وقتی بهت میگن چقدر خون گرمی درحالی که در تلاشی نزاری باتری اجتماعی بودنت تموم شه<

وقتی میفهمی دنیای واقعی هیچوقت قرار نیست مثل سناریو های ذهنت باشه<

وقتی احساس ناکافی بودن بهت میدن<

وقتی یکی از آدم‌های اون اکیپ تاکسیک دوباره بهت پیام میده<

وقتی باعث تغییر رفتارـت میشن<

وقتی چیزهایی که ازشون می‌ترسیدی دارن اتفاق میوفتن<

وقتی اخرین تیکه پیتزا رو میزاری یخچال که بعدا بخوری اما میفهمی که برادرت/خواهرت اونو خورده<

وقتی حس اضافه بودن داری<

وقتی همیشه تو اونی هستی که اول پیام میده<

وقتی رفتارش تاکسیکه اما ریکشن تورو سرزنش می‌کنه<

وقتی هنوزم ته قلبت جاش محکمه برات<

وقتی رو مود حرف زدن نیستی اما همچنان ازت سوال میپرسن<

وقتی ابراز علاقه سخته برات اما لقب بی‌احساس رو میدن بهت<

وقتی فیلمام با دوستامو میبینم و متوجه میشم دیگه مثل قبل نمیشیم و فقط با خاطراتشون باید زندگی کنم<

وقتی دیگه امیدی به مثل قبل شدنتون نیست<

وقتی از همه‌چیز فیلم و عکس‌ میگیرم تا همیشه داشته باشمشون درصورتی که اونا هیچ اهمیتی نمیدن<

وقتی دوسش داری اما اون داره درباره یکی دیگه باهات حرف میزنه و کمک میخواد<

وقتی وسط گریه کردن دیگه نفست بالا نمیاد<

وقتی میبینی داره با کاراش زندگیشو نابود میکنه ولی نمی‌تونی بهش کمک کنی چون دیگه نسبتی ندارین<

وقتی فقط بخاطر منافع خودش باهات در ارتباطه و هرموقع کارش تموم میشه ولت می‌کنه<

وقتی خود واقعیت رو هم یادت رفته<