وقتی از بیرون به زندگیم نگاه می‌کنم، می‌بینم که اول بگایی بودم بعد دست و پا درآوردم.

نمی‌دونم چرا، ولی امروز گوشه‌ی دفترم نوشتم: یه روز انقدر قوی می‌شم که دیگه جلو هیچ‌کس گریه نکنم.

توو بهشت چایی رو بعد شراب می‌خورن یا قبلش؟

ذکر روز و شب: برانکارد بیارید، منو روش بذارید، که من خورد و خمیرم همین الان می‌میرم..

حتی اگه هر روز یادآوری نکردم، یادت بمونه که من دلتنگ‌تم.

خورشید که غروب می‌کنه، می‌ره توو ماه. وگرنه این حجم از گرما طبیعی نیست.

چایی بعد همه چی می‌چسبه، بعد آبدوغ‌خیار بیشتر.

همچنان چایی می‌چسبه :)

از یه جایی به بعد دیگه چیزی سخت نمی‌شه، آستانه‌ی تحمل‌ت ضعیف می‌شه.

توو این گرما سگ چایی می‌خوره؟ هاپ هاپ.

خودت بودن، تنها چیزیه که همیشه باید باشی.

خربزه رو با هرچیزی می‌شه خورد جز تو، عسل!

من دوران راهنمایی گروه سرود داشتم، تا رده استانی هم مقام آوردیم. یه مرکز بهداشت محله بهم نمی‌رسه؟

چقدر پیدا کردن چیزی که گمش کردی لذت بخشه.

وقتی ۶ماه پیش پول گذاشتی زیر فرش و الان پیداش کردی:

وقتی با کاراتون کسی رو روانی کردید دیگه نپرسید چرا.

+ جایی با دنیا قهر کردی؟
- بگو کجا آشتی کردم؟

مصطفا نشسته کالاف بازی می‌کنه از «من سربازی که نرفتم بلد نیستم» رسیده به «آهااای حروم‌زاده‌ها من هنوز زنده‌م»

وقتی اکیپ دهه هفتادیه:

حالا که رو صندلی عقب ماشین نشستم و چراغ کانتینر تریلی‌هارو می‌شمارم. حالا که عقربه‌ها می‌چرخن و می‌چرخن وقت خوبیه برای فکرکردن به تمام این مدت که چه‌قدر سخت گذشت. چه‌قدر به مو رسید و پاره شد ولی هنوز سرپام. چه‌قدر زندگی منتظره تا بگی دیگه از این بدتر نمی‌شه و دقیقا بدترشه. چه‌قدر ماه از لای انگشتام موقع دید زدن قشنگه..