اونجا که میگه کشورتان است.

آخ قلبم.🎄

بالاخره برنامه‌ی جامعی که شامل همه‌ی چیزای مد نظرم باشه رو نوشتم و خواستم ویدیو درست کنم ولی فکر کردم چون اول کارم و اولین برنامه‌‌ای بود که دوسش داشتم احتمالا دچار مشکل یا ضعف باشه و چون منابع بهتری هست بهتره بقیه از اونا استفاده کنن تو یوتیوب با عنوان بولت ژورنال سالیانه یا برنامه ریزی سالیانه.

[اعلام وضعیت]

امروز اومدم پیش دوستم.
حرف زدیم ساندویچ خوردیم و ریک و مورتی دیدیم من ظرفا رو شستم و اون تمریناشو نوشت بعد سکوت کردیم، چایی دم کردم اون خونه رو مرتب کرد منم رد شدن ماشینا و برف و ماه رو نگاه کردم.
الانم صدای حرف زدن و خنده‌های روشنش با یارش رو می‌شنوم
و منم دارم جزوه‌ی بیوشیمی میخونم.

این کانال رو به جهت داشتن پلی لیست و عکس و برای نقاشی‌های پیج و پابلیک بودن ساختم.🎨

نیاز دارم صدای چرخ‌های چمدونم، روی سنگفرشهای یه شهر مه گرفته‌ی دوووور،رو بشنوم،خیلی نیاز دارم

[اعلام وضعیت]

امروز برگشتم خونه.

دیشب ماه رو دیدم حس میکردم بهش نزدیکم می‌تونستم حفره‌هاشو ببینم، نمی‌دونم خیال بود یا واقعا انقدر نزدیک بود.

دارم یونیکورن‌ها رو رنگ میکنم و ذهنم رو خالی میکنم و بعدش احتمالا در مورد روزای قبل مینویسم که ایده‌هام و شلوغی‌های توی سرم رو فوت کنم و ذهنم سبک شه.

کمی غمگینم ولی خب «روزای آفتابی رو یادم نرفته» کمی هم امیدوار کمی گوشه‌ی رینگ و کمی نور توی دلم می‌چرخه که شکافش رو پیدا کنه.

باید بعد از نوشتن توی دفتر، کمی کتاب بخونم که وارد دنیای دیگه‌ای بشم و احساسات بهتری داشته باشم.

میدونم که دلایل زیادی برای ناراحتی و ناامیدی وجود داره. اما آدمک توی آینه، فقط من رو داره و باید مراقبش باشم تا هر جور شده ادامه بده.

فدای تو
دو چشم من
که چشم‌های تو را خواب دیده‌اند.
ببینمت! 
تو کجایی که چهره‌ات باغی‌ست،
که از هزار پنجره نور می‌وزد هر صبح؟

- رضا براهنی.
@monadchannel