Forwarded from کافی کتاب
برای زمین هفتاد کیلو گوشت
با هفتاد کیلو سنگ
تفاوتی ندارد!
یادمان باشد
کسی مسئول دلتنگی ها و مشکلات ما نیست!
حسین پناهی
#شعر
#کافی_کتاب
@kafiketab
با هفتاد کیلو سنگ
تفاوتی ندارد!
یادمان باشد
کسی مسئول دلتنگی ها و مشکلات ما نیست!
حسین پناهی
#شعر
#کافی_کتاب
@kafiketab
توی صف ترهبار یه مادر و دختر کوچیکش پشتم ایستاده بودن دختر بچه میگفت بریم جلو مامانش میگفت توی صف باید بایستیم بچه میگفت بابا همیشه میرفت اون جلو مامانه هرچی توضیح میداد بچه قبول نمیکرد آخرسر گفت میریم خونه بابات رو دعوا میکنم. همه باید تو صف وایسن.
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan
نود امشب رو از دست ندید. علی پروین و حشمت مهاجرانی رو آوردن. ویژه برنامه جام جهانی الان هم میخواد جام جهانی ۷۸ آرژانتین رو بررسی کنه. بدو جا نمونی.
@boiereihan
@boiereihan
Forwarded from کافی کتاب
...و از میانِ همهی خدایان، خدایی جز فراموشی، بر این همه رنج آگاه نگردد.
احمد شاملو
#شعر
#کافی_کتاب
@kafiketab
احمد شاملو
#شعر
#کافی_کتاب
@kafiketab
⭕️ شبکه های فارسی زبان پخش کننده افتتاحیه جام جهانی:
Cine Film HD
Eutelsat 11304 H 29700
Cine Film
Eutelsat 11387 H 27500
Hotbird 12149 V 27500
IR See Plus
Yahsat 11766 V 27500
تمامی شبکه های نام برده رایگان بوده و به زبان فارسی پخش می شوند.
@SatLastNews
@boiereihan
Cine Film HD
Eutelsat 11304 H 29700
Cine Film
Eutelsat 11387 H 27500
Hotbird 12149 V 27500
IR See Plus
Yahsat 11766 V 27500
تمامی شبکه های نام برده رایگان بوده و به زبان فارسی پخش می شوند.
@SatLastNews
@boiereihan
Forwarded from آینده (عباس عبدی)
🔴نگران، نااميد، خسته
🔻متنی که در جلسه امشب۲۳ خرداد در دیدار ریاست جمهوری با اهل رسانه قرار بود بخوانم، ولی به علت کمبود وقت فقط تا نیمی از ان را خواندم.
🔘نگران؛ نااميد؛ خسته؛ توصيف اجمالي از وضعيت كنوني جامعه ايران است. توصيفي كه شايد برخي را خوش نيايد. در گذشته، هیچ گاه نه نگران بودم، نه خسته و نه نااميد. دوست نداريم این سخن ها را بگوییم چون بیم آن داریم که به افزايش نگراني و خستگي و نااميدي منجر شود. ولي چاره چيست؟ تا كي ميتوان زبان در كام كشيد؟ اگر سكوت و نگفتن چارهساز بود، تاكنون چاره كرده بود.
🔘نگرانيم. با هر كس كه سخن ميگوييم نسبت به آينده كشور و ايران نگران است. برخي از گذشتههاي دور نگران بودهاند، ولي بسياري نيز در سالهاي اخير بويژه در يك سال گذشته نگران شدهاند. نگرانی به سرعت در روان و ذهن ما ریشه دوانده است. بحث اصلي نيز وجود توطئه و فشارهاي خارجي علیه کشور نيست، هرچند اين مورد مهم است، ولي ريشه نگراني در داخل است. جامعه ما زیر فشارهای مختلف ضعیف و ناتوان شده است. جامعه ما از وحدت و انسجام اوليه خود دور شده، و شايد در تنها موضوعي كه وحدت نظر داريم، نگراني از آينده است.
🔘اجازه دهيد پاسخ به دو پرسش يكي از آخرين نظرسنجيهايي كه در همین روزها در تهران انجام شده است را تقديم كنم. از مردم پرسيده شده است كه مهمترين موضوعي كه اين روزها موجب نگراني شما ميشود چيست؟ فقط 1/1 درصد اظهار داشتهاند كه چيزي موجب نگراني آنان نميشود. نكته مهم اين است كه اكثريت قاطع، مسايلي را موجب نگراني خود دانستهاند كه حل آنها خارج از اراده شخصي آنان است. در ادامه پرسيده شده كه آيا اين نگراني در آينده كمتر ميگردد يا بيشتر يا همين طور ميماند؟ فقط 6 درصد اظهار داشتهاند كه كمتر ميشود، 85 درصد گفتهاند بيشتر و 9 درصد هم اظهار داشتهاند همين طور ميماند. متأسفانه بايد گفت كه اين پاسخها در نگرانيهايي كه به امور شخصي برميگردد خوشبينانهتر است و در اموري كه خارج از اراده فردي است بسيار بدبينانهتر.
نااميدی رويه ديگر اين نگراني است كه بازتاب آن را در اين نحوه پاسخگويي شاهد هستيم. مردمی ناامید که انتظار آینده ای خوب را ندارند.
🔘خسته ایم. اين خستگي پس از انتخابات سال گذشته نمود بيشتري يافت. آخرین بار که مردم به پای صندوق رای آمدند امید بسیار داشتند که تغییری جدی در رویه ها و سیاست ها روی می دهد ولی وقتی می بینند که چیزی تغییر نکرده خسته شده اند. آنها از این که هر بار تلاش می کنند و در پای صندوق خواست شان را بیان می کنند ولی نادیده گرفته می شود، خسته شده اند. حالا به هر بهانه بزرگ و کوچکی، موجه و غیر موجه به خیابان ها می آیند و اعتراض می کنند. گویی صندوق رای را دیگر آخرین راه نمی دانند. گویی که حضور در اين انتخابات را به مثابه عبور از آخرين گردنه براي رسيدن به مقصد می دانستند؛ تا تمام خستگي راه از تن خارج شود، ولی معلوم شد كه اين نه گردنه پاياني كه حركت بر روي دايره است و در روی دایره هرچه سريعتر حرکت کنیم تا از نقطه موجود دور شويم، سريعتر به آن نزديك خواهيم شد.
🔘با وجود این همچنان يك نقطه روشن هست. اتفاق نظر نسبي در وجود نگراني درباره آينده و اينكه ادامه مسير فعلی و گذشته دیگر ممكن نيست. واقعيت اين است كه به نظر بنده مسأله امروز ايران، هيچ راهحل جزيي و فني ندارد. در سطح هیچ یک از قوا نیست و باید در سطح ملی حل شود. بايد در نگاه به جامعه و رابطه قدرت و مردم اصلاح اساسي صورت گيرد. بايد ضمن به رسميت شناختن همه نگرشها و گرايشهاي موجود در جامعه، به بازسازي قدرتِ مردم، همت گماشت و روح اميد را در اين كالبد خسته و نااميد دميد.
🔘به عنوان يك فعال رسانهاي معتقدم كه اولين جايي كه چنين اصلاحي بايد بازتاب پيدا كند، در رسانه است. وضعيت امروز رسانه در ايران بسيار خطرناك و حتي تهديدي عليه امنيت ملي است. از يك سو با رسانههاي رسمي مواجه هستيم كه فاقد استقلال و اثرگذاري هستند و از سوي ديگر با شبكههاي اجتماعي مواجهيم كه هيچ حد و مرز اخلاقي و حرفهاي و قانوني بر آنها حاكم نيست؛ و اين دو وضعيت به ظاهر متناقض، در اصل دو روي يك سكه هستند. امروز فضای رسانه ای از ارکان دفاع از امنیت ملی است. اگر فضای رسانه ای ملی به شکلی که الان هست ادامه پیدا کند به رقابت بین المللی رسانه ای می بازیم همچنان که پیش از این باخته ایم و این باخت رسانه ای به زیان امنیت ملی است.
@abdiabbas
🔻متنی که در جلسه امشب۲۳ خرداد در دیدار ریاست جمهوری با اهل رسانه قرار بود بخوانم، ولی به علت کمبود وقت فقط تا نیمی از ان را خواندم.
🔘نگران؛ نااميد؛ خسته؛ توصيف اجمالي از وضعيت كنوني جامعه ايران است. توصيفي كه شايد برخي را خوش نيايد. در گذشته، هیچ گاه نه نگران بودم، نه خسته و نه نااميد. دوست نداريم این سخن ها را بگوییم چون بیم آن داریم که به افزايش نگراني و خستگي و نااميدي منجر شود. ولي چاره چيست؟ تا كي ميتوان زبان در كام كشيد؟ اگر سكوت و نگفتن چارهساز بود، تاكنون چاره كرده بود.
🔘نگرانيم. با هر كس كه سخن ميگوييم نسبت به آينده كشور و ايران نگران است. برخي از گذشتههاي دور نگران بودهاند، ولي بسياري نيز در سالهاي اخير بويژه در يك سال گذشته نگران شدهاند. نگرانی به سرعت در روان و ذهن ما ریشه دوانده است. بحث اصلي نيز وجود توطئه و فشارهاي خارجي علیه کشور نيست، هرچند اين مورد مهم است، ولي ريشه نگراني در داخل است. جامعه ما زیر فشارهای مختلف ضعیف و ناتوان شده است. جامعه ما از وحدت و انسجام اوليه خود دور شده، و شايد در تنها موضوعي كه وحدت نظر داريم، نگراني از آينده است.
🔘اجازه دهيد پاسخ به دو پرسش يكي از آخرين نظرسنجيهايي كه در همین روزها در تهران انجام شده است را تقديم كنم. از مردم پرسيده شده است كه مهمترين موضوعي كه اين روزها موجب نگراني شما ميشود چيست؟ فقط 1/1 درصد اظهار داشتهاند كه چيزي موجب نگراني آنان نميشود. نكته مهم اين است كه اكثريت قاطع، مسايلي را موجب نگراني خود دانستهاند كه حل آنها خارج از اراده شخصي آنان است. در ادامه پرسيده شده كه آيا اين نگراني در آينده كمتر ميگردد يا بيشتر يا همين طور ميماند؟ فقط 6 درصد اظهار داشتهاند كه كمتر ميشود، 85 درصد گفتهاند بيشتر و 9 درصد هم اظهار داشتهاند همين طور ميماند. متأسفانه بايد گفت كه اين پاسخها در نگرانيهايي كه به امور شخصي برميگردد خوشبينانهتر است و در اموري كه خارج از اراده فردي است بسيار بدبينانهتر.
نااميدی رويه ديگر اين نگراني است كه بازتاب آن را در اين نحوه پاسخگويي شاهد هستيم. مردمی ناامید که انتظار آینده ای خوب را ندارند.
🔘خسته ایم. اين خستگي پس از انتخابات سال گذشته نمود بيشتري يافت. آخرین بار که مردم به پای صندوق رای آمدند امید بسیار داشتند که تغییری جدی در رویه ها و سیاست ها روی می دهد ولی وقتی می بینند که چیزی تغییر نکرده خسته شده اند. آنها از این که هر بار تلاش می کنند و در پای صندوق خواست شان را بیان می کنند ولی نادیده گرفته می شود، خسته شده اند. حالا به هر بهانه بزرگ و کوچکی، موجه و غیر موجه به خیابان ها می آیند و اعتراض می کنند. گویی صندوق رای را دیگر آخرین راه نمی دانند. گویی که حضور در اين انتخابات را به مثابه عبور از آخرين گردنه براي رسيدن به مقصد می دانستند؛ تا تمام خستگي راه از تن خارج شود، ولی معلوم شد كه اين نه گردنه پاياني كه حركت بر روي دايره است و در روی دایره هرچه سريعتر حرکت کنیم تا از نقطه موجود دور شويم، سريعتر به آن نزديك خواهيم شد.
🔘با وجود این همچنان يك نقطه روشن هست. اتفاق نظر نسبي در وجود نگراني درباره آينده و اينكه ادامه مسير فعلی و گذشته دیگر ممكن نيست. واقعيت اين است كه به نظر بنده مسأله امروز ايران، هيچ راهحل جزيي و فني ندارد. در سطح هیچ یک از قوا نیست و باید در سطح ملی حل شود. بايد در نگاه به جامعه و رابطه قدرت و مردم اصلاح اساسي صورت گيرد. بايد ضمن به رسميت شناختن همه نگرشها و گرايشهاي موجود در جامعه، به بازسازي قدرتِ مردم، همت گماشت و روح اميد را در اين كالبد خسته و نااميد دميد.
🔘به عنوان يك فعال رسانهاي معتقدم كه اولين جايي كه چنين اصلاحي بايد بازتاب پيدا كند، در رسانه است. وضعيت امروز رسانه در ايران بسيار خطرناك و حتي تهديدي عليه امنيت ملي است. از يك سو با رسانههاي رسمي مواجه هستيم كه فاقد استقلال و اثرگذاري هستند و از سوي ديگر با شبكههاي اجتماعي مواجهيم كه هيچ حد و مرز اخلاقي و حرفهاي و قانوني بر آنها حاكم نيست؛ و اين دو وضعيت به ظاهر متناقض، در اصل دو روي يك سكه هستند. امروز فضای رسانه ای از ارکان دفاع از امنیت ملی است. اگر فضای رسانه ای ملی به شکلی که الان هست ادامه پیدا کند به رقابت بین المللی رسانه ای می بازیم همچنان که پیش از این باخته ایم و این باخت رسانه ای به زیان امنیت ملی است.
@abdiabbas
Forwarded from آینده (عباس عبدی)
🔴نگران، نااميد، خسته(ادامه متن...)
🔘مقدمه لازم براي مبارزه با تبعيض و فساد در کشور که متاسفانه نظام مند نیز شده است، در اصلاح نظام رسانهاي است. برخلاف تصور سادهانگارانه نزد برخي افراد؛ تفوق سياسي و رواني نظامهاي توسعهيافته، در درجه اول محصول قدرت اقتصادي و نظامي برتر آنها نيست، بلكه محصول قدرت و اثرگذاري نظام رسانهاي آنها است. نظام رسانهاي كارآمد در جهان امروز، هيچ تناسبي با نگرش موجود و «بوقواره» ما به رسانه ندارد.
🔘30 سال پيش در ابتداي مقدمهاي كه بر يك پژوهش درباره رسانهها انجام شده بود، نوشتم كه در ايران هيچ پديده مدرني به اندازه رسانه، به صورت سنتي مورد بهرهبرداري قرار نميگيرد. امروز تشت اين نحوه رفتار نابخردانه از بام رسانه، بر زمين جامعه افتاده است. عليرغم همه اينها بايد اميد داشت، چرا كه محكوم به اميد هستيم، مبادا بعداً پشيمان شويم كه اگر اميدمان را از دست نميداديم، به مقصد ميرسيديم. فَرج بعد از شدّت روزنه اميد ماست پنجره آن را بر خودمان نبنديم.
@abdiabbas
🔘مقدمه لازم براي مبارزه با تبعيض و فساد در کشور که متاسفانه نظام مند نیز شده است، در اصلاح نظام رسانهاي است. برخلاف تصور سادهانگارانه نزد برخي افراد؛ تفوق سياسي و رواني نظامهاي توسعهيافته، در درجه اول محصول قدرت اقتصادي و نظامي برتر آنها نيست، بلكه محصول قدرت و اثرگذاري نظام رسانهاي آنها است. نظام رسانهاي كارآمد در جهان امروز، هيچ تناسبي با نگرش موجود و «بوقواره» ما به رسانه ندارد.
🔘30 سال پيش در ابتداي مقدمهاي كه بر يك پژوهش درباره رسانهها انجام شده بود، نوشتم كه در ايران هيچ پديده مدرني به اندازه رسانه، به صورت سنتي مورد بهرهبرداري قرار نميگيرد. امروز تشت اين نحوه رفتار نابخردانه از بام رسانه، بر زمين جامعه افتاده است. عليرغم همه اينها بايد اميد داشت، چرا كه محكوم به اميد هستيم، مبادا بعداً پشيمان شويم كه اگر اميدمان را از دست نميداديم، به مقصد ميرسيديم. فَرج بعد از شدّت روزنه اميد ماست پنجره آن را بر خودمان نبنديم.
@abdiabbas
بچه بودم با سنگ زدم تو سر یکی از بچه ها دنبالم کرد فرار کردم رفتم وسط حموم زنونه، دور حوض نشسته بودن اکثرن هم پیر بودن، بعد از اون دیگه اون آدم سابق نشدم.
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan
Forwarded from ایلیا