اگه هیچوقت نیای تا باهم پیرشیم چی مرتیکه؟

کاش سیگاری بودم الان می‌رفتم بالکن و شروع می‌کردم نخ به نخ سیگار کشیدن.

یه چارتا فحشم به زمین و زمان و مملکت می‌داد. بعدشم هوای خنک باعث می‌شد یادم برم زندگی چقدر مزخرفه.

بعدش یهو به خودت هم بیای ببینی یه پاکت و نصفی کشیدی و نابودی. ته قهوتو سر میکشیو محکم لیوانو میزاری رو میز.

من دلم می‌خواد ادبی و متشخص باشم، هم می‌خواد فحش بدم. کاش می‌شد ترکیبی استفاده کرد. یه چیزی تو مایه‌های مادر به خطا.

دیگه نمی‌دونم به چه زبونی یا با چه جمله بندی‌ای بگم “بغل می‌خوام”

تا حالا بوی بغل کسی رو گرفتین؟

وقتی دارم از کنار خونه ها رد میشم دوست دارم به صدایی که ازتوشون میاد گوش بدم؛برای فضولی نه.
فقط از شنیدن اون صداها لذت می برم.
صدای حرف زدنشون،خندیدن،صدای ظرف ها،صدای تلویزیون
صدای زندگی

دلم برای آدم بودنمان می‌سوزد، هرکداممان به نحوی احمقیم.

need.

این‌روزا اینقد آدم گشنه‌ای هستم که تا چشم باز کردم هم تو فکر این بودم که وای چقدر گشنمه.

این زندگی هم یک‌چیزی‌ست که دادند دست‌مان و نمی‌دانیم باهاش چه‌کار کنیم. هرکاری می‌کنیم اشتباه است. هرکاری.

آدما خستم می‌کنن.

دلتون میخواست الان کجا و مشغول چه کاری میبودید؟!

نمی‌دونستم آخرین پیامی که تو گوشی چک کردم مربوط به چه ساعتی بوده. با صدای بلند کتاب می‌خوندم یا فیلم می‌دیدیم در حالی که تو بغلش بودم و فاصله‌ی بین انگشت‌هاش رو با موهام پر می‌کرد. دستم انگشت‌هاشو گاها نوازش می‌کرد که بدونه توجهم رو داره. بودنش عزیزه.

کتاب‌های خوبش خیلی زیادن. سایز کتابش و طراحی جلدش هم تحسین بر انگیزه. ترجمه‌ی روان هم تقریبا شامل اکثر کتاب‌هاش می‌شه. حقشه پولدار شه. حقشه.

اینو می‌خونم و پیش خودم می‌گم کاش نوشته‌ی هدفمندی بود. اه. کاش بود دیگه. چرا نیست؟

من دیگه از خودمم خسته شدم.