از اینکه آدمم خیلی ناراحتم، کاش تا صبح پیشی شده باشم.

کاش ناهار می‌موندم پیش استادم. پپرونی سفارش داده بود.

اگه پپرونی می‌دونست اینقد دوسش دارم خودش میومد دم خونمون.

چرا من یه کشو پر از چیپس و کرانچی ندارم تو این اتاق؟ ای بابا.

نیاز به یه گردنبند دارم
که هیچ وقت از گردنم درش نیارم

کاش همه‌چیز منصفانه بود و بروفق مراد.

همچی سخته.

الان یادم افتاد تو مترو کرج پیاده که میشی و داری میای بیرون کلی عکس از افراد گمشده زدن. چقدر دردناکه بی‌خبری.

هرجور نگاه می‌کنم یه جای کار می‌لنگه.

در دنیای سایه ها سرگردان و بی صدا
روز و شب میگردم تا پیدا کنم خورشیدم را

انتظار داشتن همیشه باعث غم و ناراحتیم شده. کاش می‌شد از وجودم جداش کنم و بندازمش دور.

از امروز تا آخر ماه برنامه فتوسنتزه، مگر اینکه معجزه شه.

در همه‌چیز نصفه‌ و نیمه‌ام. در کارهایم، حرف‌هایم. حتی در روابطم و درکنار آدم‌ها نصف و نیمه‌ام. نه کاملم، نه هیچم. بلاتکلیف و صرفا جهت رفع تکلیف هستم. کافی نیستم اما اونقدر ناکافی‌ام نیستم که بشود گله‌ای کرد. حتی در بیان نصفه و نیمه بودنم هم نصفه و نیمه‌ام.

نیامدی ببینی این دلِ عاشقم را.

نیامدی که به آغوش کشی تن خسته‌ام را.

بیا دیگه سگ. دارم پیر می‌شم.