضی‌اند و معتقدند در صورت برگزاری مذاکرات در پاریس، نفوذشان کاهش خواهد یافت.» این منبع همچنین افزوده که احمد الشرع «ناچار است به ترکیه گوش دهد، حتی اگر این مسئله برایش ناخوشایند باشد.»

فرانسه از دیرباز روابط نزدیکی با گروه‌های کردی در منطقه داشته و وزیر خارجه آن کشور، ژان-نوئل بارو، در ماه آوریل با مظلوم عبدی در اربیل دیدار کرده بود. وی در سخنانی تأکید کرده که حقوق کردها باید در روند گذار سیاسی سوریه لحاظ شود. فابریس بالانش، کارشناس فرانسوی مسائل سوریه، در گفت‌وگو با Al-Monitor گفت: «موضع طرفدارانه فرانسه نسبت به کردها، ترکیه را آزرده است.» وی همچنین افزود که دعوت فرانسه از الشرع برای حضور در کنفرانس فوریه، با هدف مقابله با نفوذ ترکیه و مشارکت در پروژه‌های بازسازی پس از جنگ بوده است.

رقابت ترکیه و فرانسه تنها به سوریه محدود نمی‌شود و در مناطقی چون شرق مدیترانه و غرب آفریقا نیز برای نفوذ نظامی و اقتصادی با یکدیگر رقابت دارند.

☀️کردمان | @kurdstudies

🌐 به مجموعه کانال‌های اندیشکده مرصاد در شبکه‌های اجتماعی (تلگرام، ایتا و بله) بپیوندید:

🔸 کانال اطلاع‌رسانی اندیشکده:
👉 @mersadcss

🔸 کانال مطالعات یمن:
👉 @yemenstudies_ir

🔸 کانال مطالعات ترکیه و قفقاز:
👉 @turkeycaucasus

🔸 کانال مطالعات خلیج فارس:
👉 @PGulfStudies

🔸کانال مطالعات عراق و شامات:
👉 @IraqLevant

🔸کانال مطالعات آفریقای اسلامی:
👉 @Islamic_Africa

🔸کانال مطالعات شرق:
👉 @east_studies

🔸 کانال کردمان (میز کردی):
👉 @kurdstudies

🔸 کانال سوقنا (میز بازارها):
👉 @suqona

🔸کانال دولت دین (میز نهادها):
👉 @dolatedin

🔸کانال ملت دین (میز نهضت‌ها):
👉 @melatedin

🌐 http://mersadcss.com

📧 info@mersadcss.com

📞 +982537830553

@mersadcss 🔷🔷🔷