امروز با یه غریبه تو مسیر هم صحبت شدیم، راجب همچی حرف زدیم. مشکلات، ناراحتی‌ها، خوشی‌ها، اصلا هرچیزی که جالب بود. در نهایت هم از هم خدافزی کردیم و گفتیم که از دیدن هم خوشحال شدیم. اون آدم رو شاید دیگه هیچوقت نبینم و این حس گذری بودن و اشنایی کوتا مدت خیلی برام جدید و قشنگ بود.

اگه حس کردید تو یه مسیر دلتون می‌خواد با کسی حرف بزنید، شانستون رو امتحان کنید.

این روزا شدم شبیه بچه نق نقوهایی که مدام نق می‌زنن و ساکت بشو‌ هم نیستن.

من اینقدر کج و معوجم که نمی‌دونم اون بیرون نشستم کنار آدم‌ها و دارم می‌خندم یا گیر افتادم تو یک هزارتو و مدام بیش‌تر و بیش‌تر گم می‌شم. از کجا میشه فهمید؟ معیار چیه؟ من گیج‌تر ازین حرفام، مغزم نا بلد‌تر از این حرفاس. تو اگه می‌دونی کجام و اطرافم چه خبره بهم بگو، بذار منم بدونم. ناجی همیشه به موقع می‌رسه نه؟ اجازه بده باور داشته باشم ناجی‌ای هست.

زندگیم به قدری قشنگه این روزا که می‌تونست بخشی از یه کتاب یا یه فیلم جذاب باشه.

Find someone who loves your soul more than your body.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
آیدا تو دوستای زیادی داری؟
و آدم اجتماعی ای هستی؟..

نه نیستم.