📍رفتارهای منزوی کننده

دلایل زیادی برای بروز رفتارهای منزوی کننده و مخرب در انسانها در سنین بزرگسالی از جمله عزت نفس و اعتماد بنفس پایین, وجود دارد. چگونه ناخوداگاه به این رفتارها ادامه میدهیم را در زیر میتوانیم کوتاه بررسی کنیم.

👈 بلوغ عاطفی یک یروسه مهم در زندگی ماست. ممکن است شخصی هرگز رفتارهای عاطفی بالغانه را نیاموخته و توسط والدینش در این موارد اموزش خاصی نداشته باشد یا اینکه والدین به طور ناخواسته برخی از رفتارهای منفی در کودک را به‌ دلیل محبت از دید والد به کودکشان تأیید و انها را حتی شرطی کرده‌باشند. جملاتی مانند "بچه ست دیگه, بزرگ شه خودش یاد میگیره..." اما به چه قیمتی هرگز اموخته نشده. بنابراین کودک این الگوهای رفتاری را تا بزرگسالی ادامه داده بدون اگاهی کافی در مورد تاثیر ان بروی دیگران. و همه رفتارها به دلیل تکرار مکرر روتین شده و در ناخوداگاه جای گرفته و برای شخص دشوار قابل بازتاب میشود. و گاهی وقتی به این افراد بازتاب هم داده شود انرا جزو شخصیت خود میدانند و تغییر را لازم نمی بینند. جمله معروف "من همینم میخوای بخواه ..."

👈 گاهی اوقات والدین و دوستان و دیگر اطرافیان فرد با مشخص نکردن مرزهای رفتاری یا پیامد رفتارهای نادرست انها به انها اجازه می‌دهند که از الگوهای رفتاری درست ناخوداگاه فاصله بگیرند. و واژه ای مانند " به من مربوط نیست..." او را از پیامد بازخوردهای اجتماعی محروم میکنند. و اینگونه شخص ناخواسته با دوستان و اطرافیان فاصله ایجاد میکند و این فاصله گیری میتواند فاجعه های اجتماعی و در نهایت انزوا به همراه داشته باشد. جالب اینجاست که این افراد گاهی به این انزوا و فاجعه اگاه نیستند.

👈 گاهی این انزواهای اجتماعی که بر اثر رفتارهای مخرب شکل می گیرد ناشی از مشکلات مربوط به سلامت روان افراد یا اختلالات شخصیتی می باشد. بنا بر بینش های منفی در گونه ای از اختلالات این افراد گاهی حاضر به دریافت کمک و تصحیح رفتارهای خود نمی شوند. واژه هایی مانند "مگه من چمه؟ از خیلی هام بهترم. بقیه مشکل دارن ..."


👈 در بعضی موارد هم دیده شده که ویژگی‌های مثبت شخص می‌تواند در نقش یک هاله‌ی محافظ برای رفتارهای بد او یا همان مکانیزم های دفاعی عمل کرده و تصحیح رفتار عملی نشود. واژه هایی مانند "به هر حال همه ما یک خوبیها و بدی هایی داریم و حالا اینم اینطوریه, ده تا خوبی داره دو تا بدی..."
و شخص بدون اینکه بازخورد مستقیمی به خاطر رفتارهای اشتباه اش دریافت کند، به انجام این الگوهای رفتاری که از جامعه پذیرفته نیست ادامه می‌دهند. ادامه اینگونه رفتارها میتواند دراز مدت انزوای شخص را به همراه داشته باشد.

اگر مرزهای رفتاری در کودکان شناخته و اموخته شود طبیعتا پیشگیری از انزوا میسر شده اما نیاز اساسی ان این است که والدین خود به مرزها و رفتارهایشان و اثر ان بروی فرزندان شان اگاه باشند. با پیشرفت روانشناسی زمان ان رسیده که انتقال نسل به نسل رفتارهای مخرب و منزوی کننده را بشناسیم و اگاه تر عمل کنیم.

دکتر موریس ستودگان

@thinkpluswithus

ارون بک در سن 101 سالگی در گذشت. سپاس از تمام خدمات او برای جامعه روانشناسی و جهان

@thinkpluswithus