👆👆👆برای تغییر موقعیت میبایست ایده اولیه را خلاقیت کرد. ایده ای که دراز مدت ارزش عملکرد داشته باشد. در مثلث تغییر قدم اول خلاقیت ایده و بعد نقشه و در نهایت عملکرد آن نقشه میباشد. با رعایت این سه مورد میتوان بسیاری از تغییرات را عملی کرد.

مثلا:
👈 ایده: من از فردا سیگار نمی کشم. SMART

👈 نقشه:
1) من از امروز سیگار نمیخرم
2) از جمعی که سیگار کشیده میشود تا مدت دو ماه کناره گیری میکنم
3) هر بار که هوس سیگار کردم چند عدد پسته یا کشمش میخورم
4) و با یک کش دور انگشتم می پیچم و با هر هوس سیگار آن را میپیچانم و تنگ میکنم تا قابل احساس شود.

👈 عملکرد: به مهمانی دعوت میشوم و میدانم در آن جمع سیگار کشیده میشود‌. یا تا مدتی به این میهمانی ها نمیروم و یا با اراده قوی نقشه خود را با آنان در میان می گذارم. اگر خودم هوس کردم چند پسته و کشمش میخورم. حلقه پلاستیکی را در دستم میچرخانم.

💫 برای تغییر هیچ وقت دیر نیست.
ستودگان💫

🔑 مثلث تغییر
دکتر موریس ستودگان

مثلث تغییر مکانی هست برای وارد شدن به ان در لحظات ضروری که چیزی در داخل ما، یا کسی یا چیزی در محیط ما باعث می شود ما دچار پریشانی روحی و عاطفی بشویم.
من شخصا در هنگام درگیری روحی به «مثلث تغییر» مراجعه میکنم، زیرا تقریبا به محض اینکه متوجه شدم که من کجای این سه گوشه مثلث قرار گرفته ام، به دو دلیل حالم بهتر میشود.
اولا با بدست اوردن و برقراری فاصله از احساس ناراحتی من و همزمان ایجاد چشم اندازی جدید برای دوری از احساس ناراحتی و دوم از داشتن برخی از امکانات آنچه که باید انجام بدهم تا به خودم کمک کنم به احساس بهتری دست پیدا کنم. به همین دو دلیل به مثلث رجوع میکنم.

🔑چگونگی استفاده از مثلث و ارزیابی اینکه در کدام کنج مثلث بیشتر خودمان را میابیم!

👈مکث کنیم، نفس عمیق بکشیم، و حداقل برای چند ثانیه آرام باشیم.

👈سعی کنیم‌همه ی احساسات اصلی و اساسی ما که در آن لحظه ما رو غافلگیر میکنند را شناسایی کنیم. ممکن است بیش از یکی باشند. هر چیزی که برایمان قابل شناختن است نامگزاری میکنیم.

👈به بهترین راه ممکن برای دستیابی به احساستمان در این لحظه فکر کنیم.

👈با کمی تمرین، هنگامی که ما می پرسیم، "در حال حاضر در کجای مثلث تغییر هستم؟" ما متوجه خواهیم شد که وضعیت احساسی ما در یکی از سه گوشه مثلث یافت می شود:

1) گوشه بالا در چپ - "احساس دفاع "
2) گوشه بالا در راست - "احساسات محدود کننده"
3) گوشه به پایین - "احساسات اصلی"

و در زیر مثلث، "در موقعیت خود واقعی بودن" آرام صلح و آرامش - که همه ما امیدواریم که زمان زیادی آنجا صرف کنیم. بیشتر اوقات زیر «مثلث» با «گوش دادن» به آنچه که احساسات اصلی در این لحظه به ما می گوید، و با احترام به آن و با دادن احساسات مرتبط بدن به صورت آزادانه قابل دسترسی میشوند، تا زمانی که به طور طبیعی کمرنگ شوند. احساسات اصلی در طبیعت موج دار هستند: طلوع وار میایند و سپس از بین میروند.

در نوشته های من، کتاب و مقالات، از داستان ها، راهنمایی ها، آزمایش های عملی و همچنین بحث علوم اعصاب و خیلی چیزهای دیگر برای به اشتراک گذاشتن خصوصیات و چگونگی استفاده از مثلث استفاده می کنم. در اینجا یک راهنمای کوتاه ارائه میدهم تا اصول اولیه را به شما معرفی کنم:

مثال عملی از مثلث تغییر:

من از مثلث تغییر اغلب خودم برای بهتر شدن احساسم استفاده می کنم. یک نمونه از تجربه اخیر شخصی من:

امروز من درباره نوشتن یک مقاله دغدغه داشتم. احساس تنگی در قفسه سینه داشتم و شکمم پر از احساس ناارام و اضطراب بود. از آنجا که من احساس اضطراب را دوست ندارم، از داشتن افکار منفی مانند "شاید من نمی توانم این کار را انجام دهم" از آن اجتناب می کنم و من در مورد تماس تلفنی ناخوشایندی که باید انجام بدهم، گاهی اجتناب میکنم. (این حرکت اولیه از احساسات "احساس دفاع" به طور گسترده ای ناخودآگاه و به طور خودکار اتفاق می افتد.) این یک مثال از حرکت من در گوشه بالا سمت راست مثلث تغییر است که اضطراب و سایر احساسات محدود کننده در سمت چپ مثلث واقع هستند من نمیخواهم اضطرابم را احساس کنم.

هنگامی که متوجه میشوم که افکار منفی دارم ("من نمیتوانم این کار را انجام دهم!") دفاع میکنم (که بعضی از کارها را در رسیدن به آگاهی انجام می دهد)، می دانم که می توانم مثلث تغییر را برای احساسی بهتر بکار گیرم، بنابراین از خودم شروع می کنم،

"آیا می توانم بشناسم که احساسات اصلی که‌در حال حاضر مرا هدایت میکنند کدامند؟"
برای پیدا کردن احساسات اصلی، من به بدنم توجه می کنم. این کلید ماست!🔑

به هیچ وجه تعجب نکنید، هنگامی که توجه من را از احساس دفاع من (افکار منفی که نمیتوانم انجام دهم) را به بدنم تغییر انتقال میدهم، احساس اضطرابم را دوباره احساس میکنم - که در سینه فرو میریزد. من در گوشه بالا سمت راست از تغییر مثلث برگشتم اما این بار من به سمت راست حرکت می کنم، به طور مستقیم با احساسات اصلی من مقابله می کنم. هدف من این است که در سطح عمیق خود (زیر مثلث) به خودم وصل شوم و به آن افکار منفی که من ایجاد کردم گوش دهم و ان را برای جلوگیری از احساسات محدود کننده بشناسم.

برای مقابله با احساسات مضطربم، نفس عمیق میکشم، به احساس فیزیکی در داخل خودم تمرکز میکنم. بر احساس فیزیکی اضطراب من با موضع محبت و کنجکاوی در برابر ترس و قضاوت تمرکز می کنم. هنگامی که اضطراب من کاهش می یابد با تنفس و سایر آیتم های خود واقعی بودن، احساسات پایه هویدا میشوند.

گاهی احساسات اصلی ای که من تجربه می کنم، واضح است ولی همیشه اینگونه نیست. در لحظات چالش انگیز، من به معنای واقعی کلمه "سعی میکنم" هر احساس اصلی را، یک به یک بشناسم.

مثلا: توجه من هنوز به بدن من است - زیر گردنم. از خودم می پرسم: آیا غم و اندوه حس میکنم؟ آیا خشم در من است؟ هیجانی هستم؟ شادم؟ آیا ترس احساس میکنم؟

۱)

 یا انزجار احساس میکنم؟ "معمولا احساس قابل تشخیص است زمانی که احساسات اصلی را بشناسیم- و ممکن است بیش از یکی باشند! همه آنها را پیدا می کنم و به همه آنها را اسم میدهم. سپس من به هر احساسی، یک به یک نزدیک میشوم.
من کشف میکنم که اضطراب من که محدود کننده است به احساسات اصلی من مانند ترس مربوط است.

ترس احساس مشابه با اضطراب است، اما اضطراب برای آنچه که باید انجام دهم برای همه مشابه نیست. اضطراب کمکی به موقعیت نمیکند بلکه گاهی فلج میکند. اما ترس؟ ما واقعا با ترس میتوانیم معامله کنیم! سوال میکنید چگونه؟

من از ترسم می پرسم، "از چی می ترسی؟" ترس من به من پاسخ می دهد: "که من میترسم از خودم شرمنده شوم، ترس از اینکه خوانندگان از من نا امید شوند."

آه عمیق میکشم. در حال حاضر من واقعا به نتیجه نزدیک میشوم. ترس، مثل همه احساسات اصلی، حتی ضربه های سخت نبض که احساس میشود است. ترس به ما می گوید که از خطر فرار کن، به طوری که اگر ما مثلا از شیر در معرض خطر هستیم. بنابراین، در اینجا چیزی است که من میتوانم برای مدیریت این پیام ترس در من قدمهایی در جهت درست بردارم.

من از خودم میپرسم آیا میخواهم به ترسم گوش بدهم و از نوشتن مقاله فرار کنم؟ یا من می خواهم ترس خود را (با شجاعت) روبرو کنم و به آن دقت نکنم؟ من تصمیم گرفتم امتحان کنم من به خودم یادآوری می کنم که حتی اگر ترس من جدی هم باشد، مطمئنا زنده خواهم ماند (برخلاف آنکه اگر شیری به من حمله کند).

بنابراین، احساسم در حال حاضر چگونه است؟ طبیعتا خیلی بهتر! حالا که من فهمیدم که ترسم طبیعی است و قصد کمک دارد، اضطراب من کاهش می یابد. من احساس آرامش میکنم، زیرا درمورد آنچه که ناراحت کننده بود، واضح تر شد. من شجاعت بیش از ترس را انتخاب کرده ام و من الهام بخش این مقاله شدم!

احساسات ما یک قطب نما برای زندگی ما هستند. نادیده گرفتن احساسات منجر به استرس میشود، اضطراب و مشکلات شادی و ارامش را از ما میگیرند و این یک احساس سر در گمی است.

نباید این چنین باشد! هر کس می تواند زندگی را در هماهنگی با احساسات اصلی خود خلاقیت کند. چطور؟ با درک و شناختن این احساسات. این چیزی است که مثلث تغییر به ما نشان میدهد: این یک نقشه برای پیدا کردن خود واقعی ماست.

به تصویر مثلث یکبار دیگر نگاه کنید.

"مثلث تغییر" یک نقشه است. یک راهنما برای نشان دادن راه ما از محل قطع احساس (دفاع) به خود واقعی ما (زیر مثلث). این یک فرآیند گام به گام برای احساس بهتر داشتن است. این کار باعث می شود که ما با احساسات اصلی خود مانند شادی، خشم، غم، ترس و هیجان دوباره اشنا شویم. به دلخواه و رضایت خودم، به خود من و بسیاری از مراجعین من در بهبود موقعیت من و آنها، کمک کرده ام. این یک بازتاب است.

مثلث تغییر "Triangle of Conflict" در دهه 1970 توسط دیوید مالان ساخته شد و بعد از آن، "سهگانه تجربه" دیانا فوشا در متن پیشگام "قدرت تبدیل احساس" (Basic Books، 2000) تغییر نام یافت. بیشتر کار من بر اساس فوشا است.

👈احساسات اصلی کدامند؟ آنها عمدتا اثرات جسمی دارند که ما حس میکنیم و گاهی علت بودن آنها را نمیدانیم. احساسات اصلی ما را در مورد خطرات محیط زیست مطلع می کند. من امن یا در خطر هستم من نیاز دارم / میخواهم و نمیخواهم؟ من غمگینم؟ من صدمه دیده ام؟ چه چیزی به من لذت می بخشد؟ چه چیزی من را ناراحت می کند؟ چه چیزی من را تحریک می کند؟ احساسات اصلی در بخش وسط مغز ما جای دارد، به این معنی که آنها تحت کنترل آگاهانه نیستند. با توجه به محيط زيست، هر احساسي اصلی از پيش تعيين شده است تا مجموعه اي از واکنش هاي فيزيولوژيکي را که ما را براي عمل به اقدام وا میدارد، هدایت کند. احساسات اصلی بی نظیر هستند: اگر ما به شواهد آنها کم توجه باشیم برنامه های ذاتی آنها به ما می گوید که چه کاری باید انجام دهیم تا زندگی سازگارانه شود. احساسات اصلی عبارتند از: غم، ترس، خشم، شادی، هیجان، هیجانات جنسی و انزجار.

👈احساسات محدود کننده چیست؟ احساسات محدود کننده احساسات اصلی را بلوکه می کنند. شرم، اضطراب و گناه که احساسات محدو کننده اند:

📌در زمان نزاع آنها عمل میکنند و منع از عملی در قبال والدین، همسر و دوستان میکنند.
📌زمانی که احساسات اصلی بیش از حد فعال می شوند و مغز ما می خواهد آنها را غیر فعال کند تا ما را از نابودی نجات دهد، از محدود کننده ها استفاده میکند .

👈احساس دفاع چیست؟ دفاع هر چیزی هست که ما برای جلوگیری از احساس احساسات اصلی یا محدود کننده بکار میگیریم. مثلا 📣 افسردگی یک دفاع است، زیرا در آن حالت ما از احساسات اصلی خود خارج می شویم. تعدادی از دفاعها فرهنگی میباشند. مانند: شوخی، سارکاسم، بیش از حد "نمایش"، انتقاد، فاصله گرفتن، تعویق، مشاجره، تفکر منفی، اشتباه، کار بیش از حد، مصرف بیش از نیاز، بیش از حد خوردن، خودزنی، سکس، وسواس، اعتیاد و غیره.

۲)

در اینجا چگونگی تغییر بر اساس مثلث هنگامی که یک رویداد یا موقعیتی ما را از تعادل خارج می کند. قبلا یک نمونه از نحوه استفاده آن را نشان دادم. ولی یکبار دیگر در جمع بندی میگویم، ما میبایست:

۱) تعیین کنیم که در کجای مثلث هستیم: احساس دفاع، احساس محدود کننده و یا احساس اصلی؟

۲) تعیین کنیم که هدف ما چیست ... در جهت عقربه های ساعت در اطراف مثلث تغییر از طریق احساسات اصلی، که ذاتا راهنمایی برای آرامش و شادی میباشند و همچنین چشم انداز جدیدی مییاشند که در رسیدن به احساس و موقعیت بهتر برای ارائه راه حلی مناسب ما را یاری میدهد.
اگر چندین بار در موقعیت های آسانتر نه بسیار پیچیده این مثلث را بکار گیریم طبیعتا به کاربرد آن عادت میکنیم و میتوانیم در موارد دشوارتر آن را بکار گیریم. لازم است که خود واقعی مان را بشناسیم و احساس مان را بازتاب کنیم.

مثلث تغيير ممکن است ابزار درماني پر کارآمدی برای هر دو مراجع و درمانگر برای مقابله با مشکلات روحی باشد. با پيوستن و اتصال خود به احساسات اصلی و واکنش های فيزيکی اوليه میتوانیم به عمق ارزش این احساس پی ببریم.

با سپاس ستودگان💫
۳)

لینک گروه
t.me/thinkplustaazadi



درود دوستان این گروه رو ساختیم برای همه اخبار و بحث های سیاسی اجتماعی  تا آزادی ایران

انواع اهمال کاری دیرپا عبارتند از:

1-اهمال کاری از گونه بی نقص گرایی

تمایل به آغاز یا پایان بخشیدن به کار را نداریم، چون چنین می اندیشیم که به معیارهای کمال گرایانه و بلندپروازانه ی خودمان دست پیدا نمی کنیم. بنابراین برای توجیه کارکرد سست و اندک خودمان به دلیل تراشی رو می آوریم. این اهمال کاری و طفره روی های کمال گرایانه در آدمیان دچار وسواس کمال گرایی (پرفکشنیزم) و نیز اختلال شخصیت منضبط – قانون مدار (وسواسی – جبری) فراوان دیده می شود.

2- اهمال کاری از گونه خیال بافی

گرایش داریم که واقعیت را مبهم نشان دهیم. آرمان ها و اندیشه های بزرگی داریم که هرگز گام به دنیای واقعیت نمی گذارند، پس به خیال پردازی رو می آوریم.این حالت در بسیاری از شخصیت ها، به ویژه آدمیان دچار اختلال شخصیت درخودمانده - تنهایی گزین (اسکیزوئید) فراوان دیده می شود.

3-اهمال کاری از گونه نگرانی

می ترسیم کارمان نادرست از آب در بیاید و درمانده شویم. بنابراین از خطرپذیری و دگرگونی پرهیز می کنیم چون برای تصمیم گیری اعتماد به خویشتن (نفس) لازم را نداریم. این حالت در آدمیان دچار اختلال وسواس یا اختلال شخصیت های کلاستر سی و دی، پرهیزگرا – مردم گریز (اوویدنت)، وابسته – منفعل (دیپندنت)، منضبط – قانون مدار (وسواسی – جبری) و افسرده – منتقد (دپرسیو)، فراوان رخ می دهد.

4-اهمال کاری از گونه بحران سازی


برای این که خودی نشان دهیم تا دقیقه نود دست به کار نمی شویم، چون می خواهیم به دیگران ثابت کنیم که با وجود فرصت اندک باز هم کار خود را انجام داده ایم. در این حالت ممکن است توجیه مان این باشد که نخست باید انگیزه لازم را پیدا کنیم. زندگی با این شیوه باعث افزایش استرس می شود. این حالت در آدمیان دچار اختلال بیش کنشی – بی تمرکزی بیش از دیگران دیده می شود.

5-اهمال کاری از گونه گستاخانه

با دیگران پرخاشگرانه و ستیزه جویانه برخورد می کنیم چون گمان می کنیم که آن ها می خواهند ما را کنترل کنند. گاه پرخاشگری منفعلانه است، پاسخ مثبت می دهیم اما منفی کاری می کنیم، چون می خواهیم ناسرراست (غیرمستقیم) انتقام بگیریم. در واقع جرات ابراز صادقانه احساسات مان را نداریم. این حالات به ترتیب در آدمیان دارای صفات یا اختلالات شخصیتی کلاستر بی و پرخاشگر منفعل (پسیو – اگرسیو) فراوان رخ می دهد.

6-اهمال کاری از گونه پرکاری


همیشه برای خودمان کار دوچندان و ده چندان درست می کنیم اما انبوه کارهای تلنبار شده خودمان را پیش چشم و ذهن مان نمی نشانیم. در حالی که باید کار را به دیگران واگذار کنیم، جرات « نه گفتن » را نداریم. چنین حالتی در آدمیان دارای سرشت هایپرتایمیک (با یا بدون اختلال خلق دوقطبی گونه چهار) و نیز دچار اختلالات شخصیتی کلاستر بی – به ویژه خودشیفته (نارسی سیستیک)، مرزی آشوبناک (بوردرلاین) و نمایشی (هیستریونیک) – فراوان دیده می شود.

7-اهمال کاری از گونه پوچ انگاری

پوچ دیدن دنیا و هر چه در آن هست، حالتی ست که در آدمیان دچار اختلال افسردگی ژرف و سترگ(ماژور)، افسرده خویی (دیس تایمی) و اختلال شخصیت افسرده – منتقد (دپرسیو) فراوان دیده می شود. نگرشی که به اهمال کاری و طفره روی های پوچ انگارانه می انجامد.

✅ تفاوت میان اختلالات سایکوتیک (روان پریش) و نوروتیک (روان نژند)

اختلالات Psychosis و Neurotic: نوروتیک در فارسی به روان نژندی (اختلال خفیف و طبیعی) ترجمه شده و سایکوتیک به روان پریشی (اختلال شدید). سایکوز به انواع جدی اختلالات روانی اطلاق می‌شود که در طول آن‌ها بیمار ممکن است دچار توهم و هذیان شود.

در روان شناسی اختلالات روانی به دو دسته:  نوروتیک و سایکوتیک تقسیم می شوند. نوروتیک یا اختلال های روان رنجور و سایکوتیک اختلال های روان پریش ترجمه شده اند. اما بیماران روان نژند خصوصیاتی دارند که بسیار رایج و شناخته شده اند. نوروتیک در فارسی به روان نژندی (اختلال خفیف و طبیعی) ترجمه شده و سایکوتیک به روان پریشی(اختلال شدید)

👈 روان‌پریشی یا سایکوز  Psychosis به معنای وضعیت روانی غیر طبیعی است و اصطلاحی است که در روان‌پزشکی برای حالتی روانی‌ به کار می‌رود که اغلب به صورت «از دست دادن تماس با واقعیت» توصیف می‌شود.

واژه سایکوز از ترکیب دو کلمه یونانی "psyche" به معنای روان و "-osis" به معنای وضعیت غیرطبیعی تشکیل شده است. وبه معنی وضعیت روانی غیرطبیعی است که حالتهای مختلفی را دربر میگیرد ولی اصلیترین ویژگی آنها نوعی قطع ارتباط با واقعیت است.

روان پریشی نوعی نابسامانی روانی است که فرد مبتلا با دنیای واقعی ارتباط برقرار نمی کند و درک صحیحی از واقعیات ندارد، مثل بیمارانی که دچار توهم و جنون هستند. از شاخص ترین آنها می توان به اضطراب، وسواس، افسردگی، ترس های مرضی و هیستری اشاره کرد.
بیماران دچار اختلال شخصیت مرزی بین این ۲ گروه قرار می گیرند.

 اختلالات نوروتیک اشاره به بیماری هایی دارد که فرد از وجود آن، خودش رنج می برد اما برای جامعه بی خطر است.

📍نکته: برجسته ترین تفاوت اختلال سایکوتیک و نوروتیک در درجه آگاهی فرد نسبت به حالت خود است.

سایکوز به انواع جدی اختلالات روانی اطلاق می‌شود که در طول آن‌ها بیمار ممکن است دچار توهم و هذیان شود. گاه افراد سایکوتیک اختلال شخصیت نیز دارند. جنون يا سایکوز نوعی قطع ارتباط با واقعیت است، که بطور مشخص شامل هذیان (عقائد نادرست درباره وقایع یا اشخاص) و توهم (دیدن یا شنیدن چیزهایی که وجود خارجی ندارند) می باشد.

بيماري‌هاي روان پريشي درصد کمي از بيماري‌هاي پزشکي را شامل مي‌شوند و تنها پنج درصد بيماري‌ هاي روانپزشکي در اين مقوله قرار دارند و در کل جمعيت شيوعي در حدود يک درصد دارند.

شکایات منجر به مراجعه بیماران ممکن است حالات زیر را تجربه کنند :

▪ شنیدن صداها
▪ ترسها یا عقاید عجیب وغریب
▪ سردرگمی (Confusion)

خانواده ها ممکن است به دلیل تغییرات غیرقابل توجیه دررفتار جویای کمک شوند. چنین تغییراتی شامل رفتار عجیب یا رعب آور میشود (گوشه گیری،بدبینی، تهدید). دربالغین جوان ممکن است صرفا با تغییرات پایدار در عملکرد، رفتار یا شخصیت (همچون گوشه گیری ) تظاهر یابد و اصولا خبری از علایم سایکوتیک بارز نباشد.

ممکن است با کاتاتونیا یا برآشفتگی Agitation تظاهر یابد. در درمان این بیماران می توان هم رواندرمانی را اتخاذ کرد و هم استفاده از دارو را. بیماریهای نوروتیک تمام عملکرد شخصیت را دربرنمی گیرند و فرد می داند که رفتار یا افکارش بهنجار نیست. او معمولا اضطرابی دائمی دارد 
و اغلب حرکاتی کودکانه به نمایش می گذارد و نمی تواند با واقعیت جامعه خویش کنار بیاید، نمونه ی بیماریهای نوروتیک مثل وسواس، اضطراب، ترسهای مرضی(فوبیا)، هیستری و پارانویا است.

📍نکته: کسی که مبتلا به اختلالات سایکوتیک است تمام آنچه را که در توهم می بیند یا خیال می کند واقعی محسوب می کند و در خود نیازی به درمان نمی بیند.

برجسته ترین تفاوت اختلال سایکوتیک و نوروتیک در درجه آگاهی فرد نسبت به حالت خود است. مثلا شخص نوروتیک توهم دارد و صحنه هایی را می بیند که با واقعیت جور نیست، خودش می داند که اینها پوچ و بی اساس است و باید به دنبال درمان باشد.
اما کسی که مبتلا به اختلالات سایکوتیک است تمام آنچه را که در توهم می بیند یا خیال می کند واقعی محسوب می کند و در خود نیازی به درمان نمی بیند. نمونه ی بارز اختلالات سایکوتیک اسکیزوفرنی و مانیک- دپرسیو است.

🔺اختلالات سايكوتيك
اختلالات سایکوتیک بیماریهایی را شامل می شود که هذیان و توهم دارند و ممکن است برای جامعه خطر داشته باشد. در درمان این بیماران دارو حرف اول را می زند.

📍نکته: اختلالات سايكوتيك به ميزان زيادي سنجش واقعيت را مختل ميكنند.تشخيص هاي اختصاصي به ماهيت و مدت علايم و علت آن در هنگام تشخيص بستگي دارند.

ادامه دارد

1/2

📍نکته: اختلالات نوروتیک اشاره به بیماری هایی دارد که فرد از وجود آن، خودش رنج می برد اما برای جامعه بی خطر است.

📍نکته: سایکوز به انواع جدی اختلالات روانی اطلاق می‌شود که در طول آن‌ها بیمار ممکن است دچار توهم و هذیان شود.

👈به طور خلاصه، هفت اختلال در زير آورده شده اند.
1- اسكيزوفرني : اسكيزوفرني عملكردهاي اصلي بيمار مثلا" در مدرسه يا سركار يا در روابط بين فردي يا مراقبت از خود را مختل مي كند.براي تشخيص اين برنامه براي تشخيص اين بيماري بايد عملكرد بيمار در يك يا تعدادري از اين موارد براي مدت چشمگيري تا حد بسيار پايين تر از وضعيت قبلي افت كرده باشد. همچنين بيمار بايد حداقل دو مورد از علائم زير را براي مدت يك ماه ،در بيشتر مواقع تجربه كرده باشد:
👈 (الف) هذيان ،

👈(ب) توهم ،

👈(پ) تكلم آشفته ،

👈(ت) رفتار شديدا" آشفته يا كاتاتونيك (رفتار هاي كاتاتونيك يافته هاي غير طبيعي رواني حركتي و شامل استوپور،بي حرفي،مقاومت منفي در برابر راهنمايي يا تلاش براي جابجا كردن بيمار،وضعيت هاي سفت يا عجيب،وفعاليت از روي هيجان و به طور واضح بي هدف،هستند.)

👈(ج) علايم منفي مثل عاطفه هموار،كم حرفي (كم بودن محتواي كلام) يا كم علاقگي(كمبود علاقه، انگيزه و توانايي تنظيم و پيگيري اهداف). نشانه هاي مداوم بيماري بايد حداقل به مدت 6 ماه باقي بماند. زيرگروههاي اين اختلال عبارت اند از: اسكيزوفرني پارانوييد، آشفته و كاتاتونيك.

2- اختلال شبيه به اسكيزوفرني: اين اختلال علايمي شبيه به علايم اسكيزوفرني دارد اما كمتر از 6ماه باقي ميمانند و اختلال عملكردي كه در اسكيزوفرني ديده ميشود الزاما" در اينجا وجود ندارد.

3- اختلال اسكيزوافكتيو : در اين اختلال ويژگي هاي اسكيزوفرني و يك اختلال خلقي اصلي به طور توام وجود دارد.اختلال خلقي (افسردگي، مانيا يا مختلط) در بيشتر مدت بيماري ديده ميشود و بايد براي مدتي با علايم اسكيزوفرني هم زمان باشد.در طي همين مدت بايد حداقل به مدت دو هفته هذيان يا توهم ،بدون بارز بودن علايم خلقي وجود داشته باشد.

4- اختلال هذياني : اي اختلال با هذيان باورنكردني در مورد موقعيتهاي واقعي زندگي مثل داشتن بيماري يا فريب خوردن توسط فردي كه عاشق شخص است ،مشخص ميشود. هذيان حداقل به مدت يك ماه باقي مانده است اما عملكرد بيمار زياد مختل نميشود و رفتار او به طور آشكار عجيب يا غريب نيست. علايم اسكيزوفرني به غير از توهم هاي بويايي و لمسي مرتبط با هذيان،در اين اختلال ديده نميشوند.

5- اختلال سايكوتيك كوتاه مدت: در اين اختلال حداقل يكي از علائم سايكوتيك بايد وجود داشته باشد:هذيان،توهم،تكلم آشفته مثل پرت شدن مكرر از موضوع يا نامربوط سخن گفتن يا رفتار شديدا" آشفته يا كاتاتونيك .اختلال حداقل يك روز و حداكثر تا يك ماه باقي ميماند و بيمار به سطح عملكرد قبلي خود باز ميگردد.

6- اختلال سايكوتيك ناشي از شرايط طبي عمومي : در طي بيماري هاي طبي ممكن است توهم يا هذيان بارزي تجربه شوند.براي مطرح كردن اين تشخيص،هذيان و توهم نبايد منحصر به دليريوم باشند.شرايط طبي بايد مستند و داراي رابطه علي با علايم باشند.

7- اختلال سايكوتيك ناشي از مصرف مواد:  ممكن است در اثر مسموميت يا محروميت از موادي مثل الكل ،كوكائين با اپيوييدها هذيان يا توهم به طور بارز تجربه شوند. براي مطرح كردن اين تشخيص،هذيان و توهم نبايد منحصر به دليريوم باشند.شرايط طبي بايد مستند و داراي رابطه علي با علايم باشند.

پایان

منبع: روانشناسی میگنا
تغییرات و تصحیح: م. ستودگان

2/2

@thinkpluswithus