چطور سه خواهر از چهار خواهر میرابل به نمادهای برجسته انقلابی در جمهوری دومینیکن تبدیل شدن:

قتل خواهران میرابل چنان خشم عمومی رو برانگیخت، که کمتر از یک سال بعد، تروخیو توسط مردم کشته شد و رژیم دیکتاتوری اون سقوط کرد.

۱۶ روز نارنجی:

"My Mom" 2009

"97' Bonnie & Clyde" 1999 & "Kim" 2000

"My Name Is" 1999

"As The World Turns" 1999

"Guilty Conscience" 1999

"My Dad's Gone Crazy" 2002

"Tonya" & "Same Song & Dance"

"Space Bound" 2010 & "Love The Way You Lie"

"Just Lose It" 2004

"Superman" 2002

"Music Box" 2009

دیگر اقدامات بحث برانگیز امینم:

مهمانی‌های خانوادگی.

اینکه زنان همیشه باید اثبات کنن قربانین و در حقشون ظلم شده اما متجاوز/آزارگر به طور پیش‌فرض بیگناه در نظر گرفته می‌شه نوعی خشونت روانی و حتی جسمی علیه زنانه.

اینکه از زنان انتظار میره بخاطر بچه‌هاشون، با شوهر خائن، شکاک، معتاد و ابیوزر زندگی کنن.

اینکه وقتی برای جذب زنان به مشاغل و رشته‌هایی که زنان کمتر در اون‌ها حضور دارن تلاش یا هزینه‌ای صورت میگیره، همه بهش میگن بی‌فایده و هدر رفت منابع، در حالی که این هزینه‌ها همیشه برای مردان بی‌ چون و چرا صورت گرفته.

خشونت کلامی و زل زدن‌ها در محیط‌های ورزشی.

اینکه حمایت از حقوق زنان و فمینیست بودن در جامعه تابو شده و "فمینیست" بعنوان فحش بکار میره. با اینکار میخوان زنان رو به سکوت وادار کنن.

ازدواج دختربچه‌ها.

حجاب.

اینکه زنان از اکثریت رشته‌های ورزشی محرومن و وقتی دوره‌های تمرینی برای زنان برگزار میشه، زنان شرکت کننده مورد قلدری و حمله قرار میگیرن.

اینکه زنان باید دوبرابر مردان تلاش کنن تا دیده بشن.

اکثر فیلترهایی که در فضای مجازی برای عکس‌ها و ویدیوها بکار میره، بر اساس استانداردهای زیبایی نادرست و سفیدپوست محوره‌.

تبلیغاتی که زنان رو در پس‌زمینه رها میکنن.

انتظار زایمان و فرزندآوری.

ازدواج.

اینکه در بحث به بقیه میگن "چته پریودی؟"

استانداردهای دوگانه که خیلی هم زیادن.

مصرف محتوا، موسیقی، فیلم و هرچیزی که حاوی خشونت به زنانه و یا به هر نحوی مردم رو به خشونت علیه زنان ترغیب میکنه.

کمتر شماردن زن در حیطه‌های مختلف و نادیده گرفتن ارزش مدرک و سطح سواد و مهارت زنان. استخدام شدن مردان فقط بخاطر جنسیتشون. اینکه زنان رو بخاطر ظاهر از مشاغل رد میکنن.

اینکه رفتارهای زشت و زننده مردان با گفتن اینکه "مردن دیگه" توجیه میشه.

رفتاری که ماماها و دکترهای زنان با مراجعه کنندگانشون دارن. مثل [لینک]

اینکه در تبلیغات برای جلب توجه مردان، زنان رو سکشوالایز میکنن.

خشونتی که زنان هنگام رانندگی تجربه میکنن. فحاشی‌ها و توهین‌ها. دنبال کردن راننده های زن و از عمد تصادف کردن باهاشون. راه ندادن به راننده های زن.

اینکه مردها برای بالا بردن چیزهای مورد علاقه خودشون، دختران و علایق اون‌ها رو کوچیک میشمارن و پایین میارن.

وقتی یه مرد اشتباه میکنه، فقط خودشه که اشتباه کرده. ولی وقتی یه زن اشتباه کنه، یعنی زنان کلا از پس اون کار بر نمیان و ضعیفن.

اینکه زنان رو از رشته های ریاضی و فیزیک دلسرد میکنن و میگن فقط مختص پسرانه یا اینکه میگن دخترها هوش ریاضی ندارن.

اینکه نمیذارن زن‌ها برن گیم نت.

اینکه کسی از فندوم‌هایی که اکثریت پسرن مثل طرفداران فوتبال ایراد نمیگیره ولی همه فندوم‌هایی که اکثریت دخترن مثل طرفداران پاپ‌استارها رو مسخره میکنن.

اینکه مردم تا راننده زن میبینن کل مشکلات ترافیک و تصادفات رو بهشون نسبت میدن و یا راننده های زن رو مسخره میکنن. من وقتی تو ماشین مردهام و از کنار یه راننده زن رد میشیم همش استرس دارم که نکنه اون زنو مسخره کنن. اینکه اعتقاد دارن رانندگی زنان خوب نیست با اینکه آمار همیشه خلافشو ثابت کرده.

همیشه فقط زنان در روابط و رسوایی‌های جنسی اسلات شیم میشن و فحش میخورن.

اینکه مردها در مهمونی فقط میشینن و میخورن و زن‌ها از اول تا آخر کار میکنن.

اینکه مدام میگن دختر خنگ جذابه و دخترا رو مجبور میکنن خودشونو تو جامعه ناتوان و کم هوش جلوه بدن چون از بودن کنار زنان باهوش میترسن.

نپرداختن به مشکلات زنان در نظام پزشکی. اینکه وقتی بخاطر پریود میری دکتر فقط بهت میگن طبیعیه و میفرستنت خونه، با اینکه میدونی درد و علائمش طبیعی نیست.

گرونی محصولاتی مثل نوار بهداشتی.

اینکه شلوار زن‌ها جیب نداره و یا جیبشون تزئینیه.

اینکه به بی‌عدالتی میگن "نامردی" و به افراد شجاع و توانمند میگن "خیلی مردی".

اینکه ظرف نشستن و آشپزی بلد نبودن برای مردا افتخاره و انجام دادنشون رو عار می‌دونن چون اونو وظیفه زن‌ها در نظر میگیرن.

اینکه وقتی دختربچه‌ها درباره مسائل جنسی میفهمن فقط تنبیه و سرزنش میشن، بجای اینکه باهاشون صحبت بشه و توضیح داده بشه که بعدها ازشون سواستفاده نشه.

وقتی حضانت فرزند دختر به پدر میرسه، همه انتظار دارن اون بچه کارای خونه رو یاد بگیره و انجام بده، نه والد مرد. اگه اون بچه نتونه یا پسر باشه هم مرده دوباره ازدواج میکنه تا یکی بیاد کارا رو انجام بده. در حالی که اگه حضانت بچه به والد زن برسه ازش انتظار دارن هم کار کنه هم برای بچه‌ها غذا درست کنه و... .

اینکه باید به مردها ثابت کنیم مردسالاری به اون‌ها هم آسیب میزنه یا اینکه باید بهشون ثابت کنیم فمینیسم براشون منافعی داره که بخوان همراه بشن و یا فقط بهمون حمله نکنن.

اینکه مثلا مرد هر کار بدی بکنه میگن این ذات و فطرتشه و یا مرده دیگه نمیشه کاریش کرد.

کلا طنزپردازی با مسائل زنان توسط مرد ها خیلی اتفاق میوفته که اصلا بامزه نیست. نمیفهمم چجوری انقد واکنش خوب دریافت میکنن.

اینکه پیشرفت زنان در هر زمینه‌ای رو به پای رابطه داشتن با یه مرد میزنن.

وقت هایی که میخوان از یک دختر تشکر کنن میگن ایشالا عروسیت. تعریف هایی که از یک دختر میکنن مثل وایف متریال، زن زندگیه و.. . تعریف از دختر بچه های کوچیک که فقط روی زیباییشون تاکید داره مثلا تو چقدر خوشگلی و هر چیزی در وصف فیزیک بدنیشون که این حس رو از بچگی بهش القا میکنه باید حتما زیبا باشه تا دوست داشته بشه.

وقتی یک زنی خیانت میبینه همه زن طرف دیگه ماجرا رو لعن و نفرین میکنن ولی کسی اون مرد خیانتکار رو مقصر نمیدونه.

تاکید زیاد روی شیو کردن بدن زن. یا توهین مردا به زن هایی که دوست ندارن شیو کنن و کثیف خطابشون کردنشون.

زن با روپوش سفید تو مراکز پزشکی فقط پرستار خطاب میشه ولی به هر مردی با روپوش سفید میگن دکتر...

محتوای مربوط به انرژی زنانه و مردانه.

قیمت چندبرابری اجناسی که عموما توسط زنان مصرف میشن، وقتی نمونه مشابهش برای مردان هم کارآمد تره و هم ارزون تره.

اینکه ورزش رو جنسیتی میکنن و مردها رو تو ورزش بایدیفالت بهتر میدونن، و بعد به زنان ورزشکار هم لقب مردونه بودن میدن بجای اینکه بپذیرن زن هم میتونه قوی باشه.

اینکه اساتید موقع سخنرانی‌هاشون وقتی درباره آینده و پیدا کردن شغل حرف میزنن روی اینکه مخاطب حرفشون بیشتر پسرا هستن تاکید میکنن، انگار ما دخترا آینده‌ای نداریم و یا هدفی برای آینده شغلی و تحصیلیمون نداریم.

همیشه خانم‌های قربانی اعتیاد بیشتر سرکوفت میخورن تا مردها که همه اینا باعث میشه کمک گرفتن برای خانم ها به مراتب سخت تر هم بشه.

ما نمی‌خواستیم بریم ولی اونا با زور مارو گرفتند، 14 سالم بود و از مامانم پرسیدم دارم کجا میرم و اون گفت قراره تو ژاپن برای سرباز‌ها لباس بدوزم. مقام‌های رسمی ژاپن اومدن مارو ببینن و بدنمون توسط پزشک‌ها معاینه شد. به ما گفتن بریم به خوابگاه، از بیرون میشد داخل اتاق‌ها رو دید، مردم داخلشون رابطه جنسی داشتند.
اولین بار که منو به زور وارد یکی از اتاق‌ها کردن کتکم زدن و بهم تجاوز کردن خیلی زیاد خونریزی کردم، لحاف‌های تخت خیس خون بودند. طبقه بالا دو دختر دیگه بخاطر تجاوز گریه می‌کردند باهم به نتیجه رسیدیم که مرگ برامون بهتره، دنبال راه‌های خودکشی گشتیم، شنیده بودیم مردم از اوردوز الکل میمیرن پس پولی که مامانم با امید بهم داده بود تا غذا بخورم و سالم بمونم رو خرج الکل کردم که به زندگیم پایان بدم ولی دکترا رسیدن و شست‌وشوی معده دادن از همون روز تا امروز توی 92 سالگیم نمیتونیم غذا رو هضم کنم و معده‌ام برای همیشه آسیب دیده.
10 روز بعد که به هوش اومدم  فهمیدم باید زنده بمونم و به همه بگم اونا چیکار کردن.
از صبح تا شب بهمون تجاوز میکردن جلوی در صف وایمیستادن و اگه یکی تاخیر می‌کرد همگی روی در می‌کوبیدن تا عجله کنه.
بعد از اینکه ژاپن جنگ رو باخت، اونا همه چیز رو انکار کردن، وجود مارو انکار کردن، هر کاری که با ما کردن رو انکار کردن وقتی بلاخره به کره برگشتم و مامانم همه چیز رو اعتراف کردم اون به حدی ناراحت شد که حمله‌ی قلبی کرد و مرد.