برای بی‌بغل گذروندن این روزا زیادی گناه داره هستم.

منکه می‌رم بخوابم ولی از فردا منتظر بودن و بغل خواستن کنسله. خسته شدم.

‏فعلا درسم و‌میخونم ناراحتیمم کنارش ادامه میدم تا بیینیم چی می‌شه.

استوری تموم دوستام تو اینستا کیکه.

بعضی وقت‌هام به جز پذیرفتن و کنار اومدن، انتخاب دیگه‌ای وجود نداره.

من پذیرفتم بزرگ شدم، پذیرفتم چون آدم بزرگ شدم قرار درد‌های بیش‌تری رو متحمل بشم، پذیرفتم دیگه تا خودم تلاش نکنم چیزی شدنی نیست، پذیرفتم خیلی چیز‌های خوب اکتسابیه و من باید دست و پا بزنم تا بشه. باید

ما آدم‌ها خر نیستیم. معمولاً طعنه رو می‌فهمیم. تهدید رو می‌فهمیم. عشق رو می‌فهمیم. نفرت رو می‌فهمیم. طلبکاری رو می‌فهمیم. پشیمونی رو می‌فهمیم. حسادت رو می‌فهمیم. تعارف رو می‌فهمیم. می‌فهمیم روی چی و کی میشه حساب باز کرد، روی چی و کی، نه. ما آدم‌ها همه‌چیز رو می‌فهمیم. فقط نمی‌دونم چرا این رو نمی‌فهمیم که مخاطبمون هم آدمه و خر نیست.

ببخشید بغل عاشقانه که به ما نرسید، نیم‌ ساعت دوستانشو لطف می‌کنید؟

دلم هله هوله می‌خواد. دلم هرچیزی که که نباید رو می‌خواد همیشه‌ی خدا.

متاسفانه کانورس‌ مشکیام پیر شدن و احتیاج به مراقبت و توجه دارن.

امشب شبه غصه خوردنه. دونه دونه نه، کیلو کیلو.

-میخوای در موردش صحبت کنیم؟
+نه
-میخوای بغلت کنم؟
+اره

من امشب به اندازه یه بچه گربه‌ی خیس وسط بارون شدید که نمی‌تونه جایی رو برای پناه گرفتن پیدا کنه گناه داره هستم.

به عنوان یه ترم هفتی خیلی زشته که کلی درس و مشق دارم.

زشت‌تر از همه اینه که نه درس می‌خونم نه می‌نویسم.