احساس بدرد نخور بودن داره کل وجودم رو می‌بلعه. در واقع فکر می‌کنم بلعیده و من تو عمقش غرق شدم.

مامان اونروز می‌گفت اینقدر مثل بچهایی همه باهات مثل بچه رفتار میکنن. اگه خوششون هم بیاد مثل وقتایی میمونه که خودت یه بچه میبینی و دلت می‌خواد یکم باهاش بگی، بخندی، تهشم نازش کنی و بری.
خیلی درست می‌گفت.

رنج‌ها، رنج‌ها را می‌پوشانند.

کاش تا قبل از طلوع افتاب شهاب سنگ بخوره به زمین. همه منقرض شیم، تموم شه بره.

What the hell am I doing here?
I don't belong here

You float like a feather
In a beautiful world

این زندگی یک دنیای زیبا هم نه، یک دنیای معمولی به همه‌ی ما بدهکاره.

اینروزا اینقدر ناراحت و غمگین و خسته‌ام که حتی قیافه‌ام و کارهام و قدم‌هامم داد می‌زنن و می‌گن که وضعیت خوب نیست.

ولی من پیشی تر از اونم که بخوام پلنگ باشم.

کله صبی زیادی همچی منفور و ترسناکه.

اسم این عکس زندگی در ایران هستش.

کاش می‌شد از چیزایی که با چشم‌هام می‌بینم شات بگیرم. شماام ببینید و لذت ببرید.

وقتی کاش رو تو چنل سرچ می‌کنم متوجه می‌شم که چقدر حسرت‌ها زیادن.

من نمی‌خوام درس بخونم. نمی‌خوام امتحان بدم. ای بابا. این بود اشرف مخلوقات بودن؟

چرا فردا نمی‌شه؟