هدیه امروز:
استادی که نمره ام رو اشتباه وارد کرده و گفته بود اعتراض بذار درستش میکنم بدون خوندن اعتراضم ثبت دائم کرده و رتبه ام یک نفر رفت عقب... :):

اما آتسز اسم زیبایی بود🚶🏻‍♀

به حرف‌های استادا برای نمره اعتماد نکنید.
به حرف‌های استادا برای نمره اعتماد نکنید.
به حرف‌های استادا برای نمره اعتماد نکنید.
به حرف‌های استادا برای نمره اعتماد نکنید.
به حرف‌های استادا برای نمره اعتماد نکنید.
به حرف‌های استادا برای نمره اعتماد نکنید.
به حرف‌های استادا برای نمره اعتماد نکنید.
به حرف‌های استادا برای نمره اعتماد نکنید.
به حرف‌های استادا برای نمره اعتماد نکنید.

این که دیگه نمیتونم حرف بزنم حتی با مامانم و دوستام... این که دیگه کتاب، فیلم، خواب، طبیعت هیچی حالم رو خوب نمیکنه... اینکه دیگه نمره ها، رتبه و نتیجه انتقالی رو چک نمیکنم... اینکه ترم تابستونه داره تموم میشه و من هنوز یک فیلمش رو هم ندیدم... اینکه دیگه با شما هم حرف نمیزنم... نتیجه اش شده این که نتیجه تست افسردگیم شدیده... و میدونید چیه؟ خودم فکر می کردم از همیشه بهترم! :) و لازم به ذکره که چون حرفی نمیزنم همه فکر میکنن خیلی خوبم...

اگر برای ابد
هوای دیدن تو
نیفتد از سر من، چه کنم؟

ولی خب کاش میشد وقتی کاری از دستمون برنمیاد بمیریم!
بدترین تنبیه انسان ادامه دادن درحالیه که امیدی کمتر از ۲۰ درصد به بهبود شرایط داره.

And i'm back... =)

به دوستی گفتم فراموش کردن کراش ساده راحته و یادم اومد هرچقدر به خودم گفتم تو یک کراش ساده ای تبدیل به واقعیت نشد...

وقتی تعداد زوج میشه دوست دارم حرف بزنم... *.*

و خب در رابطه با ترم جدید تعداد افتاده های فارما و پاتوی ۹۶یاها نشون میده که قراره از این دوتا عزیز حامله شم!!

استادها با سرعتی تدریس می کنند که من از ۲۴ ساعت شبانه روز باید ۲۵ ساعتشو جزوه بنویسم!

میدونید چی شد؟ دیشب دیدم که با درخواست مهمانیم موافقت شده، فک می کردم هروقت بااین در خواستم موافقت شه خوشحال ترین آدم روی زمین میشم... اما من فقط ۳۰ دقیقه ناراحت نبودم!!

بعد از یه مدت منتظر بودن برای افتادن یه سری اتفاق، می‌بینی حتی اگه اونیم بشه که می‌خوای، نمی‌دونی باید باهاش چیکار کنی؛ پرس‌و‌جو کردم، گفتن اسمش دلمردگیه!

از تصمیم گیری متنفرم...
از این برزخی که توش گیر افتادم متنفرم.

بلاتکلیف و سردرگمم.

خونه گرفتن و تنهایی زندگی کردن اونجا، اینجا و پیش خانواده بودن.

رنک بودنِ کم و بیش اونجا با وجود کلی تفریح یا تلاش فقط برای صرفا موندگار شدن اینجا...

موندن اونجا با وجود همه چرندیاتی که درموردم میگن یا اینجا و شروع جدید...

کاش از اون شهر کاملا متنفر بودم... چرا اینقدر زود به هرررچیزی عادت میکنم و چرا اینقدر تغییر برام سخته...