همایش ملی تاب اوری سکونت گاه های انسانی در برابر سیلاب - زاهدان - 21 اردیبهشت 1404
https://telewebion.com/episode/0x12e75764
https://telewebion.com/episode/0x12e75764
تلوبیون
همایش ملی تاب اوری سکونت گاه های انسانی در برابر سیلاب - زاهدان - 21 اردیبهشت 1404 - برنامه اجتماعی (هامون) | هامون - ۲۱ اردیبهشت…
همایش ملی تاب اوری سکونت گاه های انسانی در برابر سیلاب - زاهدان - 21 اردیبهشت 1404 - برنامه اجتماعی (هامون) | هامون - ۲۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۴ . تلوبیون مرجع پخش زنده شبکه های تلویزیون ، دانلود رایگان فیلم ایرانی و خارجی ، دانلود انیمیشن و کارتن ، سریال آرشیو…
Forwarded from Climate Fresk Iran | پازل تغییرات اقلیمی
جلسه بعدی پازل اقلیمی «کلایمت فرسک»
«مشهد»
سهشنبه، ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴
از ساعت ۱۷ تا ۲۰
به دوستانتون بگید!
ثبتنام و اطلاعات بیشتر:
https://association.climatefresk.org/training_sessions/ed7e03c9-50ab-40a0-8378-d84ca3b39168/show_public?language=en&tenant_token=36bd2274d3982262c0021755
پازل اقلیمی «کلایمت فرسک»، کارگاهی است که دانش پایهای درباره تغییرات اقلیمی رو به صورت یک بازی جالب در محیطی مشارکتی و بر پایه علم به شما آموزش میده.
این کارگاه در بیش از ۱۶۰ کشور دنیا و به بیش از ۵۰ زبان درحال برگزاری است.
کانال تلگرامی پازل اقلیمی ایران:
@ClimateFreskIran
«مشهد»
سهشنبه، ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴
از ساعت ۱۷ تا ۲۰
به دوستانتون بگید!
ثبتنام و اطلاعات بیشتر:
https://association.climatefresk.org/training_sessions/ed7e03c9-50ab-40a0-8378-d84ca3b39168/show_public?language=en&tenant_token=36bd2274d3982262c0021755
پازل اقلیمی «کلایمت فرسک»، کارگاهی است که دانش پایهای درباره تغییرات اقلیمی رو به صورت یک بازی جالب در محیطی مشارکتی و بر پایه علم به شما آموزش میده.
این کارگاه در بیش از ۱۶۰ کشور دنیا و به بیش از ۵۰ زبان درحال برگزاری است.
کانال تلگرامی پازل اقلیمی ایران:
@ClimateFreskIran
سهم مردم و دولت ها در صرفه جویی آب و عبور از ابر بحران صرفه جویی در آب شرب به لحاظ ارزشهای اجتماعی و امنیتی آن همواره دغدغه کنشگران آب بوده و بارها چه سدها آب داشته و چه نداشته اند بر آن تأکید داشته اند.
امااین روزها عجیب است. مگر نه این که سدسازان مدعی بودند سد می سازیم تا کشور در مضیقه آب نباشد؟
در 30 سال گذشته وزارت نیرو هزاران میلیارد از منابع کشور را صرف سدسازی و انتقال آب بین حوضه ای کرد. با انتقال آب سرشاخه های کارون به زاینده رود ، با قمرود و با دهها پروژه دیگر نه تنها مورفولوژی کشور را تغییر داد و اکوسیستم متصل به رودخانه های دائمی را خشکاندند بلکه موجب آسیبهای اجتماعی فراوانی شدند که هرگز در مورد آن نه مسؤلیت پذیرفته و نه جایی اسمی از آن می آورند. و همین مسیر فاجعه بار را که به خشکاندن دریاچه ارومیه، بختگان و گاوخونی منتهی شد را بااین بار با هدف قرار دادن اکوسیستم دنا و ساختن سد ماندگان ادامه میدهند.
چرا با وجود این همه سد؛ مردم باید در ناامنی آبی باشند؟
اگر فقط بخش کوچکی از هزاران میلیارد تومانی که در سدسازی های سوداگرانه و غیرضروری هزینه و باعث خشکیدن رودخانه هایی شد که میلیونها سال امنیت سرزمین ما را حفظ کرده بودند؛ در حفاظت از منابع آب زیرزمینی و آبخوانها هزینه می شد آیا امروز ما به این وضعیت فاجعه بار رسیده بودیم؟
چرا اولین چاه غیرمجاز را پر نکردند و چشم بر بعدی ها هم بستند؟چرا جهادکشاورزی هنوز درحال تشویق کشاورزان به کشت محصولات آب بری همچون برنج و چغندرقند و یونجه است؟ حجم ضایعات آب کشاورزی در ایران یک و نیم برابر آبی است که مردم در بخش خانگی مصرف می کنند و تازه 30 درصد همین آب خانگی هم به دلیل فرسودگی زیرساختها هدر می رود!!
راستی چه میشد هزینه چند تا از این سدهای ترین در بازچرخانی و بهبود سیستم فاضلاب هزینه میشد؟ صنایع آب بر مستقر در استانهای نیمه خشک و کویری چگونه آب مورد نیازشان تامین می کنند؟
بدیهی است که در مصرف آب شرب به دلیل ارزشهای بهداشتی و امنیتی و سلامت باید صرفه جویی کرد؛ اما این که متولیان آب کشور که خود بانی تخریب هولناک منابع آب سطحی و زیرزمینی کشورند جای مدعی نشسته و توپ تقصیر را در زمین مردم و آسمان و بارشها می اندازند واقعا حیرت انگیز است!!!
مردم ایران قرنها پیشتاز صرفه جویی در آب، بویژه در استان های کم آب بودند؛ اما پروژههای انتقال آب بین حوضه ای این فرهنگ را نابود کرد. مردمی که برای خیر عمومی و اعتقاد به ارزش های آب به عنوان امر دینی، آب انبار و قنات وقف می کردند به جایی رساندید که آب در زندگی روزمره شان بی ارزش ترین کالا قلمداد کرده و اگر بهای آن از یک تخم مرغ و یک کیلو گوجه فرنگی که برای آن 300 لیتر آب مصرف شده، بیشتر باشد اعتراض می کنند!!
این به معنای این نیست که باید آب را گران کرد؛ به معنای این است که کسی برای آب ارزش قائل نیست و هدر دادن آن هم کمتر کسی را آزار میدهد!!
کسانی که دریاچه ارومیه، دریاچه بختگان، زاینده رود ، زهره، گاوخونی، هورالعظیم و صدها رودخانه فرعی و حیاتی را خشکاندند، کسانی که چشم بر بیش از 900 هزار چاه غیرمجاز بستند و یه عنوان متولیان حفاظت از آبهای زیرزمینی و سطحی چشم بر طرحهای مخرب جهاد کشاورزی و برداشتهای بی رویه آب بستند ، چشم بر صنعت و تخریب گری هايش بستند و با تأمین آب به هر طریق ممکن حتی آنها را همراهی کردند و سرزمین داغدیده مان به این روزهای سخت رساندند آیا در جایگاهی هستند که به مردم در مورد مصرف آب امر و نهی کنند و هشدار دهند؟
امسال سال مواجهه با عملکردها در حوزه آب است. همه آنچه انجام شده پیش روی ماست. همین الان رفع بحران که نام ناترازی بر آن نهاده اند را به یک کارشناس الهیات سپرده اند!!
زاگرس نشینان می پرسند واقعا با این همه سد خالي چرا حکمرانان دوباره بر ساخت سد و انتقال آب بین حوضه ای اصرار می ورزند؟
چرا دولتی ها بر تخریب دنا به عنوان ذخیره گاه برف و تضمین کننده حیات زاگرس با ساخت سد ماندگان و انتقال آب بین حوضه ای اصرار دارند؟
هرچند مردم خود در میانه چالش خوب میدانند جز خودشان کسی را ندارند که به دادشان برسد و باید خود به داد خود برسند و با آنها با صرفه جویی در مصرف آب است که می توانند از این تابستان خشک گذر کنند..
🔷 @WaterForUs
امااین روزها عجیب است. مگر نه این که سدسازان مدعی بودند سد می سازیم تا کشور در مضیقه آب نباشد؟
در 30 سال گذشته وزارت نیرو هزاران میلیارد از منابع کشور را صرف سدسازی و انتقال آب بین حوضه ای کرد. با انتقال آب سرشاخه های کارون به زاینده رود ، با قمرود و با دهها پروژه دیگر نه تنها مورفولوژی کشور را تغییر داد و اکوسیستم متصل به رودخانه های دائمی را خشکاندند بلکه موجب آسیبهای اجتماعی فراوانی شدند که هرگز در مورد آن نه مسؤلیت پذیرفته و نه جایی اسمی از آن می آورند. و همین مسیر فاجعه بار را که به خشکاندن دریاچه ارومیه، بختگان و گاوخونی منتهی شد را بااین بار با هدف قرار دادن اکوسیستم دنا و ساختن سد ماندگان ادامه میدهند.
چرا با وجود این همه سد؛ مردم باید در ناامنی آبی باشند؟
اگر فقط بخش کوچکی از هزاران میلیارد تومانی که در سدسازی های سوداگرانه و غیرضروری هزینه و باعث خشکیدن رودخانه هایی شد که میلیونها سال امنیت سرزمین ما را حفظ کرده بودند؛ در حفاظت از منابع آب زیرزمینی و آبخوانها هزینه می شد آیا امروز ما به این وضعیت فاجعه بار رسیده بودیم؟
چرا اولین چاه غیرمجاز را پر نکردند و چشم بر بعدی ها هم بستند؟چرا جهادکشاورزی هنوز درحال تشویق کشاورزان به کشت محصولات آب بری همچون برنج و چغندرقند و یونجه است؟ حجم ضایعات آب کشاورزی در ایران یک و نیم برابر آبی است که مردم در بخش خانگی مصرف می کنند و تازه 30 درصد همین آب خانگی هم به دلیل فرسودگی زیرساختها هدر می رود!!
راستی چه میشد هزینه چند تا از این سدهای ترین در بازچرخانی و بهبود سیستم فاضلاب هزینه میشد؟ صنایع آب بر مستقر در استانهای نیمه خشک و کویری چگونه آب مورد نیازشان تامین می کنند؟
بدیهی است که در مصرف آب شرب به دلیل ارزشهای بهداشتی و امنیتی و سلامت باید صرفه جویی کرد؛ اما این که متولیان آب کشور که خود بانی تخریب هولناک منابع آب سطحی و زیرزمینی کشورند جای مدعی نشسته و توپ تقصیر را در زمین مردم و آسمان و بارشها می اندازند واقعا حیرت انگیز است!!!
مردم ایران قرنها پیشتاز صرفه جویی در آب، بویژه در استان های کم آب بودند؛ اما پروژههای انتقال آب بین حوضه ای این فرهنگ را نابود کرد. مردمی که برای خیر عمومی و اعتقاد به ارزش های آب به عنوان امر دینی، آب انبار و قنات وقف می کردند به جایی رساندید که آب در زندگی روزمره شان بی ارزش ترین کالا قلمداد کرده و اگر بهای آن از یک تخم مرغ و یک کیلو گوجه فرنگی که برای آن 300 لیتر آب مصرف شده، بیشتر باشد اعتراض می کنند!!
این به معنای این نیست که باید آب را گران کرد؛ به معنای این است که کسی برای آب ارزش قائل نیست و هدر دادن آن هم کمتر کسی را آزار میدهد!!
کسانی که دریاچه ارومیه، دریاچه بختگان، زاینده رود ، زهره، گاوخونی، هورالعظیم و صدها رودخانه فرعی و حیاتی را خشکاندند، کسانی که چشم بر بیش از 900 هزار چاه غیرمجاز بستند و یه عنوان متولیان حفاظت از آبهای زیرزمینی و سطحی چشم بر طرحهای مخرب جهاد کشاورزی و برداشتهای بی رویه آب بستند ، چشم بر صنعت و تخریب گری هايش بستند و با تأمین آب به هر طریق ممکن حتی آنها را همراهی کردند و سرزمین داغدیده مان به این روزهای سخت رساندند آیا در جایگاهی هستند که به مردم در مورد مصرف آب امر و نهی کنند و هشدار دهند؟
امسال سال مواجهه با عملکردها در حوزه آب است. همه آنچه انجام شده پیش روی ماست. همین الان رفع بحران که نام ناترازی بر آن نهاده اند را به یک کارشناس الهیات سپرده اند!!
زاگرس نشینان می پرسند واقعا با این همه سد خالي چرا حکمرانان دوباره بر ساخت سد و انتقال آب بین حوضه ای اصرار می ورزند؟
چرا دولتی ها بر تخریب دنا به عنوان ذخیره گاه برف و تضمین کننده حیات زاگرس با ساخت سد ماندگان و انتقال آب بین حوضه ای اصرار دارند؟
هرچند مردم خود در میانه چالش خوب میدانند جز خودشان کسی را ندارند که به دادشان برسد و باید خود به داد خود برسند و با آنها با صرفه جویی در مصرف آب است که می توانند از این تابستان خشک گذر کنند..
🔷 @WaterForUs
صرفهجویی در مصرف آب شرب، به دلیل ارزشهای اجتماعی، بهداشتی و امنیتی آن، همواره یکی از دغدغههای اصلی کنشگران محیطزیست و مدیریت منابع آب بوده است. اما پرسش اینجاست: چرا با وجود ساخت صدها سد و صرف هزاران میلیارد تومان از منابع ملی طی سه دهه گذشته، ایران همچنان در ناامنی آبی به سر میبرد؟ مگر نه اینکه سدسازان ادعا میکردند این سازهها تضمینکننده امنیت آبی کشور خواهند بود؟
سدسازی و فاجعه اکولوژیک
در 30 سال گذشته، وزارت نیرو با تمرکز بر سدسازی و طرحهای انتقال آب بینحوضهای، نهتنها نتوانست بحران آب را حل کند، بلکه با تغییر مورفولوژی طبیعی کشور، اکوسیستمهای وابسته به رودخانههای دائمی را نابود کرد. پروژههایی مانند انتقال آب سرشاخههای کارون به زایندهرود، تونل کوهرنگ، قمرود و دهها طرح دیگر، دریاچه ارومیه، بختگان، گاوخونی، هورالعظیم و زایندهرود را به ورطه خشکی کشاندند. این سیاستها، علاوه بر تخریب محیطزیست، به مهاجرت اجباری، حاشیهنشینی و آسیبهای اجتماعی گسترده منجر شد که هیچگاه مسئولیت آن پذیرفته نشد.
اکنون، با طرحهایی مانند سد ماندگان در منطقه حفاظتشده دنا، بار دیگر شاهد تکرار این چرخه مخرب هستیم. این پروژه نهتنها ذخیرهگاه برف زاگرس را تهدید میکند، بلکه حیات میلیونها نفر را که به منابع آبی این منطقه وابستهاند، در معرض خطر قرار میدهد. طبق گزارشهای علمی، سدسازیهای غیراصولی باعث کاهش 30 تا 50 درصدی جریان آب رودخانهها و تخریب 70 درصدی تالابهای ایران شده است (منبع: گزارش IUCN، 2023).
منابع زیرزمینی و سوءمدیریت
چرا با وجود این همه هزینه، وضعیت آب کشور بحرانیتر از همیشه است؟ اگر تنها بخشی از بودجه هنگفت سدسازی صرف حفاظت از آبخوانها و منابع زیرزمینی میشد، آیا امروز با فاجعه فرونشست زمین در 400 دشت کشور مواجه بودیم؟ طبق آمار وزارت نیرو (2024)، بیش از 900 هزار چاه غیرمجاز در کشور وجود دارد که سالانه میلیاردها مترمکعب آب زیرزمینی را به تاراج میبرند. چرا اولین چاه غیرمجاز پلمب نشد؟ چرا وزارت جهاد کشاورزی همچنان کشت محصولات آببر مانند برنج و چغندرقند را در مناطق خشک ترویج میکند؟
بر اساس گزارش FAO (2023)، ضایعات آب در بخش کشاورزی ایران 1.5 برابر مصرف آب خانگی است. از سوی دیگر، 30 درصد آب شرب به دلیل فرسودگی شبکههای آبرسانی هدر میرود. آیا نمیشد با سرمایهگذاری در بازچرخانی آب و بهروزرسانی زیرساختها، از این هدررفت جلوگیری کرد؟
صنایع آببر و سیاستهای متناقض
صنایع آببر مستقر در مناطق کویری مانند یزد و کرمان چگونه آب مورد نیاز خود را تأمین میکنند؟ پاسخ در سیاستهای نادرست تخصیص آب نهفته است. وزارت نیرو با تأمین آب این صنایع از منابع زیرزمینی و رودخانهها، به تخریب بیشتر سرزمین دامن زده است. طبق گزارش مرکز پژوهشهای مجلس (1402)، بیش از 60 درصد آب تخصیصیافته به صنایع در مناطق خشک، از منابع غیرپایدار تأمین میشود.
فرهنگ صرفهجویی و تخریب آن
ایرانیان قرنها در مدیریت آب پیشتاز بودند. قناتها، آبانبارها و فرهنگ وقف آب، نمونههایی از این خرد بومی هستند. اما پروژههای انتقال آب بینحوضهای، این فرهنگ را تضعیف کرد. وقتی آب بهصورت مصنوعی از منطقهای به منطقه دیگر منتقل میشود، ارزش واقعی آن در ذهن مردم کمرنگ میشود. امروز، آب در مقایسه با کالاهایی مانند گوجهفرنگی (که تولید هر کیلوی آن 300 لیتر آب مصرف میکند) بیارزش تلقی میشود. این نه به معنای لزوم گران کردن آب، بلکه نشانه فقدان آموزش و فرهنگسازی در حفاظت از این منبع حیاتی است.
مسئولیت متولیان
متولیان آب کشور، که خود با سیاستهای نادرست به تخریب منابع سطحی و زیرزمینی دامن زدهاند، چگونه میتوانند مردم را به صرفهجویی دعوت کنند؟ کسانی که چشم بر برداشتهای بیرویه، چاههای غیرمجاز و طرحهای مخرب کشاورزی و صنعتی بستند، امروز تقصیر را به گردن مردم و کاهش بارندگی میاندازند. اما دادههای اقلیمی نشان میدهند که سوءمدیریت، نه تغییرات اقلیمی، عامل اصلی بحران آب ایران است (منبع: گزارش IPCC، 2023).
پرسشهای بیپاسخ
چرا با وجود خالی بودن سدها، دولت همچنان بر سدسازی و انتقال آب اصرار دارد؟
چرا منطقه حفاظتشده دنا، که ذخیرهگاه برف زاگرس است، هدف پروژههای مخرب مانند سد ماندگان قرار گرفته؟
چرا مدیریت بحران آب به جای کارشناسان متخصص، به افرادی با تخصصهای غیرمرتبط سپرده شده است؟
نقش مردم
در این میان، مردم ایران بار دیگر نشان دادهاند که در بحرانها تنها به خود میتوانند تکیه کنند. صرفهجویی در مصرف آب، نهتنها وظیفهای مدنی، بلکه ضرورتی برای عبور از تابستان خشک پیشروست. اما این مسئولیت نباید بهانهای برای شانه خالی کردن متولیان از پاسخگویی باشد.
پیشنهادها:
سدسازی و فاجعه اکولوژیک
در 30 سال گذشته، وزارت نیرو با تمرکز بر سدسازی و طرحهای انتقال آب بینحوضهای، نهتنها نتوانست بحران آب را حل کند، بلکه با تغییر مورفولوژی طبیعی کشور، اکوسیستمهای وابسته به رودخانههای دائمی را نابود کرد. پروژههایی مانند انتقال آب سرشاخههای کارون به زایندهرود، تونل کوهرنگ، قمرود و دهها طرح دیگر، دریاچه ارومیه، بختگان، گاوخونی، هورالعظیم و زایندهرود را به ورطه خشکی کشاندند. این سیاستها، علاوه بر تخریب محیطزیست، به مهاجرت اجباری، حاشیهنشینی و آسیبهای اجتماعی گسترده منجر شد که هیچگاه مسئولیت آن پذیرفته نشد.
اکنون، با طرحهایی مانند سد ماندگان در منطقه حفاظتشده دنا، بار دیگر شاهد تکرار این چرخه مخرب هستیم. این پروژه نهتنها ذخیرهگاه برف زاگرس را تهدید میکند، بلکه حیات میلیونها نفر را که به منابع آبی این منطقه وابستهاند، در معرض خطر قرار میدهد. طبق گزارشهای علمی، سدسازیهای غیراصولی باعث کاهش 30 تا 50 درصدی جریان آب رودخانهها و تخریب 70 درصدی تالابهای ایران شده است (منبع: گزارش IUCN، 2023).
منابع زیرزمینی و سوءمدیریت
چرا با وجود این همه هزینه، وضعیت آب کشور بحرانیتر از همیشه است؟ اگر تنها بخشی از بودجه هنگفت سدسازی صرف حفاظت از آبخوانها و منابع زیرزمینی میشد، آیا امروز با فاجعه فرونشست زمین در 400 دشت کشور مواجه بودیم؟ طبق آمار وزارت نیرو (2024)، بیش از 900 هزار چاه غیرمجاز در کشور وجود دارد که سالانه میلیاردها مترمکعب آب زیرزمینی را به تاراج میبرند. چرا اولین چاه غیرمجاز پلمب نشد؟ چرا وزارت جهاد کشاورزی همچنان کشت محصولات آببر مانند برنج و چغندرقند را در مناطق خشک ترویج میکند؟
بر اساس گزارش FAO (2023)، ضایعات آب در بخش کشاورزی ایران 1.5 برابر مصرف آب خانگی است. از سوی دیگر، 30 درصد آب شرب به دلیل فرسودگی شبکههای آبرسانی هدر میرود. آیا نمیشد با سرمایهگذاری در بازچرخانی آب و بهروزرسانی زیرساختها، از این هدررفت جلوگیری کرد؟
صنایع آببر و سیاستهای متناقض
صنایع آببر مستقر در مناطق کویری مانند یزد و کرمان چگونه آب مورد نیاز خود را تأمین میکنند؟ پاسخ در سیاستهای نادرست تخصیص آب نهفته است. وزارت نیرو با تأمین آب این صنایع از منابع زیرزمینی و رودخانهها، به تخریب بیشتر سرزمین دامن زده است. طبق گزارش مرکز پژوهشهای مجلس (1402)، بیش از 60 درصد آب تخصیصیافته به صنایع در مناطق خشک، از منابع غیرپایدار تأمین میشود.
فرهنگ صرفهجویی و تخریب آن
ایرانیان قرنها در مدیریت آب پیشتاز بودند. قناتها، آبانبارها و فرهنگ وقف آب، نمونههایی از این خرد بومی هستند. اما پروژههای انتقال آب بینحوضهای، این فرهنگ را تضعیف کرد. وقتی آب بهصورت مصنوعی از منطقهای به منطقه دیگر منتقل میشود، ارزش واقعی آن در ذهن مردم کمرنگ میشود. امروز، آب در مقایسه با کالاهایی مانند گوجهفرنگی (که تولید هر کیلوی آن 300 لیتر آب مصرف میکند) بیارزش تلقی میشود. این نه به معنای لزوم گران کردن آب، بلکه نشانه فقدان آموزش و فرهنگسازی در حفاظت از این منبع حیاتی است.
مسئولیت متولیان
متولیان آب کشور، که خود با سیاستهای نادرست به تخریب منابع سطحی و زیرزمینی دامن زدهاند، چگونه میتوانند مردم را به صرفهجویی دعوت کنند؟ کسانی که چشم بر برداشتهای بیرویه، چاههای غیرمجاز و طرحهای مخرب کشاورزی و صنعتی بستند، امروز تقصیر را به گردن مردم و کاهش بارندگی میاندازند. اما دادههای اقلیمی نشان میدهند که سوءمدیریت، نه تغییرات اقلیمی، عامل اصلی بحران آب ایران است (منبع: گزارش IPCC، 2023).
پرسشهای بیپاسخ
چرا با وجود خالی بودن سدها، دولت همچنان بر سدسازی و انتقال آب اصرار دارد؟
چرا منطقه حفاظتشده دنا، که ذخیرهگاه برف زاگرس است، هدف پروژههای مخرب مانند سد ماندگان قرار گرفته؟
چرا مدیریت بحران آب به جای کارشناسان متخصص، به افرادی با تخصصهای غیرمرتبط سپرده شده است؟
نقش مردم
در این میان، مردم ایران بار دیگر نشان دادهاند که در بحرانها تنها به خود میتوانند تکیه کنند. صرفهجویی در مصرف آب، نهتنها وظیفهای مدنی، بلکه ضرورتی برای عبور از تابستان خشک پیشروست. اما این مسئولیت نباید بهانهای برای شانه خالی کردن متولیان از پاسخگویی باشد.
پیشنهادها:
توقف پروژههای مخرب: بازنگری فوری در طرحهایی مانند سد ماندگان و انتقال آب بینحوضهای.
مدیریت منابع زیرزمینی: پلمب چاههای غیرمجاز و احیای آبخوانها با الگوبرداری از پروژههای موفق جهانی (مانند طرحهای احیای آبخوان در هند).
اصلاح الگوی کشت: توقف ترویج محصولات آببر در مناطق خشک و حمایت از کشاورزی پایدار.
بازچرخانی آب: سرمایهگذاری در تصفیه و بازچرخانی فاضلاب برای تأمین نیاز صنایع و کشاورزی.
آموزش عمومی: احیای فرهنگ صرفهجویی با برنامههای آموزشی و رسانهای.
نتیجهگیری:
بحران آب ایران نتیجه دههها سوءمدیریت است، نه صرفاً کاهش بارندگی یا مصرف مردم. متولیان آب باید پاسخگوی عملکرد خود باشند و به جای متهم کردن مردم، سیاستهای مخرب را اصلاح کنند. مردم، همانگونه که قرنها با خرد بومی از آب حفاظت کردند، امروز نیز میتوانند با صرفهجویی و مطالبهگری، راه را برای آیندهای پایدار هموار کنند.
منابع:
گزارش IUCN (2023): وضعیت تالابهای جهان.
گزارش FAO (2023): مدیریت آب در کشاورزی.
گزارش IPCC (2023): تغییرات اقلیمی و منابع آب.
مرکز پژوهشهای مجلس (1402): تحلیل بحران آب در ایران.
گزارش وزارت نیرو (1403): آمار چاههای غیرمجاز.
🔷 @WaterForUs
مدیریت منابع زیرزمینی: پلمب چاههای غیرمجاز و احیای آبخوانها با الگوبرداری از پروژههای موفق جهانی (مانند طرحهای احیای آبخوان در هند).
اصلاح الگوی کشت: توقف ترویج محصولات آببر در مناطق خشک و حمایت از کشاورزی پایدار.
بازچرخانی آب: سرمایهگذاری در تصفیه و بازچرخانی فاضلاب برای تأمین نیاز صنایع و کشاورزی.
آموزش عمومی: احیای فرهنگ صرفهجویی با برنامههای آموزشی و رسانهای.
نتیجهگیری:
بحران آب ایران نتیجه دههها سوءمدیریت است، نه صرفاً کاهش بارندگی یا مصرف مردم. متولیان آب باید پاسخگوی عملکرد خود باشند و به جای متهم کردن مردم، سیاستهای مخرب را اصلاح کنند. مردم، همانگونه که قرنها با خرد بومی از آب حفاظت کردند، امروز نیز میتوانند با صرفهجویی و مطالبهگری، راه را برای آیندهای پایدار هموار کنند.
منابع:
گزارش IUCN (2023): وضعیت تالابهای جهان.
گزارش FAO (2023): مدیریت آب در کشاورزی.
گزارش IPCC (2023): تغییرات اقلیمی و منابع آب.
مرکز پژوهشهای مجلس (1402): تحلیل بحران آب در ایران.
گزارش وزارت نیرو (1403): آمار چاههای غیرمجاز.
🔷 @WaterForUs
دانشمندی که مقاله نداشت.
[به بهانهٔ تولد زندهیاد مریم میرزاخانی]
اگر از همهٔ رشتههای دانشِ زمان بیخبرم، اما، در کار خویش خُبرهام و میدانم که محیطِ دانشگاهیِ ما، در چه سَکَراتی به سر میبرد. در هیچ جای جهان کارِ دانشگاه و تحقیقات دانشگاهی از اینگونه که ما داریم نیست، در عصر معرکهگیران و منکران «حُسن و قُبحِ عقلی» در پایان قرن بیستم. دریغا زریاب و دریغا فرهنگ ایرانی!
در عصری که «تحقیقات» دانشگاهی ما از یک سوی در شکل اوراد و عَزایم خود را نشان میدهد و از سوی دیگر نسخهبرداریِ کمرنگی از فرهنگِ ژورنالیستی زمانه است، چه میتوان گفت، جز اینکه بگویم:
دریغا زریاب و دریغا فرهنگ ایرانی!
در عصر «محقّقانی» که اگر از تألیفاتِ خودشان امتحانشان کنند از عهدهٔ قرائت متن «تحقیقات» خویش برنمیآیند و دولت، با سادهلوحی، به فهرست انبوه استادان و دانشیارانش مباهات میکند و چندان بیخبر است که این رتبههای کاملاً «اداری» را ملاک پیشرفت علم و تحقیق تلقی میکند، چه میتوانم گفت، جز اینکه بگویم: دریغا زریاب و دریغا فرهنگ ایرانی!
محمدرضا شفیعی کدکنی
مجلهٔ بخارا، شماره ۱۰۴
در رثای دکتر عباس زریاب خویی
#مریم_میرزاخانی #دانشگاه
[به بهانهٔ تولد زندهیاد مریم میرزاخانی]
اگر از همهٔ رشتههای دانشِ زمان بیخبرم، اما، در کار خویش خُبرهام و میدانم که محیطِ دانشگاهیِ ما، در چه سَکَراتی به سر میبرد. در هیچ جای جهان کارِ دانشگاه و تحقیقات دانشگاهی از اینگونه که ما داریم نیست، در عصر معرکهگیران و منکران «حُسن و قُبحِ عقلی» در پایان قرن بیستم. دریغا زریاب و دریغا فرهنگ ایرانی!
در عصری که «تحقیقات» دانشگاهی ما از یک سوی در شکل اوراد و عَزایم خود را نشان میدهد و از سوی دیگر نسخهبرداریِ کمرنگی از فرهنگِ ژورنالیستی زمانه است، چه میتوان گفت، جز اینکه بگویم:
دریغا زریاب و دریغا فرهنگ ایرانی!
در عصر «محقّقانی» که اگر از تألیفاتِ خودشان امتحانشان کنند از عهدهٔ قرائت متن «تحقیقات» خویش برنمیآیند و دولت، با سادهلوحی، به فهرست انبوه استادان و دانشیارانش مباهات میکند و چندان بیخبر است که این رتبههای کاملاً «اداری» را ملاک پیشرفت علم و تحقیق تلقی میکند، چه میتوانم گفت، جز اینکه بگویم: دریغا زریاب و دریغا فرهنگ ایرانی!
محمدرضا شفیعی کدکنی
مجلهٔ بخارا، شماره ۱۰۴
در رثای دکتر عباس زریاب خویی
#مریم_میرزاخانی #دانشگاه
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
یادآوری ۱۰۰ واژه جغرافیایی در ۳۰۰ ثانیه قسمت 4 تدوین دکتر شاه بختی رستمی
Forwarded from Niloofar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ايرانى چاى ايرانى بنوش
راستش..
از تصورش، كمر ادم درد میگیره
حالا واى بحاليكه بخوایم عملا اين كار رو انجام بدیم...
اونوقت خيانت نيست؟ ايرانى بره چاى بنگلادشى بخره!!؟؟؟
هموطنان عزیز بهترین چای دنیا را در استان گیلان داریم که حالت طبیعی خودرا دارد
اکثر شهرستان های گیلان کارخانه چایی دارند
راستش..
از تصورش، كمر ادم درد میگیره
حالا واى بحاليكه بخوایم عملا اين كار رو انجام بدیم...
اونوقت خيانت نيست؟ ايرانى بره چاى بنگلادشى بخره!!؟؟؟
هموطنان عزیز بهترین چای دنیا را در استان گیلان داریم که حالت طبیعی خودرا دارد
اکثر شهرستان های گیلان کارخانه چایی دارند
Forwarded from ԼαԼαԼαɴƊ™ (𝐁𝐄𝐇𝐃𝐀𝐃)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اثر نیروی کوریولیس: واقعیت علمی فراتر از باورهای رایج
یکی از مفاهیم کلیدی در فیزیک جو و اقیانوسها، نیروی کوریولیس است؛ نیرویی ظاهری که ناشی از چرخش زمین بوده و جهت حرکت اجسام را در مقیاسهای بزرگ منحرف میکند. این نیرو عامل اصلی چرخش سامانههای بزرگمقیاس جوی مانند سیکلونها و آنتیسیکلونهاست و نقش تعیینکنندهای در شکلگیری الگوهای آبوهوایی ایفا میکند.
اما نکتهای که غالباً مورد سوءبرداشت قرار میگیرد، تعمیم اثر کوریولیس به مقیاسهای کوچک است. در فضای مجازی و حتی برخی منابع غیرتخصصی، گاهی ادعا میشود که جهت چرخش آب در سینک ظرفشویی یا فنجان قهوه بهواسطه نیروی کوریولیس تعیین میشود. این ادعا از منظر علمی نادرست است.
در مقیاسهای کوچک (مانند سینک یا فنجان)، تأثیر نیروی کوریولیس نسبت به سایر عوامل، از جمله هندسه ظرف، ناهمواریهای سطح، و جریانهای باقیمانده از پر شدن ظرف، بسیار ناچیز است. بزرگی نیروی کوریولیس با سرعت و مقیاس حرکت رابطه مستقیم دارد و در ابعاد کوچک، این نیرو چندین مرتبه ضعیفتر از نیروهای دیگر است. حتی جریانهای کوچک و نامنظم آب میتوانند تا ساعتها پس از پر شدن ظرف باقی بمانند و جهت چرخش آب را تعیین کنند.
بنابراین، مشاهده جهت چرخش آب در سینک یا فنجان هیچ ارتباط معناداری با نیروی کوریولیس ندارد و این پدیده صرفاً در مقیاسهای بزرگ، مانند سامانههای جوی و اقیانوسی، قابل مشاهده و اندازهگیری است.
#علمی #نیروی_کوریولیس #فیزیک_جو #آب_و_هوا #سوءبرداشت_علمی #آموزش_آکادمیک
یکی از مفاهیم کلیدی در فیزیک جو و اقیانوسها، نیروی کوریولیس است؛ نیرویی ظاهری که ناشی از چرخش زمین بوده و جهت حرکت اجسام را در مقیاسهای بزرگ منحرف میکند. این نیرو عامل اصلی چرخش سامانههای بزرگمقیاس جوی مانند سیکلونها و آنتیسیکلونهاست و نقش تعیینکنندهای در شکلگیری الگوهای آبوهوایی ایفا میکند.
اما نکتهای که غالباً مورد سوءبرداشت قرار میگیرد، تعمیم اثر کوریولیس به مقیاسهای کوچک است. در فضای مجازی و حتی برخی منابع غیرتخصصی، گاهی ادعا میشود که جهت چرخش آب در سینک ظرفشویی یا فنجان قهوه بهواسطه نیروی کوریولیس تعیین میشود. این ادعا از منظر علمی نادرست است.
در مقیاسهای کوچک (مانند سینک یا فنجان)، تأثیر نیروی کوریولیس نسبت به سایر عوامل، از جمله هندسه ظرف، ناهمواریهای سطح، و جریانهای باقیمانده از پر شدن ظرف، بسیار ناچیز است. بزرگی نیروی کوریولیس با سرعت و مقیاس حرکت رابطه مستقیم دارد و در ابعاد کوچک، این نیرو چندین مرتبه ضعیفتر از نیروهای دیگر است. حتی جریانهای کوچک و نامنظم آب میتوانند تا ساعتها پس از پر شدن ظرف باقی بمانند و جهت چرخش آب را تعیین کنند.
بنابراین، مشاهده جهت چرخش آب در سینک یا فنجان هیچ ارتباط معناداری با نیروی کوریولیس ندارد و این پدیده صرفاً در مقیاسهای بزرگ، مانند سامانههای جوی و اقیانوسی، قابل مشاهده و اندازهگیری است.
#علمی #نیروی_کوریولیس #فیزیک_جو #آب_و_هوا #سوءبرداشت_علمی #آموزش_آکادمیک
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اثر نیروی کوریولیس: واقعیت علمی فراتر از باورهای رایج
یکی از مفاهیم کلیدی در فیزیک جو و اقیانوسها، نیروی کوریولیس است؛ نیرویی ظاهری که ناشی از چرخش زمین بوده و جهت حرکت اجسام را در مقیاسهای بزرگ منحرف میکند. این نیرو عامل اصلی چرخش سامانههای بزرگمقیاس جوی مانند سیکلونها و آنتیسیکلونهاست و نقش تعیینکنندهای در شکلگیری الگوهای آبوهوایی ایفا میکند.
اما نکتهای که غالباً مورد سوءبرداشت قرار میگیرد، تعمیم اثر کوریولیس به مقیاسهای کوچک است. در فضای مجازی و حتی برخی منابع غیرتخصصی، گاهی ادعا میشود که جهت چرخش آب در سینک ظرفشویی یا فنجان قهوه بهواسطه نیروی کوریولیس تعیین میشود. این ادعا از منظر علمی نادرست است.
در مقیاسهای کوچک (مانند سینک یا فنجان)، تأثیر نیروی کوریولیس نسبت به سایر عوامل، از جمله هندسه ظرف، ناهمواریهای سطح، و جریانهای باقیمانده از پر شدن ظرف، بسیار ناچیز است. بزرگی نیروی کوریولیس با سرعت و مقیاس حرکت رابطه مستقیم دارد و در ابعاد کوچک، این نیرو چندین مرتبه ضعیفتر از نیروهای دیگر است. حتی جریانهای کوچک و نامنظم آب میتوانند تا ساعتها پس از پر شدن ظرف باقی بمانند و جهت چرخش
یکی از مفاهیم کلیدی در فیزیک جو و اقیانوسها، نیروی کوریولیس است؛ نیرویی ظاهری که ناشی از چرخش زمین بوده و جهت حرکت اجسام را در مقیاسهای بزرگ منحرف میکند. این نیرو عامل اصلی چرخش سامانههای بزرگمقیاس جوی مانند سیکلونها و آنتیسیکلونهاست و نقش تعیینکنندهای در شکلگیری الگوهای آبوهوایی ایفا میکند.
اما نکتهای که غالباً مورد سوءبرداشت قرار میگیرد، تعمیم اثر کوریولیس به مقیاسهای کوچک است. در فضای مجازی و حتی برخی منابع غیرتخصصی، گاهی ادعا میشود که جهت چرخش آب در سینک ظرفشویی یا فنجان قهوه بهواسطه نیروی کوریولیس تعیین میشود. این ادعا از منظر علمی نادرست است.
در مقیاسهای کوچک (مانند سینک یا فنجان)، تأثیر نیروی کوریولیس نسبت به سایر عوامل، از جمله هندسه ظرف، ناهمواریهای سطح، و جریانهای باقیمانده از پر شدن ظرف، بسیار ناچیز است. بزرگی نیروی کوریولیس با سرعت و مقیاس حرکت رابطه مستقیم دارد و در ابعاد کوچک، این نیرو چندین مرتبه ضعیفتر از نیروهای دیگر است. حتی جریانهای کوچک و نامنظم آب میتوانند تا ساعتها پس از پر شدن ظرف باقی بمانند و جهت چرخش
👍1👏1
بازدید از ایستگاه هواشناسی سینوپتیک زاهدان.فرودگاه بین المللی زاهدان به همراه دانشجویان کارشناسی ارشد آبهای زیر زمینی درس هوا و اقلیم شناسی و همچنین همکار محترم آقای دکتر ناصر اسدی و دانشجویان رشته زمین شناسی
❤2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🌌 «آنچه در رویاها میآید» (1998) ما را به سفری بصری و عاطفی به سوی مفهوم بهشت میبرد؛ جایی که عشق، امید و تخیل در هم میآمیزند. با الهام از بازی تأثیرگذار مرحوم #رابین_ویلیامز و کارگردانی هنرمندانه وینسنت وارد، این فیلم به ما یادآوری میکند که بهشت نهتنها مقصدی پس از مرگ، بلکه بازتابی از آرزوهای عمیق ما برای خود و عزیزانمان است. 💫 بیایید برای دوستانمان جهانی آرزو کنیم که در آن روحشان در آرامش و زیبایی شکوفا شود.حداقل اگر نمی توانیم رویای بهشت را آرزو کنیم در روی زمین برای عزیزانمان جهنم نسازیم.
. #WhatDreamsMayCome #سینما #عشق #بهشت #هفت اقلیم #محمود خسروی
. #WhatDreamsMayCome #سینما #عشق #بهشت #هفت اقلیم #محمود خسروی