🔷 سه فیلتر ذهن خوداگاه ما

👈منبع: دکتر گرِگ هنریکس
از مجله روانشناسی امروز
👈برگردان: دکتر موریس ستودگان
برای گروه علمی +think

موضوع: تئوری دانستن / سه فیلتر خودآگاهی

سه فیلتری که قلمروهای آگاهی انسان را احاطه می کنند را در زیر معرفی میکنیم..


نکات کلیدی این مقاله:

▪️ خود the self، ایگو ego و شخصیتpersona سه حوزه اصلی آگاهی انسان هستند و با فیلترهایی از هم جدا می شوند.

▪️ فیلتر بین خود تجربه کننده و ایگو، فیلتر فرویدی freudian filter نامیده می شود. امیال و احساسات ناخودآگاه ما را تنظیم می کند.

▪️ فیلتر بین ego و پرسونا فیلتر راجرزی. Rogerian filter نامیده می شود و نشان دهنده نحوه برخورد ما با برداشت هایمان است.

▪️ فیلتر بین فرآیندهای عصب شناختی اولیه غیرآگاهانه یا ناخودآگاه و تجارب خودآگاه ذهنی، فیلتر توجه attentional filter نامیده می شود.

علاوه بر قوه اساسی ادراک حسی، نظریه یکپارچه دانش (UTOK) سه حوزه اصلی آگاهی انسان را مشخص می کند.
حوزه اول خود تجربی یا نخستین است که هم ظرفیت تجربه ذهنی و هم نحوه ارتباط ادراکات با انگیزه ها و احساسات مربوط به خود را در بر می گیرد. ویژگی های اساسی این قلمرو آگاهی با سایر پستانداران مشترک است.
دومین حوزه ایگو است که به توانایی داستان سرایی مبتنی بر زبان, سیستم تفسیری ما مربوط می شود. این «من» است که «من» را توصیف، ارزیابی و توضیح می‌دهد وقتی ما درگیر بازتاب آشکار خودآگاهی هستیم. در نهایت، پرسونای ما به نحوه فرافکنی هویت خود به دنیای اجتماعی برای مدیریت تأثیرات و تنظیم نقش و جایگاه ما در حوزه اجتماعی مربوط می شود.

1/7

@thinkpluswithus

این دامنه ها در UTOK از طریق نظریه سیستم های توجیهی (JUST) مشخص شده اند. به طور خاص، JUST استدلال می‌کند که ما می‌توانیم تکامل نفس و شخصیت انسان را درک کنیم، زیرا ان از این واقعیت ناشی می‌شود که زبان توجیه ای گزاره‌ای مشکل را شکل داد که ما نیاز به توجیه خود برای دیگران پیدا کردیم. UTOK باور دارد که این یک مشکل اصلی شکل‌دهی به آرایش ساختاری و عملکردی تفکر گزاره‌ای مبتنی بر زبان ما می باشد. و همچنین پیش بینی های بسیار روشنی در مورد رابطه بین قلمروهای آگاهی ما انجام می دهد. به طور خاص، JUST معتقد است که باید انواع خاصی از فرآیندهای فیلتر وجود داشته باشد که باید هم بین خود با تجربه و ایگو و هم بین خود و پرسونا وجود داشته باشد. در این فرآیندهای پویا، دو فیلتر از سه فیلتر آگاهی را می‌یابیم.

به گفته JUST، ایگو باید آنچه را که در حال رخ دادن است به خود تجربی نخستین مرتبط کند، و وظیفه توسعه روایتی قابل توجیه از رویدادها را دارد. این بدان معنی است که باید فیلترهایی وجود داشته باشد که نشان دهد که چگونه ایگو خود تجربه کننده را تفسیر می کند. به طور خاص، باید روی فیلتر کردن تکانه‌ها، تصاویر، ایده‌ها و احساساتی که قابل توجیه نیستند، عمل کند. و سپس باید برای ایجاد روایت‌های قابل توجیه برای تجربیات، انگیزه‌ها و تصاویر شناخته‌شده عملکرد مشخصی داشته باشد. علاوه بر این، افکار و احساسات قوی که ایگو نمی تواند آنها را کنترل یا انکار کند، باید به عنوان بیگانه و "ایگو دیستونیک" تجربه شود.

البته درمانگران روان‌پویشی‌گرا مدت‌هاست که دقیقاً چنین فرآیندها و روابط پویا بین خودآگاهی و فرآیندهای ناخودآگاه را شناسایی کرده‌اند. در واقع، این ایده که ایگو در قسمت‌های حیوانی‌تر زندگی ذهنی ما قرار می‌گیرد، فرآیندهای ناخواسته را از طریق سرکوب یا انگار فیلتر می‌کند، و سپس آن بخش‌ها را برای مدیریت حس خود در دنیای رابطه‌ای منطقی می‌سازد، مجموعه‌ای اساسی از بینش‌ها از سنت فرویدی است. به دلیل این بینش از نظریه روان پویایی، UTOK به فیلتر بین خود تجربی نخستین و ایگو به عنوان «فیلتر فرویدی» اشاره میشود ک این فیلتر بین تصویرسازی غیرکلامی، انگیزه‌ها, ایده ها و روایت کلامی به صورت پل سازی عمل می‌کند، و در این رابط سازی، این فیلتر اساساً به دنبال تبدیل خود-تجربه‌شده به روایتی پذیرفته شده و نیز در تلاش برقراری احساسی مطلوب با آن است.

2/7
@thinkpluswithus

🔺سه منطقه ضمیر آگاه ذهن جدا شده توسط فیلترها

تصویر اول


3/7
@thinkpluswithus

نظریه JUST معتقد است که مردم باید جایگاه خود را در صحنه اجتماعی مدیریت کنند. مخصوصا، افراد را می توان حداقل تا حدی به عنوان بازیگرانی در صحنه اجتماعی دید که از طرفی مسئول نقش و جایگاه خود در اجتماع هستند و از طرفی دیگر انتظارات و قضاوت های دیگران در شکل گیری رفتار انها موثر است. برای ارزش یابی و به دست آوردن نفوذ اجتماعی، حداقل باید آن نقش را به درستی و مطابق با انتظارات و خواسته های گروه های متفاوت اجتماعی ای که در آن زندگی می کنیم، ایفا کنیم. ما در صحنه های متفاوت اجتماعی گاهی ایده ها و افکار را خلق می کنیم. و این بدان معناست که بین خود خصوصی و ایگو ما و خود عمومی که به دیگران چیزی ارائه می کنیم، فیلتری وجود دارد. در ساده‌ترین شکل آن، می‌توانیم آن را به عنوان یک فیلتر-خصوصی-به-عمومی بنامیم. با این حال، JUST به ما این امکان را می دهد که دقیق تر باشیم و آن را به حوزه مهم دیگری از تفکر روانشناختی متصل کنیم. کارل راجرز زمانی که پویایی مرکزی را در قضاوت ها و ارزیابی های دیگران تشخیص داد، بینش های قابل توجهی در مورد آسیب شناسی روانی به دست آورد. به ویژه، او متوجه شد که تلاش برای برآورده کردن خواسته‌های دیگران باعث شد بسیاری از مردم خود اصلی خود را کوچک جلوه دهند و یا حتی سرکوب یا تطبیق دهند، که او آن را فرآیند ارزیابی ارگانیسمی مرکزی نامید. متأسفانه، این اغلب باعث می شود مردم احساس پوچی و بیگانگی و کمبود ارتباطان با دیگران کنند. بر اساس این یافته های راجرز، UTOK فیلتر خصوصی به عمومی را "فیلتر روجریان" می نامد.

فیلترهای فرویدی و روجری نشان می‌دهند که چگونه ایده JUST یک چارچوب توضیحی علّی برای یکپارچه‌سازی برخی از مهم‌ترین بینش‌های تفکر روان‌پویشی و انسان‌گرایانه ارائه می‌کند.
آخرین فیلتر ساده تر است. این به فرآیندی اشاره دارد که طی آن فرآیندهای ذهنی ناآگاه و ناخودآگاه به ابژه‌های آگاهی ادراکی تبدیل می‌شوند که می‌توانیم آن را تجربه کنیم. این مشکل توسط دانشمندان علوم اعصاب شناختی و محققان هوشیاری اینک و همواره در حال بررسی است.
مجموعه‌ای از تحلیل‌های بسیار عالی در مورد این موضوع از کار Dehaene (2014) در مورد مدل جهانی فضای کاری عصبی آگاهی حاصل می‌شود. کار او نشان می دهد که چگونه توجه یک جنبه تمرکز محور از تجربه آگاهانه است (اگرچه مترادف با آن نیست). در واقع، ما می توانیم فرآیندهای توجه را به عنوان نوعی فیلتر بین فرآیندهای عصبی شناختی ناخودآگاه یا ناآگاه و آنهایی که در آگاهی تجربی ما ظاهر می شوند، در نظر بگیریم.

4/7
@thinkpluswithus

نظریه UTOK با نقشه ای از فرایندهای ذهنی ارایه میشود که فرایندهای ذهنی ناخوداگاه و یا نااگاه را از تجربیات خودتکاه ذهنی متمایز میکند. این نقشه ذهنی 1،2،3 عملکردهای عصبی شناختی را به عنوان فرآیندهای ذهن-1 و تجارب آگاهانه ذهنی را به عنوان ذهن-2 چارچوب بندی می کند. فیلتر توجه فیلتری است که بین آنها را تنظیم می کند. در واقع UTOK بیشتر فرآیندهای خودآگاه را به عنوان حوزه ذهن تعیین می کند. برخی از این فرآیندها خصوصی هستند و همانطور که در اینجا ذکر شد ذهن 3a نامیده می شود. برخی از آنها عمومی هستند و ذهن 3b نامیده می شوند. سپس می توانیم ببینیم که فیلتر فرویدی بین ذهن 2 (آگاهی تجربی) و ذهن 3a قرار دارد، در حالی که فیلتر راجریان بین ذهن 3a و ذهن 3b قرار می گیرد. (تصویر 2 صفحه 6)

به طور خلاصه، UTOK سه فیلتر اساسی را در آگاهی انسان شناسایی می کند.
فیلتر توجه فرآیندهای غیرخودآگاه و ناخودآگاه ذهن1 را که ممکن است در ذهن2 ایجاد شود را تنظیم می کند.

فیلتر فرویدی رابطه بین ذهن 1 و ذهن 2 و ایگو را که ذهن3a است تنظیم می کند.

فیلتر روجریان Rogerian ذهن خصوصی 3a بیانی را با آنچه به طور کلی ذهن عمومی گفته می‌شود (ذهن 3b) تنظیم می‌کند و بنابراین در ناحیه شخصیت یا پرسونا قرار دارد.

و UTOK با تجزیه و تحلیل خود از فیلترهای آگاهی انسانی، نقشه حوزه های فرآیندهای ذهنی و نظریه او در مورد اینکه چرا خودآگاهی انسان با ساختار و پویایی عملکردی خود تکامل یافته است، به ما اجازه می دهد تا ماهیت آگاهی انسان را متافیزیکی، هستی شناختی، معرفتی و فرانظری به طور قطعی روشن کنیم. این یکی از دلایلی است که چرا UTOK یک نظریه یکپارچه علمی میباشد.


5/7
@thinkpluswithus

🔺 نقشه ذهن

تصویر دوم


6/7
@thinkpluswithus

📍منبع
References

1. The Unified Theory Of Knowledge is a new scientific humanistic synthetic philosophy that resolves the mind-body problem and unifies our knowledge from the natural sciences, the social sciences, the humanities, as well as our personal psyches into a coherent picture.

2. For more on Justification Systems Theory, see here.

3. Dehaene, S. (2014). Consciousness and the brain. Penguin Book, NY.

4. Henriques, G. (2020). What are mental processes? Psychology Today blog, Theory of Knowledge (here).

پایان

برگردان: دکتر موریس ستودگان

7/7
@thinkpluswithus

دکتر موریس ستودگان

🔷چرا کودکان داد و جیغ میرنند و والد چگونه با این برخورد کند؟

داد زدن و گاهی گریه کردن یکی از رفتارهای کودکان در زمان ناامیدی و ناتوانی ولی گاهی برای متقاعد کردن والدینشان است. خیلی از مادرها و پدران از داد زدن کودکان شان خسته و مایوس میشوند و گاهی کنترل خود را از دست میدهند. شاید باید اول علت جیغ و داد فرزند خود را به گونه ای بدانیم. و مناسبترین رفتار را برای کنترل رفتار کودک در زمان خشم را پیدا کنیم.

🔺چرا کودک ما داد میزند؟

در این رفتار کودک ایتم های زیادی نقش موثر دارند مانند:
👈 گرسنگی، خستگی یا کسالت و بیماری و گاهی ناتوانی و عدم قدرت بیان.

👈احساس ناخوشایند
گاهی ممکن است فرزندمان نسبت به رفتاری یا چیزی احساس خوبی نداشته باشد و حتی از بیان و یا یافتن واژه عاجز است و یا حتی شاید بدترین تجربه احساسی در ان زمان و مکان برای او باشد. در نتیجه زود قضاوت نکنیم.

👈حسادت
ممکن است کودک هنگامی که ما با تلفن صحبت می کنیم, ناارامی کند و زمانیکه توجه کسب نمیکند به جیغ زدن بمردازد، چون کودک احساس می کند که دیگر به او توجهی نمیشود ولی هم میداند که با این رفتار توجه خواهد گرفت.

👈سردرگمی و عدم اطمینان در تصمیم گیری
شاید فرزندمان هدفی دارد و از آن چه که می خواهد مطمئن نیست و همین موجب خشم و داد زدن او شود.

👈احساس ناتوانی و درماندگی
در مواقعی که فرزندمان در بیان بعضی از کلمات ناتوان است و یا واژه مناسب ندارد احساس ناتوانی می کند در اینجا به کودک خود واژه های بیان احساس را بیاموزید.

👈جلب توجه و مهر

در سنین استقلال طلبی بر اساس پیاژه یعنی 2 تا 3 سالگی کودکان تصور می کند که مرکز همه توجه ها و دنیا هستند و همه باید به آنها توجه کنند، از اینرو ممکن است فقط برای جلب توجه مادر و پدذ بی دلیل جیغ و فریاد بزند.

🔷در مقابل داد زدن کودک چه کنیم ؟
رفتار مناسب ما در برابر داد زدن های فرزندمان کمک به ترک کردن این رفتار عادتی و شرطی شده کودک ما خواهد کرد. در زیر چند نکته مهم را یاد اور میشوم.

👈بی اعتنایی کنیم
دکتر متخصص کودکان آرونزون باور دارد که کودک 2 و 3 ساله ای که بیشترین جلب توجه را از ما می خواهد, نباید در زمان داد و فریاد او به او توجه کنیم. مثلا ما همچنان شام مان را درست میکنیم و یا دست از اطو کردن لباس ها یا شستن ظرفها نکشیم به کارمان ادامه داده و بگذاریم که انقدر داد بزند تا ارام شود. معمولا ماجرا خود به خود تمام می شود. اگر والدینی بیش از حد حساس هستند در واقع کودک را با رفتارهای خود شرطی می کنند. اگر کودک هر بار داد و بیداد و گریه کند و به خواسته اش لبیک بگوییم , مطمینا زیربنای تربیت شرطی را به اشتباه ساخته ایم.

گاهی عوامل بالا برنده تحمل در کودک را شناسایی کنیم شاید مفید باشد. فراموش نکنیم واکنش های منفی مثل اخم کردن، سرزنش و حتی کتک زدن کودک به او در تقویت این رفتار انگیزه می دهد - شرطی میشود. پس بهترین رفتار والد در این زمان بی تفاوتی و نادیده گرفتن واکنشهای کودک ماست.

👈هرگز تنبیه نکنیم
گاهی والدین از داد زدن های بی مورد کودک عصبی می شوند و او را فیزیکی تنبیه میکنند تا شاید ساکت شود. اما تنبیه بدنی کودک اشتباه ترین روش تربیت است. نه تنها کمک نمیکند بلکه مرزهای بین والد و کودک را محو می کند و به کودک خشونت را انتقال میدهد. کتک زدن و هر نوع تنبیه فیزیکی تنها باعث تشدید این رفتار در کودکمان می شود.

👈ما فریاد نزنیم

هرگز سر کودک فریاد نزنیم. کودکان از والدین اینگونه رفتارها را یک به یک کپی میکنند. هر چقدر ما در برخورد با خانواده آرام تر رفتار کنیم، الگوهای رفتاری بهتری برای کودکان خواهیم بود. در نتیجه سر کودکی که داد میزند داد زدن نتیجه کاملا معکوس میدهد.

ادامه دارد...

1/2
@thinkpluswithus

👈در مورد علت ناراحتی و رفتار کودک با او صحبت کنیم

در کنار کودک ایستاده و به صورتش نگاه کنیم. با صدایی آرام و کنترل شده از او بخواهیم که به فریاد زدن خاتمه دهد. به او پیشنهاد علت یابی بدهیم و در مورد علت ناراحتیش با او صحبت کنیم. اگر کودک ما سن پایینی داشته و صحبت با آن ها فایده ای ندارد، دست خود را جلوی دهان قرار داده و به او نشان دهیم که می خواهیم فریاد نزند.

👈شاید حدس بزنیم که کودکمان چه می خواهد

متخصصین پیشنهاد میکنند که در زمان جیغ کشیدن بچه به طوری که صورتمان درست مقابل صورت فرزندمان قرار گیرد، به او چیزهای شبیه به این بگوئیم:
تا وقتی که تو جیغ می زنی برای من دشوار است که منظورت را بفهمم. آیا می توانی بگویی که صدای عادیت چه شده؟
کودکمان نمی تواند کاملاً منظورش را بیان کند، خودمان حدس بزنیم که چه می خواهد (مثلاً آیا بستنی می خواهی؟) و می بینیم که او سر تکان می دهد. گاهی کودکان میدانند که خواستشان با مخالفت والد روبرو میشود, از پیش با گریه و داد اغاز میکنند. نیازی نیست که تسلیم شویم، ولی سعی کنیم که پیشنهاد چیز دیگری به او بدهیم مثلا:
بستنی را بعد از شام می توانیم همه با هم بخوریم، ولی من یک پیتزا خوب برایت اماده کردم.

👈کودکمان را سرگرم کنیم
متخصصان کودک و رفتارشناسها پیشنهاد می کنند در این مواقع سعی کنیم کودک را به عناوین مختلف سرگرم کنیم. کتابی را که دوست دارد و نخوانده را برایش انتخاب کنیم یا اگر وقت داریم با او بازی کنیم تا حواس او را به جای دیگر متمرکز شود. بچه ها خیلی زود موقعیت قبلی را فراموش می کنند. پس با این روش او را از جیغ زدن بازداشته ایم.

👈کمی جدی باشیم

از کودکمان بخواهیم که چند دقیقه در یک جای خاص بنشیند یا به اطاقش برود تا آرام شود. باید بداند تا زمانی که حاضر است به صورت مؤدبانه صحبت کند ما نیز اماده هستیم. اگر کودک با این کار ما مخالفت می کند، با نرمی وی را به سمت صندلی هدایت کرده و او را روی صندلی نشانده. به آرامی کنارش بایستید تا کاملا آرام شود.

👈نباید در مکان های عمومی در برابر فریادهای کودک تسلیم شویم

چنانچه که کودکان در یک جای عمومی همانند فروشگاه لباس فریاد میزنند، او را به جایی خلوت ببریم و به او بگوییم که از روشی که پیش گرفته است خوشمان نمی آید و در صورتی که ارام صحبت نکند ما دقتی نخواهیم داشت. بعد از آن از آن منطقه دور شوید. هرگز به خاطر ترس از برخورد و نگاه افراد در برابر رفتار فریادهای کودک خود تسلیم نمیشویم.

👈کودکمان باید بداند که چه رفتاری باید داشته باشد

بهتر است ما از کودکمان رفتاری را که انتظار داریم را برایش شمرده توضیح دهیم. این کار را زمانی انجام دهیم که او رفتاری مناسب داشته و پذیرای صحبت های ما باشد.

👈خواسته‏ های معقول کودک را بشناسیم و به انها توجه کنیم

اگر مداوم به خواسته های کودکمان نه بگوییم و به او توجه نکنیم طبیعتا لجبازی اش با ما بیشتر می شود. والدین آگاه و بلوغ یافته میدانند کدام خواسته فرزندشان را باید پاسخ دهند و در چه مواردی «نه» لازم است.

👈قبل از بیرون رفتن کودک این نکات را با او براورد کنیم

کودکان خسته، گرسنه و تشنه برای رسیدن به آرامش و رفع نیاز جیغ و داد می کنند. بهتر است مقداری خوراکی و آب نیزهمراه خود ببریم تا اگر در هنگام خرید و یا هر جای دیگر کودک گرسنه و تشنه شد، نیاز او را فوری برطرف کنیم و مانع از ناراحتی او و خود شویم.

👈مهارت های ارتباطی خود و کودکمان را بهتر کنیم

اگر ارتباط ما باکودکمان خوب باشد و کودک دربیان خواسته اش ماهرتر شود، رفتارهای نظیر داد زدن و لجبازی ها کم میشوند. به کودک یاد دهیم که با اشاره یا بیان کلمه های ساده ،خواسته اش را بازگو کند.

👈 مودبانه خواهش کردن به کودک کمک میکند تا آرام حرف بزند

اگر کودکی ازشدت خوشحالی و هیجان ناارام است و جیغ و داد می زند، با آرامش و مودبانه از او می خواهیم که با صدای آرام که مناسب داخل خانه یا مهمانی است صحبت کند. البته شامل ما هم نیز میشود. و خودمان نیز آهسته حرف بزنیم.

👈به کودک هویت منفی ندهیم
هرگز به کودک خود اسم مستعار و یا صفات منفی مانند لجو, جیغو، بلندگو، از دستت خسته ایم را نگوییم چرا که این واژه ها ، رفتار منفی کودک ما را به ویژگی شخصیتی او تبدیل میکنند.

👈 پاداش بدهیم
اگر کودک ما رفتار مثبتی نشان داد و درخواست هایش را معمولی و بدون فریاد و داد بیان کرد، به او پاداش و جایزه های کوچکی مثل خوراکی هایی که دوست دارد را بدهیم و به او بگوییم که این پاداش به خاطر رفتار خوب اوست.

پایان

دکتر موریس ستودگان

2/2
@thinkpluswithus