📍روانشناسان می گویند که دو نوع خودشیفته وجود دارد: از کدام نوع شما هستید؟

همه خودشیفتگان برابر نیستند.

تهیه کننده KOSTAS PAPAGEORGIOU
برگردان دکتر موریس ستودگان.

خودشیفتگان مانند کوسه ها هستند, اسمشان بد در رفته, هر دو نوع به طور کلی به عنوان نیروهای تهدیدآمیز شناخته می شوند ، که باید از آنها ترسید و از آنها دوری کرد.

اما همانطور که هر زیست شناس به شما خواهد گفت ، کوسه ها نقش مهمی در اکوسیستم دریایی ایفا می کنند. و چه بسا كه خودشیفتگان نیز نقش لازم را در جامعه بشری بازی كنند.

این البته ، برخلاف درک گسترده ای از ویژگی های شخصیتی است - این خوب است که مورد قبول دیگران باشیم و با دیگران خوب برخورد کنیم. ولی ظاهرا خودشیفتگی بد است.

در کل ، افراد خودشیفته با رفتارهای پرخطر در چالش هستند ، یک نگاه برتر غیر واقعی نسبت به خود دارند ، بیش از حد اعتماد به خود دارند ، همدلی کمی برای دیگران نشان می دهند و احساس شرم و گناه کمی دارند. اما اگر خودشیفتگی از نظر اجتماعی بسیار سمی است ، چرا همچنان ادامه دارد و چرا گفته می شود که در جوامع مدرن رو به رشد است؟

پاسخ این است که طبیعت انسان پیچیده است. و در حالی که خودشیفتگی غالباً با "صفات مضر" مانند سایکوپت و سادیسم همراه است ، جنبه هایی دارد که بطور کلی مثبت تلقی می شوند ، مانند برونگرایی و اعتماد به نفس.

در گفتن این حرف ، منظورم دفاع یا بهانه گرفتن از بدترین نمونه های رفتار خودشیفتگی نیست. درعوض ، من می خواهم عناصر بالقوه مفید انها را برجسته کنم - که می توانند جامعه را قادر سازند تا از پتانسیلهای مثبت شخصیتهای "مضر" بهره ببرد و در عین حال پتانسیل آسیب دیدن از خودشیفتگان را نیز محدود کند.

📍 بهترین نوع خودشیفتگی

دو نوع اصلی از خودشیفتگی وجود دارد: "گرانقدر" و "آسیب پذیر"
"خودشیفتگان آسیب پذیر به نظر میرسد که از خود دفاع بیشتری كنند و رفتار دیگران را خصمانه می دانند ، در حالی كه خودشیفتگان گرانقدر معمولاً دارای اهمیتی بیش از حد برجسته و مشغول با موقعیت و قدرت هستند.

نتایج حاصل از مطالعات ما (در خصوص ویژگی شخصیتی خودشیفتگی ، نه اختلال شخصیت خودشیفتگی) نشان می دهد که خودشیفتگی گرانقدر با مؤلفه های بسیار مثبت استحکام ذهنی ارتباط دارد. این موارد شامل اعتماد به نفس و تمرکز بر دستیابی به اهداف است که به محافظت در برابر علائم افسردگی و استرس کمک می کند.

ارتباط بین خودشیفتگی و استحکام ذهنی ممکن است به توضیح تغییر علائم افسردگی در جامعه کمک کند. اگر فردی از نظر روحی قوی تر باشد ، به احتمال زیاد آنها را به چالش می کشد ، نه اینکه آنها را به عنوان یک مانع تلقی کند.


بنابراین اگرچه همه ابعاد خودشیفتگی خوب نیستند ، جنبه های خاصی می تواند منجر به نتایج مثبتی شود. و کمی خودشیفتگی هنگام مواجهه با شرایط استرس زا می تواند یک ابزار مفید باشد ، با این شرط کمی قدرت ذهنی نیاز است که از این دشواریها عبور کنیم ، چیزی که نارسیستها دارند.

این توانایی که ذکر شد, کمی شبیه به توانایی دویدن هست که در هنگام پیاده روی به تنهایی راه رفتن.کافی نیست. ایده این است که افراد باید انعطاف پذیر باشند. آنها باید وقتی که لازم است ، راه بروند ، اما وقتی لازم است کمی تندتر بدوند. به همین ترتیب ، توانایی فراخواندن کمی خودشیفتگی هنگام مواجهه با چالش ، از نظر اجتماعی یا حرفه ای ، یک مهارت مفید است.

📍 یک پلی به سوی دیگر

تحقیقات اخیر آزمایشگاه ما نشان می دهد که خودشیفتگی ممکن است به عنوان پلی اتصال دهنده بین جنبه های "مضر" (ضد اجتماعی) و جنبه های "مفید" (اجتماعی) باشد. به عبارت ساده ، افراد می توانند از آن پل عبور کنند تا در مواجهه با یک چالش ، از خصوصیات مضر خود استفاده کنند تا مشکل را پشت سر گذاشته و از ویژگی های اجتماعی خود در محیطی که احساس امنیت بیشتری دارند, بهره مند شوند.

کار ما نشان می دهد که به جای درک شخصیت انسان در یک حالت دوگانگی (خودشیفتگی در مقابل قابل پذیرش در اجتماع بودن) ، باید با آن به عنوان یک طیف مداوم در حال تغییر برخورد کنیم.

این اصلا به معنای ترویج گرانقدری خودشیفتگی در قبال یک عزت نفس سالم و فروتنی نیست. در عوض ، این تحقیق ما در مورد ترویج تنوع افراد و ایده ها با حمایت از اینكه صفات مضر مانند خودشیفتگی نباید فقط خوب یا بد تلقی شوند. آنها محصول تکامل و عباراتی از ماهیت بشر هستند که بسته به موقعیت و محتوی ممکن است مفید یا مضر باشند.

این ممکن است به کاهش حاشیه پردازی (مارجین کردن= انگشت نما کردن) افرادی که از صفات مضر برخوردارند ، کمک کند و به بهترین نحو ممکن برای پرورش برخی جلوه های این صفات ، ضمن دلسرد کردن دیگران ، برای منافع جمعی تلاش کند.

@thinkpluswithus setudegan

1

گفتن اینکه ویژگیهای شخصیتی مانند خودشیفتگی بسیار ساده است به توانمندسازی فردی کمک می کنند ، گرچه از نظر اجتماعی سمی هستند. مردم سعی می کنند در یک محیط اجتماعی ، سیاسی و اقتصادی سازگار شوند ، زندگی کنند و برای موفقیت بجنگند که "مرد یا زن خودساخته" را ارتقا بخشند و اگر صفات متضاد مانند خودشیفتگی را نشان دهند ، توجه منفی دیگران را جلب می کنند. با این حال ، خودشیفتگی "گرانقدر" ممکن است کلید محافظت از افراد در برابر چنین فشارهای غیرضروری باشد.

من فکر نمی کنم افرادی هستند که بدون خودشیفتگی بتوانند زندگی کنند. به طور مشترک با سایر خصوصیات روانی ، در یک طیف قرار میگیرند ، که برخی از افراد در این طیف بالاتر از دیگران قرار دارند.

در جای دیگر جهان طبیعی ، ترس و بی اعتمادی انسان به کوسه ها منجر به نگرش گسترده "ما" در مقابل "آنها" شده است. پس از اکران فیلم Jaws ، طبق گفته یکی از متخصصان محافظه کار "ترشح سزیع تستوسترون جمعی" وجود داشت که منجر به هزاران حاشیه شد که کوسه ها را در سواحل آمریکا هدف قرار دادند و به قتل رساندند.

در نیمه قرن گذشته تعداد کوسه ها به طرز چشمگیری کاهش یافته است (تا 92٪). بنابراین تا ما شروع به درک اهمیت کوسه ها برای اکوسیستم دریایی می کنیم ، ما برای مطالعه ما دیگر کوسه ای زنده نخواهد بود.

ما نباید بگذاریم که خودشیفتگان فقط به این دلیل که آنها را درک نمی کنیم به حاشیه رانده شوند. ما به جای شیطانی کردن بخشهایی از شخصیت خود ، باید همه جنبه های آن را به رسمیت بشناسیم - و به بهترین نحو استفاده از آنها را برای منافع خود و منافع جامعه بشناسیم.


این مقاله در گفتگو با اجازه نشر از کاستاس پاپاگورگیو منتشر شده است.

برگردان مقاله: دکتر موریس ستودگان


@thinkpluswithus

2


👈منبع:
Psychologists say there are 2 types of narcissists: Which one are you؟

https://www.inverse.com/mind-body/61035-narcissism-personality-traits-why-some

دکتر موریس ستودگان

📍چند نکته در مورد تمایلات, گرایش و یا فتیش ها

بسیاری از افراد از نیازها, گرایش ها و ترجیحات جنسی خود به طور کلی احساس شرمندگی می کنند. آنها مشکلات زیادی را که با آنها به وجود آمده می بینند و فقط آرزو می کنند از شر این تمایلات و گرایش ها خلاص شوند. اما غالباً آنقدرها هم ساده نیست که بسیاری دوست دارند از ان خلاص شوند. بقول ملانی کلاین چرا که "رابطه با شی" در انها از دیرینه شکل گرفته!

صرف نظر از این که آیا این مورد مربوط به یک تمایل یا فتیش کلاسیک (به عنوان مثال برانگیختن از طریق; جوراب نازک, پاشنه کفش یا لاستیک و چرم) یا یک عمل خاص (به عنوان مثال پریدن ویا نحوه نشستن)، یک تمایل BDSM یا چیز دیگری است, جای بحث دارد. گاهی افراد فکر میکنند که این از هنجارها فاصله میگیرد و به سمت عدم درک و ترس از قضاوت و طرد شدن توسط شریک زندگی (آینده) خود, دچار سترس و پریشانی میشوند.

بسیاری از افراد از "فتیش" صحبت می کنند اما همه ترجیحات جنسی و قلقلک های روان در این زمینه جزو فتیش نیستند و گرچه افسانه های زیادی زمزمه شده اند ولی میبایست اگاهی کافی در این زمینه کسب کرد. برای جلوگیری از سوء تفاهم ، ترجیح می دهم به طور کلی درباره "ترجیح" و "تمایل" صحبت کنم.

👈 سرکوب امیال خود؟

برخی از افراد ادعا می کنند که فقط کافی است برای گذر موفقیت آمیز از این امیال و افکار, تمرین کافی و دیسیپلین داشت. فقط باید به دنبال چیز دیگری بود و از فکر کردن در این زمینه دست برداشت. یا با فکر کردن به چیزی ناخوشایند هنگام عملی کردن آن تمایل و خواسته، آن را هدفمندانه دور زد و ان احساس را نابود کرد.

متأسفانه ، باید بگویم که نمیتوان به راحتی از این امیال و ترجیحات جنسی خود خلاص شد. یک خواسته و یا گرایش جنسی عادت بدی نیست و مطمئناً اعتیاد و یا مضر هم نیست. حتی اگر ممکن است گاهی اوقات چنین احساسی وجود داشته باشد که از ارزشهای اخلاقی و یا نااگاهی سرچشمه میگیرند. این بخشی از تمایلات جنسی شخصی است و بنابراین بخشی از شخصیت فرد است. در نتیجه این کاملا طبیعی میباشد که این بخش در وجود ما حق زندگی دارد و نمیخواهد که سرکوب شود و این قسمت نیز همانند بقیه صفات بایستی زندگی شود و نه سرکوب. چرا که هر سرکوبی میتواند در جایی دیگر به شکل وسواس, پانیک و یا اضطراب جدیدی بروز کند.

البته ، من نمی توانم رد كنم كه بعضی از افراد با سرکوب امیالشان از شر "خواسته ها یا فتیش خود" خلاص می شوند - سوال اینجاست که به چه قیمتی و یا برای چه مدت و یا با چه جانشینی؟
مراجعی میگفت: "دکتر من بر این فتیش پیروز شدم ولی باید فکری به حال مصرف الکلم کنید که به سراغم امده, ظاهرا این چاله پرشدنی نیست. "

اما از شر ان خلاص شدن تنها در صورتی مؤثر است که به هر حال این موارد امیال خیلی بارز و مشخص نباشند. اگر وجود آنها ضروری و یک باید روانی نباشد، مطمئناً می توان آنها را به نوعی کنار گذاشت ولی جانشین مناسب مهم تر است.
👈 درمانگر نمیتواند چیزی را از مراجع بگیرد اما جانشینی برای ان ارائه نکند.

باید فکر کرد چه نیازهای دیگری در زندگی وجود دارد و از انها چشم پوشی می شود و علت ان چیست و چطور پذیرش میشوند...

اما هنگامی که واقعاً نیاز به زندگی کردن و عملی کردن این تمایلات در شخصیت فرد انقدر قوی باشد، که احساس و افکار و رفتار او را درگیر کند, موضوع کمی متفاوت است. یعنی پس این میل و خواهش زنده است و با شخص در حال تعامل است. اگر آن سرکوب شود ، دیر یا زود عواقب و مشکلات به همراه خواهد داشت چرا که در بعضی مقاطع دوباره این میل ظهور می کند و پس از آن میل فقط قویتر و منسجم تر می شود، در اینجا رنجها و مشکلات روانی حتی بیشتر خواهند شد.

👈باید پذیرفت و سعی در تلفیق ان کرد

به همین دلیل من اکیداً توصیه می کنم که سرکوب هیچ تمایلی جایز نیست و باید به ان پایان داد. زیرا اگر سرکوب عملی نشود، احتمالاً شخص خود را مقصر این واقعیت می داند که این کار را نتوانسته به پایان برساند و از عزت و اعتماد بنفسش کاسته میشود. این هیچ ارتباطی با فقدان نظم و انضباط شخص یا موارد مشابه ان ندارد. اما باید پذیرفت که صرفاً با این واقعیت که اینگونه عملی خواهد شد, بی نتیجه میماند.

در واقع ، من فکر می کنم اگر شخص در مقابل ترجیحات و تمایلات خود آنقدر مقاومت نشان دهد، بسیار مضر است, زیرا در این صورت فقط با آن در حال جنگ است. آن افکار فضای زیادی را به خود اختصاص می دهند ، مهم می شوند (اگر از دید منفی فقط نگاه شود). و من احساس می کنم که دقیقاً به همین دلیل است که آن تمایلات و احساسها اغلب از شخص قوی تر می شوند چون مدام به انها پرداخته میشود. به هر فکری بیشتر در خود جای بدهیم, طبیعتا فضای رشد بیشتری خواهد داشت.

لطفا اصلا به فیل صورتی فکر نکنید!

ادامه دارد...

1

@thinkpluswithus setudegan

اگر شخصی از تمایل خود خجالت می کشد، می خواهم توصیه کنم که نگاهی به اینترنت بیندازد. پورتال های زیادی برای بسیاری از فتیش های مختلف ، تمایلات ، رویه ها و انواع نگرش ها و گرایش های جنسی وجود دارد. اگر در آنجا کمی جستجو شود و همچنین ممکن است از دیگران ایده های مفیدی وجود داشته باشد، و شخص به سرعت متوجه خواهد شد: "آرزوهای من آنقدر که قبلاً فکر میکردم کمیاب و پوچ نیستند. افراد زیاد دیگری هم هستند که همین احساس ها را دارند. انها هم قبلاً تردیدهای بسیار مشابهی داشتند و اکنون از اولویت ها و تمایلات خود لذت میبرند. میبینم که باید این بخش از خود را نیز بپذیرم و با ان زندگی کنم."

و ممکن است که این روش موثر نباشد.

👈کمک گرفتن حرفه ای راه دیگری میباشد

اگر تا اینجا نکاتی که گفتم کافی نباشد و افکار شخص متشنج تر از این باشد، منطقی است که به فکر درمان گردد. دلیلش این است که، با وجود همه چیز و راه ها و توصیه ها، هنوز از آن بسیار شرمنده، از اولویت خود احساس محدودیت می کند، خود را در معرض تعقیب اخلاق و گناه یا چیز دیگری قرار می دهد, که برایش ازار دهنده میباشند - چنین مشکلاتی که می تواند با گرایش, تمایلات و یا فتیش همراه باشند بسیار متنوع هستند. متأسفانه این دسته از مشکلات معمولا به تنهایی برطرف نمی شوند. اینها محصولات باورها و ارزش هایی هستند که لذت تمایلات و گرایش را نابود میکنند و در اطاق درمان جای خواهند داشت.

باید دانست که در درمان گرایش از بین نمی رود. اما می توان یاد گرفت که چگونه از آن و به طوریکه ازار دهنده نباشد, زندگی کرد. در این نوع درمان بیشتر روی رفتارهای جنسی "معمولی" و نه فتیش تمرکز میشود. در درمان چنین گرایشی اموخته میشود که چگونه بدون احساس شرم و گناه نسبت به آن تمایل و گرایش یا فتیش، شخص ان بخش از شخصیت خود را در خود تلفیق کتد و یا به عبارت دیگر بخش ناخواسته خود را در آغوش بگیرد و ان را به عنوان قسمتی از خود بپذیرد. گاهی اوقات می توان آموخت که دوباره به روشهای متعارف برانگیخته شد - مثلاً - صرفاً از طریق صمیمیت, از طریق نزدیکی های مهر امیز یا از طریق مقاربت های معمولی.

یک درمانگر میتواند روش ها و ابزارهای خوبی در مورد چگونگی هدایت جنسی شخص به او بدهد تا او بتواند از رابطه با شی خود لذت ببرد.

حال هرچیزی که نتیجه افکار شخص در قبال تمایلات یا فتیش او باشد، مثل شرمنده شدن از خود، یا احساس گناه، و سرکوب آن، به جایی نخواهد رسید مگر سترس بیشتر و فشار روانی مضاعف تا نابودی روابط از روی نااگاهی.

باید پذیرفت که این بخشی از شخصیت شخص است - و نفی بخشی از وجود میتواند بسیار مخرب باشد. میبایست آن را به عنوان بخشی از خود پذیرفت، در مورد آن گرایش یا فتیش آگاهی کافی کسب کرد و اطرافیان را مطلع کرد، تبادل ایده کرد و سپس دید که چگونه می توان از آن بیشترین استفاده و لذت را برد - با ان زندگی کرد و یا ان را درمان کرد که همه بستگی به ارزشهای یک شخص دارد!

پایان

از دکتر موریس ستودگان


2
@thinkpluswithus setudegan

نظریه های مختلفی در این زمینه از نظریه پردازان روانشناسی وجود داره که ریشه های گوناگونی برای شکل‌گیری شخصیت در افراد رو بررسی کردند و باور دارند که شخصیت همه ما ترکیبی از Bio-Psycho-Social-Culture یعنی ژنتیک و محیط, همچنین روان و روابط و فرهنگ ها ، مانند سبک فرزندپروری در سیستم، نوع مکانیزم های دفاعی و مهارت های اموزش داده شده, بحرانهای زندگی و غیره شکل میگیرند. بنابراین تعجب نکنیم که نوع شخصیتی که در ما شکل میگیره با سلامتی ما کاملا مرتبط هست. در این زمینه تحقیقات زیادی هست که بیانگر رابطه corelation بین ویژگی‌های شخصیتی شخص و سلامت روان او هستند, که حتی این سلامتی روان با ترکیب شخصیتی فرد تا حدود زیادی قابل پیش‌بینی هستند.

طیبعتا نمیشه تو یک متن به این سوال پاسخ داد ولی برای اینکه بدونیم چطور این اثر گذاری شکل میگیره, تیپ‌های شخصیتی و ویژگی‌های آن‌ها را باید بشناسیم و در اینجا دو تا مثال برای اشنایی و راهکار برای بهبودی انها:

👈تیپ شخصیتی A

شخصیت نوع A که در نوشته ها دیده میشه, بیشتر افرادی سخت گیر، کمال گرا و کنترل کننده تا حدودی منظم و عصبی توصیف شدند. افراد با ویژگی‌های شخصیت A تمایل بیشتری به رقابت دارند، نسبتا بی حوصله هستند، بیشتر تنش ایجاد میکنند، رفتار‌های پر ادعا و حق به جانب دارند و حتی پرخاشگری از صفات اونهاست.

این تیپ A معمولاً در زندگی روزمره و کار سخت‌کوش و ساعی به نظر میاد که هر کاری را برای پیشرفت خودش حاضره انجام بده. یکی از بارزترین خصوصیات که انرا به عنوان A قابل شناسایی میکنه, این هست که اغلب برای داشتن حس آرامش، نیاز به تسلط بر کار‌ها و افراد در اطراف خودشون داره.

مطالعاتی هستند که رابطه بین تیپ شخصیت A و فشار خون بالا، ریسک پذیری کارهای پر خطر, عصبی بودن, افزایش استرس شغلی و انزوای اجتماعی را بررسی کردند. حتی گفته شده تیپ A شیوع بیشتری در بین مردان (فاکتور Social) بر اثر تربیت و فرهنگ داره. حتی تحقیق شده; تیپ A استعداد زیاد و پیش زمینه‌ی بیشتری برای بروز اختلالات اضطرابی بعد از یک واقعه مهم در زندگی داره و پرخاشگری در اونها بیشتر دیده میشه. و اینجا رابطه مستقیم این تیپ شخصیتی و اثرش بر سلامتی رو میتونیم ببینیم.

👈تیپ شخصیتی B

افراد با تیپ شخصیتی B در مقیاس با دیگر تیپ ها خلق و خویی آرام‌تر دارند و اسان گیر easy going هستند. مثلا با بردها و شکستها در زندگی می‌تونند نسبتا اسانتر برخورد کنند. تیپ های B بخاطر اسان گیری بیشتر در لحظه حال زندگی و سیر می‌کنند، برای اینکه یک زندگی‌شاد و راضی داشته باشند, نیاز به تجملات و موفقیت انچنانی ندارند و نسبتا اسانتر به موفقیت میرسند.

برای اینکه شخصیت های تیپ B هدف‌گرا و یا موفقیت‌ محور نیستند بلکه پروسه گرا و لذت محور، از کارهایی احساس خشنودی میکنند که خلاقیت در انها بیشتر باشه و زیر فشار زمانی قرار نگیرند. این تیپ معمولا در کارها با سرعت کندتری و اما گاهی دقیق تر با میزان اشتباه پایین تر کاری رو به پایان میرسونند (اگه حسش باشه 😊).

برای تیپ شخصیتی A که چطور باید به سلامتی خودشون کمک بیشتری کنند چند تا راهکار ارایه میشه داد - طبیعتا بازم بستگی به شخص داره؟

🔑۱. چه چیزی تغییرپذیر هست؟

شناختن مرزهای خود در ریسک پذیری بسیار مهم هستند. برداشت از حوادث و شدت نگرانی‌ها تاثیر گذارند پس برای کنترل فشار‌های روانی لازم هست بدونیم که محدوده اختیارات و مرزهای شخص کجاست. افراد تیپ A چون به علت حس کنترل‌گری که دارند سعی در کنترل افراد و اتفاقات محیط اطراف خودشون دارند, میتونه در واقع باعث آسیب به خود و دیگران و روابط انها بشه. و این خودش باعث افزایش اضطراب در انها شده و با همراهی یک درمانگر این مهم سریع تر ممکن خواهد شد.

🔑۲. با کمک درمانگر آسیب‌های شخصیتی را کاهش دهیم!

افرادی که درونگرا هستند و ترجیح میدن بیشتر تنها باشن تا اینکه در جمع خانواده و دوستانشون؛ بهتر هست که ویژگی‌های منفی این تیپ شخصیتی را زودتر بشناسند و به خودشون کمک کنند. شناخت این موارد منفی و حل آن‌ها میتونه یک پیشگیری در ابتلا به فشار خون بالا و سایر مشکلاتی باشه که سبب اختلالات در سلامت جسم و نهایتا روان میشه.

🔑۳. آموزش مهارت‌های حل مشکل, مقابله با استرس و خشم کمک بزرگی به تیپ A هستند

در ابتدا گفتم که تیپ A هیجان و شاید خشم و استرس بیشتری را نسبت به دیگر شخصیتها دارند. اموختن مدیریت استرس می‌تونه کمک کنه که چطور به موقع سترس رو بشناسند و از بروزش پیش گیری کنند و یا بعد وقوع مدیریتش کنند. مثلا مدیریت احساس خشم می‌تونه کمک بزرگی برای پیشگیری از بیماریهای قلب و عروق باشه. با کنترل خشم و مهارت حل مسیله بجای کنترلگری و کمالگرایی میشه در روابط اجتماعی موفق تر بود. که خود این به تنهایی میتونه یک نکته مثبت در کیفیت زندگی و بهزیستی افراد باشه. موریس ستودگان

@thinkpluswithus

📍 انواع اختلالات شخصیت

👈کلاستر A
شامل سه اختلال شخصیت با خصوصیات عجیب و غریب بودن شامل:

1. اسکیزوتایپال ها
2. اسکیزوئید ها
3. پارانوئید ها


👈کلاستر B
شامل چهار اختلال شخصیت با خصوصیات دراماتیک (به معنای ناگهانی، بسیارشدید)، تکانشی، و غیر قابل پیش بینی است شامل:

1. خودشیفته ها
2. ضد اجتماعی ها
3. مرزی ها
4. نمایشی ها


👈کلاستر C
شامل سه اختلال شخصیت است که خصوصیات مشترک انها اضطراب و ترس است شامل:

1. اجتنابی
2. وابسته
3. وسواسی-اجباری

🔺 اختلالات شخصیت همسان با خود هستند یعنی فرد آگاه نیست که اختلال دارد، گویا در وجودشان نهفته است. این افراد نسبت به اختلال خود بینش نداشته و اغلب خود برای درمان مراجعه نمیکنند. معمولا علت مراجعه اختلال شخصیت نیست بلکه به دلایل دیگر مراجعخ میکنند اما چون بینش کافی برای بیماری خود ندارند, درمان را دشوارتر میکنند.

دکتر موریس ستودگان

@thinkpluswithus

یک تحقیق جدید که رابطه بین تفاوت میزان درامد و رشد بیماریهای روانی رو در کشورهای با اقتصاد پیشرفته بررسی کرده.

نتیجه: هر چقدر نرخ اختلاف میزان درامد نابرابرتر باشه, نرخ بیماریهای روانی بالاتر خواهد بود.

این تحقیق در مورد ریسک مبتلا شدن به بیماریهای روانی (فاکتورهای استفاده از مواد و دارو, شخصیت افراد, ژن و مخیط) در قسمت سترسورها و فاکتورهای محیطی در یک نگرش diathesis–stress model امده.

@thinkpluswithus

📍یک انتقاد بر سیستم تشخیص بیماریها یا Diagnostic در روانپزشکی

از دهه 1980 ، پائولا کاپلان نگران سوژه ای بودن یا ذهنی بودن تشخیص روانپزشکی و افرادی است که خودسرانه "با برچسب های روانپزشکی سیلی هایی خورده اند". کاپلان می گوید چون تشخیص روانپزشکی تنظیم نشده است ، لازم نیست پزشکان زمان زیادی را برای مصاحبه با بیماران بگذرانند یا نظر دومی بگیرند. راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی می تواند باعث شود که یک روانپزشک بر لیست های کنترل کوتاه علائم تمرکز کند ، با در نظر گرفتن اندکی از آنچه واقعاً باعث ایجاد مشکلات بیمار می شود. بنابراین ، طبق گفته کپلان ، دریافت یک تشخیص روانشناسی و برچسب اغلب مانع بهبودی شخص میشود. [منبع: کتاب پزشکی غیر قابل اعتماد]
Unreluable medical source

در سال 2013 ، آلن فرانسیس ، روانپزشک مقاله ای تحت عنوان "بحران جدید اعتماد به نفس در تشخیص روانپزشکی" نوشت ، که می گوید "تشخیص روانپزشکی ... هنوز هم منحصراً به قضاوتهای ذهنی قابل تردید بستگی دارد تا اینکه آزمایشهای بیولوژیکی عینی شکل گیرد." فرانسیس همچنین نگران "تشخیص بیش از حد نیاز و غیرقابل پیش بینی" بود. سالهاست که روانپزشکان حاشیه نشین (مانند پیتر برگگین ، توماس ساسز) و منتقدان دیگر (مانند استوارت آ. کرک) "روانپزشکی را متهم می کنند که در پزشکی درمانی منظم عادی مشارکت دارد." اخیراً این نگرانی ها از طرف افرادی صورت گرفته است که در انجمن روانپزشکی آمریکا کار کرده و آن را تبلیغ کرده اند (به عنوان مثال ، رابرت اسپیتزر ، آلن فرانسیس).
سرمقاله سال 2002 در مجله پزشکی بریتانیا درباره پزشکی نامناسب منجر به افزایش بیماری هشدار داد ، جایی که مرزهای تعریف بیماریها گسترش می یابد و شامل مشکلات شخصی می شود زیرا مشکلات پزشکی یا خطرات بیماری ها برای گسترش بازار داروها تأکید می شود.

منبع: Mental Disorder
برگردان* دکتر موریس ستودگان

@thinkpluswithus

📍THE SILVIA PLATH EFFECT

سیلویا پلات نویسنده و شاعر زن امریکایی که دو مجموعه شعر معروف اریل و کلوسوس رو در کنار نوشته های رمان دیگرش در دوران جوانی به جا گذاشته. بعد از مرگ او جیمز کافمن نظریه ای را مطرح نمود که در زیر توضیح میدهم.

اثر سیلویا پلاث پدیده ای است که میگوید شاعران بیش از سایر نویسندگان خلاق در معرض بیماری روانی قرار دارند. این اصطلاح در سال 2001 توسط روانشناس James C Kaufman مطرح شد. این یافته "اثر سیلویا پلاث" لقب گرفته است، این اثر برای پیامدها و احتمالات در تحقیقات آینده در جوامع روانشناسب مورد بحث قرار گرفته است.

کارهای کافمن بیشتر نشان داد که شاعران زن بیش از هر طبقه دیگری از نویسندگان دچار بیماری روانی می شوند. علاوه بر این ، زنان شاعر بیشتر از سایر زنان برجسته مانند سیاستمداران ، بازیگران و هنرمندان دچار بیماری روحی می شوند. این اثر به نام سیلویا پلاث نامگذاری شده است که در 30 سالگی به زندگیش پایان داد.

اگرچه بسیاری از محققان (مانند آندراسن1987؛ جمیسون 1989؛ لودویگ 1995) نشان داده اند كه نویسندگان خلاق مستعد ابتلا به بیماری های روانی هستند، ولی این رابطه به طور عمیق هنوز بررسی نشده است.

▪️از اوایل نوجوانی تا بزرگسالی، زنان دو برابر مردان افسردگی را تجربه می کنند.

بیماری و خودکشی پلات باعث ایجاد مقالات زیادی در مجلات علمی شد، اما تقریباً همه آنها بر توضیحات سایکو داینامیک متمرکز بوده اند و در برخورد مستقیم با سابقه بالینی و تشخیص ناموفق بوده اند. گرچه دیدگاه گسترده ای در مورد سیلویا گسترش یافته که بیماری او را یک بیماری مانیک-افسردگی شایع تعریف میکند.

شواهد پشتیبانی کننده
در یک مطالعه، در 1629 نویسنده ها از نظر علائم بیماری روانی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و مشخص شد که شاعران زن به طور قابل توجهی بیش از نویسندگان زن یا مرد بیماری های روانی را تجربه می کنند. مطالعه دیگری این تجزیه و تحلیل را به 520 زن برجسته (شاعران, داستان نویسان, نویسندگان غیر داستان، هنرمندان تجسمی، سیاستمداران و بازیگران) گسترش داد و باز هم نشان داد که شاعران به طور قابل توجهی دچار بیماری روانی می شوند.

در مطالعه دیگری که توسط گروه روانپزشکی در مرکز پزشکی دانشگاه کنتاکی انجام شد، مشخص شد که نویسندگان زن نه تنها از اختلالات خلقی، بلکه از حملات پانیک، اضطراب عمومی، سو مصرف مواد مخدر و اختلالات خوردن نیز رنج می برند. میزان اختلالات روانی متعدد نیز در میان این نویسندگان بیشتر بوده. اگرچه عمقا کاوش نشده است، که سو استفاده در دوران کودکی (جسمی یا جنسی) نیز به عنوان یک عامل احتمالی که در مسائل روانشناختی در بزرگسالی ظاهر می شوند, موثر بوده. مجموع نمرات روانشناختی افراد، قرار گرفتن در معرض سو استفاده در دوران کودکی، مشکلات روحی در مادرانشان و نمرات خلاقیت ترکیبی والدین آنها پیش بینی کننده قابل توجهی از بیماری آنها میباشد. میزان بالای برخی از اختلالات عاطفی در نویسندگان زن، رابطه مستقیمی بین خلاقیت و آسیب شناسی روانی را نشان می دهد، اما روابط انها دقیقا مشخص نیست. همانطور که نتایج تجزیه و تحلیل تحقیقات نشان داد، عوامل خانوادگی و محیطی مثل مهاجرت نیز نقش موثری دارند.

👈 سیلویا پلاث
پس از چندین اقدام خودکشی ، دکتر جان هوردر (دوست نزدیک وی) احساس کرد که پلات در معرض آسیب و ریسک است و تنها چند روز قبل از خودکشی پلاث، داروهای ضد افسردگی تجویز کرد. او همچنین روزانه با او ملاقات می کرد و تلاشهای زیادی برای بستری شدن وی در بیمارستان انجام میداد. پس از امتناع سیلویا، دکتر اقدامی برای یک پرستار دائمی کرد.

برخی از منتقدان اظهار داشتند که از آنجا که اثر ضد افسردگی معمولاً سه هفته طول می کشد, تجویز دارو هوردر به سیلویا کمکی نکرده است. برخی دیگر می گویند که پزشک دیگری به سیلویا هشدار داده بود که از داروی ضد افسردگی تجویز شده هوردر استفاده نکند, زیرا این دارو باعث بدتر شدن افسردگی او می شود, اما او ظاهراً آن را با نام اختصاصی تجویز کرده است که پلات آن را نمی شناخت.

بدن بی جان سیلویا پلات, در 11 فوریه 1963، پس از قرار دادن سرش در فر گاز آشپزخانه اش بر اثر مسمومیت با مونوکسیدکربن پیدا شد. سیلویا اتاقهای بین آشپزخانه و اتاق خواب کودکان را با حوله و پارچه خیس نیز مسدود کرده بود.

لیست نویسندگان با تجربه اختلال

🔺 نویسندگان زن
سارا کین, آلدا مرینی, سیلویا پلاث, آن سکستون, سارا تیزدیل, مارینا تسوتایوا, ویرجینیا وولف, الیز کوان, سانمائو شارلوت,پرکینز گیلمن, آیریس چانگ, کریستینا مورگان پتیا دوبارووا

🔺نویسندگان مرد
رینوسوکه آکوتاگاوا, جان بریمن, ریچارد براوتیگان, کرین هارت, ارنست همینگوی, آرتور کوستلر, راس لاکریج جونیور, جان کندی تول, دیوید فاستر والاس



تهیه و برگردان: دکتر موریس ستودگان از منابع متفاوت

@thinkpluswithus