پ) خوداگاهی در پروسه خودشناسی
همانطور که اموختیم، رشته روانشناسی از دانشهایی است که به بررسی و تحلیل رفتار و ذهن انسان میپردازد. اکنونخودآگاهی یکی از مفاهیمی است که در روانشناسی مورد توجه قرار گرفته و برای افراد بسیار حائز اهمیت است. خودآگاهی به معنی شناخت و فهم بهتر از خود و واکنشهای خود به محیط است. در اینجا به بررسی مزایای خودآگاهی از نگاه روانشناسی پرداخته میشود.
یکی از مزایای خودآگاهی، بهبود روابط اجتماعی است. افرادی که خودآگاهی کافی دارند، بهتر درک میکنند که چگونه ارتباطات بین فردی را مدیریت کنند و در روابط اجتماعی بهتر عمل کنند. همچنین، فرد با داشتن خودآگاهی، بهتر میتواند نیازهای خود را در روابط اجتماعی بیان کند و از ارتباطات بهتری برخوردار شود.
مزیت دیگر خودآگاهی، بهبود تصمیمگیری است. فرد با داشتن خودآگاهی، بهتر میتواند تصمیماتی بگیرد که با ارزشهای واقعی خود همخوانی داشته باشند. همچنین، با داشتن خودآگاهی، فرد بهتر میتواند از تعاملات و رویدادهای مختلف در دنیای خود استفاده کند و تصمیمات بهتری بگیرد.
مزیت دیگر خودآگاهی، بهبود سلامت روانی است. فرد با داشتن خودآگاهی، بهتر میتواند با احساسات و افکار خود برخورد کند و بهترین راه حلها را برای مدیریت آنها پیدا کند. عدم خودآگاهی میتواند منجر به افسردگی، اضطراب و سایر مشکلات روانی شود. با داشتن خودآگاهی، فرد بهتر میتواند با این مشکلات روانی مقابله کند و زندگی بهتری را تجربه کند.
مزیت دیگر خودآگاهی، بهبود عملکرد شغلی است. فرد با داشتن خودآگاهی، بهتر میتواند مهارتهای خود را شناسایی کند و در محیط کار بهتر عمل کند. همچنین، با داشتن خودآگاهی، فرد بهتر میتواند با افراد دیگر در محیط کار ارتباط برقرار کند و در تیم بهتر عمل کند.
در نهایت، مزیت دیگر خودآگاهی، بهبود کیفیت زندگی است. فرد با داشتن خودآگاهی، بهتر میتواند با تحولات و رویدادهای مختلف در زندگی بهتر عمل کند. همچنین، با داشتن خودآگاهی، فرد بهتر میتواند از زمان و انرژی خود بهرهمند شود و زندگی بهتری را تجربه کند.
در نتیجه، خودآگاهی از نگاه روانشناسی دارای مزایای بسیاری است که شامل بهبود روابط اجتماعی، بهبود تصمیمگیری، بهبود سلامت روانی، بهبود عملکرد شغلی و بهبود کیفیت زندگی است. این مزایا نشان میدهد که خودآگاهی یکی از مهمترین ویژگیهایی است که فرد میتواند در زندگی خود از آن بهره مند شود.
۲-۳
@thinpluswithus
همانطور که اموختیم، رشته روانشناسی از دانشهایی است که به بررسی و تحلیل رفتار و ذهن انسان میپردازد. اکنونخودآگاهی یکی از مفاهیمی است که در روانشناسی مورد توجه قرار گرفته و برای افراد بسیار حائز اهمیت است. خودآگاهی به معنی شناخت و فهم بهتر از خود و واکنشهای خود به محیط است. در اینجا به بررسی مزایای خودآگاهی از نگاه روانشناسی پرداخته میشود.
یکی از مزایای خودآگاهی، بهبود روابط اجتماعی است. افرادی که خودآگاهی کافی دارند، بهتر درک میکنند که چگونه ارتباطات بین فردی را مدیریت کنند و در روابط اجتماعی بهتر عمل کنند. همچنین، فرد با داشتن خودآگاهی، بهتر میتواند نیازهای خود را در روابط اجتماعی بیان کند و از ارتباطات بهتری برخوردار شود.
مزیت دیگر خودآگاهی، بهبود تصمیمگیری است. فرد با داشتن خودآگاهی، بهتر میتواند تصمیماتی بگیرد که با ارزشهای واقعی خود همخوانی داشته باشند. همچنین، با داشتن خودآگاهی، فرد بهتر میتواند از تعاملات و رویدادهای مختلف در دنیای خود استفاده کند و تصمیمات بهتری بگیرد.
مزیت دیگر خودآگاهی، بهبود سلامت روانی است. فرد با داشتن خودآگاهی، بهتر میتواند با احساسات و افکار خود برخورد کند و بهترین راه حلها را برای مدیریت آنها پیدا کند. عدم خودآگاهی میتواند منجر به افسردگی، اضطراب و سایر مشکلات روانی شود. با داشتن خودآگاهی، فرد بهتر میتواند با این مشکلات روانی مقابله کند و زندگی بهتری را تجربه کند.
مزیت دیگر خودآگاهی، بهبود عملکرد شغلی است. فرد با داشتن خودآگاهی، بهتر میتواند مهارتهای خود را شناسایی کند و در محیط کار بهتر عمل کند. همچنین، با داشتن خودآگاهی، فرد بهتر میتواند با افراد دیگر در محیط کار ارتباط برقرار کند و در تیم بهتر عمل کند.
در نهایت، مزیت دیگر خودآگاهی، بهبود کیفیت زندگی است. فرد با داشتن خودآگاهی، بهتر میتواند با تحولات و رویدادهای مختلف در زندگی بهتر عمل کند. همچنین، با داشتن خودآگاهی، فرد بهتر میتواند از زمان و انرژی خود بهرهمند شود و زندگی بهتری را تجربه کند.
در نتیجه، خودآگاهی از نگاه روانشناسی دارای مزایای بسیاری است که شامل بهبود روابط اجتماعی، بهبود تصمیمگیری، بهبود سلامت روانی، بهبود عملکرد شغلی و بهبود کیفیت زندگی است. این مزایا نشان میدهد که خودآگاهی یکی از مهمترین ویژگیهایی است که فرد میتواند در زندگی خود از آن بهره مند شود.
۲-۳
@thinpluswithus
منابع برای خودشناسی
American Psychological Association. (2010). Publication manual of the American Psychological Association (6th ed.). Washington, DC: Author.
Baumeister, R. F. (1999). Identity, self-concept, and self-esteem: The self lost and found. In T. Dalgleish & M. J. Power (Eds.), Handbook of cognition and emotion (pp. 681-698). Sussex, UK: John Wiley & Sons, Ltd.
Cohen, S., & Pressman, S. D. (2004). Positive affect and health. Current Directions in Psychological Science, 13(3), 122-125.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The "what" and "why" of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268.
Fredrickson, B. L. (2001). The role of positive emotions in positive psychology: The broaden-and-build theory of positive emotions. American Psychologist, 56(3), 218-226.
Harter, S. (2002). Authenticity. In C. R. Snyder & S. J. Lopez (Eds.), Handbook of positive psychology (pp. 382-394). Oxford, UK: Oxford University Press.
منابع برای مزایای خودشناسی و خودآگاهی
Brown, K. W., & Ryan, R. M. (2003). The benefits of being present: mindfulness and its role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84(4), 822-848.
Ciarrochi, J., Bilich, L., & Godsel, C. (2010). Psychological flexibility as a mechanism of change in acceptance and commitment therapy. In R. A. Baer (Ed.), Assessing mindfulness and acceptance processes in clients: Illuminating the theory and practice of change (pp. 51-75). Oakland, CA: New Harbinger Publications.
Gardner, F. L., & Moore, Z. E. (2006). Mindfulness and acceptance models in sport psychology: A decade of basic and applied scientific advancements. Canadian Psychology, 47(3), 141-156.
Hayes, S. C., Strosahl, K. D., & Wilson, K. G. (2012). Acceptance and commitment therapy: The process and practice of mindful change (2nd ed.). New York: Guilford Press.
Kabat-Zinn, J. (2003). Mindfulness-based interventions in context: Past, present, and future. Clinical Psychology: Science and Practice, 10(2), 144-156.
Langer, E. J. (1989). Mindfulness. Reading, MA: Addison-Wesley.
Linehan, M. M. (2015). DBT skills training manual (2nd ed.). New York: Guilford Press.
Segal, Z. V., Williams, J. M. G., & Teasdale, J. D. (2002). Mindfulness-based cognitive therapy for depression: A new approach to preventing relapse. New York: Guilford Press.
۳-۳
@thinpluswithus
American Psychological Association. (2010). Publication manual of the American Psychological Association (6th ed.). Washington, DC: Author.
Baumeister, R. F. (1999). Identity, self-concept, and self-esteem: The self lost and found. In T. Dalgleish & M. J. Power (Eds.), Handbook of cognition and emotion (pp. 681-698). Sussex, UK: John Wiley & Sons, Ltd.
Cohen, S., & Pressman, S. D. (2004). Positive affect and health. Current Directions in Psychological Science, 13(3), 122-125.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The "what" and "why" of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268.
Fredrickson, B. L. (2001). The role of positive emotions in positive psychology: The broaden-and-build theory of positive emotions. American Psychologist, 56(3), 218-226.
Harter, S. (2002). Authenticity. In C. R. Snyder & S. J. Lopez (Eds.), Handbook of positive psychology (pp. 382-394). Oxford, UK: Oxford University Press.
منابع برای مزایای خودشناسی و خودآگاهی
Brown, K. W., & Ryan, R. M. (2003). The benefits of being present: mindfulness and its role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84(4), 822-848.
Ciarrochi, J., Bilich, L., & Godsel, C. (2010). Psychological flexibility as a mechanism of change in acceptance and commitment therapy. In R. A. Baer (Ed.), Assessing mindfulness and acceptance processes in clients: Illuminating the theory and practice of change (pp. 51-75). Oakland, CA: New Harbinger Publications.
Gardner, F. L., & Moore, Z. E. (2006). Mindfulness and acceptance models in sport psychology: A decade of basic and applied scientific advancements. Canadian Psychology, 47(3), 141-156.
Hayes, S. C., Strosahl, K. D., & Wilson, K. G. (2012). Acceptance and commitment therapy: The process and practice of mindful change (2nd ed.). New York: Guilford Press.
Kabat-Zinn, J. (2003). Mindfulness-based interventions in context: Past, present, and future. Clinical Psychology: Science and Practice, 10(2), 144-156.
Langer, E. J. (1989). Mindfulness. Reading, MA: Addison-Wesley.
Linehan, M. M. (2015). DBT skills training manual (2nd ed.). New York: Guilford Press.
Segal, Z. V., Williams, J. M. G., & Teasdale, J. D. (2002). Mindfulness-based cognitive therapy for depression: A new approach to preventing relapse. New York: Guilford Press.
۳-۳
@thinpluswithus
دکتر موریس ستودگان
سندروم روده تحریک پذیر
سندروم روده تحریک پذیر (IBS) یکی از بیماریهای رودهای شایع است که با علائمی مانند درد شکمی، تغییر در عادات رودهای و نفخ همراه است. این بیماری در حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد جمعیت جهان دیده میشود، اما به دلیل اینکه بسیاری از افراد با این بیماری تشخیص داده نمیشوند، ممکن است آمار دقیقتری از شیوع آن وجود داشته باشد.
علت ایجاد سندروم روده تحریک پذیر هنوز به طور کامل مشخص نشده است، اما فرضیههایی وجود دارد که بر اساس آنها این بیماری ممکن است به دلیل عوامل مختلفی مانند تغییرات در حرکات روده، اضطراب و تنشهای روحی و مصرف برخی مواد غذایی ایجاد شود. عوامل ژنتیکی، عفونتهای رودهای و بیماریهای دیگری همچنین ممکن است نقشی در ایجاد سندروم روده تحریک پذیر داشته باشند.
علائم سندروم روده تحریک پذیر به طور متنوعی برای هر فرد متفاوت است اما برخی از علائم شایع آن شامل درد شکمی، نفخ، تغییر در عادات رودهای، اسهال و یا یبوست و ترشحات رودهای هستند. بسیاری از بیماران از علائم روانی مانند افسردگی، اضطراب و خستگی نیز گزارش دادهاند.
تشخیص سندروم روده تحریک پذیر بر اساس تاریخچه بیماری، آزمایشهای خون و مدفوعیتی دقیق مانند آزمایش تصویربرداری رودهای و یا آزمایشهای تشخیصی دیگر انجام میشود. با این حال، برای تشخیص سندروم روده تحریک پذیر، باید تمام بیماریهای دیگری که ممکن است علائم مشابهی داشته باشند ابتدا مورد بررسی قرار گیرند.
به طور کلی، روشهای درمانی برای سندروم روده تحریک پذیر شامل تغییرات در رژیم غذایی، تمرین بدنی، داروهای تجویز شده توسط پزشک و روشهای رواندرمانی است.
تغییرات در رژیم غذایی شامل محدود کردن مواد غذایی تحریکی مانند قهوه، الکل، چای، شکلات، محصولات لبنی، غذاهای چرب و تند، غذاهای با قند بالا و همچنین مواد حاوی فیبر بالا میشود. برای بیماران با علائم اسهال، میتوان غذاهایی با کمترین مقدار فیبر مصرف کرد. در مورد بیماران با علائم یبوست، مصرف مواد غذایی حاوی فیبر بالا پیشنهاد میشود. همچنین تغییرات در روش تهیه غذا، زمان مصرف غذا و تعداد وعدههای غذایی نیز میتواند به کنترل علائم کمک کند.
تمرین بدنی همچنین میتواند به بهبود علائم سندروم روده تحریک پذیر کمک کند. تمرین بدنی به عنوان یک روش درمانی فیزیکی، میتواند به بهبود علائم رودهای کمک کند و افزایش درک بهتری از بدن به بیماران کمک میکند. تمریناتی مانند پیادهروی، شنا، یوگا و تمرینات تنفسی میتواند به بهبود علائم کمک کند.
در صورتی که تغییرات در رژیم غذایی و تمرین بدنی به تنهایی کافی نباشند، پزشک ممکن است داروهایی مانند ضد اسپاسم، ضد ترشحات رودهای و یا ضد اسهال تجویز کند. با این حال، باید توجه داشت که این داروها تنها علائم را تسکین میدهند و برای درمان بیماری کامل نیستند.
روشهای رواندرمانی نیز میتوانند به بهبود علائم کمک کنند. این روشها شامل مشاوره روانشناختی، روشهای مدیتیشن و تنفسی و یا تکنیکهای مبتنی بر آگاهی هستند. این روشها به بیماران کمک میکنند تا با تغییرات در شیوه زندگی و مهارتهای مدیریت استرس، بتوانند به بهبود علائم کمک کنند.
در کل، سندروم روده تحریک پذیر یک بیماری قابل مدیریت است و با کمک پزشک و روشهای مختلف درمانی، بیماران میتوانند با کنترل علائم و بهبود کیفیت زندگی، به راحتی با آن زندگی کنند.
۱-۳
@thinpluswithus
سندروم روده تحریک پذیر
سندروم روده تحریک پذیر (IBS) یکی از بیماریهای رودهای شایع است که با علائمی مانند درد شکمی، تغییر در عادات رودهای و نفخ همراه است. این بیماری در حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد جمعیت جهان دیده میشود، اما به دلیل اینکه بسیاری از افراد با این بیماری تشخیص داده نمیشوند، ممکن است آمار دقیقتری از شیوع آن وجود داشته باشد.
علت ایجاد سندروم روده تحریک پذیر هنوز به طور کامل مشخص نشده است، اما فرضیههایی وجود دارد که بر اساس آنها این بیماری ممکن است به دلیل عوامل مختلفی مانند تغییرات در حرکات روده، اضطراب و تنشهای روحی و مصرف برخی مواد غذایی ایجاد شود. عوامل ژنتیکی، عفونتهای رودهای و بیماریهای دیگری همچنین ممکن است نقشی در ایجاد سندروم روده تحریک پذیر داشته باشند.
علائم سندروم روده تحریک پذیر به طور متنوعی برای هر فرد متفاوت است اما برخی از علائم شایع آن شامل درد شکمی، نفخ، تغییر در عادات رودهای، اسهال و یا یبوست و ترشحات رودهای هستند. بسیاری از بیماران از علائم روانی مانند افسردگی، اضطراب و خستگی نیز گزارش دادهاند.
تشخیص سندروم روده تحریک پذیر بر اساس تاریخچه بیماری، آزمایشهای خون و مدفوعیتی دقیق مانند آزمایش تصویربرداری رودهای و یا آزمایشهای تشخیصی دیگر انجام میشود. با این حال، برای تشخیص سندروم روده تحریک پذیر، باید تمام بیماریهای دیگری که ممکن است علائم مشابهی داشته باشند ابتدا مورد بررسی قرار گیرند.
به طور کلی، روشهای درمانی برای سندروم روده تحریک پذیر شامل تغییرات در رژیم غذایی، تمرین بدنی، داروهای تجویز شده توسط پزشک و روشهای رواندرمانی است.
تغییرات در رژیم غذایی شامل محدود کردن مواد غذایی تحریکی مانند قهوه، الکل، چای، شکلات، محصولات لبنی، غذاهای چرب و تند، غذاهای با قند بالا و همچنین مواد حاوی فیبر بالا میشود. برای بیماران با علائم اسهال، میتوان غذاهایی با کمترین مقدار فیبر مصرف کرد. در مورد بیماران با علائم یبوست، مصرف مواد غذایی حاوی فیبر بالا پیشنهاد میشود. همچنین تغییرات در روش تهیه غذا، زمان مصرف غذا و تعداد وعدههای غذایی نیز میتواند به کنترل علائم کمک کند.
تمرین بدنی همچنین میتواند به بهبود علائم سندروم روده تحریک پذیر کمک کند. تمرین بدنی به عنوان یک روش درمانی فیزیکی، میتواند به بهبود علائم رودهای کمک کند و افزایش درک بهتری از بدن به بیماران کمک میکند. تمریناتی مانند پیادهروی، شنا، یوگا و تمرینات تنفسی میتواند به بهبود علائم کمک کند.
در صورتی که تغییرات در رژیم غذایی و تمرین بدنی به تنهایی کافی نباشند، پزشک ممکن است داروهایی مانند ضد اسپاسم، ضد ترشحات رودهای و یا ضد اسهال تجویز کند. با این حال، باید توجه داشت که این داروها تنها علائم را تسکین میدهند و برای درمان بیماری کامل نیستند.
روشهای رواندرمانی نیز میتوانند به بهبود علائم کمک کنند. این روشها شامل مشاوره روانشناختی، روشهای مدیتیشن و تنفسی و یا تکنیکهای مبتنی بر آگاهی هستند. این روشها به بیماران کمک میکنند تا با تغییرات در شیوه زندگی و مهارتهای مدیریت استرس، بتوانند به بهبود علائم کمک کنند.
در کل، سندروم روده تحریک پذیر یک بیماری قابل مدیریت است و با کمک پزشک و روشهای مختلف درمانی، بیماران میتوانند با کنترل علائم و بهبود کیفیت زندگی، به راحتی با آن زندگی کنند.
۱-۳
@thinpluswithus
رابطه روده تحریک پذیر و سترس به عنوان عامل روان تنی Psycho-Smatic در روانشناسی بسیار مهم است و این دو عامل با هم رابطه نزدیک دارند. روده یکی از اعضای مهم سیستم گوارش است که مسئول هضم و جذب مواد غذایی در بدن ما میباشد. روده تحریک پذیر به معنی واکنش دادن به تحریکات مختلف است، که میتواند به طور مثبت یا منفی روی رفتارهای ما تأثیر بگذارد.
به عنوان مثال، تحریکاتی مانند استرس، اضطراب و تنش میتوانند تحریک پذیری روده را افزایش دهند و به علت این تحریکات میتوانند عوارضی مانند درد شکم، اسهال، یبوست، تورم شکم و نفخ را ایجاد کنند. از طرف دیگر، مشکلات گوارشی مانند عفونتهای روده، سیبیل، آسیبهای فیزیکی و شیمیایی، عوامل موثر در کاهش تحریک پذیری روده هستند.
در ضمن، تحقیقات نشان میدهد که روده و روانشناسی به یکدیگر وابسته هستند و تغییر در یکی میتواند تأثیر مستقیمی بر دیگری داشته باشد. به عنوان مثال، استرس و اضطراب میتواند باعث افزایش تحریک پذیری روده شود و مشکلات گوارشی مانند درد شکم، اسهال و یبوست را تشدید کند. در عین حال، مشکلات گوارشی ممکن است به عنوان عاملی برای افزایش اضطراب و استرس در فرد عمل کنند.
به طور کلی، تحریک پذیری روده و روانشناسی به طور همزمان با هم مطالعه میشوند و به نظر میرسد که تأثیرات روانشناسی بر روده و برعکس، بسیار پیچیده و تعاملی هستند. در حال حاضر، تحقیقات بسیاری در حوزه رابطه روده تحریک پذیر و روانشناسی انجام شده است و نتایج متعددی به دست آمده است.
یکی از روشهای درمانی برای کنترل تحریک پذیری روده، استفاده از تکنیکهای روانشناسی مانند تمرینات تنفسی، مدیتیشن، روان درمانی شناختی-رفتاری و تحریک درمانی است. این تکنیکها میتوانند به کاهش استرس و اضطراب کمک کنند و در نتیجه تحریک پذیری روده را کاهش دهند.
در کل، رابطه روده تحریک پذیر و روانشناسی بسیار پیچیده است و برای درک بهتر آن نیاز به بررسی دقیقتری از عوامل مختلفی مانند تغذیه، سبک زندگی، فعالیتهای ورزشی و روابط اجتماعی داریم. با این حال، با توجه به تحقیقات انجام شده، میتوان به این نتیجه رسید که تغییر در روش زندگی و رفتارهای روانشناختی میتواند به بهبود علائم روده تحریک پذیر کمک کند.
همچنین، تحقیقات نشان داده است که برخی مواد غذایی میتوانند تحریک پذیری روده را تشدید کنند و برخی دیگر میتوانند به کاهش آن کمک کنند. برای مثال، مصرف فیبر بالا، پرهیز از مواد غذایی حاوی لاکتوز، پرهیز از مواد غذایی چرب و حاوی شکر و مصرف مواد غذایی حاوی پروبیوتیک میتوانند به بهبود علائم روده تحریک پذیر کمک کنند.
در کل، برای مدیریت روده تحریک پذیر، نیاز به یک رویکرد چندگانه داریم که شامل تغییر در سبک زندگی، تغذیه، تمرینات ورزشی و تکنیکهای روانشناسی میشود. به همین دلیل، مشاوره با پزشک گوارششناس و روانشناس میتواند به شما کمک کند تا راهکارهای مناسبی را برای مدیریت علائم روده تحریک پذیر پیدا کنید.
۲-۳
@thinpluswithus
به عنوان مثال، تحریکاتی مانند استرس، اضطراب و تنش میتوانند تحریک پذیری روده را افزایش دهند و به علت این تحریکات میتوانند عوارضی مانند درد شکم، اسهال، یبوست، تورم شکم و نفخ را ایجاد کنند. از طرف دیگر، مشکلات گوارشی مانند عفونتهای روده، سیبیل، آسیبهای فیزیکی و شیمیایی، عوامل موثر در کاهش تحریک پذیری روده هستند.
در ضمن، تحقیقات نشان میدهد که روده و روانشناسی به یکدیگر وابسته هستند و تغییر در یکی میتواند تأثیر مستقیمی بر دیگری داشته باشد. به عنوان مثال، استرس و اضطراب میتواند باعث افزایش تحریک پذیری روده شود و مشکلات گوارشی مانند درد شکم، اسهال و یبوست را تشدید کند. در عین حال، مشکلات گوارشی ممکن است به عنوان عاملی برای افزایش اضطراب و استرس در فرد عمل کنند.
به طور کلی، تحریک پذیری روده و روانشناسی به طور همزمان با هم مطالعه میشوند و به نظر میرسد که تأثیرات روانشناسی بر روده و برعکس، بسیار پیچیده و تعاملی هستند. در حال حاضر، تحقیقات بسیاری در حوزه رابطه روده تحریک پذیر و روانشناسی انجام شده است و نتایج متعددی به دست آمده است.
یکی از روشهای درمانی برای کنترل تحریک پذیری روده، استفاده از تکنیکهای روانشناسی مانند تمرینات تنفسی، مدیتیشن، روان درمانی شناختی-رفتاری و تحریک درمانی است. این تکنیکها میتوانند به کاهش استرس و اضطراب کمک کنند و در نتیجه تحریک پذیری روده را کاهش دهند.
در کل، رابطه روده تحریک پذیر و روانشناسی بسیار پیچیده است و برای درک بهتر آن نیاز به بررسی دقیقتری از عوامل مختلفی مانند تغذیه، سبک زندگی، فعالیتهای ورزشی و روابط اجتماعی داریم. با این حال، با توجه به تحقیقات انجام شده، میتوان به این نتیجه رسید که تغییر در روش زندگی و رفتارهای روانشناختی میتواند به بهبود علائم روده تحریک پذیر کمک کند.
همچنین، تحقیقات نشان داده است که برخی مواد غذایی میتوانند تحریک پذیری روده را تشدید کنند و برخی دیگر میتوانند به کاهش آن کمک کنند. برای مثال، مصرف فیبر بالا، پرهیز از مواد غذایی حاوی لاکتوز، پرهیز از مواد غذایی چرب و حاوی شکر و مصرف مواد غذایی حاوی پروبیوتیک میتوانند به بهبود علائم روده تحریک پذیر کمک کنند.
در کل، برای مدیریت روده تحریک پذیر، نیاز به یک رویکرد چندگانه داریم که شامل تغییر در سبک زندگی، تغذیه، تمرینات ورزشی و تکنیکهای روانشناسی میشود. به همین دلیل، مشاوره با پزشک گوارششناس و روانشناس میتواند به شما کمک کند تا راهکارهای مناسبی را برای مدیریت علائم روده تحریک پذیر پیدا کنید.
۲-۳
@thinpluswithus
در زیر لیستی از منابع مرتبط با سندروم روده تحریک پذیر (IBS) آورده شده است و برای مطالعه بیشتر مراجعه شود:
1. National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (NIDDK). Irritable Bowel Syndrome. https://www.niddk.nih.gov/health-information/digestive-diseases/irritable-bowel-syndrome
2. American College of Gastroenterology. Irritable Bowel Syndrome. https://gi.org/topics/irritable-bowel-syndrome/
3. Mayo Clinic. Irritable Bowel Syndrome. https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/irritable-bowel-syndrome/symptoms-causes/syc-20360016
4. International Foundation for Gastrointestinal Disorders. Understanding IBS. https://www.iffgd.org/digestive-health-a-z/irritable-bowel-syndrome-ibs.html
5. Harvard Health Publishing. Irritable bowel syndrome (IBS). https://www.health.harvard.edu/diseases-and-conditions/irritable-bowel-syndrome-ibs
6. British Dietetic Association. Irritable Bowel Syndrome (IBS) Food Fact Sheet. https://www.bda.uk.com/resource/irritable-bowel-syndrome-ibs-diet.html
7. American Family Physician. Irritable Bowel Syndrome: Diagnosis and Management. https://www.aafp.org/afp/2015/1115/p860.html
8. Gastroenterology & Hepatology. Irritable Bowel Syndrome: Diagnosis and Treatment Options. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3995194/
۳-۳
@thinpluswithus
1. National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (NIDDK). Irritable Bowel Syndrome. https://www.niddk.nih.gov/health-information/digestive-diseases/irritable-bowel-syndrome
2. American College of Gastroenterology. Irritable Bowel Syndrome. https://gi.org/topics/irritable-bowel-syndrome/
3. Mayo Clinic. Irritable Bowel Syndrome. https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/irritable-bowel-syndrome/symptoms-causes/syc-20360016
4. International Foundation for Gastrointestinal Disorders. Understanding IBS. https://www.iffgd.org/digestive-health-a-z/irritable-bowel-syndrome-ibs.html
5. Harvard Health Publishing. Irritable bowel syndrome (IBS). https://www.health.harvard.edu/diseases-and-conditions/irritable-bowel-syndrome-ibs
6. British Dietetic Association. Irritable Bowel Syndrome (IBS) Food Fact Sheet. https://www.bda.uk.com/resource/irritable-bowel-syndrome-ibs-diet.html
7. American Family Physician. Irritable Bowel Syndrome: Diagnosis and Management. https://www.aafp.org/afp/2015/1115/p860.html
8. Gastroenterology & Hepatology. Irritable Bowel Syndrome: Diagnosis and Treatment Options. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3995194/
۳-۳
@thinpluswithus
National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases
Irritable Bowel Syndrome (IBS) - NIDDK
Discusses symptoms and treatment of IBS, a group of symptoms that occur together, including repeated pain in your abdomen and changes in your bowel movements.
دکتر موریس ستودگان
اهمیت غده تیروئید در اختلالات روانی
غده تیروئید یکی از غدههای مهم در بدن است که با تولید هورمونهای تیروئید، عملکردهای مختلفی در بدن را کنترل میکند. هورمونهای تیروئید شامل تریایودتیرونین (T3) و تترایودوتیرونین (T4) هستند که در تنظیم سطح انرژی بدن، رشد و تکامل سلولها، فشار خون، قند خون، متابولیسم چربی و پروتئینها و همچنین حافظه و تمرکز نقش دارند.
بنابراین، هرگونه اختلال در عملکرد غده تیروئید میتواند به شکل مستقیم یا غیرمستقیم، تأثیراتی روی سلامت روان داشته باشد.
اختلالات غده تیروئید شامل هیپرتیروئیدیسم (تولید بیش از حد هورمون تیروئید) و هیپوتیروئیدیسم (تولید کمتر از حد هورمون تیروئید) هستند. در هیپرتیروئیدیسم، فعالیت زیاد تیروئید ممکن است باعث افزایش اضطراب، خلق و خو، تنش، عصبانیت، بیقراری، درد سر و اختلال در خواب شود. در هیپوتیروئیدیسم، کاهش فعالیت تیروئید ممکن است باعث لکههای تاریکی زیر چشم، کاهش انرژی، کاهش تمرکز، افسردگی، اضطراب، افزایش وزن، خستگی و اختلال در خواب شود.
بنابراین، افزایش یا کاهش فعالیت غده تیروئید میتواند به شکل مستقیم یا غیرمستقیم تأثیراتی روی روان مادر ضمن، برخی تحقیقات نشان دادهاند که اختلالات در عملکرد غده تیروئید ممکن است باعث ایجاد اختلالات خلقی و اضطراب در بیماران شوند. به عنوان مثال، بررسیها نشان داده است که افرادی که درگیر هیپرتیروئیدیسم هستند، ممکن است دچار اضطراب، تنش و افسردگی شوند.
همچنین، برخی مطالعات نشان دادهاند که درمان هیپوتیروئیدیسم با داروهای تیروئیدی میتواند بهبودی در اختلالات روانی مرتبط با آن داشته باشد. به عنوان مثال، در یک مطالعه، بهبودی در افسردگی و اضطراب بیماران با هیپوتیروئیدیسم با درمان دارویی دیده شد.
به طور کلی، بررسیها نشان میدهند که اختلالات در عملکرد غده تیروئید ممکن است باعث تأثیرات روانی متفاوتی شود. در نتیجه، در صورت بروز هرگونه علائمی مرتبط با عملکرد غده تیروئید، بهتر است به پزشک خود مراجعه کنید تا برای شما تشخیص گرفته و درمان مناسب انجام شود.
۱-۴
@thinpluswithus
اهمیت غده تیروئید در اختلالات روانی
غده تیروئید یکی از غدههای مهم در بدن است که با تولید هورمونهای تیروئید، عملکردهای مختلفی در بدن را کنترل میکند. هورمونهای تیروئید شامل تریایودتیرونین (T3) و تترایودوتیرونین (T4) هستند که در تنظیم سطح انرژی بدن، رشد و تکامل سلولها، فشار خون، قند خون، متابولیسم چربی و پروتئینها و همچنین حافظه و تمرکز نقش دارند.
بنابراین، هرگونه اختلال در عملکرد غده تیروئید میتواند به شکل مستقیم یا غیرمستقیم، تأثیراتی روی سلامت روان داشته باشد.
اختلالات غده تیروئید شامل هیپرتیروئیدیسم (تولید بیش از حد هورمون تیروئید) و هیپوتیروئیدیسم (تولید کمتر از حد هورمون تیروئید) هستند. در هیپرتیروئیدیسم، فعالیت زیاد تیروئید ممکن است باعث افزایش اضطراب، خلق و خو، تنش، عصبانیت، بیقراری، درد سر و اختلال در خواب شود. در هیپوتیروئیدیسم، کاهش فعالیت تیروئید ممکن است باعث لکههای تاریکی زیر چشم، کاهش انرژی، کاهش تمرکز، افسردگی، اضطراب، افزایش وزن، خستگی و اختلال در خواب شود.
بنابراین، افزایش یا کاهش فعالیت غده تیروئید میتواند به شکل مستقیم یا غیرمستقیم تأثیراتی روی روان مادر ضمن، برخی تحقیقات نشان دادهاند که اختلالات در عملکرد غده تیروئید ممکن است باعث ایجاد اختلالات خلقی و اضطراب در بیماران شوند. به عنوان مثال، بررسیها نشان داده است که افرادی که درگیر هیپرتیروئیدیسم هستند، ممکن است دچار اضطراب، تنش و افسردگی شوند.
همچنین، برخی مطالعات نشان دادهاند که درمان هیپوتیروئیدیسم با داروهای تیروئیدی میتواند بهبودی در اختلالات روانی مرتبط با آن داشته باشد. به عنوان مثال، در یک مطالعه، بهبودی در افسردگی و اضطراب بیماران با هیپوتیروئیدیسم با درمان دارویی دیده شد.
به طور کلی، بررسیها نشان میدهند که اختلالات در عملکرد غده تیروئید ممکن است باعث تأثیرات روانی متفاوتی شود. در نتیجه، در صورت بروز هرگونه علائمی مرتبط با عملکرد غده تیروئید، بهتر است به پزشک خود مراجعه کنید تا برای شما تشخیص گرفته و درمان مناسب انجام شود.
۱-۴
@thinpluswithus
درمان اختلالات غده تیروئید شامل استفاده از داروها، رژیم غذایی، و در برخی موارد، جراحی است. درمان هیپرتیروئیدیسم با استفاده از داروهایی که فعالیت غده تیروئید را کاهش میدهند، انجام میشود. درمان هیپوتیروئیدیسم هم با استفاده از داروهای تیروئیدی انجام میشود.
در مورد رژیم غذایی، مصرف موادی مانند یود، سلنیوم و تیروزین میتواند به بهبود عملکرد غده تیروئید کمک کند. همچنین، برخی مطالعات نشان دادهاند که مصرف غذاهایی مانند آجیل، ماهی، گوشت، سبزیجات و میوهها میتواند به بهبود عملکرد غده تیروئید کمک کند.
در مواردی که درمان دارویی و رژیم غذایی موثر نیست، جراحی ممکن است لازم باشد. در این روش، غده تیروئید قابلمهای که بیشترین فعالیت را دارد، حذف میشود.
همچنین، برای کاهش استرس و افزایش روحیه، انجام فعالیتهایی مانند مدیتیشن، یوگا و ورزش میتواند مفید باشد. همچنین، مراجعه به مشاور یا روانشناس نیز ممکن است به کاهش اثرات روانی اختلالات غده تیروئید کمک کند.
در کل، برای حفظ سلامت غده تیروئید و جلوگیری از اختلالات آن، مهم است که رژیم غذایی سالم و مناسبی را رعایت کنید. برای این منظور، مصرف موادی مانند آجیل، ماهی، گوشت، سبزیجات و میوهها در رژیم غذایی شما بسیار مفید است. همچنین، حفظ سطح مناسب یود در بدن نیز بسیار مهم است. مصرف نمک غنی شده با یود، در مواد غذایی سرشار از یود مانند سبزیجات دریایی و ماهی، و مصرف مکملهای یود میتواند به حفظ سلامت غده تیروئید کمک کند.
همچنین، برای کاهش استرس، میتوانید از روشهای مختلفی مانند مدیتیشن، یوگا، و ورزش استفاده کنید. این روشها میتوانند به کاهش استرس و افزایش روحیه شما کمک کنند.
در نهایت، برای جلوگیری از اختلالات غده تیروئید، مهم است که به بازرسی و بررسی منظم سلامتی خود پرداخت. در قسمت بعد در مورد تداخل داروهای تیروئید و روانپزشکی مختصر توضیح میدهم.
۲-۴
@thinpluswithus
در مورد رژیم غذایی، مصرف موادی مانند یود، سلنیوم و تیروزین میتواند به بهبود عملکرد غده تیروئید کمک کند. همچنین، برخی مطالعات نشان دادهاند که مصرف غذاهایی مانند آجیل، ماهی، گوشت، سبزیجات و میوهها میتواند به بهبود عملکرد غده تیروئید کمک کند.
در مواردی که درمان دارویی و رژیم غذایی موثر نیست، جراحی ممکن است لازم باشد. در این روش، غده تیروئید قابلمهای که بیشترین فعالیت را دارد، حذف میشود.
همچنین، برای کاهش استرس و افزایش روحیه، انجام فعالیتهایی مانند مدیتیشن، یوگا و ورزش میتواند مفید باشد. همچنین، مراجعه به مشاور یا روانشناس نیز ممکن است به کاهش اثرات روانی اختلالات غده تیروئید کمک کند.
در کل، برای حفظ سلامت غده تیروئید و جلوگیری از اختلالات آن، مهم است که رژیم غذایی سالم و مناسبی را رعایت کنید. برای این منظور، مصرف موادی مانند آجیل، ماهی، گوشت، سبزیجات و میوهها در رژیم غذایی شما بسیار مفید است. همچنین، حفظ سطح مناسب یود در بدن نیز بسیار مهم است. مصرف نمک غنی شده با یود، در مواد غذایی سرشار از یود مانند سبزیجات دریایی و ماهی، و مصرف مکملهای یود میتواند به حفظ سلامت غده تیروئید کمک کند.
همچنین، برای کاهش استرس، میتوانید از روشهای مختلفی مانند مدیتیشن، یوگا، و ورزش استفاده کنید. این روشها میتوانند به کاهش استرس و افزایش روحیه شما کمک کنند.
در نهایت، برای جلوگیری از اختلالات غده تیروئید، مهم است که به بازرسی و بررسی منظم سلامتی خود پرداخت. در قسمت بعد در مورد تداخل داروهای تیروئید و روانپزشکی مختصر توضیح میدهم.
۲-۴
@thinpluswithus
تداخل دارویی
تعدادی از داروهای روانپزشکی ممکن است با داروهای تیروئید تداخل داشته باشند. به طور کلی، داروهایی که برای درمان افسردگی، اضطراب، و اختلالات خلقی دیگر استفاده میشوند، ممکن است بر تولید و مصرف هورمونهای تیروئید تأثیر بگذارند و یا برعکس، داروهای تیروئید ممکن است بر اثر داروهای روانپزشکی تأثیر بگذارند.
برای مثال، داروهای لیتیوم که برای درمان افسردگی، بیماری های دوقطبی و اسکیزوفرنی استفاده میشوند، ممکن است باعث کاهش فعالیت غده تیروئید شوند. برخی داروهای ضدافسردگی مانند امیتریپتیلین نیز ممکن است باعث افزایش وزن و کاهش سطح هورمونهای تیروئید شوند.
بنابراین، بهتر است قبل از مصرف هرگونه داروی جدید، با پزشک خود صحبت کنید و به او اطلاع دهید که داروهای تیروئید را مصرف میکنید. پزشک شما ممکن است نیاز به تنظیم دوز داروهای تیروئید شما داشته باشد یا داروهای روانپزشکی را با داروهای تیروئید ترکیب کند.
همچنین، در صورتی که بعد از شروع مصرف داروهای تیروئید یا داروهای روانپزشکی هرگونه علائم جدیدی رخ داد، به پزشک خود اطلاع دهید.
داروهایی که برای درمان اختلالات غده تیروئید استفاده میشوند، شامل دو دسته دارویی هستند: داروهای تیروئیدی و داروهای ضدتیروئیدی. داروهای تیروئیدی معمولاً برای درمان هیپوتیروئیدیسم (کاهش فعالیت غده تیروئید) مورد استفاده قرار میگیرند، در حالی که داروهای ضدتیروئیدی برای درمان هیپرتیروئیدیسم (افزایش فعالیت غده تیروئید) استفاده میشوند.
داروهای تیروئیدی شامل
لوتیروکسین سدیم (Levothyroxine Sodium)،
لیوتیروکسین (Liothyronine) و
تریایودوتیرونین (liotrix) هستند.
لوتیروکسین سدیم یکی از داروهای معروف تیروئید است که برای درمان هیپوتیروئیدیسم استفاده میشود. این دارو به عنوان جایگزین هورمون تیروئید طبیعی بدن عمل میکند و به کنترل سطح هورمونهای تیروئید در بدن کمک میکند.
داروهای ضدتیروئیدی شامل
متیمازول (Methimazole) و پروپیل تیواوراکیل (Propylthiouracil) هستند. این داروها برای کاهش فعالیت غده تیروئید و درمان هیپرتیروئیدیسم مورد استفاده قرار میگیرند.
همچنین، برخی داروهای دیگر نیز برای کنترل علائم مرتبط با اختلالات غده تیروئید مانند اضطراب و افسردگی مورد استفاده قرار میگیرند. این داروها شامل آنتیاکسیدانها، آنتیدپرسانتها و سایر داروهای روانپزشکی هستند. این داروها برای کنترل علائم روانی مرتبط با اختلالات غده تیروئید، مانند افسردگی، اضطراب و تنش، مورد استفاده قرار میگیرند.
مهم است برای مصرف هرگونه داروی تیروئیدی یا دیگر داروهای مورد نیاز، به دستور پزشک عمل شود و دستورات مصرف دارو و دوز آن نیز رعایت گردد. همچنین، در صورت بروز هرگونه علایم جانبی ناخواسته، به پزشک رجوع شود.
۳-۴
@thinpluswithus
تعدادی از داروهای روانپزشکی ممکن است با داروهای تیروئید تداخل داشته باشند. به طور کلی، داروهایی که برای درمان افسردگی، اضطراب، و اختلالات خلقی دیگر استفاده میشوند، ممکن است بر تولید و مصرف هورمونهای تیروئید تأثیر بگذارند و یا برعکس، داروهای تیروئید ممکن است بر اثر داروهای روانپزشکی تأثیر بگذارند.
برای مثال، داروهای لیتیوم که برای درمان افسردگی، بیماری های دوقطبی و اسکیزوفرنی استفاده میشوند، ممکن است باعث کاهش فعالیت غده تیروئید شوند. برخی داروهای ضدافسردگی مانند امیتریپتیلین نیز ممکن است باعث افزایش وزن و کاهش سطح هورمونهای تیروئید شوند.
بنابراین، بهتر است قبل از مصرف هرگونه داروی جدید، با پزشک خود صحبت کنید و به او اطلاع دهید که داروهای تیروئید را مصرف میکنید. پزشک شما ممکن است نیاز به تنظیم دوز داروهای تیروئید شما داشته باشد یا داروهای روانپزشکی را با داروهای تیروئید ترکیب کند.
همچنین، در صورتی که بعد از شروع مصرف داروهای تیروئید یا داروهای روانپزشکی هرگونه علائم جدیدی رخ داد، به پزشک خود اطلاع دهید.
داروهایی که برای درمان اختلالات غده تیروئید استفاده میشوند، شامل دو دسته دارویی هستند: داروهای تیروئیدی و داروهای ضدتیروئیدی. داروهای تیروئیدی معمولاً برای درمان هیپوتیروئیدیسم (کاهش فعالیت غده تیروئید) مورد استفاده قرار میگیرند، در حالی که داروهای ضدتیروئیدی برای درمان هیپرتیروئیدیسم (افزایش فعالیت غده تیروئید) استفاده میشوند.
داروهای تیروئیدی شامل
لوتیروکسین سدیم (Levothyroxine Sodium)،
لیوتیروکسین (Liothyronine) و
تریایودوتیرونین (liotrix) هستند.
لوتیروکسین سدیم یکی از داروهای معروف تیروئید است که برای درمان هیپوتیروئیدیسم استفاده میشود. این دارو به عنوان جایگزین هورمون تیروئید طبیعی بدن عمل میکند و به کنترل سطح هورمونهای تیروئید در بدن کمک میکند.
داروهای ضدتیروئیدی شامل
متیمازول (Methimazole) و پروپیل تیواوراکیل (Propylthiouracil) هستند. این داروها برای کاهش فعالیت غده تیروئید و درمان هیپرتیروئیدیسم مورد استفاده قرار میگیرند.
همچنین، برخی داروهای دیگر نیز برای کنترل علائم مرتبط با اختلالات غده تیروئید مانند اضطراب و افسردگی مورد استفاده قرار میگیرند. این داروها شامل آنتیاکسیدانها، آنتیدپرسانتها و سایر داروهای روانپزشکی هستند. این داروها برای کنترل علائم روانی مرتبط با اختلالات غده تیروئید، مانند افسردگی، اضطراب و تنش، مورد استفاده قرار میگیرند.
مهم است برای مصرف هرگونه داروی تیروئیدی یا دیگر داروهای مورد نیاز، به دستور پزشک عمل شود و دستورات مصرف دارو و دوز آن نیز رعایت گردد. همچنین، در صورت بروز هرگونه علایم جانبی ناخواسته، به پزشک رجوع شود.
۳-۴
@thinpluswithus
درمان تیروئید بدون دارو
درمان اختلالات غده تیروئید بدون دارو ممکن است، اما این بستگی به نوع و شدت اختلال دارد. به طور کلی، درمان اختلالات غده تیروئید شامل دوزهای دارویی، تغییرات در رژیم غذایی و تغییر در سبک زندگی میباشد. اما در برخی موارد، تغییرات در سبک زندگی و رژیم غذایی میتوانند به تنهایی کافی باشند.
برای مثال، درمان هیپوتیروئیدیسم (کاهش فعالیت غده تیروئید) با تغییرات در رژیم غذایی و تغییر در سبک زندگی ممکن است کمک کننده باشد. برخی مواد غذایی مانند سبزیجات دریایی، آجیل، گوشت، ماهی و میوهها میتوانند به حفظ سلامت غده تیروئید کمک کنند. همچنین، تغییر در سبک زندگی مانند کاهش استرس و افزایش فعالیتهای ورزشی میتواند به بهبود علایم مرتبط با هیپوتیروئیدیسم کمک کند.
اما در برخی موارد، تغییرات در رژیم غذایی و سبک زندگی کافی نیستند و داروهای تیروئیدی مورد نیاز هستند. درمان هیپرتیروئیدیسم (افزایش فعالیت غده تیروئید) نیز معمولاً به داروهای ضدتیروئیدی نیاز دارد.
به هر حال، همیشه باید با پزشک و روانپزشک مشورت کرده و تغییراتی که در رژیم غذایی و سبک زندگی ایجاد میشود را با پزشک مطرح کرد.
۴-۴
@thinpluswithus
درمان اختلالات غده تیروئید بدون دارو ممکن است، اما این بستگی به نوع و شدت اختلال دارد. به طور کلی، درمان اختلالات غده تیروئید شامل دوزهای دارویی، تغییرات در رژیم غذایی و تغییر در سبک زندگی میباشد. اما در برخی موارد، تغییرات در سبک زندگی و رژیم غذایی میتوانند به تنهایی کافی باشند.
برای مثال، درمان هیپوتیروئیدیسم (کاهش فعالیت غده تیروئید) با تغییرات در رژیم غذایی و تغییر در سبک زندگی ممکن است کمک کننده باشد. برخی مواد غذایی مانند سبزیجات دریایی، آجیل، گوشت، ماهی و میوهها میتوانند به حفظ سلامت غده تیروئید کمک کنند. همچنین، تغییر در سبک زندگی مانند کاهش استرس و افزایش فعالیتهای ورزشی میتواند به بهبود علایم مرتبط با هیپوتیروئیدیسم کمک کند.
اما در برخی موارد، تغییرات در رژیم غذایی و سبک زندگی کافی نیستند و داروهای تیروئیدی مورد نیاز هستند. درمان هیپرتیروئیدیسم (افزایش فعالیت غده تیروئید) نیز معمولاً به داروهای ضدتیروئیدی نیاز دارد.
به هر حال، همیشه باید با پزشک و روانپزشک مشورت کرده و تغییراتی که در رژیم غذایی و سبک زندگی ایجاد میشود را با پزشک مطرح کرد.
۴-۴
@thinpluswithus
دکتر موریس ستودگان
فوبیا و انواع ان، فوبیای نادر و فوبیای فرهنگی
فوبیا یک اختلال اضطرابی است که به عنوان یک نوع از اختلالات اضطرابی شناخته میشود. افرادی که از فوبیا رنج میبرند، از چیزی یا شرایطی که به طور معمول برای دیگران بیضرر هستند، بسیار ترس دارند. این ترس گاهی به حدی است که ممکن است برای آنها تعقیبپذیر باشد و زندگی روزمره آنها را تحت تأثیر قرار دهد.
انواع فوبیا شامل:
1. فوبیای اجتماعی: ترس از برقراری ارتباط با دیگران، گفتگوی عمومی، شرکت در جمعیت و انجام کارهایی که نیاز به برقراری ارتباط با دیگران دارند.
2. فوبیای موش: ترس شدید از موشها و حیوانات کوچک مرتبط با آنها.
3. فوبیای ارتفاع: ترس از ارتفاعات بلند، مانند صعود بر روی ساختمانهای بلند، پلهای بلند، کوهنوردی و پرواز با هواپیما.
4. فوبیای حشرات: ترس شدید از حشرات، مانند عنکبوتها، مورچهها، پروانهها و زنبورها.
5. فوبیای بستر: ترس از بستر و خوابیدن در محیطهای بسته و تاریک، مانند اتاق خواب و لولای کودک.
6. فوبیای خون و آسیب: ترس از دیدن خون، زخم و صحنههای خشونتآمیز.
7. فوبیای پوکی استخوان: ترس از دیدن استخوانهای بدن، مانند عکسهای پزشکی و ساز های پزشکی.
8. فوبیای بلع: ترس از بلعیدن و خفه شدن، مانند خوراکیهای بزرگ، قرصهای دارویی و آب.
9. فوبیای پلیس و نیروهای انتظامی: ترس از پلیس، دیدار با نیروهای انتظامی و ورود به دادگاه.
10. فوبیای هوا: ترس از طوفانها، زلزله، آتشسوزی و سایر حوادث طبیعی.
همچنین، فوبیای خوارکی، فوبیای رانندگی، فوبیای تاریکی، فوبیای ناشی از برخورد با حیوانات بزرگ، فوبیای نویسندگی و فوبیای موسیقی نیز از دیگر انواع فوبیا هستند.
لازم به ذکر است که این فهرست تمامی انواع فوبیا را شامل نمیشود و دیگر انواع فوبیا نیز ممکن است وجود داشته باشد مانند فوبیاهای فرهنگی یا نادر. همچنین، برای تشخیص و درمان این اختلالات، بهتر است به متخصص رجوع شود.
فوبیاهای عجیب و غیرمعمول بسیار زیادند و ممکن است برای بسیاری حتی نامفهوم و عجیب به نظر بیایند. در زیر به برخی از فوبیاهای عجیب و غیرمعمول اشاره می کنم:
1. فوبیای Nomophobia: ترس از جدا شدن از تلفن همراه یا عدم دسترسی به آن.
2. فوبیای Anatidaephobia: ترس از اینکه همیشه یک اردک دارای نظارت بر شماست.
3. فوبیای Arachibutyrophobia: ترس از آنکه کره بادام زمینی در حین خوردن به گلو شما گیر کند.
4. فوبیای Ablutophobia: ترس از شستن و شور کردن.
5. فوبیای Chrometophobia: ترس از پولیدگی.
6. فوبیای Deipnophobia: ترس از شام خوردن در جمع.
7. فوبیای Ephebiphobia: ترس از افراد جوان.
8. فوبیای Genuphobia: ترس از زانو زدن یا دیدن زانوها.
9. فوبیای Hippopotomonstrosesquipedaliophobia: ترس از کلمات بلند و پیچیده.
10. فوبیای Pogonophobia: ترس از مردان با ریش.
البته باید توجه داشت که برخی از این فوبیاها شاید جدی به نظر نیایند اما برای افرادی که از آنها رنج می برند، می توانند مشکلات جدی و نگرانی های بزرگی ایجاد کنند.
۱-۳
@thinpluswithus
فوبیا و انواع ان، فوبیای نادر و فوبیای فرهنگی
فوبیا یک اختلال اضطرابی است که به عنوان یک نوع از اختلالات اضطرابی شناخته میشود. افرادی که از فوبیا رنج میبرند، از چیزی یا شرایطی که به طور معمول برای دیگران بیضرر هستند، بسیار ترس دارند. این ترس گاهی به حدی است که ممکن است برای آنها تعقیبپذیر باشد و زندگی روزمره آنها را تحت تأثیر قرار دهد.
انواع فوبیا شامل:
1. فوبیای اجتماعی: ترس از برقراری ارتباط با دیگران، گفتگوی عمومی، شرکت در جمعیت و انجام کارهایی که نیاز به برقراری ارتباط با دیگران دارند.
2. فوبیای موش: ترس شدید از موشها و حیوانات کوچک مرتبط با آنها.
3. فوبیای ارتفاع: ترس از ارتفاعات بلند، مانند صعود بر روی ساختمانهای بلند، پلهای بلند، کوهنوردی و پرواز با هواپیما.
4. فوبیای حشرات: ترس شدید از حشرات، مانند عنکبوتها، مورچهها، پروانهها و زنبورها.
5. فوبیای بستر: ترس از بستر و خوابیدن در محیطهای بسته و تاریک، مانند اتاق خواب و لولای کودک.
6. فوبیای خون و آسیب: ترس از دیدن خون، زخم و صحنههای خشونتآمیز.
7. فوبیای پوکی استخوان: ترس از دیدن استخوانهای بدن، مانند عکسهای پزشکی و ساز های پزشکی.
8. فوبیای بلع: ترس از بلعیدن و خفه شدن، مانند خوراکیهای بزرگ، قرصهای دارویی و آب.
9. فوبیای پلیس و نیروهای انتظامی: ترس از پلیس، دیدار با نیروهای انتظامی و ورود به دادگاه.
10. فوبیای هوا: ترس از طوفانها، زلزله، آتشسوزی و سایر حوادث طبیعی.
همچنین، فوبیای خوارکی، فوبیای رانندگی، فوبیای تاریکی، فوبیای ناشی از برخورد با حیوانات بزرگ، فوبیای نویسندگی و فوبیای موسیقی نیز از دیگر انواع فوبیا هستند.
لازم به ذکر است که این فهرست تمامی انواع فوبیا را شامل نمیشود و دیگر انواع فوبیا نیز ممکن است وجود داشته باشد مانند فوبیاهای فرهنگی یا نادر. همچنین، برای تشخیص و درمان این اختلالات، بهتر است به متخصص رجوع شود.
فوبیاهای عجیب و غیرمعمول بسیار زیادند و ممکن است برای بسیاری حتی نامفهوم و عجیب به نظر بیایند. در زیر به برخی از فوبیاهای عجیب و غیرمعمول اشاره می کنم:
1. فوبیای Nomophobia: ترس از جدا شدن از تلفن همراه یا عدم دسترسی به آن.
2. فوبیای Anatidaephobia: ترس از اینکه همیشه یک اردک دارای نظارت بر شماست.
3. فوبیای Arachibutyrophobia: ترس از آنکه کره بادام زمینی در حین خوردن به گلو شما گیر کند.
4. فوبیای Ablutophobia: ترس از شستن و شور کردن.
5. فوبیای Chrometophobia: ترس از پولیدگی.
6. فوبیای Deipnophobia: ترس از شام خوردن در جمع.
7. فوبیای Ephebiphobia: ترس از افراد جوان.
8. فوبیای Genuphobia: ترس از زانو زدن یا دیدن زانوها.
9. فوبیای Hippopotomonstrosesquipedaliophobia: ترس از کلمات بلند و پیچیده.
10. فوبیای Pogonophobia: ترس از مردان با ریش.
البته باید توجه داشت که برخی از این فوبیاها شاید جدی به نظر نیایند اما برای افرادی که از آنها رنج می برند، می توانند مشکلات جدی و نگرانی های بزرگی ایجاد کنند.
۱-۳
@thinpluswithus
در روانشناسی گاهی از فوبیاهای نادر صحبت میشود که بسیاری نادر اما وجود دارند که برای بسیاری از ما عجیب و غیرقابل درک به نظر میآیند. در زیر به برخی از فوبیاهای نادر و غیرمعمول اشاره خواهم کرد:
1. فوبیای Aulophobia: ترس از نواختن سازهای بادی، مانند ساکسوفون و ترومپت.
2. فوبیای Bibliophobia: ترس از کتابها یا خواندن کتابها.
3. فوبیای Epistemophobia: ترس از دانش، دانشگاه و یادگیری.
4. فوبیای Heliophobia: ترس از نور خورشید یا تعرض به نور خورشید.
5. فوبیای Hylophobia: ترس از جنگل و درختان.
6. فوبیای Koinoniphobia: ترس از ملاقات افراد جدید و برقراری رابطه با آنها.
7. فوبیای Ombrophobia: ترس از باران و بارش آب.
8. فوبیای Phobophobia: ترس از داشتن فوبیا.
9. فوبیای Somniphobia: ترس از خوابیدن و خوابیدن.
10. فوبیای Triskaidekaphobia: ترس از شماره ۱۳.
برای تشخیص و درمان این اختلالات، بهتر است با یک روانپزشک صحبت شود.
و اما فوبیای فرهنگی، به ترس و نگرانی از موارد و مفاهیم مرتبط با فرهنگ و تمدن مربوط میشود. در زیر به برخی از فوبیاهای فرهنگی رایج اشاره می کنم:
1. فوبیای Xenophobia: ترس و نفرت از افراد و فرهنگهای دیگر.
2. فوبیای Islamophobia: ترس و نگرانی از اسلام و افراد مسلمان.
3. فوبیای Anti-Semitism: ترس و نگرانی از یهودیان و فرهنگ یهودی.
4. فوبیای Homophobia: ترس و نگرانی از افراد همجنسگرایی.
5. فوبیای Misogyny: ترس و نگرانی از زنان و فرهنگ زنانی.
6. فوبیای Fatphobia: ترس و نگرانی از چاقی و فرهنگ چاقی.
7. فوبیای Ableism: ترس و نگرانی از افراد معلول.
8. فوبیای Transphobia: ترس و نگرانی از افراد ترنس جنسیت.
9. فوبیای Racism: ترس و نگرانی از افراد و فرهنگهای دیگر به دلیل نژاد، قومیت یا اصلگرایی.
10. فوبیای Nationalism: ترس و نگرانی از فرهنگ و تمدن دیگران و دفاع از فرهنگ و تمدن خود.
لازم به ذکر است که دیگر فوبیاهای فرهنگی نیز ممکن است وجود داشته باشد.
فوبیا به عنوان یکی از اختلالات اضطرابی در حوزه روانشناسی بسیار حائز اهمیت است. افرادی که از فوبیا رنج میبرند، از چیزی یا شرایطی که به طور معمول برای دیگران بیضرر هستند، بسیار ترس دارند. این ترس گاهی به حدی است که ممکن است برای آنها تعقیبپذیر باشد و زندگی روزمره آنها را تحت تأثیر قرار دهد.
در حوزه روانشناسی، فوبیا به عنوان یکی از اختلالات اضطرابی شناخته میشود و معمولاً با درمانهای روانشناختی مانند روشهای شناختی-رفتاری و روشهای پذیرش و تعهد، درمان میشود. هدف درمان فوبیا، تسهیل در برخورد با شرایط و اشیاء ترسناک و کاهش حدت نگرانی و ترس افراد است.
درمان فوبیا ممکن است شامل تمرینات تنفسی، تمرینات مربوط به مدیریت استرس، تمرینات مربوط به توجه به حس و احساسات، تغییر رفتارهای نامناسب و تمرینات مربوط به تعامل با شرایط ترسناک باشد. همچنین، ممکن است داروهای ضد اضطراب نیز به منظور کاهش نگرانی و ترس درمان فوبیا استفاده شود.
در کل، درمان فوبیا نیازمند تلاش و همکاری فرد مبتلا و تلاش پزشک و متخصص روانشناسی است تا با استفاده از روشهای مختلف و هماهنگی مناسب، به کاهش نگرانی و ترس فرد بپردازند.
۲-۳
@thinpluswithus
1. فوبیای Aulophobia: ترس از نواختن سازهای بادی، مانند ساکسوفون و ترومپت.
2. فوبیای Bibliophobia: ترس از کتابها یا خواندن کتابها.
3. فوبیای Epistemophobia: ترس از دانش، دانشگاه و یادگیری.
4. فوبیای Heliophobia: ترس از نور خورشید یا تعرض به نور خورشید.
5. فوبیای Hylophobia: ترس از جنگل و درختان.
6. فوبیای Koinoniphobia: ترس از ملاقات افراد جدید و برقراری رابطه با آنها.
7. فوبیای Ombrophobia: ترس از باران و بارش آب.
8. فوبیای Phobophobia: ترس از داشتن فوبیا.
9. فوبیای Somniphobia: ترس از خوابیدن و خوابیدن.
10. فوبیای Triskaidekaphobia: ترس از شماره ۱۳.
برای تشخیص و درمان این اختلالات، بهتر است با یک روانپزشک صحبت شود.
و اما فوبیای فرهنگی، به ترس و نگرانی از موارد و مفاهیم مرتبط با فرهنگ و تمدن مربوط میشود. در زیر به برخی از فوبیاهای فرهنگی رایج اشاره می کنم:
1. فوبیای Xenophobia: ترس و نفرت از افراد و فرهنگهای دیگر.
2. فوبیای Islamophobia: ترس و نگرانی از اسلام و افراد مسلمان.
3. فوبیای Anti-Semitism: ترس و نگرانی از یهودیان و فرهنگ یهودی.
4. فوبیای Homophobia: ترس و نگرانی از افراد همجنسگرایی.
5. فوبیای Misogyny: ترس و نگرانی از زنان و فرهنگ زنانی.
6. فوبیای Fatphobia: ترس و نگرانی از چاقی و فرهنگ چاقی.
7. فوبیای Ableism: ترس و نگرانی از افراد معلول.
8. فوبیای Transphobia: ترس و نگرانی از افراد ترنس جنسیت.
9. فوبیای Racism: ترس و نگرانی از افراد و فرهنگهای دیگر به دلیل نژاد، قومیت یا اصلگرایی.
10. فوبیای Nationalism: ترس و نگرانی از فرهنگ و تمدن دیگران و دفاع از فرهنگ و تمدن خود.
لازم به ذکر است که دیگر فوبیاهای فرهنگی نیز ممکن است وجود داشته باشد.
فوبیا به عنوان یکی از اختلالات اضطرابی در حوزه روانشناسی بسیار حائز اهمیت است. افرادی که از فوبیا رنج میبرند، از چیزی یا شرایطی که به طور معمول برای دیگران بیضرر هستند، بسیار ترس دارند. این ترس گاهی به حدی است که ممکن است برای آنها تعقیبپذیر باشد و زندگی روزمره آنها را تحت تأثیر قرار دهد.
در حوزه روانشناسی، فوبیا به عنوان یکی از اختلالات اضطرابی شناخته میشود و معمولاً با درمانهای روانشناختی مانند روشهای شناختی-رفتاری و روشهای پذیرش و تعهد، درمان میشود. هدف درمان فوبیا، تسهیل در برخورد با شرایط و اشیاء ترسناک و کاهش حدت نگرانی و ترس افراد است.
درمان فوبیا ممکن است شامل تمرینات تنفسی، تمرینات مربوط به مدیریت استرس، تمرینات مربوط به توجه به حس و احساسات، تغییر رفتارهای نامناسب و تمرینات مربوط به تعامل با شرایط ترسناک باشد. همچنین، ممکن است داروهای ضد اضطراب نیز به منظور کاهش نگرانی و ترس درمان فوبیا استفاده شود.
در کل، درمان فوبیا نیازمند تلاش و همکاری فرد مبتلا و تلاش پزشک و متخصص روانشناسی است تا با استفاده از روشهای مختلف و هماهنگی مناسب، به کاهش نگرانی و ترس فرد بپردازند.
۲-۳
@thinpluswithus
منابع برای تحقیق بیشتر :
1. The American Psychiatric Association: This organization publishes the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM), which is widely recognized as the authoritative guide to mental health disorders, including phobias.
2. The National Institute of Mental Health: This government agency provides information on various mental health conditions, including phobias, and offers resources for finding treatment.
3. The Anxiety and Depression Association of America: This nonprofit organization focuses on raising awareness and providing resources for individuals with anxiety disorders, including phobias.
4. The Mayo Clinic: This renowned medical organization provides comprehensive information on various health conditions, including phobias, and offers resources for finding treatment.
در ادامه، چند نمونه از کتابهایی که میتوانند برای مطالعه در این زمینه مفید باشند، ذکر شده است:
1. "The Anxiety and Phobia Workbook" نوشته Edmund J. Bourne: این کتاب یکی از محبوبترین منابع برای مدیریت اضطراب و فوبیاهای مختلف است. در این کتاب، راهحلهای پزشکی و غیرپزشکی برای مدیریت فوبیاها ارائه میشود.
2. "Overcoming Anxiety, Phobias, and Panic" نوشته دکتر James Gardner: در این کتاب، راهکارهای عملی و گامبهگام برای مدیریت و درمان اضطراب، فوبیا و حملات پانیک شرح داده شده است.
3. "Anxiety and Phobia Workbook for Teens" نوشته Jennifer Shannon: این کتاب برای جوانانی که با فوبیا و اضطراب مواجه هستند، طراحی شده است. در این کتاب، نکات مهمی برای درک بهتر از فوبیاها و ارائه راهکارهایی برای مدیریت آنها به شیوههایی که جوانان میتوانند درک کنند، آورده شده است.
4. "The Mindfulness and Acceptance Workbook for Anxiety" نوشته John P. Forsyth و Georg H. Eifert: این کتاب از ابزارهای مبتنی بر ذهنآگاهی و پذیرش برای مدیریت اضطراب و فوبیا استفاده میکند. در این کتاب، مطالبی درباره تمرینات ذهنآگاهی و رویکردهای پذیرش برای کمک به مدیریت اضطراب و فوبیا آورده شده است
۳-۳
@thinpluswithus
1. The American Psychiatric Association: This organization publishes the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM), which is widely recognized as the authoritative guide to mental health disorders, including phobias.
2. The National Institute of Mental Health: This government agency provides information on various mental health conditions, including phobias, and offers resources for finding treatment.
3. The Anxiety and Depression Association of America: This nonprofit organization focuses on raising awareness and providing resources for individuals with anxiety disorders, including phobias.
4. The Mayo Clinic: This renowned medical organization provides comprehensive information on various health conditions, including phobias, and offers resources for finding treatment.
در ادامه، چند نمونه از کتابهایی که میتوانند برای مطالعه در این زمینه مفید باشند، ذکر شده است:
1. "The Anxiety and Phobia Workbook" نوشته Edmund J. Bourne: این کتاب یکی از محبوبترین منابع برای مدیریت اضطراب و فوبیاهای مختلف است. در این کتاب، راهحلهای پزشکی و غیرپزشکی برای مدیریت فوبیاها ارائه میشود.
2. "Overcoming Anxiety, Phobias, and Panic" نوشته دکتر James Gardner: در این کتاب، راهکارهای عملی و گامبهگام برای مدیریت و درمان اضطراب، فوبیا و حملات پانیک شرح داده شده است.
3. "Anxiety and Phobia Workbook for Teens" نوشته Jennifer Shannon: این کتاب برای جوانانی که با فوبیا و اضطراب مواجه هستند، طراحی شده است. در این کتاب، نکات مهمی برای درک بهتر از فوبیاها و ارائه راهکارهایی برای مدیریت آنها به شیوههایی که جوانان میتوانند درک کنند، آورده شده است.
4. "The Mindfulness and Acceptance Workbook for Anxiety" نوشته John P. Forsyth و Georg H. Eifert: این کتاب از ابزارهای مبتنی بر ذهنآگاهی و پذیرش برای مدیریت اضطراب و فوبیا استفاده میکند. در این کتاب، مطالبی درباره تمرینات ذهنآگاهی و رویکردهای پذیرش برای کمک به مدیریت اضطراب و فوبیا آورده شده است
۳-۳
@thinpluswithus
دکتر موریس ستودگان
نگاهی به هورمونهای شادی و سترس و غم و عملکرد و تاثیر آنها
هورمون هایی که در زمان شادی ترشح میشوند عبارتند از:
- سروتونین (Serotonin)
- دوپامین (Dopamine)
- اِندورفین (Endorphins)
- اکسی توسین (Oxytocin)
عواملی که بر ترشح این هورمون ها تاثیر میگذارند عبارتند از:
- فعالیت بدنی و ورزش
- خوردن غذاهای سالم و متنوع
- تغذیهی مناسب
- خواب کافی و به موقع
- کاهش استرس و اضطراب
- روابط اجتماعی و ارتباطات مثبت با دیگران
- مدیتیشن و تمرین ذهنی
- گوش دادن به موسیقی، خواندن کتاب و فعالیت های مورد علاقهی شخص
در ضمن باید توجه داشت که عدم تولید کافی این هورمون ها ممکن است باعث بروز بیماریهای روانی مانند افسردگی و اضطراب شود. بنابراین حفظ سلامت روانی و فیزیکی با کنترل عوامل مذکور بسیار مهم است.
عوامل دیگری که میتوانند بر ترشح ابن چهار هورمون تاثیر گذار باشند عبارتند از:
- نور خورشید: برخورد با نور خورشید باعث افزایش سطح سروتونین در بدن میشود، بنابراین برای حفظ سلامت روحی و روانی میتوانید در فضای باز حضور پیدا کنید و به آفتاب بیشتر برسید.
- رنگهای روشن و شاد: رنگهای روشن و شاد، مانند زرد، صورتی، نارنجی و سبز روشن، میتوانند به شما کمک کنند تا خلق و خویتان را بهتر کنید و باعث افزایش سطح سروتونین در بدن شما شوند.
- مصرف فراوان مواد قندی: مصرف مواد قندی، مانند شکلات، میوههای شیرین، برنج و غیره، میتواند باعث افزایش سطح سروتونین در بدن شما شود. اما باید توجه داشت که مصرف بیش از حد مواد قندی ممکن است باعث افزایش وزن و بروز بیماریهای مرتبط با آن شود.
- تمرینات استراحتی مانند یوگا، تنفس عمیق و آرامش بخش: تمرینات استراحتی میتوانند باعث کاهش استرس و اضطراب و افزایش سطح سروتونین و اندورفین در بدن شما شوند.
برای حفظ سلامت روانی و روحی، باید به سلامت فیزیکی نیز توجه فراوان شود و عواملی که بر سلامت ذهنی تاثیر میگذارند به کمک روانشناس برای بالا بردن کیفیت زندگی و بهینه سازی سبک زندگی قابل مدیریت میباشند.
منابع مورد استفاده برای پاسخ به این سوال عبارتند از:
- "Happy hormones: what are they and how do they work?"، Medical News Today.
- "8 Natural Ways to Increase Your "Feel Good" Hormones", Healthline.
- "10 Natural Ways to Boost Your Brain Chemicals and Feel Good", Psychology Today.
۱-۳
@thinpluswithus
نگاهی به هورمونهای شادی و سترس و غم و عملکرد و تاثیر آنها
هورمون هایی که در زمان شادی ترشح میشوند عبارتند از:
- سروتونین (Serotonin)
- دوپامین (Dopamine)
- اِندورفین (Endorphins)
- اکسی توسین (Oxytocin)
عواملی که بر ترشح این هورمون ها تاثیر میگذارند عبارتند از:
- فعالیت بدنی و ورزش
- خوردن غذاهای سالم و متنوع
- تغذیهی مناسب
- خواب کافی و به موقع
- کاهش استرس و اضطراب
- روابط اجتماعی و ارتباطات مثبت با دیگران
- مدیتیشن و تمرین ذهنی
- گوش دادن به موسیقی، خواندن کتاب و فعالیت های مورد علاقهی شخص
در ضمن باید توجه داشت که عدم تولید کافی این هورمون ها ممکن است باعث بروز بیماریهای روانی مانند افسردگی و اضطراب شود. بنابراین حفظ سلامت روانی و فیزیکی با کنترل عوامل مذکور بسیار مهم است.
عوامل دیگری که میتوانند بر ترشح ابن چهار هورمون تاثیر گذار باشند عبارتند از:
- نور خورشید: برخورد با نور خورشید باعث افزایش سطح سروتونین در بدن میشود، بنابراین برای حفظ سلامت روحی و روانی میتوانید در فضای باز حضور پیدا کنید و به آفتاب بیشتر برسید.
- رنگهای روشن و شاد: رنگهای روشن و شاد، مانند زرد، صورتی، نارنجی و سبز روشن، میتوانند به شما کمک کنند تا خلق و خویتان را بهتر کنید و باعث افزایش سطح سروتونین در بدن شما شوند.
- مصرف فراوان مواد قندی: مصرف مواد قندی، مانند شکلات، میوههای شیرین، برنج و غیره، میتواند باعث افزایش سطح سروتونین در بدن شما شود. اما باید توجه داشت که مصرف بیش از حد مواد قندی ممکن است باعث افزایش وزن و بروز بیماریهای مرتبط با آن شود.
- تمرینات استراحتی مانند یوگا، تنفس عمیق و آرامش بخش: تمرینات استراحتی میتوانند باعث کاهش استرس و اضطراب و افزایش سطح سروتونین و اندورفین در بدن شما شوند.
برای حفظ سلامت روانی و روحی، باید به سلامت فیزیکی نیز توجه فراوان شود و عواملی که بر سلامت ذهنی تاثیر میگذارند به کمک روانشناس برای بالا بردن کیفیت زندگی و بهینه سازی سبک زندگی قابل مدیریت میباشند.
منابع مورد استفاده برای پاسخ به این سوال عبارتند از:
- "Happy hormones: what are they and how do they work?"، Medical News Today.
- "8 Natural Ways to Increase Your "Feel Good" Hormones", Healthline.
- "10 Natural Ways to Boost Your Brain Chemicals and Feel Good", Psychology Today.
۱-۳
@thinpluswithus
هورمونهایی که به طور مستقیم با وضعیت روحی و عاطفی ارتباط دارند، شامل هورمونهای استرس مانند کورتیزول و هورمونهای خلق و خوی مانند سروتونین و دوپامین هستند.
کورتیزول یک هورمون استرس است که توسط بخشهایی از مغز و غده فوق کلیوی ترشح میشود. در شرایط استرس ذهنی و جسمی، سطح کورتیزول در بدن بالا میرود. این هورمون تاثیراتی بر روی بدن و سلامتی شخص دارد، از جمله:
۱.افزایش ضربان قلب و فشار خون
۲.افزایش قند خون و کاهش حساسیت به انسولین
۳.کاهش عملکرد سیستم ایمنی بدن
۴.افزایش رشد مو و ناخن
۵.افزایش تولید چربی در بدن
سروتونین و دوپامین دو هورمون خلق و خوی هستند که تاثیرات مثبتی بر روحیه و عاطفه افراد دارند. سروتونین به عنوان یک هورمون ضد اضطراب شناخته میشود و باعث کاهش تنش و اضطراب میشود. دوپامین هم به عنوان یک هورمون خوشحالی شناخته میشود و باعث افزایش حالت خوشحالی و احساس انگیزش میشود.
بنابراین، هورمونهای مختلفی در بدن وجود دارند که به طور مستقیم با وضعیت روحی و عاطفی فرد ارتباط دارند و تاثیرات مختلفی بر بدن و سلامتی دارند. در حالتهایی که استرس، اضطراب و تنش روحی بالاست، سطح هورمون کورتیزول نیز بالا میرود و میتواند به طور مستقیم باعث شدید شدن این حالتها شود. به همین دلیل، مدیریت استرس و اضطراب بسیار مهم است و میتواند بهبود سلامتی فرد را تضمین کند.
روشهای مختلفی برای کاهش استرس و تنش روحی وجود دارد، از جمله:
- ورزش و فعالیت بدنی منظم
- مدیتیشن و تمرین ذهنی
- خواب کافی و به موقع
- مصرف مواد مغذی سالم و از جمله غذاهایی که حاوی ویتامینهای گروه ب، ماگنزیم و اسیدفولیک هستند
- محدود کردن مصرف مواد محرک مانند قهوه و تنباکو
- ارتباط موثر با دوستان و خانواده و حمایت از دیگران
در کل، هورمونهایی که به طور مستقیم با وضعیت روحی و عاطفی ارتباط دارند، تاثیرات بسیار زیادی بر بدن و سلامتی دارند. به همین دلیل، مدیریت استرس و اضطراب بسیار مهم است و میتواند بهبود سلامتی روانی و فیزیکی فرد را تضمین کند.
منابع متعددی در این زمینه وجود دارد، اما در کل میتوان به مقالات و کتابهای مرتبط با علوم روانشناسی، علوم تغذیه و علوم پزشکی اشاره کرد. در ادامه چند منبع مرجع برای مطالعه بیشتر در این زمینه ارائه میشود:
- McEwen, B. S. (2003). Mood disorders and allostatic load. Biological psychiatry, 54(3), 200-207.
- Chrousos, G. P. (2009). Stress and disorders of the stress system. Nature Reviews Endocrinology, 5(7), 374-381.
- Segerstrom, S. C., & Miller, G. E. (2004). Psychological stress and the human immune system: a meta-analytic study of 30 years of inquiry. Psychological bulletin, 130(4), 601-630.
- Epel, E. S., McEwen, B., Seeman, T., Matthews, K., Castellazzo, G., Brownell, K. D., ... & Ickovics, J. R. (2000). Stress and body shape: stress-induced cortisol secretion is consistently greater among women with central fat. Psychosomatic Medicine, 62(5), 623-632.
- Kiecolt-Glaser, J. K., McGuire, L., Robles, T. F., & Glaser, R. (2002). Psychoneuroimmunology: psychological influences on immune function and health. Journal of consulting and clinical psychology, 70(3), 537.
- Smith, S. M., Vale, W. W., & The Role of the Hypothalamic-Pituitary-Adrenal Axis in Neuroendocrine Responses to Stress (2006). Handbook of stress and the brain, 77-92.
- Harvard Health Publishing. (2021). Understanding the stress response. Retrieved from https://www.health.harvard.edu/stress/understanding-the-stress-response
- Mayo Clinic. (2021). Stress management. Retrieved from https://www.mayoclinic.org/healthy-lifestyle/stress-management/basics/stress-basics/hlv-20049495
۲-۳
@thinpluswithus
کورتیزول یک هورمون استرس است که توسط بخشهایی از مغز و غده فوق کلیوی ترشح میشود. در شرایط استرس ذهنی و جسمی، سطح کورتیزول در بدن بالا میرود. این هورمون تاثیراتی بر روی بدن و سلامتی شخص دارد، از جمله:
۱.افزایش ضربان قلب و فشار خون
۲.افزایش قند خون و کاهش حساسیت به انسولین
۳.کاهش عملکرد سیستم ایمنی بدن
۴.افزایش رشد مو و ناخن
۵.افزایش تولید چربی در بدن
سروتونین و دوپامین دو هورمون خلق و خوی هستند که تاثیرات مثبتی بر روحیه و عاطفه افراد دارند. سروتونین به عنوان یک هورمون ضد اضطراب شناخته میشود و باعث کاهش تنش و اضطراب میشود. دوپامین هم به عنوان یک هورمون خوشحالی شناخته میشود و باعث افزایش حالت خوشحالی و احساس انگیزش میشود.
بنابراین، هورمونهای مختلفی در بدن وجود دارند که به طور مستقیم با وضعیت روحی و عاطفی فرد ارتباط دارند و تاثیرات مختلفی بر بدن و سلامتی دارند. در حالتهایی که استرس، اضطراب و تنش روحی بالاست، سطح هورمون کورتیزول نیز بالا میرود و میتواند به طور مستقیم باعث شدید شدن این حالتها شود. به همین دلیل، مدیریت استرس و اضطراب بسیار مهم است و میتواند بهبود سلامتی فرد را تضمین کند.
روشهای مختلفی برای کاهش استرس و تنش روحی وجود دارد، از جمله:
- ورزش و فعالیت بدنی منظم
- مدیتیشن و تمرین ذهنی
- خواب کافی و به موقع
- مصرف مواد مغذی سالم و از جمله غذاهایی که حاوی ویتامینهای گروه ب، ماگنزیم و اسیدفولیک هستند
- محدود کردن مصرف مواد محرک مانند قهوه و تنباکو
- ارتباط موثر با دوستان و خانواده و حمایت از دیگران
در کل، هورمونهایی که به طور مستقیم با وضعیت روحی و عاطفی ارتباط دارند، تاثیرات بسیار زیادی بر بدن و سلامتی دارند. به همین دلیل، مدیریت استرس و اضطراب بسیار مهم است و میتواند بهبود سلامتی روانی و فیزیکی فرد را تضمین کند.
منابع متعددی در این زمینه وجود دارد، اما در کل میتوان به مقالات و کتابهای مرتبط با علوم روانشناسی، علوم تغذیه و علوم پزشکی اشاره کرد. در ادامه چند منبع مرجع برای مطالعه بیشتر در این زمینه ارائه میشود:
- McEwen, B. S. (2003). Mood disorders and allostatic load. Biological psychiatry, 54(3), 200-207.
- Chrousos, G. P. (2009). Stress and disorders of the stress system. Nature Reviews Endocrinology, 5(7), 374-381.
- Segerstrom, S. C., & Miller, G. E. (2004). Psychological stress and the human immune system: a meta-analytic study of 30 years of inquiry. Psychological bulletin, 130(4), 601-630.
- Epel, E. S., McEwen, B., Seeman, T., Matthews, K., Castellazzo, G., Brownell, K. D., ... & Ickovics, J. R. (2000). Stress and body shape: stress-induced cortisol secretion is consistently greater among women with central fat. Psychosomatic Medicine, 62(5), 623-632.
- Kiecolt-Glaser, J. K., McGuire, L., Robles, T. F., & Glaser, R. (2002). Psychoneuroimmunology: psychological influences on immune function and health. Journal of consulting and clinical psychology, 70(3), 537.
- Smith, S. M., Vale, W. W., & The Role of the Hypothalamic-Pituitary-Adrenal Axis in Neuroendocrine Responses to Stress (2006). Handbook of stress and the brain, 77-92.
- Harvard Health Publishing. (2021). Understanding the stress response. Retrieved from https://www.health.harvard.edu/stress/understanding-the-stress-response
- Mayo Clinic. (2021). Stress management. Retrieved from https://www.mayoclinic.org/healthy-lifestyle/stress-management/basics/stress-basics/hlv-20049495
۲-۳
@thinpluswithus
Harvard Health
Understanding the stress response - Harvard Health
Research suggests that chronic stress is linked to high blood pressure, clogged arteries, anxiety, depression, addictive behaviors, and obesity....
اکنون به بررسی انواع سترس در این زمینه میپردازیم چرا که در زمان سترس هورمونهای فراوانی ترشح میشوند. گرچه زمینه هورمون سازی گاهی خود سترس بیرونی میباشد ولی تداوم ترشح هورمون ها میتواند بر سترس بیفزاید.
سترس یک واکنش طبیعی و فیزیولوژیکی برای مواجهه با تهدیدات و فشارهای مختلف و مراقبت از موجودات زنده است. هر چیزی که باعث تغییر هموستار (تعادل بدن چه فیزیکی چه روانی) گردد سترس نامیده میشود. در زمان سترس بدن آدرنالین تولید میکند و سبب افزایش متابولیسم بدن میشود.
گرچه eustress یا سترس مثبت برای بدن لازم است مثلا اشتیاق هنگام دیدن کسی ولی کلا سترس بد این واکنش در شرایطی که مانند خطر، تلاش برای رسیدن به هدف، نیاز به تصمیم گیری در شرایط دشوار و غیره بروز می کند. با این حال، سترس در صورتی که بیش از حد باشد، می تواند به مشکلات سلامتی مانند استرس مزمن تبدیل شوند.
سردرد
عدم توانایی در تمرکز یا انجام کارها
بیماری های مکرر
بدن درد
خلق و خوی بد
بیخوابی
تغییر در اشتها (کم خوری یا پرخوری)
انواع سترس ها:
1- سترس اجتماعی: در این نوع سترس، فرد با مواجه شدن با مسائل اجتماعی مانند صحبت کردن در جمع، ارائه نظر و غیره، احساس تنش و نگرانی می کند.
2- سترس عمومی: این نوع سترس به معنی ترس از آینده و نامعلوم است و می تواند باعث نگرانی و استرس شدید شود.
3- سترس پست تروماتیک: این نوع سترس بعد از تجربه یک حادثه ناگوار مانند تصادف، زلزله، جنگ و غیره رخ می دهد.
4- سترس از شیوع بیماری: این روزها، با شیوع بیماری های مانند کووید-19، بسیاری از افراد با این نوع سترس مواجه شده اند و این می تواند باعث بروز نگرانی، اضطراب و استرس شدید شود.
اثرات سترس بر سلامت
1- افزایش خطر بروز بیماری های قلبی: استرس مزمن می تواند باعث افزایش فشار خون، افزایش ضربان قلب و افزایش خطر بروز بیماری های قلبی
2- تأثیرات بر روی سیستم ایمنی: استرس می تواند باعث کاهش عملکرد سیستم ایمنی شود و باعث افزایش خطر بروز بیماری های عفونی یا التهابی شود.
3- اختلالات خواب: استرس می تواند باعث اختلال در خواب شود و باعث بروز مشکلات خواب مانند بیدار شدن در شب، دشواری در خوابیدن و غیره شود.
4- مشکلات عاطفی: استرس می تواند باعث بروز اضطراب، افسردگی، خشم و تنش شود.
5- مشکلات گوارشی: استرس می تواند باعث بروز مشکلات گوارشی مانند درد شکم، دل درد، اسهال یا یبوست شود.
6- تأثیرات بر روی رفتار: استرس می تواند باعث تغییر در رفتار فرد شود و باعث بروز مشکلات اجتماعی، خودکشی، سوء مصرف مواد و غیره شود.
در کل، استرس در صورتی که بیش از حد باشد و به مدت طولانی ادامه پیدا کند، می تواند باعث بروز مشکلات جدی سلامتی شود. بنابراین، بهتر است در صورت بروز استرس، اقداماتی مانند تمرینات تنفسی، یوگا، ماساژ و استفاده از روش های مدیریت استرس مانند مدیتیشن، مشاوره روانشناسی و مصرف داروهای معتبر تحت نظارت پزشک متخصص انجام شود..
همانطور که گفتیم، سترس در واقع یک واکنش طبیعی و فیزیولوژیکی برای مواجهه با تهدیدات و فشارهای مختلف است، که برای بقا و برخورد با وضعیت های مختلف، ضروری است. در واقع، اگر انسان ها از هیچگونه استرسی برای مواجهه با تهدیدات استفاده نکنند، ممکن است در برابر مواقع خطرناک وحشت زده شده و نتوانند به خوبی واکنش نشان دهند.
بنابراین، سترس در واقع به عنوان یک واکنش طبیعی و سلامتی برای مواجهه با تهدیدات و فشارهای مختلف، مفید است. به عنوان مثال، در مواقعی که فرد باید تصمیمات مهمی را بگیرد، استفاده از سترس می تواند به فرد کمک کند تا بهترین تصمیم را بگیرد و پاسخ مناسبی به وضعیت نشان دهد.
با این حال، باید توجه داشت که استرس بیش از حد می تواند به مشکلات سلامتی منجر شود. به عنوان مثال، استرس مزمن می تواند باعث افزایش خطر بروز بیماری های قلبی، کاهش عملکرد سیستم ایمنی، اختلال در خواب، اضطراب و افسردگی شود. بنابراین، استرس باید در حد متعادل خودش به کار گرفته شود و در صورت بروز استرس بیش از حد، باید از روش های مدیریت استرس مانند مدیتیشن، تمرینات تنفسی و مشاوره روانشناسی استفاده کرد.
منابع:
- American Psychological Association. (2019). Stress: The different kinds of stress. https://www.apa.org/topics/stress/types
- National Institute of Mental Health. (2020). 5 things you should know about stress. https://www.nimh.nih.gov/health/publications/stress/index.shtml
- Selye, H. (1950). Stress and the general adaptation syndrome. British Medical Journal, 1(4667), 1383-1392. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2038169/
- Lazarus, R. S., & Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. Springer Publishing Company.
۳-۳
@thinpluswithus
سترس یک واکنش طبیعی و فیزیولوژیکی برای مواجهه با تهدیدات و فشارهای مختلف و مراقبت از موجودات زنده است. هر چیزی که باعث تغییر هموستار (تعادل بدن چه فیزیکی چه روانی) گردد سترس نامیده میشود. در زمان سترس بدن آدرنالین تولید میکند و سبب افزایش متابولیسم بدن میشود.
گرچه eustress یا سترس مثبت برای بدن لازم است مثلا اشتیاق هنگام دیدن کسی ولی کلا سترس بد این واکنش در شرایطی که مانند خطر، تلاش برای رسیدن به هدف، نیاز به تصمیم گیری در شرایط دشوار و غیره بروز می کند. با این حال، سترس در صورتی که بیش از حد باشد، می تواند به مشکلات سلامتی مانند استرس مزمن تبدیل شوند.
سردرد
عدم توانایی در تمرکز یا انجام کارها
بیماری های مکرر
بدن درد
خلق و خوی بد
بیخوابی
تغییر در اشتها (کم خوری یا پرخوری)
انواع سترس ها:
1- سترس اجتماعی: در این نوع سترس، فرد با مواجه شدن با مسائل اجتماعی مانند صحبت کردن در جمع، ارائه نظر و غیره، احساس تنش و نگرانی می کند.
2- سترس عمومی: این نوع سترس به معنی ترس از آینده و نامعلوم است و می تواند باعث نگرانی و استرس شدید شود.
3- سترس پست تروماتیک: این نوع سترس بعد از تجربه یک حادثه ناگوار مانند تصادف، زلزله، جنگ و غیره رخ می دهد.
4- سترس از شیوع بیماری: این روزها، با شیوع بیماری های مانند کووید-19، بسیاری از افراد با این نوع سترس مواجه شده اند و این می تواند باعث بروز نگرانی، اضطراب و استرس شدید شود.
اثرات سترس بر سلامت
1- افزایش خطر بروز بیماری های قلبی: استرس مزمن می تواند باعث افزایش فشار خون، افزایش ضربان قلب و افزایش خطر بروز بیماری های قلبی
2- تأثیرات بر روی سیستم ایمنی: استرس می تواند باعث کاهش عملکرد سیستم ایمنی شود و باعث افزایش خطر بروز بیماری های عفونی یا التهابی شود.
3- اختلالات خواب: استرس می تواند باعث اختلال در خواب شود و باعث بروز مشکلات خواب مانند بیدار شدن در شب، دشواری در خوابیدن و غیره شود.
4- مشکلات عاطفی: استرس می تواند باعث بروز اضطراب، افسردگی، خشم و تنش شود.
5- مشکلات گوارشی: استرس می تواند باعث بروز مشکلات گوارشی مانند درد شکم، دل درد، اسهال یا یبوست شود.
6- تأثیرات بر روی رفتار: استرس می تواند باعث تغییر در رفتار فرد شود و باعث بروز مشکلات اجتماعی، خودکشی، سوء مصرف مواد و غیره شود.
در کل، استرس در صورتی که بیش از حد باشد و به مدت طولانی ادامه پیدا کند، می تواند باعث بروز مشکلات جدی سلامتی شود. بنابراین، بهتر است در صورت بروز استرس، اقداماتی مانند تمرینات تنفسی، یوگا، ماساژ و استفاده از روش های مدیریت استرس مانند مدیتیشن، مشاوره روانشناسی و مصرف داروهای معتبر تحت نظارت پزشک متخصص انجام شود..
همانطور که گفتیم، سترس در واقع یک واکنش طبیعی و فیزیولوژیکی برای مواجهه با تهدیدات و فشارهای مختلف است، که برای بقا و برخورد با وضعیت های مختلف، ضروری است. در واقع، اگر انسان ها از هیچگونه استرسی برای مواجهه با تهدیدات استفاده نکنند، ممکن است در برابر مواقع خطرناک وحشت زده شده و نتوانند به خوبی واکنش نشان دهند.
بنابراین، سترس در واقع به عنوان یک واکنش طبیعی و سلامتی برای مواجهه با تهدیدات و فشارهای مختلف، مفید است. به عنوان مثال، در مواقعی که فرد باید تصمیمات مهمی را بگیرد، استفاده از سترس می تواند به فرد کمک کند تا بهترین تصمیم را بگیرد و پاسخ مناسبی به وضعیت نشان دهد.
با این حال، باید توجه داشت که استرس بیش از حد می تواند به مشکلات سلامتی منجر شود. به عنوان مثال، استرس مزمن می تواند باعث افزایش خطر بروز بیماری های قلبی، کاهش عملکرد سیستم ایمنی، اختلال در خواب، اضطراب و افسردگی شود. بنابراین، استرس باید در حد متعادل خودش به کار گرفته شود و در صورت بروز استرس بیش از حد، باید از روش های مدیریت استرس مانند مدیتیشن، تمرینات تنفسی و مشاوره روانشناسی استفاده کرد.
منابع:
- American Psychological Association. (2019). Stress: The different kinds of stress. https://www.apa.org/topics/stress/types
- National Institute of Mental Health. (2020). 5 things you should know about stress. https://www.nimh.nih.gov/health/publications/stress/index.shtml
- Selye, H. (1950). Stress and the general adaptation syndrome. British Medical Journal, 1(4667), 1383-1392. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2038169/
- Lazarus, R. S., & Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. Springer Publishing Company.
۳-۳
@thinpluswithus
National Institute of Mental Health (NIMH)
I’m So Stressed Out! Fact Sheet
This fact sheet is intended for teens and young adults and presents information about stress, anxiety, and ways to cope when feeling overwhelmed.
دکتر موریس ستودگان
شاخص های درون گرا، برون گرا و میان گرا
اسرار زیادی در مورد شخصیت های درون گرا و یا برون گرا وجود دارد. اما امروزه روانشناسی پی به دسته سوم افراد با شخصیت میانگرا نیز برده اند. در اینجا بررسی کوناهی از این عوامل و اثرات ان بر روابط،را بررسی میکنیم.
۱. عوامل مهم در روانشناسی رفتار برای افرادی که بیشتر درونگرا هستند:
1. پایداری هیجانی
(Emotional Stability)
این عامل به میزان تغییرپذیری هیجانی فرد اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، تمایل دارند که حساسیت و اضطراب بیشتری داشته باشند، بنابراین پایداری هیجانی برای آنها بسیار مهم است.
2. هوش هیجانی
(Emotional Intelligence)
این عامل به توانایی فرد در شناخت، تفسیر و مدیریت هیجانات خود و دیگران اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است دشواری در بیان هیجانات خود داشته باشند، بنابراین هوش هیجانی برای آنها بسیار مهم است.
3. تمایل به تجربهپذیری (Openness to Experience)
این عامل به توانایی فرد در پذیرش تجربههای جدید و تغییرات اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است به تجربههای جدید تردید کنند و ترس از تغییر داشته باشند، بنابراین تمایل به تجربهپذیری برای آنها بسیار مهم است.
4. اعتماد به نفس (Self-Confidence)
این عامل به اعتماد به نفس و اعتماد به تواناییهای فرد اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است دشواری در ابراز اعتماد به نفس خود داشته باشند، بنابراین اعتماد به نفس برای آنها بسیار مهم است.
همچنین، برای افرادی که بیشتر درونگرا هستند، عوامل دیگری هم میتواند مهم باشد مانند:
5. انعطافپذیری (Flexibility)
این عامل به توانایی فرد در تغییر و تطبیق با شرایط مختلف اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است به تغییرات و تحولات سختی بکشند، بنابراین انعطافپذیری برای آنها بسیار مهم است.
6. احساس مسئولیت پذیری
(Sense of Responsibility)
این عامل به توانایی فرد در پذیرش و انجام وظایف و مسئولیتهای خود اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است دشواری در پذیرش مسئولیتهای بزرگ داشته باشند، بنابراین احساس مسئولیت پذیری برای آنها بسیار مهم است.
7. تمرکز (Concentration)
این عامل به توانایی فرد در تمرکز بر یک وظیفه خاص به طور مداوم اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است دشواری در حفظ تمرکز برای طولانی مدت داشته باشند، بنابراین تمرکز برای آنها بسیار مهم است.
8. صبر (Patience)
این عامل به توانایی فرد در صبر و پایداری در مواجهه با مشکلات و تحدیدها اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است به سختی صبر کنند و در مواجهه با مشکلات ناامید شوند، بنابراین صبر برای آنها بسیار مهم است.
در کل، برای افرادی که بیشتر درونگرا هستند، برخی عواملی که در روانشناسی رفتار بسیار مهم هستند، میتواند به عنوان نقاط قوت و ضعف آنها شناخته شوند. با داشتن این شناخت، افرادی که بیشتر درونگرا هستند، میتوانند بهبود خودشناسی خود و ارتقای کیفیت زندگی خود بپردازند.
به طور کلی، برای هر فردی، شناخت و بررسی عوامل مهم در روانشناسی رفتار و نقاط قوت و ضعف شخصیتی خود میتواند بهبود خودشناسی و ارتقای کیفیت زندگی کمک کند. در قسمت دوم به شاخص های برون گرایی و اثرات آن بروی روابط میپردازیم.
۱-۳
@thinpluswithus
شاخص های درون گرا، برون گرا و میان گرا
اسرار زیادی در مورد شخصیت های درون گرا و یا برون گرا وجود دارد. اما امروزه روانشناسی پی به دسته سوم افراد با شخصیت میانگرا نیز برده اند. در اینجا بررسی کوناهی از این عوامل و اثرات ان بر روابط،را بررسی میکنیم.
۱. عوامل مهم در روانشناسی رفتار برای افرادی که بیشتر درونگرا هستند:
1. پایداری هیجانی
(Emotional Stability)
این عامل به میزان تغییرپذیری هیجانی فرد اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، تمایل دارند که حساسیت و اضطراب بیشتری داشته باشند، بنابراین پایداری هیجانی برای آنها بسیار مهم است.
2. هوش هیجانی
(Emotional Intelligence)
این عامل به توانایی فرد در شناخت، تفسیر و مدیریت هیجانات خود و دیگران اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است دشواری در بیان هیجانات خود داشته باشند، بنابراین هوش هیجانی برای آنها بسیار مهم است.
3. تمایل به تجربهپذیری (Openness to Experience)
این عامل به توانایی فرد در پذیرش تجربههای جدید و تغییرات اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است به تجربههای جدید تردید کنند و ترس از تغییر داشته باشند، بنابراین تمایل به تجربهپذیری برای آنها بسیار مهم است.
4. اعتماد به نفس (Self-Confidence)
این عامل به اعتماد به نفس و اعتماد به تواناییهای فرد اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است دشواری در ابراز اعتماد به نفس خود داشته باشند، بنابراین اعتماد به نفس برای آنها بسیار مهم است.
همچنین، برای افرادی که بیشتر درونگرا هستند، عوامل دیگری هم میتواند مهم باشد مانند:
5. انعطافپذیری (Flexibility)
این عامل به توانایی فرد در تغییر و تطبیق با شرایط مختلف اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است به تغییرات و تحولات سختی بکشند، بنابراین انعطافپذیری برای آنها بسیار مهم است.
6. احساس مسئولیت پذیری
(Sense of Responsibility)
این عامل به توانایی فرد در پذیرش و انجام وظایف و مسئولیتهای خود اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است دشواری در پذیرش مسئولیتهای بزرگ داشته باشند، بنابراین احساس مسئولیت پذیری برای آنها بسیار مهم است.
7. تمرکز (Concentration)
این عامل به توانایی فرد در تمرکز بر یک وظیفه خاص به طور مداوم اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است دشواری در حفظ تمرکز برای طولانی مدت داشته باشند، بنابراین تمرکز برای آنها بسیار مهم است.
8. صبر (Patience)
این عامل به توانایی فرد در صبر و پایداری در مواجهه با مشکلات و تحدیدها اشاره دارد. افرادی که بیشتر درونگرا هستند، ممکن است به سختی صبر کنند و در مواجهه با مشکلات ناامید شوند، بنابراین صبر برای آنها بسیار مهم است.
در کل، برای افرادی که بیشتر درونگرا هستند، برخی عواملی که در روانشناسی رفتار بسیار مهم هستند، میتواند به عنوان نقاط قوت و ضعف آنها شناخته شوند. با داشتن این شناخت، افرادی که بیشتر درونگرا هستند، میتوانند بهبود خودشناسی خود و ارتقای کیفیت زندگی خود بپردازند.
به طور کلی، برای هر فردی، شناخت و بررسی عوامل مهم در روانشناسی رفتار و نقاط قوت و ضعف شخصیتی خود میتواند بهبود خودشناسی و ارتقای کیفیت زندگی کمک کند. در قسمت دوم به شاخص های برون گرایی و اثرات آن بروی روابط میپردازیم.
۱-۳
@thinpluswithus
۲. عوامل مهم در روانشناسی رفتار برای افراد بیشتر برونگرا
1. هماهنگی: این عامل به میزان توانایی فرد در تنظیم و هماهنگ کردن رفتار و واکنشهایش با محیط و افراد دیگر اشاره دارد. بیشتر برونگرایان معمولاً به دنبال این هستند که با دیگران در ارتباط باشند و با محیط پیرامون خود هماهنگی داشته باشند.
2. قطعیت: بیشتر برونگرایان معمولاً تمایل دارند به قطعیت و اطمینان در رفتار و تصمیمگیری داشته باشند. این عامل به میزان توانایی فرد در تصمیمگیری و اتخاذ تصمیمات قاطع و قطعی اشاره دارد.
3. رقابت: بیشتر برونگرایان معمولاً تمایل دارند به رقابت و مقابله با دیگران در محیط خود. این عامل به میزان توانایی فرد در مقابله با فشارها و رقابت با دیگران اشاره دارد.
4. انگیزش: بیشتر برونگرایان معمولاً تمایل دارند به انگیزش و تحریک شدن توسط محیط خود. این عامل به میزان توانایی فرد در تحریک شدن و انگیزش پیدا کردن برای انجام دادن کارها و دستیابی به اهداف اشاره دارد.
5. خلاقیت: بیشتر برونگرایان معمولاً دارای خلاقیت و توانایی در پیدا کردن راههای جدید و نوآورانه برای حل مشکلات هستند. این عامل به میزان توانایی فرد در پیدا کردن راهحلهای خلاقانه و نوآورانه برای مشکلات اشاره دارد.
6. ارتباطات اجتماعی: بیشتر برونگرایان معمولاً از ارتباطات اجتماعی بیشتری برخوردارند و تمایل دارند که با افراد دیگر در ارتباط باشند. این عامل به میزان توانایی فرد در برقراری ارتباطات اجتماعی و تعامل با دیگران اشاره دارد.
7. تفکر خلاق: بیشتر برونگرایان معمولاً دارای قابلیت تفکر خلاق هستند و توانایی در پیدا کردن راه حلهای جدید و نوآورانه دارند. این عامل به میزان توانایی فرد در تفکر خلاق و پیدا کردن راهحلهای نوآورانه اشاره دارد.
8. تجربه جدید: بیشتر برونگرایان معمولاً دارای تمایل به تجربهی جدید و کاوش هستند. این عامل به میزان توانایی فرد در تجربه کردن تجربههای جدید و اکتشافات برای گسترش دانش و تجربهی خود اشاره دارد.
این عوامل به طور کلی به بیشتر برونگرایان اشاره دارند، اما میتوان گفت که هر فردی میتواند با توجه به شخصیت، تربیت و تجربیات خود، برای خود عوامل مهمی را شناسایی کند که در روانشناسی رفتار برای او مهم هستند. همچنین، افراد ممکن است در طول زمان تغییراتی در این عوامل داشته باشند و بسته به شرایط محیطی و تجربیاتشان، ترجیحات و رفتارهایشان نیز تغییر کند.
در هر صورت، شناخت و فهم عوامل مهم در روانشناسی رفتار برای هر فردی میتواند در توسعه و بهبود ارتباطات، تصمیمگیریهای درست و پایدار، و دستیابی به اهداف شخصی و حرفهای موثر باشد.
۲-۳
@thinpluswithus
1. هماهنگی: این عامل به میزان توانایی فرد در تنظیم و هماهنگ کردن رفتار و واکنشهایش با محیط و افراد دیگر اشاره دارد. بیشتر برونگرایان معمولاً به دنبال این هستند که با دیگران در ارتباط باشند و با محیط پیرامون خود هماهنگی داشته باشند.
2. قطعیت: بیشتر برونگرایان معمولاً تمایل دارند به قطعیت و اطمینان در رفتار و تصمیمگیری داشته باشند. این عامل به میزان توانایی فرد در تصمیمگیری و اتخاذ تصمیمات قاطع و قطعی اشاره دارد.
3. رقابت: بیشتر برونگرایان معمولاً تمایل دارند به رقابت و مقابله با دیگران در محیط خود. این عامل به میزان توانایی فرد در مقابله با فشارها و رقابت با دیگران اشاره دارد.
4. انگیزش: بیشتر برونگرایان معمولاً تمایل دارند به انگیزش و تحریک شدن توسط محیط خود. این عامل به میزان توانایی فرد در تحریک شدن و انگیزش پیدا کردن برای انجام دادن کارها و دستیابی به اهداف اشاره دارد.
5. خلاقیت: بیشتر برونگرایان معمولاً دارای خلاقیت و توانایی در پیدا کردن راههای جدید و نوآورانه برای حل مشکلات هستند. این عامل به میزان توانایی فرد در پیدا کردن راهحلهای خلاقانه و نوآورانه برای مشکلات اشاره دارد.
6. ارتباطات اجتماعی: بیشتر برونگرایان معمولاً از ارتباطات اجتماعی بیشتری برخوردارند و تمایل دارند که با افراد دیگر در ارتباط باشند. این عامل به میزان توانایی فرد در برقراری ارتباطات اجتماعی و تعامل با دیگران اشاره دارد.
7. تفکر خلاق: بیشتر برونگرایان معمولاً دارای قابلیت تفکر خلاق هستند و توانایی در پیدا کردن راه حلهای جدید و نوآورانه دارند. این عامل به میزان توانایی فرد در تفکر خلاق و پیدا کردن راهحلهای نوآورانه اشاره دارد.
8. تجربه جدید: بیشتر برونگرایان معمولاً دارای تمایل به تجربهی جدید و کاوش هستند. این عامل به میزان توانایی فرد در تجربه کردن تجربههای جدید و اکتشافات برای گسترش دانش و تجربهی خود اشاره دارد.
این عوامل به طور کلی به بیشتر برونگرایان اشاره دارند، اما میتوان گفت که هر فردی میتواند با توجه به شخصیت، تربیت و تجربیات خود، برای خود عوامل مهمی را شناسایی کند که در روانشناسی رفتار برای او مهم هستند. همچنین، افراد ممکن است در طول زمان تغییراتی در این عوامل داشته باشند و بسته به شرایط محیطی و تجربیاتشان، ترجیحات و رفتارهایشان نیز تغییر کند.
در هر صورت، شناخت و فهم عوامل مهم در روانشناسی رفتار برای هر فردی میتواند در توسعه و بهبود ارتباطات، تصمیمگیریهای درست و پایدار، و دستیابی به اهداف شخصی و حرفهای موثر باشد.
۲-۳
@thinpluswithus
۳. عوامل مهم در روانشناسی رفتار برای افراد میان گرا
رفتار میانگرایی یکی از مهمترین موضوعاتی است که در روانشناسی مورد بررسی قرار میگیرد. چهار عامل مهم در روانشناسی رفتار برای افرادی که بیشتر میانگرا هستند عبارتند از:
1. توجه به جزئیات: افراد میانگرا به جزئیات رویدادها و اطراف خود توجه زیادی دارند و به طور معمول سعی میکنند تا بیشترین اطلاعات ممکن را درباره چیزها بدست آورند.
2. احساسات شخصی: افراد میانگرا احساسات خود را به شدت تجربه میکنند و در زمانهایی که با شخصیتهای دیگر برخورد میکنند، اغلب احساسات آنها را متوجه میشوند و به آنها واکنش نشان میدهند.
3. اجتناب از خطر: افراد میانگرا به دنبال اجتناب از خطرات هستند و در مواجهه با شرایطی که ممکن است خطرناک باشند، به طور عمده از آنها فرار میکنند.
4. تمرکز بر دیدگاههای دیگران: افراد میانگرا به دیدگاههای دیگران اهمیت زیادی میدهند و در مواجهه با مسائل، سعی میکنند تا به دیدگاههای دیگران گوش کنند و با آنها هماهنگی داشته باشند.
این چهار عامل مهم در روانشناسی رفتار برای افرادی که بیشتر میانگرا هستند، میتواند تأثیرات متنوعی بر رفتار آنها داشته باشد. به عنوان مثال، توجه به جزئیات میتواند باعث شود که افراد میانگرا در تصمیمگیریهایشان دقت بیشتری داشته باشند و در مواجهه با مسائل پیچیده، بهترین تصمیم را بگیرند. اما در عین حال، برای این افراد میتواند سخت باشد تا به راحتی از جزئیات خارج شوند و به چشم انداز کلی نگاه کنند.
احساسات شخصی نیز میتواند باعث شود که افراد میانگرا در برخورد با شخصیتهای دیگر بهترین واکنشهای خود را نشان دهند و با افراد دیگر به راحتی ارتباط برقرار کنند. ولی اگر این احساسات به شدت تجربه شوند، ممکن است باعث اضطراب و استرس شدید در افراد میانگرا شود.
اجتناب از خطر نیز میتواند برای افراد میانگرا در برخورد با موقعیتهای خطرناک مفید باشد، اما در برخی موارد ممکن است باعث شود که این افراد به خطرات کوچکی هم پاسخ دهند و از مواجهه با مسائل و چالشهای مختلف اجتناب کنند.
تمرکز بر دیدگاههای دیگران نیز میتواند باعث شود که افراد میانگرا در برخورد با دیگران، بهترین رفتار را نشان دهند و در برخورد با مسائل، به دیدگاهای دیگران گوش کنند و با آنها هماهنگی داشته باشند. این میتواند در برخی موارد باعث شود که افراد میانگرا به راحتی به نظرات دیگران تکیه کنند و از قضاوت خودداری کنند، اما در عین حال ممکن است باعث شود که آنها نتوانند به طور مستقل تصمیمگیری کنند و به سختی در مواجهه با نظرات مخالف ایستادگی کنند.
در کل، این چهار عامل مهم در روانشناسی رفتار برای افرادی که بیشتر میانگرا هستند، نشان دهنده ویژگیهای مختلفی از شخصیت و رفتار آنها هستند. درک این ویژگیها میتواند به شناخت بهتری از افراد میانگرا کمک کند و در برخورد با آنها بهترین رفتار را به خود نشان داد.
برای تحقیق بیشتر اطلاعات ارائه شده میتوان از منابع متعدد استفاده کرد. این منابع شامل کتابها، مقالات و منابع اینترنتی معتبر در زمینه روانشناسی میشوند. یکی از منابعی که در اینجا به آن اشاره میکنیم، کتاب
"Introduction to Personality: Toward an Integrative Science of the Person"
نوشته Walter Mischel است. این کتاب در مورد ویژگیهای شخصیتی مختلفی که در رفتار افراد نقش دارند، بحث میکند و به صورت جامع به موضوعات مختلفی از جمله رفتار میانگرایی میپردازد.
منابع متعددی در زمینه عوامل مهم در روانشناسی رفتار برای افراد درونگرا وجود دارد. یکی از منابعی که میتوان به آن اشاره کرد،
کتاب "Personality Psychology: Domains of Knowledge About Human Nature" به قلم Randy J. Larsen و David M. Buss است که در سال 2017 توسط McGraw-Hill Education منتشر شده است. همچنین، کتاب "The Psychology of Personality: Viewpoints, Research, and Applications" به قلم Bernardo J. Carducci و Stephanie M. Carducci نیز یکی از منابع مفید در این زمینه است که در سال 2017 توسط Wiley منتشر شده است.
۳-۳
@thinpluswithus
رفتار میانگرایی یکی از مهمترین موضوعاتی است که در روانشناسی مورد بررسی قرار میگیرد. چهار عامل مهم در روانشناسی رفتار برای افرادی که بیشتر میانگرا هستند عبارتند از:
1. توجه به جزئیات: افراد میانگرا به جزئیات رویدادها و اطراف خود توجه زیادی دارند و به طور معمول سعی میکنند تا بیشترین اطلاعات ممکن را درباره چیزها بدست آورند.
2. احساسات شخصی: افراد میانگرا احساسات خود را به شدت تجربه میکنند و در زمانهایی که با شخصیتهای دیگر برخورد میکنند، اغلب احساسات آنها را متوجه میشوند و به آنها واکنش نشان میدهند.
3. اجتناب از خطر: افراد میانگرا به دنبال اجتناب از خطرات هستند و در مواجهه با شرایطی که ممکن است خطرناک باشند، به طور عمده از آنها فرار میکنند.
4. تمرکز بر دیدگاههای دیگران: افراد میانگرا به دیدگاههای دیگران اهمیت زیادی میدهند و در مواجهه با مسائل، سعی میکنند تا به دیدگاههای دیگران گوش کنند و با آنها هماهنگی داشته باشند.
این چهار عامل مهم در روانشناسی رفتار برای افرادی که بیشتر میانگرا هستند، میتواند تأثیرات متنوعی بر رفتار آنها داشته باشد. به عنوان مثال، توجه به جزئیات میتواند باعث شود که افراد میانگرا در تصمیمگیریهایشان دقت بیشتری داشته باشند و در مواجهه با مسائل پیچیده، بهترین تصمیم را بگیرند. اما در عین حال، برای این افراد میتواند سخت باشد تا به راحتی از جزئیات خارج شوند و به چشم انداز کلی نگاه کنند.
احساسات شخصی نیز میتواند باعث شود که افراد میانگرا در برخورد با شخصیتهای دیگر بهترین واکنشهای خود را نشان دهند و با افراد دیگر به راحتی ارتباط برقرار کنند. ولی اگر این احساسات به شدت تجربه شوند، ممکن است باعث اضطراب و استرس شدید در افراد میانگرا شود.
اجتناب از خطر نیز میتواند برای افراد میانگرا در برخورد با موقعیتهای خطرناک مفید باشد، اما در برخی موارد ممکن است باعث شود که این افراد به خطرات کوچکی هم پاسخ دهند و از مواجهه با مسائل و چالشهای مختلف اجتناب کنند.
تمرکز بر دیدگاههای دیگران نیز میتواند باعث شود که افراد میانگرا در برخورد با دیگران، بهترین رفتار را نشان دهند و در برخورد با مسائل، به دیدگاهای دیگران گوش کنند و با آنها هماهنگی داشته باشند. این میتواند در برخی موارد باعث شود که افراد میانگرا به راحتی به نظرات دیگران تکیه کنند و از قضاوت خودداری کنند، اما در عین حال ممکن است باعث شود که آنها نتوانند به طور مستقل تصمیمگیری کنند و به سختی در مواجهه با نظرات مخالف ایستادگی کنند.
در کل، این چهار عامل مهم در روانشناسی رفتار برای افرادی که بیشتر میانگرا هستند، نشان دهنده ویژگیهای مختلفی از شخصیت و رفتار آنها هستند. درک این ویژگیها میتواند به شناخت بهتری از افراد میانگرا کمک کند و در برخورد با آنها بهترین رفتار را به خود نشان داد.
برای تحقیق بیشتر اطلاعات ارائه شده میتوان از منابع متعدد استفاده کرد. این منابع شامل کتابها، مقالات و منابع اینترنتی معتبر در زمینه روانشناسی میشوند. یکی از منابعی که در اینجا به آن اشاره میکنیم، کتاب
"Introduction to Personality: Toward an Integrative Science of the Person"
نوشته Walter Mischel است. این کتاب در مورد ویژگیهای شخصیتی مختلفی که در رفتار افراد نقش دارند، بحث میکند و به صورت جامع به موضوعات مختلفی از جمله رفتار میانگرایی میپردازد.
منابع متعددی در زمینه عوامل مهم در روانشناسی رفتار برای افراد درونگرا وجود دارد. یکی از منابعی که میتوان به آن اشاره کرد،
کتاب "Personality Psychology: Domains of Knowledge About Human Nature" به قلم Randy J. Larsen و David M. Buss است که در سال 2017 توسط McGraw-Hill Education منتشر شده است. همچنین، کتاب "The Psychology of Personality: Viewpoints, Research, and Applications" به قلم Bernardo J. Carducci و Stephanie M. Carducci نیز یکی از منابع مفید در این زمینه است که در سال 2017 توسط Wiley منتشر شده است.
۳-۳
@thinpluswithus
دکتر موریس ستودگان
❄️ شخصیت و اختلال شخصیت
در روانشناسی، شخصیت به عنوان مجموعهای از ویژگیهای رفتاری، شناختی و عاطفی که هر انسان دارای آنهاست، تعریف میشود. شخصیت عاملی است که ما را از دیگران متمایز میکند و سبب میشود که در روابط اجتماعی، درگیریهای فردی، شغل و حتی سلامت روانی خود تأثیر گذار باشیم.
اختلال شخصیتها به طور کلی به سه دسته (کلاستر) اصلی تقسیم میشوند:
1. اختلال شخصیتهای گروه A: شامل اختلال شخصیت آنتی (ضد)اجتماعی، اختلال شخصیت نارسیسیستیک و اختلال شخصیت پارانوئیدی است.
2. اختلال شخصیتهای گروه B: شامل اختلال شخصیت هیستریونیک، اختلال شخصیت نرسیستیک، اختلال شخصیت مرزی و اختلال شخصیت اعتیادی است.
3. اختلال شخصیتهای گروه C: شامل اختلال شخصیت اجتنابی، اختلال شخصیت وابسته و اختلال شخصیت اوتیستیک است.
👈 ویژگیهای خاص در اختلال شخصیت
هر یک از این اختلالات شخصیت، با ویژگیهای خاص خود همراه است و ممکن است بر روی زندگی اجتماعی، شغلی و حتی سلامت روانی فرد تأثیر منفی بگذارد. هر نوع اختلال شخصیت، ویژگیهای خاص و متفاوتی دارد که در زیر به برخی از آنها اشاره میشود:
1. اختلال شخصیت آنتیاجتماعی: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است از حقوق دیگران بیاحترامی کنند و به طور مداوم دروغ بگویند. آنها عموماً بیاحساس هستند و از دیگران به سود خود استفاده میکنند.
2. اختلال شخصیت نارسیسیستیک: افرادی که این نوع اختلال را دارند، باور دارند که آنها با همه دیگران در تمام جوانب برابری دارند. آنها به طور مداوم به تحسین نیاز دارند و به دیگران برتری خود را نشان میدهند.
3. اختلال شخصیت پارانوئیدی: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است از ارتباط با دیگران خودداری کنند و به ترس از آنها دچار باشند. آنها ممکن است از نقشههای توطئهای گوناگونی برای خودشان و برخی دیگران پیروی کنند.
4. اختلال شخصیت هیستریونیک: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است به تمایل به توجه بیش از حد دیگران داشته باشند و به طور مداوم نیاز به تأیید دیگران داشته باشند. آنها ممکن است بر روی رفتارهای خود تمرکز کمی داشته باشند و از دیگران خواستههای غیرمعقول داشته باشند.
5. اختلال شخصیت نارسیستیک: افرادی که این نوع اختلال را دارند، باور دارند که آنها باید به عنوان برتر و منحصر به فرد در نظر گرفته شوند. آنها به طور مداوم به تحسین خود نیاز دارند و از دیگران انتظار دارند که برای آنها خدماتی ارائه کنند.
6. اختلال شخصیت مرزی: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است به تمایل به تغییرات شدید در روابط داشته باشند و دچار ترس از رهایی و ترک شدن شوند. آنها ممکن است به طور مداوم به دنبال توجه دیگران و احساس خالی بودن باشند.
7. اختلال شخصیت اعتیادی: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است به تمایل به مصرف مواد مخدر و الکل داشته باشند و به طور مداوم به دنبال تجربه تحرکات و حسهای قوی باشند. آنها ممکن است به طور مداوم به دنبال شیفتگی و وابستگی باشند.
8. اختلال شخصیت اجتنابی: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است به تمایل به خودپندارهای منفی و از دست دادن فرصتهای مختلف داشته باشند. آنها ممکن است به ترس از احساس شرم و ناراحتی دچار باشند و از روابط اجتناب کنند.
9. اختلال شخصیت وابسته: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است به تمایل به رابطه بر اساس وابستگی و تأثیرگذاری داشته باشن. آنها ممکن است به طور مداوم به دنبال پذیرش و تأیید دیگران باشند و در صورت فقدان این پذیرش، دچار اضطراب شوند.
10. اختلال شخصیت اوتیستیک: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است دشواری در برقراری روابط اجتماعی داشته باشند و به تمایل به تکرار رفتارها و علاقهمندیهای خود داشته باشند. آنها ممکن است دشواری در فهم عواطف دیگران و بیان عواطف خود داشته باشند.
شایان ذکر است که هر نوع اختلال شخصیت، با ویژگیهای دیگری نیز همراه است که در مجموعهای از شاخصهای تشخیصی برای تشخیص و درمان این اختلالات استفاده میشوند.
۱-۲
@thinpluswithus
❄️ شخصیت و اختلال شخصیت
در روانشناسی، شخصیت به عنوان مجموعهای از ویژگیهای رفتاری، شناختی و عاطفی که هر انسان دارای آنهاست، تعریف میشود. شخصیت عاملی است که ما را از دیگران متمایز میکند و سبب میشود که در روابط اجتماعی، درگیریهای فردی، شغل و حتی سلامت روانی خود تأثیر گذار باشیم.
اختلال شخصیتها به طور کلی به سه دسته (کلاستر) اصلی تقسیم میشوند:
1. اختلال شخصیتهای گروه A: شامل اختلال شخصیت آنتی (ضد)اجتماعی، اختلال شخصیت نارسیسیستیک و اختلال شخصیت پارانوئیدی است.
2. اختلال شخصیتهای گروه B: شامل اختلال شخصیت هیستریونیک، اختلال شخصیت نرسیستیک، اختلال شخصیت مرزی و اختلال شخصیت اعتیادی است.
3. اختلال شخصیتهای گروه C: شامل اختلال شخصیت اجتنابی، اختلال شخصیت وابسته و اختلال شخصیت اوتیستیک است.
👈 ویژگیهای خاص در اختلال شخصیت
هر یک از این اختلالات شخصیت، با ویژگیهای خاص خود همراه است و ممکن است بر روی زندگی اجتماعی، شغلی و حتی سلامت روانی فرد تأثیر منفی بگذارد. هر نوع اختلال شخصیت، ویژگیهای خاص و متفاوتی دارد که در زیر به برخی از آنها اشاره میشود:
1. اختلال شخصیت آنتیاجتماعی: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است از حقوق دیگران بیاحترامی کنند و به طور مداوم دروغ بگویند. آنها عموماً بیاحساس هستند و از دیگران به سود خود استفاده میکنند.
2. اختلال شخصیت نارسیسیستیک: افرادی که این نوع اختلال را دارند، باور دارند که آنها با همه دیگران در تمام جوانب برابری دارند. آنها به طور مداوم به تحسین نیاز دارند و به دیگران برتری خود را نشان میدهند.
3. اختلال شخصیت پارانوئیدی: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است از ارتباط با دیگران خودداری کنند و به ترس از آنها دچار باشند. آنها ممکن است از نقشههای توطئهای گوناگونی برای خودشان و برخی دیگران پیروی کنند.
4. اختلال شخصیت هیستریونیک: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است به تمایل به توجه بیش از حد دیگران داشته باشند و به طور مداوم نیاز به تأیید دیگران داشته باشند. آنها ممکن است بر روی رفتارهای خود تمرکز کمی داشته باشند و از دیگران خواستههای غیرمعقول داشته باشند.
5. اختلال شخصیت نارسیستیک: افرادی که این نوع اختلال را دارند، باور دارند که آنها باید به عنوان برتر و منحصر به فرد در نظر گرفته شوند. آنها به طور مداوم به تحسین خود نیاز دارند و از دیگران انتظار دارند که برای آنها خدماتی ارائه کنند.
6. اختلال شخصیت مرزی: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است به تمایل به تغییرات شدید در روابط داشته باشند و دچار ترس از رهایی و ترک شدن شوند. آنها ممکن است به طور مداوم به دنبال توجه دیگران و احساس خالی بودن باشند.
7. اختلال شخصیت اعتیادی: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است به تمایل به مصرف مواد مخدر و الکل داشته باشند و به طور مداوم به دنبال تجربه تحرکات و حسهای قوی باشند. آنها ممکن است به طور مداوم به دنبال شیفتگی و وابستگی باشند.
8. اختلال شخصیت اجتنابی: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است به تمایل به خودپندارهای منفی و از دست دادن فرصتهای مختلف داشته باشند. آنها ممکن است به ترس از احساس شرم و ناراحتی دچار باشند و از روابط اجتناب کنند.
9. اختلال شخصیت وابسته: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است به تمایل به رابطه بر اساس وابستگی و تأثیرگذاری داشته باشن. آنها ممکن است به طور مداوم به دنبال پذیرش و تأیید دیگران باشند و در صورت فقدان این پذیرش، دچار اضطراب شوند.
10. اختلال شخصیت اوتیستیک: افرادی که این نوع اختلال را دارند، ممکن است دشواری در برقراری روابط اجتماعی داشته باشند و به تمایل به تکرار رفتارها و علاقهمندیهای خود داشته باشند. آنها ممکن است دشواری در فهم عواطف دیگران و بیان عواطف خود داشته باشند.
شایان ذکر است که هر نوع اختلال شخصیت، با ویژگیهای دیگری نیز همراه است که در مجموعهای از شاخصهای تشخیصی برای تشخیص و درمان این اختلالات استفاده میشوند.
۱-۲
@thinpluswithus
👈 ویژگیهای بارز اختلال شخصیت ها
هر نوع اختلال شخصیت دارای ویژگیهای خاصی است که در زیر به برخی از آنها اشاره میشود:
1. اختلال شخصیت آنتیاجتماعی:
- نظریهپردازی دروغین و تقلب در روابط اجتماعی
- عدم احترام به حقوق دیگران
- عدم توجه به نگرانیها و درد دیگران
- رفتارهای خشن و خطرناک
2. اختلال شخصیت نارسیسیستیک:
- خودپرستی و افراطی در احساس برتری و تحسین خود
- عدم توجه به نیازهای دیگران
- استفاده از دیگران برای رسیدن به هدفهای شخصی
- نارضایتی و نفرت در صورت عملکرد پایین تر از انتظارات خود
3. اختلال شخصیت پارانوئیدی:
- ترس از شکنجه و توطئه دیگران
- تفسیرهای افراطی از رفتارهای دیگران
- عدم اعتماد به دیگران و شک به صداقت آنها
- رفتارهای دفاعی و خشونتآمیز در مواجهه با دیگران
4. اختلال شخصیت هیستریونیک:
- تمایل برای جلب توجه دیگران
- عدم توانایی در ابراز احساسات به صورت مناسب
- متقاعد کردن دیگران به پشتیبانی از خود
- رفتارهای پرخاشگرانه و درخواستهای غیرمعقول
5. اختلال شخصیت نرجسیستیک:
- خودپرستی و افراطی در احساس برتری و تحسین خود
- عدم توجه به نیازهای دیگران
- استفاده از دیگران برای رسیدن به هدفهای شخصی
- انتظار داشتن از دیگران برای تأیید خود
- رفتارهای بدون احترام و بیتوجه به احساسات دیگران
6. اختلال شخصیت مرزی:
- عدم پایبندی به هویت و افکار ثابت
- ترس از رهایی و ترک شدن
- رفتارهای خطرناک و خودکشی
- عدم پایبندی به قوانین و مسئولیتهای اجتماعی
7. اختلال شخصیت اعتیادی:
- تمایل به مصرف مواد مخدر و الکل
- به دنبال تجربه تحرکات و حسهای قوی
- رفتارهای پرخطر و مؤثر بر سلامت جسمی و روانی
- وابستگی به دیگران و تلاش برای فرار از واقعیت
8. اختلال شخصیت اجتنابی:
- احساس شرم و ناراحتی در روابط اجتماعی
- عدم پذیرش فرصتهای مختلف
- ترس از بیان عواطف و دلایل برای این ترس
- رفتارهای اجتنابی در مواجهه با مسئولیتهای اجتماعی
9. اختلال شخصیت وابسته:
- تمایل به وابستگی و تأثیرگذاری
- نیاز به پذیرش و تأیید دیگران
- ترس از رهایی و ترک شدن
- رفتارهای بدون اعتماد به نفس و تردید در تصمیمگیری
10. اختلال شخصیت اوتیستیک:
- دشواری در برقراری روابط اجتماعی
- تکرار رفتارها و علاقهمندیهای خود
- دشواری در فهم عواطف دیگران و بیان عواطف خود
- تمایل به علاقهمندیهای محدود و عدم توانایی در تطبیق با موقعیتهای جدید
شایان ذکر است که این ویژگیها تنها برخی از ویژگیهای اختلالات شخصیت هستند و هر اختلال شخصیت دارای ویژگیهای دیگری نیز است. همچنین، باید توجه داشت که برای تشخیص این اختلالات، لازم است که تحت نظر یک متخصص روانشناسی یا روانپزشک قرار گیرید و این تشخیص تنها بر اساس دیدارهای مشاوره و تستهای روانشناسی معتبر قابل تأیید است. همچنین، درمان این اختلالات نیز به صورت مشاوره روانشناسی یا روانپزشکی و با استفاده از روشهای متنوعی از جمله درمان شناختی رفتاری، درمان دارویی و درمان گروهی انجام میشود.
برای بهروزرسانی اطلاعات و مطالعه بیشتر در مورد اختلالات شخصیت، میتوانید به منابع و مؤسسات معتبر در زمینه روانشناسی و روانپزشکی مراجعه کنید. برخی از منابع مفید به شرح زیر هستند:
- آمریکن پسیکیاتریک اسوسیتیشن (American Psychiatric Association)
وبسایت: https://www.psychiatry.org/
- مؤسسه ملی روانپزشکی آمریکا (National Institute of Mental Health)
وبسایت: https://www.nimh.nih.gov/
- مؤسسه روانپزشکی رویال کلج لندن (Royal College of Psychiatrists)
وبسایت: https://www.rcpsych.ac.uk/
- انجمن روانشناسی آمریکا (American Psychological Association)
وبسایت: https://www.apa.org/
- مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا (Centers for Disease Control and Prevention)
وبسایت: https://www.cdc.gov/mentalhealth/
- سازمان بهداشت جهانی (World Health Organization)
وبسایت: https://www.who.int/mental_health/en/
لازم به ذکر است که این فهرست تنها چند نمونه از منابع موجود در این زمینه است و برای دسترسی به منابع بیشتر میتوانید به جستجوی اینترنتی و مراجعه به کتابخانهها و مراکز معتبر در زمینه روانشناسی و روانپزشکی نیز اقدام کنید.
۲-۲
@thinkpluswithus
هر نوع اختلال شخصیت دارای ویژگیهای خاصی است که در زیر به برخی از آنها اشاره میشود:
1. اختلال شخصیت آنتیاجتماعی:
- نظریهپردازی دروغین و تقلب در روابط اجتماعی
- عدم احترام به حقوق دیگران
- عدم توجه به نگرانیها و درد دیگران
- رفتارهای خشن و خطرناک
2. اختلال شخصیت نارسیسیستیک:
- خودپرستی و افراطی در احساس برتری و تحسین خود
- عدم توجه به نیازهای دیگران
- استفاده از دیگران برای رسیدن به هدفهای شخصی
- نارضایتی و نفرت در صورت عملکرد پایین تر از انتظارات خود
3. اختلال شخصیت پارانوئیدی:
- ترس از شکنجه و توطئه دیگران
- تفسیرهای افراطی از رفتارهای دیگران
- عدم اعتماد به دیگران و شک به صداقت آنها
- رفتارهای دفاعی و خشونتآمیز در مواجهه با دیگران
4. اختلال شخصیت هیستریونیک:
- تمایل برای جلب توجه دیگران
- عدم توانایی در ابراز احساسات به صورت مناسب
- متقاعد کردن دیگران به پشتیبانی از خود
- رفتارهای پرخاشگرانه و درخواستهای غیرمعقول
5. اختلال شخصیت نرجسیستیک:
- خودپرستی و افراطی در احساس برتری و تحسین خود
- عدم توجه به نیازهای دیگران
- استفاده از دیگران برای رسیدن به هدفهای شخصی
- انتظار داشتن از دیگران برای تأیید خود
- رفتارهای بدون احترام و بیتوجه به احساسات دیگران
6. اختلال شخصیت مرزی:
- عدم پایبندی به هویت و افکار ثابت
- ترس از رهایی و ترک شدن
- رفتارهای خطرناک و خودکشی
- عدم پایبندی به قوانین و مسئولیتهای اجتماعی
7. اختلال شخصیت اعتیادی:
- تمایل به مصرف مواد مخدر و الکل
- به دنبال تجربه تحرکات و حسهای قوی
- رفتارهای پرخطر و مؤثر بر سلامت جسمی و روانی
- وابستگی به دیگران و تلاش برای فرار از واقعیت
8. اختلال شخصیت اجتنابی:
- احساس شرم و ناراحتی در روابط اجتماعی
- عدم پذیرش فرصتهای مختلف
- ترس از بیان عواطف و دلایل برای این ترس
- رفتارهای اجتنابی در مواجهه با مسئولیتهای اجتماعی
9. اختلال شخصیت وابسته:
- تمایل به وابستگی و تأثیرگذاری
- نیاز به پذیرش و تأیید دیگران
- ترس از رهایی و ترک شدن
- رفتارهای بدون اعتماد به نفس و تردید در تصمیمگیری
10. اختلال شخصیت اوتیستیک:
- دشواری در برقراری روابط اجتماعی
- تکرار رفتارها و علاقهمندیهای خود
- دشواری در فهم عواطف دیگران و بیان عواطف خود
- تمایل به علاقهمندیهای محدود و عدم توانایی در تطبیق با موقعیتهای جدید
شایان ذکر است که این ویژگیها تنها برخی از ویژگیهای اختلالات شخصیت هستند و هر اختلال شخصیت دارای ویژگیهای دیگری نیز است. همچنین، باید توجه داشت که برای تشخیص این اختلالات، لازم است که تحت نظر یک متخصص روانشناسی یا روانپزشک قرار گیرید و این تشخیص تنها بر اساس دیدارهای مشاوره و تستهای روانشناسی معتبر قابل تأیید است. همچنین، درمان این اختلالات نیز به صورت مشاوره روانشناسی یا روانپزشکی و با استفاده از روشهای متنوعی از جمله درمان شناختی رفتاری، درمان دارویی و درمان گروهی انجام میشود.
برای بهروزرسانی اطلاعات و مطالعه بیشتر در مورد اختلالات شخصیت، میتوانید به منابع و مؤسسات معتبر در زمینه روانشناسی و روانپزشکی مراجعه کنید. برخی از منابع مفید به شرح زیر هستند:
- آمریکن پسیکیاتریک اسوسیتیشن (American Psychiatric Association)
وبسایت: https://www.psychiatry.org/
- مؤسسه ملی روانپزشکی آمریکا (National Institute of Mental Health)
وبسایت: https://www.nimh.nih.gov/
- مؤسسه روانپزشکی رویال کلج لندن (Royal College of Psychiatrists)
وبسایت: https://www.rcpsych.ac.uk/
- انجمن روانشناسی آمریکا (American Psychological Association)
وبسایت: https://www.apa.org/
- مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا (Centers for Disease Control and Prevention)
وبسایت: https://www.cdc.gov/mentalhealth/
- سازمان بهداشت جهانی (World Health Organization)
وبسایت: https://www.who.int/mental_health/en/
لازم به ذکر است که این فهرست تنها چند نمونه از منابع موجود در این زمینه است و برای دسترسی به منابع بیشتر میتوانید به جستجوی اینترنتی و مراجعه به کتابخانهها و مراکز معتبر در زمینه روانشناسی و روانپزشکی نیز اقدام کنید.
۲-۲
@thinkpluswithus
www.psychiatry.org
Home
APA is an organization of psychiatrists working together to ensure humane care and effective treatment for all persons with mental illness, including substance use disorders.
دکتر موریسستودگان
🖐 چرا افراد انتقاد پذیر یا انتقاد پذیر نیستند!
👈انتقاد پذیری افراد به عوامل مختلفی بستگی دارد، برخی از این عوامل عبارتند از:
1. رشد شخصیتی: افرادی که شخصیت قویتری دارند و از مهمترین خصوصیات آنها قابلیت مقابله با تنشها و تغییرات است، احتمالاً به انتقاد پذیری بیشتری دست پیدا میکنند.
2. ارتباطات موثر: افرادی که در ارتباط با دیگران موثر هستند و مهارتهای ارتباطی خوبی دارند، ممکن است به راحتی از نظرات دیگران استفاده کنند و به انتقادات پذیری بیشتری دست پیدا کنند.
3. تعامل با افراد مختلف: افرادی که با افراد مختلف در ارتباط هستند و تجربهی کار با افراد مختلفی را داشتهاند، ممکن است به انتقادات پذیری بیشتری دست پیدا کنند.
4. اطلاعات و دانش: افرادی که دارای اطلاعات و دانش کافی در مورد مسائل مختلف هستند، احتمالاً به انتقاد پذیری بیشتری دست پیدا میکنند زیرا میتوانند بهتر ارزیابی کنند که انتقادات دیگران درست هستند یا نه.
5. داشتن روحیه بازتر: افراد با روحیه بازتر، ممکن است به انتقادات پذیری بیشتری دست پیدا کنند چرا که به دنبال یادگیری و پیشرفت هستند و از دیدگاههای دیگران استفاده میکنند.
به طور کلی، انتقاد پذیر شدن به عواملی مانند شخصیت، مهارتهای ارتباطی، تجربه، دانش، و روحیه بازتری که فرد دارد، بستگی دارد. همچنین، شیوه ارائه انتقاد نیز میتواند برای افراد مهم باشد. به عنوان مثال، ارائه انتقاد به شیوهای که به نوعی سازنده و با احترام باشد، ممکن است افراد را برای پذیرش انتقادات بهتر از شیوههایی که به نوعی تند و بدون احترام باشند، ترغیب کند.
همچنین، موقعیتهای مختلف نیز میتواند تأثیرگذار باشد. برای مثال، اگر فرد در موقعیتی باشد که نیاز به عملکرد بهتری دارد، ممکن است برای پذیرش انتقادات بیشتر تلاش کند. به عنوان مثال، در سازمانها، فرهنگ سازمانی میتواند نقش مهمی در پذیرش انتقادات داشته باشد. اگر فرهنگ سازمانی بر پایه انتقاد پذیری و یادگیری باشد، احتمالاً اعضای سازمان بهترین نتیجه را از انتقادات بدست خواهند آورد.
در نهایت، باید به این نکته توجه داشت که انتقاد پذیری یک مهارت است که میتوان آن را با تمرین و تلاش تقویت کرد. بهترین راه برای پذیرش انتقادات، تمرین و مرور انتقادات گذشته و پیشنهادات ارائه شده توسط دیگران است.
دلایلی برای عدم انتقاد پذیری افراد وجود دارد که شامل موارد زیر میشود:
1. احساس تهدید شدن: برای برخی افراد، انتقادات میتواند احساس تهدید کننده و تأثیرگذار باشد و این باعث میشود که این افراد به سختی انتقادات را پذیرا باشند.
2. عدم اعتماد به نفس: برخی افراد به دلیل عدم اعتماد به نفس و عدم اطمینان به خود، به سختی انتقادات را پذیرا میشوند.
3. انکار واقعیت: برخی افراد به دلیل اینکه نمیخواهند واقعیت را به روی خود بپذیرند، به سختی انتقادات را پذیرا میشوند.
4. شکست خورده در گذشته: افرادی که در گذشته تجربه شکست داشتهاند، ممکن است به سختی انتقادات را پذیرا باشند و از احساس شکست و شرمندگی دوباره تجربه کنند.
5. افتخار پذیری بالا: برخی افراد به دلیل داشتن افتخار پذیری بالا و احساس اینکه هیچگاه اشتباه نمیکنند، به سختی انتقادات را پذیرا میشوند.
6. عدم تمایل به تغییر: برخی افراد به دلیل عدم تمایل به تغییر و ترس از تغییر، به سختی انتقادات را پذیرا میشوند.
@thinpluswithus
🖐 چرا افراد انتقاد پذیر یا انتقاد پذیر نیستند!
👈انتقاد پذیری افراد به عوامل مختلفی بستگی دارد، برخی از این عوامل عبارتند از:
1. رشد شخصیتی: افرادی که شخصیت قویتری دارند و از مهمترین خصوصیات آنها قابلیت مقابله با تنشها و تغییرات است، احتمالاً به انتقاد پذیری بیشتری دست پیدا میکنند.
2. ارتباطات موثر: افرادی که در ارتباط با دیگران موثر هستند و مهارتهای ارتباطی خوبی دارند، ممکن است به راحتی از نظرات دیگران استفاده کنند و به انتقادات پذیری بیشتری دست پیدا کنند.
3. تعامل با افراد مختلف: افرادی که با افراد مختلف در ارتباط هستند و تجربهی کار با افراد مختلفی را داشتهاند، ممکن است به انتقادات پذیری بیشتری دست پیدا کنند.
4. اطلاعات و دانش: افرادی که دارای اطلاعات و دانش کافی در مورد مسائل مختلف هستند، احتمالاً به انتقاد پذیری بیشتری دست پیدا میکنند زیرا میتوانند بهتر ارزیابی کنند که انتقادات دیگران درست هستند یا نه.
5. داشتن روحیه بازتر: افراد با روحیه بازتر، ممکن است به انتقادات پذیری بیشتری دست پیدا کنند چرا که به دنبال یادگیری و پیشرفت هستند و از دیدگاههای دیگران استفاده میکنند.
به طور کلی، انتقاد پذیر شدن به عواملی مانند شخصیت، مهارتهای ارتباطی، تجربه، دانش، و روحیه بازتری که فرد دارد، بستگی دارد. همچنین، شیوه ارائه انتقاد نیز میتواند برای افراد مهم باشد. به عنوان مثال، ارائه انتقاد به شیوهای که به نوعی سازنده و با احترام باشد، ممکن است افراد را برای پذیرش انتقادات بهتر از شیوههایی که به نوعی تند و بدون احترام باشند، ترغیب کند.
همچنین، موقعیتهای مختلف نیز میتواند تأثیرگذار باشد. برای مثال، اگر فرد در موقعیتی باشد که نیاز به عملکرد بهتری دارد، ممکن است برای پذیرش انتقادات بیشتر تلاش کند. به عنوان مثال، در سازمانها، فرهنگ سازمانی میتواند نقش مهمی در پذیرش انتقادات داشته باشد. اگر فرهنگ سازمانی بر پایه انتقاد پذیری و یادگیری باشد، احتمالاً اعضای سازمان بهترین نتیجه را از انتقادات بدست خواهند آورد.
در نهایت، باید به این نکته توجه داشت که انتقاد پذیری یک مهارت است که میتوان آن را با تمرین و تلاش تقویت کرد. بهترین راه برای پذیرش انتقادات، تمرین و مرور انتقادات گذشته و پیشنهادات ارائه شده توسط دیگران است.
دلایلی برای عدم انتقاد پذیری افراد وجود دارد که شامل موارد زیر میشود:
1. احساس تهدید شدن: برای برخی افراد، انتقادات میتواند احساس تهدید کننده و تأثیرگذار باشد و این باعث میشود که این افراد به سختی انتقادات را پذیرا باشند.
2. عدم اعتماد به نفس: برخی افراد به دلیل عدم اعتماد به نفس و عدم اطمینان به خود، به سختی انتقادات را پذیرا میشوند.
3. انکار واقعیت: برخی افراد به دلیل اینکه نمیخواهند واقعیت را به روی خود بپذیرند، به سختی انتقادات را پذیرا میشوند.
4. شکست خورده در گذشته: افرادی که در گذشته تجربه شکست داشتهاند، ممکن است به سختی انتقادات را پذیرا باشند و از احساس شکست و شرمندگی دوباره تجربه کنند.
5. افتخار پذیری بالا: برخی افراد به دلیل داشتن افتخار پذیری بالا و احساس اینکه هیچگاه اشتباه نمیکنند، به سختی انتقادات را پذیرا میشوند.
6. عدم تمایل به تغییر: برخی افراد به دلیل عدم تمایل به تغییر و ترس از تغییر، به سختی انتقادات را پذیرا میشوند.
@thinpluswithus