این زنگ‌ها برای که به صدا درمی‌آیند؟
دربارۀ اقتصاد سیاسی «فیلترینگ» و طرح «صیانت»

✍🏽 منصور ساعی/ استادیار ارتباطات پژوهشگاه علوم انسانی

◾️ از دید مکتب اقتصاد سیاسی رسانه‌ها، رسانه به‌عنوان بخشی از نظام اقتصادی و مرتبط با نظام سیاسی، ابزاری جهت گسترش بازار و منافع طبقات حاکم مطرح است. رسانه‌ها در واقع به گونه‌ای عمل می‌کنند که منافع و سودهای کلان این طبقه را تضمین کنند. تضمین منافع طبقاتی باعث از بین رفتن استقلال و آزادی عمل و محتوای رسانه‌ها و به زیر سلطه منافع اقتصادی - سیاسی طبقات حاکم رفتن و نادیده‌گرفتن حقوق و رضایت انسانی، اجتماعی و اقتصادی سایر طبقات اجتماعی می‌شود.

◾️ بررسی و تحلیل فیلترینگ رسانه‌های اجتماعی در ایران در چهارچوب اقتصاد سیاسی نظام ارتباطی و رسانه، نشان می‌دهد هر وقت زنگ فیلترینگ به صدا در‌آمده، عده‌ای از معتمدان رانت‌خوار مستقیم و غیرمستقیم به سود کلان مادی و اقتصادی دست یافته‌اند. برآوردهای تخمینی نشان می‌دهد که تنها در سال ١٣٩٩ گردش مالی بازار فروش فیلترشکن ۵۰ میلیارد تومان در ماه و ۶۰۰ میلیارد تومان در سال بوده که به نظر برخی کارشناسان، با توجه به عدم برخورد با فروشندگان، افرادی که دارای رانت هستند، در این بازار پرسود حضور دارند.

◾️ سابقه فیلترینگ اینترنت در ایران به چندین سال پیش برمی‌گردد که تعداد زیادی از رسانه‌های اجتماعی پربازدید جهانی نظیر یوتیوب، توییتر، اسنپ‌چت، فیس‌بوک و... فیلتر شدند. جالب اینکه با تشدید برنامه فیلترینگ رسانه‌های اجتماعی با حکم قضایی و با تمرکز بر تلگرام از سال ١٣٩٧، سایت‌های خریدوفروش فیلترشکن در ایران، مسدود نشدند و حتی از درگاه پرداخت بانکی نیز برخوردار هستند.

◾️ از سوی دیگر ضرورت استفاده از فیلترشکن برای دسترسی به رسانه‌های اجتماعی فیلترشده، پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی برای کاربران در پی داشته؛ یکی اینکه با استفاده از فیلترشکن، ترافیک مصرفی کاربران بین‌المللی محاسبه شود و در نتیجه، آنها هزینه بیشتری پرداخت کنند و همچنین سرعت دسترسی به اطلاعات و خدمات بسیار کند و بی‌کیفیت ‌شود.

◾️ دیگر اینکه با اتصال به فیلترشکن‌ها، دسترسی کاربران، به‌ویژه نسل جوان و نوجوان و کودک - که عمده‌ترین کاربران رسانه‌های اجتماعی هستند - به سایت‌های دارای محتوای پورنوگرافی آسان شده است که این موضوع، خود بحران‌های روانی، اخلاقی و اجتماعی را در جامعه ایران تشدید کرده است.
پیامد دیگر این است که سیاست فیلترینگ رسانه‌های اجتماعی خارجی در ایران طی سال‌های اخیر، به مجال و فرصتی برای اعطای تسهیلات و پول‌پاشی‌های کلان غیرهدفمند به برخی شرکت‌های ارائه‌دهنده اپلیکیشن‌ها و رسانه‌های اجتماعی داخلی وابسته به افراد نزدیک به ساختار سیاسی و اقتصادی کشور تبدیل شده است؛ رسانه‌هایی که از نظر کمیت، کیفیت، کارایی خدمات و امکانات، ق قابل رقابت با نمونه‌های خارجی نیستند و با عدم استقبال مخاطبان و فقدان اعتماد اجتماعی، تنها موجب هدررفت پول و سرمایه ملی شده‌اند.

🗞 یادداشت کامل منصور ساعی را در شماره ١٤٤ ماهنامه مدیریت ارتباطات بخوانید. این شماره را از اینجا می‌توانید تهیه کنید.


◾️◾️◾️
@cm_magazine
✅ @commac

💢صدای بلند حامیان حامد اسماعیلیون در توییتر فارسی؛ مناسبات مخالفان جمهوری اسلامی در نسبت با حامد اسماعیلیون چه سمت‌وسویی پیدا کرده است؟

🔹نام حامد اسماعیلیون این روزها به‌عنوان یکی از مخالفان جدی جمهوری اسلامی، بیش از گذشته بر سر زبان‌هاست و همین امر باعث شده تا در توییتر فارسی بیش از گذشته راجع به او صحبت شود. داده‌ها نشان می‌دهد که در بازه زمانی ۱ تا ۲۶ مهر ماه، بیش از ۵۴ هزار توییت با کلیدواژه «اسماعیلیون» منتشر شده که این توییت‌ها حدود ۲.۷ میلیون بار ریتوییت‌شده است.

🔸همان‌طور که در گراف زیر می‌بینید، بررسی شبکه ریتوییت‌های مربوط به حامد اسماعیلیون نشان می‌دهد که فضای توییتر فارسی در این مدت، کاملا در حمایت از اسماعیلیون بوده و فقط ۴ درصد از توییت‌ها و ریتویت‌ها، در انتقاد از او بوده است.

🔹نکته مهم اما، ترکیب منتقدان اسماعیلیون است. اگرچه در میان منتقدان، کاربران ارزشی و اصولگرا و کاربران میانه‌رو و اصلاح‌طلب دیده می‌شود، اما بسیاری از اکانت‌های شناخته‌شده نزدیک به این جریانات در این مدت ساکت بوده‌اند؛ این امر به‌طور خاص راجع به اکانت‌های سایبری و ارزشی بیشتر به چشم می‌آید.

🔸نکته قابل توجه در میان مخالفان اسماعیلیون، حضور سلطنت‌طلبان است. کاربران حامی رضا پهلوی و سلطنت‌طلب در این گراف دو دسته هستند؛ یک دسته در میان حامیان اسماعیلیون در بخش بزرگ گراف قرار دارند و دسته دیگر خارج از این بخش هستند که توییت‌هایی را علیه اسماعیلیون و با هشتگ جاوید شاه نوشته‌اند.

🔹در میان منتقدان حامد اسماعیلیون، نام شاهین مقدم، کسی که فرزند و همسرش را در فاجعه هواپیمای اوکراینی از دست داد نیز دیده می‌شود که توییت‌های انتقادی علیه اسماعیلیون نوشته است.

🔸در میان گروه‌ها و سازمان‌هایی که در سال‌های گذشته علیه جمهوری اسلامی فعالیت کرده‌اند، اثری از یک جریان خاص دیده نمی‌شود و شاهد سکوت نسبی کاربران مجاهدین خلق هستیم. به جز یک اکانت که در حمایت از اسماعیلیون توییت زده، اثری از سایر اکانت‌های وابسته به مجاهدین خلق دیده نمی‌شود و این اکانت‌های سازمانی،با وجود فعالیت در مورد سایر موضوعات، به دلیلی که مشخص نیست در این موضوع خاص تاکنون سکوت کرده‌اند.

🔹یکی دیگر از نکات قابل توجه در این یافته‌ها، نام مسیح علینژاد در میان حامیان حامد اسماعیلیون است؛ در میان چهره‌های مطرح اوپوزوسیون جمهوری اسلامی، او در این مدت هر دو بار در حمایت از فراخوان‌های حامد اسماعیلیون توییت زده است هر چند در این گراف و در قیاس با سایر کاربران، نام او چندان برجسته نشده است.

🔸لازم به توضیح است که در این گراف توییت‌ها و ریتوییت‌های ۲۱۳ هزار کاربر وجود دارد؛ این گراف بر مبنای ریتوییت کاربران و توسط کامپیوتر تهیه شده و نزدیکی و دوری کاربران به‌یکدیگر بر مبنای تعداد کاربرانی است که آن‌ها ریتوییت کرده‌اند.

https://ibb.co/LpLj9ck
📲 @socialMediaAnalysis
🆔 @commac

عقوبت دمیدن در آتش التهاب
چرا سیاستمداران باید اعتراض جامعه ایرانی را جدی بگیرند؟

✍️مولود پاکروان / نویسنده نشریه

🔹گرهی که با دست باز می‌شد حالا با دندان هم گشوده نمی‌شود. گفت‌وگو با مردمی که صدای آرامشان به گوش کسی نرسید و ناچار شدند با فریاد با سیاستمداران سخن بگویند کار آسانی نیست؛ وقتی هر دو طرف فریاد می‌زنند، حرف‌ها شنیده نمی‌شود.

🔹ادبیات برخی مقامات و رسانه‌های دولتی هم در این میانه تنها آتش‌بیار معرکه بود. مردمی که در بزنگاه‌های تاریخی، فهیم، انقلابی و صبور خوانده می‌شدند، یکباره خودفروخته و اغتشاشگر نام گرفتند، آنقدر که تندروترها، خواستار قلع و قمع و مجازات و اعدام یک‌شبه‌شان شدند.

🔹اگر دولتمردان مشاوران دلسوزی داشتند یا دست‌کم هشدارهای پی‌درپی جامعه‌شناسان و تحلیلگران علوم سیاسی را جدی می‌گرفتند می‌دانستند که راه به پایان رساندن التهابات، از پاسخگویی صحیح به افکار عمومی می‌گذرد. اما سیاست در روزهای تنش، نه‌تنها نابینا و ناشنوا بود، که همچون گذشته، با ادبیاتی نه‌چندان درخور و با رویکردهایی نه‌چندان مسالمت‌آمیز بر آتش خشم مردم دمید.

🔹ریشه‌های این ناآرامی هرچه باشد تردیدی نیست که پاسخ به‌موقع و درست مسوولان می‌توانست از تداوم و شدت آن بکاهد. پاسخی که به رسمیت شناختن اعتراضاتی بود که در آغاز برای انتقاد به عملکرد یک نهاد ناکارآمد به نام گشت ارشاد شکل گرفت. متاسفانه در ذهنیت بسیاری از تصمیم‌سازان، اصل اعتراض مردم به رسمیت شناخته نشده؛ ذهنیتی که باعث شکل‌گیری بحران اخیر و بسیاری از مشکلات دیگر در کشور شده است.

📌متن کامل را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.
@tejaratefarda
🆔 @commac

امار حضور ایرانی ها در شبکه های اجتماعی

طبق نتایج آخرین نظرسنجی ایسپا در خرداد ۱۴۰۱ که با جمعیت مورد مطالعه شهروندان ۱۸ سال به بالای ساکن در مناطق شهری و روستایی کل کشور و نمونه ۱۵۴۱ نفر به شیوه تلفنی اجرا شده است، ۷۸.۵ درصد مردم حداقل از یک پیام‌رسان یا رسانه اجتماعی استفاده می‌کنند. این میزان بین جوانان ۱۸ تا ۲۹ سال ۹۶.۹ درصد، ساکنین مراکز استان‌ها ۸۶.۲ درصد و افراد با تحصیلات دانشگاهی ۹۵.۳ درصد است.

میان رسانه‌های اجتماعی مورد مطالعه، استفاده از واتس‌اپ با ۷۱.۱ درصد بیش از سایر برنامه‌ها است.

بعد از واتس‌اپ، اینستاگرام توسط ۴۹.۴ درصد مردم ایران استفاده می‌شود.

@NewJournalism
🆔 @commac

🎯 من بچه نیستم، ناراضی‌ام
— روی آوردن به کودک درون نه انکار واقعیت که واکنشی به شرایط نامطلوب است

📍 اگر دهه‌های پیشین، روزگار بحران‌های بزرگ و رکودهای بزرگ بود، عصر ما را باید دوران "واپس‌روی بزرگ" نامید. واپس‌روی بزرگ همه نسل‌ها و ملت‌ها را تحت تاثیر خود قرار داده است و از چشم منتقدان ابربحرانی را به وجود آورده است که تازه پرده‌های اول آن را می‌بینیم. این واپس‌روی به زبان ساده یعنی عدم تمایل فراگیر جوانان برای پذیرفتن قواعد دنیای بزرگسالی. سرباززدن آن‌ها از کار، ازدواج، سیاست و مسئولیت، و در عوض، دل‌مشغول‌شدن به بازی، لگو، اسطوره‌های سینمایی و کارتونی و کنش‌های سیاسی سطحی و زودگذر. اما این تمام ماجرا نیست، مت آلت می‌گوید برای فهمیدن واپس‌روی بزرگ باید دید چطور بستر دنیایی که جوانان امروزه در آن پا به اجتماع می‌گذارند از بیخ و بن دگرگون شده است. در واقع، شاید رفتارهای آن‌ها پاسخی درخور برای جهانی است که پیش روی خود می‌بینند. جهانی آکنده از ناامنی، بی‌ثباتی و بی‌کفایتی سیاسی. بنابراین، واپس‌روی بزرگ، شاید اصلا واپس‌روی نیست، بلکه تلاشی است برای استقامت در برابر مصائب فراوان جهان جدید.

۵۷۹۶ کلمه
زمان مطالعه: ۳۸ دقيقه

ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
https://tarjomaan.com/neveshtar/10694/
🆔 @commac

استانداردهای دوگانه‌ و کوچ مرجعیت رسانه‌ای

استانداردهای دوگانه متاسفانه بر همه عرصه‌های میهن عزیزمان از جمله حوزه "رسانه" سایه افکنده است. بدین‌معنا که تعدادی از افراد و رسانه‌های جریان رسمی می‌توانند در هر کجا و در هر زمان و در هر رسانه‌ای هر چه دل‌شان می‌خواهد بگویند و بنویسند اما در مقابل، سایر افراد و رسانه‌ها از چنین حقی برخوردار نیستند و حتی در قالب "توصیه‌نامه"به عدم انتشار مطالب مشفقانه و ناصحانه و پوشش اخبار واقعی توصیه می‌شوند و چه بسا خودشان را به لالی، کوری و کری بزنند.

تاسف زمانی دوچندان می‌شود که همین رسانه‌هایِ محافظه‌کار و نیمه‌مستقلِ منع‌شده‌ از پوشش وقایع و اخبارِ واقعیِ روز نه تنها مرتب مورد تکفیر و هجمه رسانه‌هایِ مذکور قرار می‌گیرند بلکه از نهادهای قضایی و امنیتی خواستار برخورد با نویسندگان و رسانه‌هایِ منتقد نیز می‌شوند و همان‌طور که همه ما می‌دانیم تعدادی از روزنامه‌نگاران این طیف به دلیل انجام وظیفه ساده حرفه‌ای خود دستگیر و روانه زندان شده و می‌شوند. نمی‌دانم این حق را چه کسی یا کسانی به این افراد و رسانه‌ها داده است؟
همه ما می‌دانیم روایت‌های رسانه‌ای غیرحرفه‌ای، ایدئولوژیک و سوگرایانه مبتنی بر کتمان و تحریف که خواست باندهای مافیایی و دشمنان این مرزوبوم است منشاء همه این گرفتاری‌هاست بویژه روایت‌های دست اول که عاری از حقیقیت و شفافیت است علیرغم وجود شواهد بسیار گویا و تجربه‌های تلخ گذشته‌ی نه چندان دور _ آن هم نه یکی و دوتا_ ... تناقض‌های گفتاری و نوشتاری فراوان و بسیار گویا، انتشار سخنان به‌غایت مضحک، قلدرمابانه، شورش‌برانگیز و تشویق به خشونت عریان توسط "ضدانقلاب حکومتی" و "باندهای مافیایی خودی" و فقدان یک مرکز یکپارچه فرماندهی رسانه‌ای حرفه‌ای مردم‌مدارانه و اصرار بر حقنه یک امر غیرواقعی و ... نه تنها باعث تعمیق فاجعه می‌شود بلکه زمینه‌ساز معرکه‌ای می‌شود که دودش فقط به چشم مردم مظلوم ایران می‌رود همان‌هایی که صداشان هیچ‌گاه شنیده نمی‌شود و خواهان یک زندگی ساده در کنار سایر آزادی‌های طبیعی انسانی - مصرح در قانون اساسی - است.

مهدی باقریان
سردبیر شارا
#حقوق_شهروندی
🆔 @commac

تلویزیون در برابر تلویزیون

✍️ دکتر قادر باستانی

🔹 نقش پررنگ شبکه های تلویزیونی فارسی زبان ماهواره ای، در تشدید و تداوم ناآرامی های اخیر، مقامات کشور را حساس کرده است. متاسفانه در غیاب نقش آفرینی درست رسانه ملی، این شبکه های خبری یکه تاز میدان اطلاع رسانی هستند و شوربختانه چنین اقدامات غیراصولی و ایذایی، توجه افکار عمومی را بیشتر از قبل به آن ها جلب می کند.

🔹 از نگاه کارشناسی، آن شبکه های خارجی، از یک خلا بزرگ ارتباطی میان مردم ایران و رسانه های داخلی بهره می جویند. نیاز خبری مردم باید برآورده شود.

🔹مسئله این است که چرا رسانه های خودمان اجازه نمی یابند پوشش حرفه ای و در چارچوب مقررات داخلی از رویدادها داشته باشند؟ چرا نهادهایی برای پوشش خبری و فعالیت حرفه ای خبرنگاران، محدودیت های مختلف وضع می کنند و بعد شاکی می شوند که چرا بی بی سی و ایران اینترنشنال، مردم را به اغتشاش تحریک می کنند.

🔹 رسانه با مخاطب تعریف می شود. لابد فکر می کنند مثل قدیم مردم باید فقط از رسانه داخلی استفاده کنند. مگر کسی توان مقابله با امواج آزاد رسانه ها را دارد؟ نیاز خبری مردم باید پاسخ داده شود؛ اگر رسانه های داخلی این نیاز را پاسخ دهند، مطمئن باشید که بازار رسانه های خارجی کساد خواهد شد. ما سال هاست هزینه هنگفتی برای تولید و پخش برنامه رادیویی و تلویزیونی به زبان های عربی، انگلیسی، فرانسوی، اسپانیولی و نظایر آن خرج می کنیم. شبکه های العالم، الکوثر، سحر، الوقت و المنار، سال هاست برای مردم خاورمیانه برنامه پخش می کنند. آن ها چندان اثرگذار نیستند؛ چراکه فعالیت حرفه ای منطبق با نیاز خبری مخاطب ندارند. شبکه الجزیره توسط قطر راه اندازی شد و توانست سهم عمده مخاطبان عرب زبان در دنیا را به خود جلب کند.

🔹 دلیل موفقیت شبکه های خبری فارسی زبان خارجی، به جز ناکارآمدی شبکه های داخلی، استفاده از روزنامه نگاران باتجربه و حرفه ای است. اواخر دهه ۷۰ روزنامه های بسیاری در کشور منتشر می شدند و فضای شادابی در افکار عمومی ایجاد کرده بودند. بعد از تعطیلی مطبوعات، فکری برای خیل روزنامه نگاران بی کارشده آن روزنامه ها نشد. بخشی خانه نشین و منزوی و بخش دیگری مجبور به مهاجرت شدند. تعداد زیادی از روزنامه نگاران استخدام شده در رادیو فردا، بی بی سی فارسی، صدای آمریکا، من وتو، دویچه وله، ایندیپندنت فارسی، یورونیوز فارسی و شبکه ایران اینترنشنال، از همین نیروها بودند. آن ها در طول این دو دهه، توانستند بدون اینکه حتی یک خبرنگار در ایران داشته باشند، با استفاده از شهروندخبرنگاران و نیز بازتنظیم اخبار رسانه های داخلی، مخاطبان بسیاری جذب کنند و اثرگذار باشند. اگر آن روزنامه ها تعطیل نمی شدند و امکان فعالیت حرفه ای در داخل کشور و در چارچوب قوانین و مقررات داخلی را می یافتند، شاید چنین سلطه خبری ناگزیری را شاهد نبودیم؛ ضمن این که فعالیت مطبوعات، امکان شکل گیری فسادهای بزرگ را به جهت دیده بانی رسانه ای بسیار کاهش می داد؛ اما شوربختانه در غیاب رسانه های آزاد و مسئول، فساد برخی مدیران اعتبار مدیریت را به کلی تحت تاثیر قرار داد و مسئولان را شرمنده کرد.

🔹به عنوان کارشناس رسانه، سیاست در پیش گرفته شده در ارتباط با رسانه های بیرونی را کاملا بی نتیجه و منفعلانه ارزیابی می کنم. چنین اقداماتی باعث جلب بیشتر مخاطبان به آن ها و احساس موفقیت و پیروزی در آن ها می شود. شبکه الجزیره، در خلا ناشی از رسانه های بی خاصیت کشورهای عربی، گُل کرد و رسانه اول جهان عرب شد.

🔹ترس و واهمه از فعالیت آزاد رسانه ها، زاییده ذهن آن مدیرانی است که عادت به پنهان کاری دارند. اگر مدیر درست کار کند و از سلامت کار خود مطمئن باشد، قاعدتا از فعالیت آزاد رسانه باکی ندارد. تلخی زبان روزنامه نگار، نوش دارویی است که فساد را ریشه کن و فاسدان و مدیران نالایق را رسوا می کند. امروز فرمان رسانه های بزرگ در دست مدیرانی قرار گرفته که مخاطب مدار نیستند و مخاطب را فراری می دهند. اختیار این رسانه ها را به افراد مورداعتماد اما کاربلد و حرفه ای بدهید و این طور بازارگرمی بی بی سی و ایران اینترنشنال را برهم زنید.

🔹 دنیای رسانه، دنیای تملق و تزویر و چاپلوسی نیست. دنیای واقعیت و روراستی با مخاطب است، دنیای نقد بی رحمانه قدرت است. بیایید دست رسانه های مستقل داخل را برای فعالیت حرفه ای باز بگذارید و اثرات آن را ببینید. فرمان رسانه های بزرگ را به اهل آن بسپرید و از نقادی آن ها عصبانی نشوید، تا مخاطب رمیده را بازگردانید. زمان برای تغییر تنگ است؛ اصلاح کنید، قبل از آن که دیگر کار از کار بگذرد.

@NewJournalism
✅ @commac

💢آیا بکارگیری ادبیات و فحش‌های رکیک در جریان اعتراضات پدیده‌ای عجیب است؟ داده‌های آنلاین در این زمینه چه می‌گویند؟

🔹این روزها و در جریان اعتراضات پس از مرگ مهسا امینی، فحش‌های رکیک و جنسی توسط برخی از معترضان داده می‌شود. این امر تعجب گروه‌های مختلفی از مردم را به‌دنبال داشته است. اما آیا واقعا این فحش‌ها، خصوصا در میان دانشجویان، پدیده‌ای غیر قابل پیشبینی و عجیب است؟ داده‌های آنلاین نشان می‌دهند که این روند از مدت‌ها پیش آغاز شده بود.

🔸یافته‌های پژوهشی که حدود ۴ سال پیش بر روی محتوای رکیک و مبتذل در توییتر انجام شده بود، نشان می‌دهند که این امر از سال‌ها پیش جریان داشته است. این پژوهش با عنوان «شبکه‌های اجتماعی مجازی و قبح‌زدایی از محتوای مبتذل» بر روی داده‌های توییتر از سال ۹۰ تا ۹۶ انجام شده بود که مطابق با یافته‌های آن، با افزایش کاربران توییتری، تعداد توییت‌های رکیک و مبتذل افزایش یافته است. مقایسه توییتر و تلگرام در آن مقاطع نیز نشان می‌دهد که این امر در توییتر شدت بیشتری داشته است.

🔹از آنجایی که رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، تا حدی واقعیت‌های اجتماعی را بازتاب می‌دهند، می‌توان مطابق با یافته‌های این پژوهش گفت که محتوای رکیک و مبتذل از سال‌ها پیش به این سو، در جامعه و به تبع آن در فضای آنلاین به‌مرور عادی تلقی شده و زشتی گذشته را نداشته است. این امر در شبکه‌های اجتماعی، جایی که جوانان و نسل‌های جدید در آن فعالیت بیشتری دارند بارزتر است و شعارهای رکیکی که امروز در فضای اعتراضی شاهدش هستیم از سال‌ها پیش به‌مرور در میان نسل‌های جدید قبح‌زدایی شده بود.

🔸این یافته‌ها نشان می‌دهد که فرهنگ نسل جدید خصوصا کاربران شبکه‌های اجتماعی تغییر کرده است و آنچه برای نسل‌های پیشین زشت و قبیح است، لزوما برای نسل جدید زشت نیست.

🔻متن کامل این مقاله را می‌توانید از اینجا مطالعه کنید.

📲 @socialMediaAnalysis
✅ @commac

✳️ ثبت نام دوره آموزشی تربیت مربی سواد رسانه ای

☎️ 02188807008

✅ ثبت نام برای عموم آزاد است

برای توضیحات بیشتر کلیک کنید:
🔹اطلاعات بیشتر و مشاهده سرفصل ها
🔸ثبت نام در دوره و پرداخت وجه
🔹ثبت نام اولیه در دوره
🔸سوالی دارید؟ از ما بپرسید.
@jdamirkabir_admin

سایت معاونت آموزشی
https://amirkabir.jde.ir/fa
✅ @commac

کارگاه‌های آموزشی مجازی آبان ماه 1401 ایرانداک

• « نحوه نگارش پروپوزال و پایان نامه» - 9:30 تا 13:30 - جمعه 13 آبان
• « آموزش HTML (ساخت قالب کلی صفحات وب)»- 10:30 تا 14:30-جمعه 13 آبان
• «نگارش و چاپ مقالات علمی در آی‌اس‌آی و اسکوپوس»-9 تا 13-شنبه 14 آبان
• « آموزش تایپ با لاتک» -9 تا 13- پنج شنبه 19 آبان
• « آموزش CSS3» - 10:30 تا 14:30- جمعه 20 آبان
• « کدگذاری داده‌های کیفی» - 15 تا 19-سه شنبه 24 آبان
• « آشنایی و کار با گوگل اسکالر» -9 تا 13-پنج شنبه 26 آبان
• « آشنایی مقدماتی با نرم‌افزار متلب Matlab » -15 تا 19- پنج شنبه 26 آبان
• «استخراج مقاله پژوهشي از طرح پژوهشی، رساله و پايان‌نامه»- 9:30 تا 13:30 - جمعه 27 آبان
• « آشنایی با نرم‌افزار پایتون (سطح مقدماتی)» - 10:30 تا 14:30 - جمعه 27 آبان
• « شبیه‌سازی سیستم‌ اقتصادی اجتماعی: نرم افزار نتلوگو» -15 تا 19- شنبه 28 آبان
• « نحوه اخذ پذیرش تحصیلی و مکاتبه با اساتید»- 9 تا 13-دوشنبه 30 آبان
لینک ثبت نام:
https://evand.com/organizations/amoozeshyar
---------
✅ @commac

تست سرعت اینترنت سرویس کلودفلر یکی از دقیق‌ترین وبسایتهای سنجش سرعت اینترنت
https://speed.cloudflare.com
----
✅ @commac

🌺مدیریت آموزش ایرانداک برگزار می کند:
🌹کارگاه آموزشی: روش پژوهش: تحلیل محتوای کیفی
🗓️سه شنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۱
🕝ساعت ١۰ تا ١۴
كارگاه در بستر ادوبي كانكت برگزار شود
🌻هزینه: ۱۴۰ هزار تومان
🌷مدرس: دکتر بگو عضو هیات علمی ایرانداک
ثبت نام در سامانه آموزش:
edu.irandoc.ac.ir 🌹
📧edu@irandoc.ac.ir
۶۶۹۵۱۴۰۴📞
✅ @commac

نوین‌هاب، ابزار تحلیلی و اتوماسیون شبکه‌های اجتماعی در گزارشی که ارائه کرده از کاهش ۹۲درصدی محتوا در اینستاگرام فارسی گفته، همچنین «پلتفرم تبلیـغ در شبکه‌های اجتماعی» جریان عنوان کرده که اندازه این بازار ۲۵۰ میلیارد تومان کوچک‌ شده!
‌
به گزارش پیوست تپسل هم از کاهش ۵۳ درصدی کمپین‌های تبلیغی کسب‌وکارها در ماه گذشته گزارش داده است.

🗞 رسانه تخصصی دی‌ام‌ برد
✅ @commac

فرهنگ گفتگو

📝منصور ساعی

گفتگو یا دیالوگ متضاد مونولوگ یا تک گویی است. در مونولوگ یک فرد یا سیستم به صورت مقتدرانه، اندیشه دیگران را تخطئه می کند و آنان را به سکوت فرا می خواند. مونولوگ انکار این واقعیت است که در بیرون از «من» ممکن است آگاهی و اندیشه دیگری وجود داشته باشد که به اندازه شناخت من معتبر بوده و توان پاسخ داشته باشد.مونولوگ به انکار دیگری و استقلال و کفایت آن به عنوان یک اندیشه و‌ و باور مستقل بر می‌خیزد.براین اساس خود را کامل و کافی می پندارد و گوش شنوایی برای شنیدن و چشم بینایی برای دیدن دیگری ندارد.گفتگو عکس مونولوگ است.

 🔹وقتی ما از کنش ارتباطات گفتگو محور و گفتگو صحبت می کنیم، باید در نظر بگیریم که گفتگو یک فرهنگ است همانطور که مونولوگ یک فرهنگ است. اینطور نیست که گفتگو یکدفعه و فلبداهه در جامعه ایجاد شود. گفتگو یک فرهنگ و رفتار فرهنگی است که متاثر از کارکرد همه نهادهای اجتماعی است.

🔹اینکه نهادهای اجتماعی و دولت چقدر عملکرد گفتگومحور دارند که آن را به سایر نهادهای اجتماعی سرایت بدهد. یا اساسا چقدر این فرهنگ در نهادها و رسانه ها رسمی جریان دارد؟

🔹 چقدر فرهنگ گفتگو بین کارگزاران حکومتی و شهروندان وجود دارد؟ سبک ارتباطات حکومت با مردم به چه شکل است؟ آیا عمدتا به سبک آمرانه و عمودی است یا گفتگویی و مذاکره ای؟ اساسا اصلا گفتگویی وجود دارد یا مدام تهدید و هشدار و ترساندن است که استفاده می شود؟

🔹 این همان اتمسفر و بستر اجتماعی و سیاسی گفتگو است که آن را به صورت یک فرهنگ در می آورد و این فرهنگ می تواند در جامعه و خانواده و سایر خرده نظام های اجتماعی سرایت پیدا کند، یاد گرفته و تمرین شود.

🔹یکی از راهکارهای ترویج و تشویق گفتگو در جامعه «ترویج گفتگو به عنوان یک راهبرد ارتباطی برنده در تعاملات اجتماعی و فرهنگی و سیاسی» است. یکی از چالش های نظام فرهنگی و تربیتی و سیاسی جامعه ایرانی این است که گفتگو را به عنوان یک راهبرد رفتاری موفق و برنده به دولت و جامعه القا نمی کند. اتفاقا به ما یاد می دهد که هر کسی اهل گفتگو است، بازنده است.
🔹در واقع نظام فرهنگی به ما یاد می دهد که آدم های اهل گفتگو و مدارا، انسان های صادق و یکرو، ساده لوح و خوش باور و مهربانند اما در جامعه برای اینکه گلیم خود را از آب بیرون بکشند باید زرنگ و دورو و پررو باشند.تنها به منافع خود فکر کنند نه منافع جمعی و توافق و رضایت جمعی.

🔹 متاسفانه در گفتمان سیاسی و فرهنگی ایران، گفتگو به مثابه برگ برنده در تعاملات خرد و کلان اجتماعی و سیاسی معرفی نمی شود.

@coffee_comm
✅ @commac

روزنامه‌نگاری را ممنوع كنيد
.
بيانيه دو نهاد اطلاعاتی به معنای آن است كه همه ما روزنامه‌نگاران متهم و حتي مجرم هستيم
.
بیانیه‌ی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران درباره‌ی ایرادِ اتهام به دو همکارِ روزنامه‌نگار
.
انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران، در واکنش به بیانیه‌ی دو نهاد اطلاعاتی که در آن اتهاماتی به الهه محمدی و نیلوفر حامدی نسبت داده شده بود، بیانیه‌ای صادر کرد.
متن این بیانیه به این شرح است:
بيانيه مشترك دو نهاد اصلی اطلاعاتی كشور درباره تحليل رويدادهای اخير، مضمونی نداشت جز اينكه بايد روزنامه‌نگارب را جرم و ممنوع اعلام كرد، زيرا فعاليت عادی دو نفر از همكاران ما در انجام وظيفه حرفه‌ای را مصداق اتهامی قرار داده‌اند كه به معنای پايان كار روزنامه‌نگاری است.
دو فعاليت خبری مورد اشاره نهاد‌هاي اطلاعاتی، جزو ابتدایی‌ترين و بديهی‌ترين وظايف روزنامه‌نگاری محسوب می‌شود؛ اين در حالی است كه يكی از ريشه‌های مشكلات كشور، فقدان يا خطير بودن انجام همين فعاليت‌های خبري است. آنچه را اين بيانيه درد دانسته، در واقع درمانِ رسانه‌های داخلی است.
به علت فقدان همين فعاليت است كه مرجعيت رسانه‌ای از داخل به خارج از كشور منتقل شده و امروز با چنين وضعی مواجه‌ايد، به‌طوری كه اگر تمام روزِ خود را صرف تكذيب اخباری كنيد كه غلط و دروغ می‌پنداريد، باز هم وقت كم می‌آوريد، چون رسانه نداريم. از اين رو، برخورد با فعاليت ابتدايی دو خانمِ روزنامه‌نگار حرفه‌ای، ناشي از عصبانيتی است كه نسبت به رسانه‌های برون‌مرزی وجود دارد. و ضرورت دانستن اين نكته كه مقابله با آن رسانه‌ها، اتفاقاً به رسميت شناختن و احترام و دفاع از حرفه‌ی روزنامه‌نگاری است.
انتقام از برنامه‌های ماهواره‌‌های فارسي‌زبان خارج ايران را از روزنامه‌نگاران زحمتكش و خدمتگزار مردم نمي‌گيرند. اين نه قانوني است، نه اخلاقي و نه حتی مفيد و تاثرگذار. اين اتهام كه همكاران ما براي آموزش بديهيات و اصول اوليه روزنامه‌نگاری به خارج از ايران رفته و در كلاس‌های روزنامه‌نگاری شركت كرده‌اند، فارغ از صحت و سقم اصل وجودي چنين برنامه‌هايی، توهين به شعور مخاطب و جامعه روزنامه‌نگاری محسوب می‌شود؛ آن هم دو روزنامه‌نگاری كه از حرفه‌ای‌ترين روزنامه‌نگاران كشور هستند. بيانيه دو نهاد اطلاعاتی به معنای آن است كه همه ما روزنامه‌نگاران متهم و حتي مجرم هستيم و از آن مهم‌تر اينكه، حرفه روزنامه‌نگاری را در داخل كشور منتفی تلقی می‌كنند. از اين‌رو معتقديم بايد مجموعه نهادهاي مدنی و صنفی مرتبط با رسانه و روزنامه‌نگاری در اين مورد چاره‌انديشی كنند و اعتراض خود را به اين رويكرد ويرانگر كه ريشه تضعيف نهاد رسانه و فرستادن مرجعيت رسانه‌اي به خارج از مرزها را دربردارد ابراز كنند. متأسفانه رويكرد اطلاعاتی مزبور درد خود را از جايي می‌داند كه در واقع درمان و چاره بيماری كشور است.
انجمن صنفی روزنامه‌‌نگاران استان تهران، اين رويكرد امنيتی را نسبت به حرفه‌ی روزنامه‌نگاری نه تنها غيرقانونی و در تقابل با آزادی قانونی می‌داند، بلكه آن را عامل اصلی يا دست‌كم يكي از عوامل بحران‌زای جامعه ايران محسوب می‌كند. ضمن آنكه شكست‌ آن از پيش قابل مشاهده است. همچنين معتقديم براساس آنچه در اطلاعيه مزبور آمده ، اقدامات حرفه‌ای دو‌ همكار حرفه‌ای ما خانم‌ها الهه محمدی و نيلوفر حامدی جزو وظايف حرفه‌ای هر روزنامه‌‌نگاری است. مگر قرار بر اين بوده كه تصويری از خانم مهسا امينی يا خبر مراسم آن مرحومه منتشر نشود كه آنان خلاف آن عمل كرده باشند؟ اين حق آنان و از آن مهم‌تر وظيفه حرفه‌ای‌شان بوده است، ضمن اينكه مديران رسانه‌ای آنان نيز در جريان مأموريت‌كاری آنها بوده‌اند.
با توجه به جميع جهات، انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران معتقد است كه ايرادات حقوقی گوناگونی از نظر شكلی و ماهوی در مورد اتهامات وارده به اقدامات حرفه‌ای دو همكار خبرنگار و نيز رويكرد نهاد‌هاي اطلاعاتي به حرفه روزنامه‌نگاری وجود دارد كه اين موارد نيز طی نامه‌ای جداگانه‌ به اطلاع رياست محترم قوه قضائيه خواهد رسيد.

@NewJournalism
✅ @commac

روزنامه نگاری جرم نیست

برای نیلوفر حامدی و الهه محمدی که به جای تقدیر و تشویق، متهم شدند

✍رضا غبیشاوی

🔹1- آنچه که دو روزنامه نگار حرفه ای نیلوفر حامدی و الهه محمدی در ماجرای مرگ جنجالی مهسا (ژینا) امینی انجام دادند یعنی حضور در بیمارستان و محل دفن و مصاحبه با خانواده او و انتشار خبر و گزارش، در راستای فعالیت حرفه ای و اخلاقی و قانونی روزنامه نگاری بود. هر روزنامه نگار حرفه ای دیگری هم جای آنها بود قطعا چنین می کرد و این شایسته تقدیر و تشکر بود و نه اتهام و مجازات.

🔹حقوق و منافع مردم و جان انسان ها ارزش های خبری هستند که هیچ روزنامه نگاری نمی تواند بر آنها چشم ببندد. روزنامه نگاری بر پایه واقعیت و در تلاش برای کشف حقیقت است. حرکت در غیر از مسیر قطعا معنای روزنامه نگاری نمی دهد.

🔹گفته شده نیلوفر حامدی و الهه محمدی در پوشش خبرنگار، دست به فعالیت خبری زدند. این در حالی است که این دو نفر، واقعا خبرنگار هستند و برای سال های طولانی به طور علنی و شناسنامه دار، در این حرفه فعالیت دارند و در موضوع مهسا امینی هم برای یک روزنامه مجوز دار و با نام خود و علنی، فعالیت و مطالب خود را منتشر کردند.
به گفته مدیرمسوول روزنامه های شرق و هم میهن، این دو روزنامه نگار در همه فعالیت های خود، با مقام بالادستی و مدیرمسوول روزنامه هماهنگ بوده اند.

🔹نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو روزنامه نگار حرفه ای، باسابقه و باتجربه هستند که تاکنون گزارش های متعددی را درباره موضوعات مهم و مورد توجه مردم و مسوولان منتشر کرده اند در نتیجه آنها با محدودیت های مختلف حقوقی، اخلاقی و حرفه ای و حساسیت های مختلف در پوشش خبری آشنا بودند.

🔹 هر دو در مرداد ماه 1401 در جشنواره گزارش نویسی انجمن صنفی روزنامه نگاران تهران برگزیده شدند و مورد تقدیر قرار گرفتند و درست چند ماه بعد به همان دلیل، یعنی گزارش نویسی، مورد اتهام هستند.

🔹 3- اگر آنچه که نیلوفر حامدی و الهه محمدی در موضوع مرگ مهسا امینی انجام داده اند را اتهام و جرم بدانیم در این صورت کل فعالیت حرفه ای روزنامه نگاری را باید جرم دانست و منع کرد چرا که آنچه علیه این دو مطرح شد فعالیت عادی همه خبرنگاران و روزنامه نگاران حرفه ای در رسانه های ایران و جهان است که تلاش می کنند به دور از روابط عمومی و تبلیغات، کار حرفه ای خود را انجام دهند. آنچه علیه این دو روزنامه نگار مطرح می شود تهدیدی بزرگ علیه روزنامه نگاران و فعالیت رسانه ای ایران است و می تواند آسیب بزرگتری به بخش اطلاع رسانی و فعالیت رسانه ای در ایران وارد کند. به همین دلیل لازم است درباره اتهامات علیه این دو روزنامه نگار، تجدیدنظر جدی انجام شود.

🔹4- روزنامه نگاران حرفه ای و با تجربه هم در کنار دیگر اقشار جامعه چون پزشکان و وکلا و فعالان اقتصادی و خلبانان و مهندسان و نظامیان و ... سرمایه های کشور هستند که نه تنها باید از آنها حفاظت کرد بلکه در تقویت و حمایت آنان کوشید. جامعه برای دانستن واقعیت و حقیقت و اطلاع رسانی شفاف و بی طرفانه و دفاع از حقوق مردم و منافع عمومی، به روزنامه نگاران حرفه ای نیاز دارد.

🔹5- اطلاع رسانی تاخیری، مشوش، سنتی، عقب مانده، تبلیغاتی و ارگانی و در یک کلام به دور از واقعیت، علیه امنیت کشور است و می تواند منجر به اعتراضات مردمی، ایجاد تردید افکار عمومی درباره مسائل حساس و شکاف های خطرناک میان حکومت و مردم شود.

🔹 ردپای چنین اطلاع رسانی معیوبی در ریشه بحران و اعتراضات چند سال اخیر به خوبی قابل مشاهده است. این نوع از اطلاع رسانی نه تنها حس اعتماد مردم را کاهش می دهد بلکه آتشفشانی از خشم و عصبانیت، بزرگتر از عامل اصلی ناراحتی، ایجاد می کند. اتفاقات و بحران هایی که کشور را وارد شرایط ناگوار می کند و آسیب آن نیز متوجه همه می شود. راه حل، کنار گذاشتن این نوع از اطلاع رسانی آسیب زا و بهره برداری از اطلاع رسانی حرفه ای، روابط عمومی حرفه ای و روزنامه نگاری حرفه ای است. تحقق این سه نیز بدون کمک و همراهی بخش ها و نهادهای سهیم در تامین امنیت کشور غیرممکن است.

@NewJournalism
✅ @commac

🎯 آیا در حال بازگشت به عصر امپراتوری‌ها هستیم؟
— سه کتاب جدید شیوۀ روایت جامعه‌شناسی از تاریخ را زیر سؤال می‌برند

📍دوره‌ای از تاریخ بشر که مردم اروپا با اطمینان می‌توانستند خود را «مدرن» توصیف کنند تقریباً صد سال طول کشید، از تحولات دهۀ ۱۸۷۰ تا دهۀ ۱۹۷۰. این دوره‌ای بود که در آن به نظر می‌رسید دولت-ملت بوروکراتیک جایگاه خود را محکم کرده و دولت رفاه، برای نیل به عدالت اجتماعی ظهور کرده است. لیبرال دمکراسی در حال تحقق بود و متخصصان علوم طبیعی و اجتماعی قرار بود دانش خود را برای توسعۀ جوامع غنی‌تر، سالم‌تر و شادتر به هم پیوند بزنند. اما واقعیت طور دیگری جلو رفت. چرا؟

۵۵۰۰ کلمه
زمان مطالعه: ۳۲ دقيقه

ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
https://tarjomaan.com/barresi_ketab/10699/
🆔 @commac

✅«خشم‌رسانه‌ای‌شده» در دفتر مطالعات و برنامه‌ریزی رسانه‌ها بررسی می‌شود

🔴نشست تخصصی «خشم رسانه‌ای شده: رسانه‌ها و برساخت خشم در ایران، عراق و افغانستان» ساعت ۱۰ تا ۱۲ فردا سه‌شنبه ۱۰ آبان‌ماه در دفتر مطالعات و برنامه‌ریزی رسانه‌ها برگزار می‌شود.

🔹دانشجویان، پژوهش‌گران و علاقه‌مندان به شرکت در این رویداد علمی - رسانه‌ای می‌توانند سه‌شنبه ۱۰ آبان‌ماه از ساعت ۱۰ تا ۱۲ در محل دفتر مطالعات و برنامه‌ریزی رسانه‌ها واقع در خیابان شهید بهشتی، خیابان پاکستان، کوچه دوم (هرات)، پلاک ۱۱ حضور به‌هم رسانند.

جزئیات بیشتر را اینجا بخوانید👇
http://press.farhang.gov.ir/fa/news/661072
🆔 @commac

واکنش روزنامه دولت به انتشار عکس رستم قاسمی کنار زن بی‌حجاب: نیروهای انقلابی را نشان گرفته‌اند/ مردم تحت تاثیر قرار نمی‌گیرند

روزنامه ایران نوشت:

🔹برخی جریان‌های سیاسی و عناصر مرموز و معلوم الحال و به دور از اصول اولیه اخلاقی، اقدامات و تحرکاتی مغرضانه را علیه نیروهای پرکار و پرتلاش انجام می دهند.

🔹دیروز در فضای مجازی و در اقدامی غیراخلاقی، عکس‌هایی با هدف حاشیه سازی درباره وزیر راه و شهرسازی منتشر شده است. قطع نظر از اصالت عکس‌ها، انتشار عکس‌های خصوصی یک فرد با چه هدفی جز اغراض کثیف سیاسی منتشر می شود.

🔹هجمه‌ها و حملاتی که برخی نیروهای انقلابی را نشانه رفته است برای این است که تصویری ضدمردمی از آنها برای افکار عمومی ایجاد کنند که البته مردم به اخبار غیراخلاقی حساس هستند و تحت تاثیر قرار نمی‌گیرند.

@NewJournalism
🆔 @commac

🔻مسأله‌ی رهبری (leadership) و جنبش‌های اجتماعی جدید در جامعه شبکه‌ای
✍🏻محمد رهبری

🔹رشد و توسعه اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، باعث شکل‌گیری و تولد جنبش‌های اجتماعی جدیدی در همه جوامع شد که مهم‌ترین ویژگی آن، بی‌نیازی از رهبران سیاسی بود. ویژگی «بی‌رهبر» بودن جنبش‌های اجتماعی جدید موضوعی است که کاستلز در کتاب‌هایش چندین بار بر آن تأکید می‌کند. او می‌گوید این امر به دلیل بی‌اعتمادی عمیق اکثر مشارکت‌کنندگان جنبش نسبت به هرگونه نمایندگی و تفویض قدرت است. همچنین افقی بودن شبکه‌ها، همکاری و همبستگی را تقویت می‌کند و نیاز به رهبری رسمی را کاهش می‌دهد. او در یکی دیگر از آثارش در همین زمینه نوشت: «جنبش‌های اجتماعی جدید، نیازمند رهبران نیست چرا که هرکس می‌تواند برای به اشتراک‌گذاشتن خشم خود به هر کس دیگری دسترسی داشته باشد».

🔸الکساندرا سگربرگ و همکارانش نیز، عقیده دارند که در بسیاری از جنبش‌های اعتراضی معاصر هیچ سلسله‌مراتب یا هماهنگی سازمانی‌ای وجود ندارد و رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی «نقش سازمان‌های سیاسی مستقر را ایفا می‌کنند».

🔹مارگتس و همکارانش نیز در کتاب «آشفتگی سیاسی» نشان دادند که هر فرد از طریق شبکه‌های اجتماعی اطلاعاتی به‌دست می‌آورد که هزینه هماهنگی و سازماندهی را کم می‌کند و بر کنش جمعی آن‌ها در محیط آنلاین اثر می‌گذارد چرا که افراد از طریق این اطلاعات از مشارکت دیگران در جنبش مطلع می‌شوند. بدین ترتیب، بدون نیاز به یک رهبر سنتی که آغازکننده یک جنبش اعتراضی بزرگ باشد، کاربران از طریق اطلاعاتی که از درون شبکه می‌گیرند، تشویق به مشارکت می‌شوند.

🔸این توصیفات در خصوص جنبش‌های اعتراضی در یک دهه اخیر در ایران نیز صادق است؛ بسیاری از این اعتراضات نیازی به رهبر سیاسی نداشت و هماهنگی و سازماندهی آن بدون نیاز به هیچ سازمان یا سلسله‌مراتبی، از طریق شبکه‌های اجتماعی صورت می‌گرفت. اما آیا جنبش اعتراضی اخیر پس از مرگ مهسا امینی نیز بدون رهبر است؟ آیا کسی می‌تواند رهبری آن را به‌دست گیرد؟

🔹برای پاسخ به این سؤالات، ابتدا باید یکی دیگر از ویژگی‌های مهم جنبش‌های اعتراضی جدید را مدنظر قرار داد. این جنبش‌ها، به نوعی «نه» گفتن به تمام رهبران سیاسی سابق تلقی می‌شوند. به همین جهت است که می‌توان جنبش اعتراضی پس از مرگ مهسا امینی را یک نه به تمام رهبران سیاسی سابق در داخل و خارج تلقی کرد؛ این «نه» فقط به سمت نیروهای سیاسی در داخل نیست، بلکه به سمت اوپوزوسیون خارج از کشور نیز هست که سال‌ها ادعای رهبری معترضان را داشتند و خود را در قامت یک رهبر سیاسی می‌دیدند اما ناتوان از ساماندهی یک اعتراض ساده بودند.

🔸واقعیت آن است که تولد یک «رهبر انقلابی» در دوران جدید بسیار سخت‌تر از گذشته است. در این دوران، به قول کاستلز، شایعه‌های شبکه‌سازی‌شده دیجیتال، در فضای اینترنت به سرعت گسترش می‌یابد و این خصیصه جامعه شبکه‌ای است. او می‌گوید «موثرترین شکل از حمله سیاسی، نابودکردن این اعتماد از طریق تخریب اخلاقی شخصیت و تصویر کسی به عنوان رهبر است» و سیاست رسوایی به علت ایجاد سهولت در تخریب رهبران و زیر سوال بردن جایگاه اخلاقی آن‌ها در میان مردم به راحتی این نوع حمله سیاسی را امکان‌پذیر کرده است.

🔹مسأله‌ی «اعتماد» یک مسأله‌ی کلیدی است. در جامعه شبکه‌ای، اعتماد به یک رهبر انقلابی سخت‌تر شکل‌میگیرد. به‌دنبال غلبه‌ی سیاست رسوایی، امکان تولد رهبر انقلابی بسیار دشوارتر گذشته است؛ چرا که به محض آن که یک نفر در میان مردم محبوب شود، گروه‌های مخالف با آن شخص، نقاط ضعف او را برجسته کرده و اقدام به تخریب وی می‌کنند و آن را در سطح گسترده منتشر می‌کنند تا جایگاه اخلاقی آن شخص را تنزل دهند. درنتیجه رهبر کاریزماتیک و انقلابی سخت‌تر از قبل متولد می‌شود. این درحالی است که همان گونه که بشیریه می‌گوید، وجود رهبر انقلابی یکی از الزامات تحقق انقلاب در کشورهاست.

🔸در چنین شرایطی، کسی که گذشته مبهم یا سفیدی داشته باشد، شانس بیشتری دارد که مورد اقبال قرار گیرد چرا که امکان رسوا شدنش سخت‌تر است؛ با این حال، همه کنش‌های او زیر ذره‌بین است و کوچکترین اشتباهی از او می‌تواند منجر به از دست رفتن اعتبارش شود. به همین جهت پیش‌بینی این که آیا رهبر انقلابی امکان تولد دارد، سخت است اما می‌توان گفت که تحقق این امر دشوارتر از دهه‌های پیش است.

🔹اما اگر رهبر انقلابی متولد نشود، این اعتراضات به چه سمتی می‌رود؟ وقوع انقلاب بدون «رهبر» خیلی دور از ذهن است چرا که در هر حال باید فرد یا گروهی باشد که قدرت را در دست بگیرد. بنابراین، در غیاب رهبر انقلابی، اساسا تحقق انقلاب خیلی ضعیف است و حتی اگر حکومت مرکزی نیز به‌دلیل بحران‌های پیاپی و اعتراضات شدید اجتماعی، نتواند خود را حفظ کند، فروپاشی دولت (failed state) محتمل‌تر از انقلاب خواهد بود.

📲 @socialMediaAnalysis
🆔 @commac