احساس بدرد نخور بودن داره کل وجودم رو می‌بلعه. در واقع فکر می‌کنم بلعیده و من تو عمقش غرق شدم.

مامان اونروز می‌گفت اینقدر مثل بچهایی همه باهات مثل بچه رفتار میکنن. اگه خوششون هم بیاد مثل وقتایی میمونه که خودت یه بچه میبینی و دلت می‌خواد یکم باهاش بگی، بخندی، تهشم نازش کنی و بری.
خیلی درست می‌گفت.

رنج‌ها، رنج‌ها را می‌پوشانند.

کاش تا قبل از طلوع افتاب شهاب سنگ بخوره به زمین. همه منقرض شیم، تموم شه بره.

What the hell am I doing here?
I don't belong here

You float like a feather
In a beautiful world

این زندگی یک دنیای زیبا هم نه، یک دنیای معمولی به همه‌ی ما بدهکاره.

اینروزا اینقدر ناراحت و غمگین و خسته‌ام که حتی قیافه‌ام و کارهام و قدم‌هامم داد می‌زنن و می‌گن که وضعیت خوب نیست.

ولی من پیشی تر از اونم که بخوام پلنگ باشم.

کله صبی زیادی همچی منفور و ترسناکه.

اسم این عکس زندگی در ایران هستش.

کاش می‌شد از چیزایی که با چشم‌هام می‌بینم شات بگیرم. شماام ببینید و لذت ببرید.

وقتی کاش رو تو چنل سرچ می‌کنم متوجه می‌شم که چقدر حسرت‌ها زیادن.

من نمی‌خوام درس بخونم. نمی‌خوام امتحان بدم. ای بابا. این بود اشرف مخلوقات بودن؟