نیماجاویدی اثبات کرده که تو می‌تونی همون اول بفهمی با اثری طرف هستی که با دقت ساخته شده. لوکیشن‌ها درست انتخاب شدن، بازی‌ها قابل‌باورن و فضاسازی کلی سریال(طراحی صحنه، طراحی لباس، گریم، نورپردازی) آدم رو درگیر خودش می‌کنه. ولی یه چیزی اذیتم کرد؛ سرعت داستان. خیلی از اتفاق‌ها زود می‌افتن و بعضی گره‌ها قبل از اینکه توو معما درگیرت کنن، باز می‌شدن. کاش یه قسمت دیگه اضافه می‌شد یا هر قسمت چند دقیقه بیشتر طول می‌کشید تا بهتر درگیر قصه بشیم. اما تعلیق آخر هر قسمت خیلی خوب بود و کاری می‌کرد که منتظر اتفاق‌های بعدی باشی. در کل «شکارگاه» یه مینی‌سریال دوست‌داشتنی و خوش‌ساخته که ارزش دیدن داره؛ فقط می‌شد فرصت بیشتری برای عمیق‌تر کردن داستان و کاراکترها گذاشت.