بارها از شادی و غم نوشته‌ام، مبهم نامشخص. الان خیلی‌هاشو یادم نمیاد چی‌شده بود که نوشتم؟ چرا نوشتم؟

یه تایمی‌ام بود دیروقت، نصفه شب بیرون رفتن جزو چیزایی بود که می‌خواستم اما نمی‌شد. الان؟ الان به قدری دیروقت بیرون بودم، هروقت خواستم رفتم و اومدم که به انتخاب خودم یه تایمی به بعد رو جایی نمی‌رم. چون دیدم اونقدرا که فکر می‌کردم هم خفن و همیشگی نیست. ولی درسته که گاها خیلی کیف میده.

من می‌رم بخوابم ولی قبلش اینو بگم که آدم‌ها عجیبن. خیلی عجیب.

آره راست میگی بعضی هاشون مثل تو خیلی قشنگن

قشنگ تویی🤍🫂

تاکید بیش‌تر.

من دوست ندارم همیشه اون روی خسته و غمگینم رو نشون بقیه بدم ولی معمولا روی دیگه‌ای برای نشون دادن ندارم.

چی میشد نذری بچه گربه میدادن؟
اینجوری هم ما خوشحال می‌شدیم هم اونا خانواده داشتن.

پینترست بهم ثابت میکنه که چقدر بدبختم

بارون میاد.

حساسیت داره باعث می‌شه حتی اجدادم بیان جلو چشام.

می‌خوام غر نزنم اما نمیشه.

پس آدمایی که حالشون خوبه و خوش‌حالن کجان؟