متدلوژی دیالوگ -7 

🌸❗️🌸

قبل از پرداختن به سوالها ، لازم است در باره ی مدعای سوم استدلال کمی توضیح دهیم.

🔷 وقتی فردی می گوید الف پس ب که در آن :

☘️ الف گزاره یا مجموعه گزاره هایی است که به عنوان دلیل و پیشتیبان ذکر شده اند

☘️ و ب گزارۀ مدعای گوینده است که هدفش از بیان استدلال ادعای صدق و درستی آن است

☘️ و روشن است که الف و ب به لحاظ معنایی با هم ارتباط دارند،
ارتباطی وثیق که درستی ب از بطن الف زاده می شود،

✔️ در اینصورت با دقت در معنای استدلال می توان استنباط کرد که:
استدلال در واقع میخواهد بگوید که:
: اگر الف آنگاه ب
: الف پس ب
برای مثال وقتی کسی می گوید که امروز یک شنبه است پس فردا دوشنبه است

✔️ در واقع یک جمله ی شرطی نهان در پشت مدعای وی وجود دارد به این مضمون که:

اگر امروز یک شنبه باشد فردا دوشنبه خواهد بود.
و چون امروز یک شنبه است پس بنابر این فردا دوشنبه است.

و آن جمله ی شرطی همان مدعای سوم نهان در استدلال ماست.

🔶 این مدعای سوم به عنوان مقدمه نهان در هر استدلالی وجود دارد.

مثلا وقتی میگوییم که:
سقراط انسان است
هر انسانی فانی است
: پس سقراط فانی است

این یک استدلال است که در آن
🔺 گزاره های سقراط انسان است و هر انسانی فانی است به عنوان مقدمات استدلال ذکر شده اند

🔺و گزاره سوم یعنی سقراط فانی است نتیجه استدلال است که به آن مدعای استدلال هم گفته می شود( assertion )

🔺در این عبارت سه مدعا وجود دارد که دو تا به عنوان دلیل و یکی به عنوان نتیجه استدلال ذکر شده است

🔺🔻 اما مدعای نهان دیگری هم وجود دارد که ذکر نشده است.

اینکه: اگر دو گزاره ی دلیل درست باشد بالضروره سقراط فانی است درست خواهد بود.

و به تعبیر دیگر: اگر سقراط انسان باشد و هر انسانی فانی باشد ضرورتا سقراط فانی است
📗🔔📗

این جزو مقدمات نهان و غیرمذکور استدلال است و چون در همه استدلالها وجود دارد و درستی اش برای هر دو طرف دیالوگ روشن است ، برای رعایت اختصار همواره حذف می شود و در کلام نمی آید.

📕🔶📕

حال بپردازیم به سوالاتی که شماره پیشین مطرح کرده بودیم:
شماره پیشین سوال کردیم که آیا جملات زیر استدلالند یا نه و چرا؟

🔺الف- امروز یک شنبه است ،فردا دوشنبه خواهد بود

🔺ب- امروز یک شنبه است، دیروز شنبه بود

🔺ج – امروز یک شنبه و فردا شنبه است

✔️مسلم است که اگر سوال در مورد این عبارت بود :

امروز یک شنبه است پس فردا دوشنبه خواهد بود
یا در مورد این جمله:
امروز یک شنبه است زیرا دیروز شنبه بود

پاسخ روشن بود.
با ضرص قاطع و با اطمینان می توانستیم پاسخ دهیم که هر دو استدلال هستند.

✅ آنچه ما را از این داوری مطمئن می کرد وجود نشانواژه های استدلال در ساختار کلام بود.
واژه ی (پس) و (زیرا) نشان از ارتباطی خاص بین دو جمله ی پیش و پس خود دارد همان ارتباطی که یک عبارت را می تواند به استدلال تبدیل کند.

✅اما وقتی این نشانواژه ها وجود ندارد چه؟
آیا
آیا می توانیم قاطعانه بگوییم که آن دو جمله استدلال نیستند؟

اجازه بدهید از جمله سوم شروع کنیم.

ج – امروز یک شنبه و فردا شنبه است

این جمله چنانکه روشن است در واقع حاکی از دو گزاره است، دو گزاره که با حرف عطف واو با هم ترکیب شده اند.

اما شکل بیان این دو گزاره به گونه ای نیست که هیچ اهل زبانی بین آن دو گزاره رابطۀ استدلالی بفهمد،
یعنی یکی را منتج و نتیجه گرفته شده از دیگری بفهمد ،
دو گزاره هر دو با هم اما هر کدام مستقلا مورد ادعا قرار گرفته اند،
یعنی ما صرفا با دو مدعای مستقل از هم مواجهیم که گوینده هیچکدام را به عنوان دلیلی برای صدق دیگری نیاورده است.

🔸در مورد این جمله می توان با اطمینان گفت که این عبارت یا متن، استدلال نیست.

🔹اما دو مثال اولی به سادگی مثال اخیر نیست.

دو جمله در کنار هم ذکر شده اند اما توسط واو عطف هم به هم وصل نشده اند .

اگر بینشان واو عطف بود ظاهر امر بیشتر شبیه مورد سوم می شد
یعنی اینکه ما با دو مدعا در کنار هم مواجه بودیم که هر دو به طور مستقل ادعا شده اند،

اما وقتی که به هم عطف نشده اند، موضوع مبهم است، گویی آن وسط چیزی کم است،
یعنی چیزی بوده است که به دلیل قرینه های موجود حذف شده اند،
قرینه هایی که در شرایط حاضر برای ما مفقودند و در دسترس نیستند .

برای مثال ممکن است قرینه های معنوی و حالی باشند که در مقام بیان شفاهی در لحن گفتار و کانتکست وجود داشته است.

پس به لحاظ دلالت کلامی، هر دو احتمال ممکن است:

🔺ممکن است گوینده قصد استدلال داشته باشد
🔺و ممکن است مرادش صرفا بیان دو مدعا باشد ، دو گزاره ی هم ارز که به درستی هر دو به یک اندازه مطمئن است.

🔶اما یک نکته را نباید از نظر دور داشت:
اینکه در هر یک از آن دو متن ، یکی از دو گزاره صلاحیت دلیل واقع شدن برای دیگری را دارد، و این امر نکته ای است که در تعیین مراد گوینده می تواند دخالت داشته باشد.
https://news.1rj.ru/str/CriticalThinker

چونی بی من _همایون شجریان

ای مونس روزگار چونی بی من
ای همدم غمگسار چونی بی من

من با رخ چون خزان خرابم بی‌تو
تو با رخ چون بهار چونی بی من

#حضرت_مولانا

🌺 ای همدم روزگار

ای همدم روزگار چونی بی من؟
ای مونس و غمگسار چونی بی من؟
من با رخ چون خزان زردم بی تو
تو با رخ چون بهار چونی بی من؟
جانی و دلی ای دل و جانم همه تو
تو هستی من شدی از آنی همه من
من نیست شدم در تو از آنم همه تو
عشقت به دلم بر آمد و شاد برفت باز آمد و رخت خویش بنهاد و برفت
گفتم به تکلف دو سه روزی بنشین بنشست و کنون رفتنش از یاد برفت
ای در دل من میل و تمنا همه تو
وندر سر من مایه ی سودا همه تو
هر چند به روزگار در می نگرم امروز همه تویی و فردا همه تو

فایل فوق العاده قدرتمند برای افزایش قدرت درک و قرارگرفتن درحالت Flow
حالتی که درعین آرام بودن می توانید بالاترین درک را از مطالب داشته باشید.
صدای فایل را در حدی بذارید که صدای امواج را به وضوح بشنوید

‍ سخنرانی دکتر فاضلی در مورد ملزومات مبارزه با فساد در ایران

‍ #مولانا غزل شماره 1372
این بار من یکبارگی در عاشقی پیچیده‌ام


🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰


اوج زندگی اگزیستانسیل در کلام مولانا


🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰

متدلوژی دیالوگ -8
(اصلاحشده)
🌺🔥🔥🔥🌺

❇️ کارکردهای استدلال


💠 تا حدودی با استدلال آشنا شدیم.

✅ سوالی در مورد استدلال وجود دارد که شایسته تامل است:

🔺آیا استدلال کارکرد واحدی دارد؟
🔺 آیا استدلال برای رسیدن به هدف واحدی به کار می رود یا ممکن است کارکردهای متعددی داشته باشد؟

📕 اگر به حرفهایی که در مورد استدلال گفته شد توجه کنیم

📘 و به مثالهای مربوط با دقت نگاه کنیم

✅✔️ در همه ی آنها استدلال برای اثبات درستی مدعا به کار گرفته شده بود.


✔️ این نکته بدین معناست که کارکرد استدلال برای اثبات درستی یک باور است،
باوری که توسط گوینده درستی اش ادعا شده است.

🔆 به این امر در اصطلاح معرفت شناسی توجیه یا موجه سازی گفته می شود.( Justification )

✳️ اگر یادمان باشد در تعریف معرفت گفتیم که تعریف رایج معرفت از دیدگاه معرفت شناسان چنین است:

🔅♻️🔅 باور صادق موجه

یعنی:

🔅Justified true belief🔅

🔆 این همان معنا از توجیه است که در استدلال هم به کار می بریم

❇️ ازینرو می توانیم بگوییم که:

مهمترین کاربرد استدلال این است که نشان دهیم باوری که در این عبارت یا متن اظهار می کنیم یک معرفت است.

❓چرا؟

❕✅❕ برای اینکه دلیل درستی آن باور را به ضمیمه اش بیان و اظهار کرده ایم و می توان آن را یک باور صادق موجه نامید.

⚠️ حال برای اینکه مفهوم توجیه کاملا در ذهنمان عینیت بیابد مثالی می زنیم:

🔰 دو نفر در مورد اینکه یازده سپتامبر 2001 چه روزی بوده اختلاف دارند، یکی مدعی است که یازده سپتامبر روز سه شنبه بود ولی دیگری آن را رد میکند یا در درستی اش تردید دارد.

✅ ازینرو نفر اول به هرحال اگر بخواهد درستی حرفش را نشان دهد باید دلیل ارائه کند.
این کار وی همان توجیه یا موجه سازی باور خویش است.

⁉️ حال چکار باید بکند؟

☑️ ممکن است که تقویم سال 2001 را پیدا کند و روز یازده سپتامبر را در آن به دوستش نشان دهد و به این طریق یعنی ارائه سند مدعایش را ثابت (توجیه)کند یعنی موجه سازد.

☑️ حال ممکن است که تقویم سال 2001 یافت نشود اما از خوش شانسی تقویم سال 2002 را گیر بیاورد.

✔️حال سعی میکند که با بهره گیری از این تقویم مدعایش را توجیه کند:

➕ یازده سپتامبر سال 2002 روز چهارشنبه است.
➕ سال 2002 ، کبیسه نیست
〰️ (زیرا 2002 قابل قسمت بر 4 نیست)
➕سالهای غیر کبیسه 365 روزند.
〰️یعنی سالی است متشکل از 52 هفته و یک روز

☑️🔘 پس اگر یازده سپتامبر در سال 2001 شنبه باشد در سال 2002 یک شنبه خواهد بود

🔘 و برعکس اگر در سال 2002 یک شنبه باشد نتیجتا در سال2001 شنبه بوده است

از این مقدمات می توان نتیجه گرفت که:

🔘⬅️ چون یازده سپتامبر در سال 2002 چهارشنبه است پس در سال 2001 باید سه شنبه باشد.

✔️🔴✔️ با این استدلال درستی ادعایش را به دوستش مدلل و مستدل نموده

✔️ یعنی آن را توجیه کرده است

✔️✔️ و نشان داده است که مدعایش یک معرفت است

✔️🔴✔️ یعنی باوری است صادق و موجه(مستدل)



حال کمی به این کارکرد استدلال بپردازیم:

❓شخص استدلال کننده هدفش از استدلال چه بود؟

❓🔰 اینکه باور دوستش را در موردی خاص تغییر دهد؟

❎ برای اینکار او روشهای دیگری هم می توانست انتخاب کند:
⚠️ مثلا از طریق هیپنوتیزم
⚠️ یا مثلا با نشان دادن یک تقویم جعلی
⚠️ یا مثلا قسم خوردن و جلب اطمینان خاطر او به هر طریق ممکن

〽️ اما او چیز بیشتری می خواست:

🔆❕🔆 الف-او می خواست هم باوری در طرف مقابل ایجاد کند یا باور قبلی اش را تغییر دهد
🔆❕🔆 ب- و می خواست که باور دوستش موجه باشد یعنی دوستش از طریق دلیل درست و معتبر به این باور برسد

🔆🌐🔆 و این همان کارکردی است که استدلال در موجه سازی انجام می دهد.

این کارکرد از مهمترین کارکردهای استدلال است و ما در دیالوگ به دنبال این کارکرد استدلال هستیم.

🔴⚪️🔴 اما نکته ی حائز اهمیت این است که استدلال همیشه درستی مدعا را ثابت نمی کند.

⚪️ برخی مواقع کارکردهای دیگری هم دارد که باید آنها را بشناسیم و هنگام مواجهه با یک استدلال دقت کنیم که دلایل برای اثبات درستی مدعا به کار رفته باشد.

🔵 اما کارکردهای دیگر استدلال چیست و برای چه اهداف دیگری کاربرد دارد در شماره بعد به آن می پردازیم.


✍️ م. ناجی

https://news.1rj.ru/str/CriticalThinker

متدلوژی دیالوگ -9
🌷☘️☘️☘️🌷

🌸 در شماره قبل در موردمهمترین کارکرد استدلال یعنی توجیه سخن گفتیم.

🔷یک معنای عرفی و عامیانۀ توجیه

✔️ لازم به توضیح است که در اصطلاح عامیانه توجیه معنای دیگری دارد متفاوت.

چنانکه در فرهنگ معین آمده است:
3 –(عامیانه) سعی در موجّه جلوه دادن کار یا حرف نابجا

🔆 ❕ در اصطلاح عوام توجیه به این گفته می شود که یک فرد بخواهد برای کاری یا عقیده ای که از نظر دیگری نادرست و نارواست دلیل تراشی کند و آن را درست و روا جلوه دهد.

🔳 مراد ما در این بحث این معنای توجیه نیست و باید مواظب بود که این اشتراک لفظ ما را به دام مغالطه نیفکند.

✅ قرار بود این شماره در مورد کارکرد دیگری از استدلال سخن بگوییم اما حس می شود که نباید بدون توضیحات تکمیلی در مورد توجیه ، از این بحث عبور کرد.

✔️ مورد مشخص و بسیار مهمی از توجیه را در شماره قبل بیان کردیم.

🔴 اینکه ما بخواهیم مخاطب ما به مورد خاصی باور کند یا باورقبلی اش را تغییر دهد و این کار از طریق دلیل آوری انجام دهیم و نه روشهای اقناعی سایکولوژیک یا ...

🔵 این نوع دلیل آوری ممکن است دو حالت داشته باشد که یکی از آنها بسیار حائز اهمیت است و باید شناخته شود:

🔰🔆 توجیه هنجاری غیرشخصی( impersonal normative justification )

✳️ گاهی دلایل ما برای توجیه یک مدعا به گونه ای است که:

1️⃣ سعی شده دلایل به گونه ای باشد که بتواند از محک نقد سرفراز بیرون آید و به بیان ساده تر می توان گفت که هدف گوینده یافتن دلیل خوب است.( normative )

2️⃣ این دلایل به گونه ای هستند که اختصاص به مخاطب خاصی ندارند و هر انسانی که خود را مخاطب استدلال قرار دهد و به خوبی معنا و مفاد آن را بفهمد به درستی آن تصدیق کند و مدعا را بپذیرد یا باید بپذیرد ( impersonal )

🔶 هدف گوینده این است که دلایلی بیان کند که بی توجه به اینکه مخاطب چه کسی است و چه خصوصیات ذهنی- روانی دارد ، برایش دلیل خوبی محسوب شود.

✔️✔️✔️ مثل تمام بحثهای ما در این سلسله مباحث که قطع نظر از اینکه مخاطب چه کسی است بیان شده است و تلاش شده به گونه ای باشد که مخاطب را از هر سنخ فکری که باشد توجیه کند.

🔷 به اینگونه توجیه ، موجه سازی هنجاری ( چون دلیل خوبی برای مدعاست) و غیرشخصی ( چون اختصاص به افراد خاصی ندارد) اطلاق می شود.

🔸 اینگونه استدلالها اختصاص به زمان و مکان خاصی ندارد و حتی نیاز به رودر رو شدن گوینده و مخاطب ندارد و هرکسی در هر موقعیتی با چنین استدلالهایی مواجه شود می تواند مخاطب آن باشد.

🔰🔅🔅 توجیه شخصی( personal justification )

🔺اما گاهی توجیه به گونه ای است که برای مخاطب یا مخاطبان خاصی قابل عرضه است و برای افراد دیگر با مشخصات روحی، روانی ، ذهنی، فکری یا ذوقی دیگر نمی تواند موجه باشد و سبب تغییر باورش شود.

🔺بدین معنی که مقدماتش متکی بر اموری است که می تواند در افراد مختلف به گونه های دیگر باشد.

🔴⚪️🔴 معمولا در زندگی روزمره پیش می آید که ما در تعامل با فردی نیاز داشته باشیم که او را به پذیرش باور خاصی یا عمل به کار خاصی ملزم کنیم و بخواهیم این کار را از طریق توجیه انجام دهیم

⚠️ ( لطفا از توجیه معنای خاص این بحث را بفهمید )

💬 برای مثال، اگر بنده فردی آنارشیست و ناملتزم به قانون اخلاق باشم ، اما بدانم که همسایه دیوار به دیوارم انسانی ملتزم به اخلاق و قانون است و همان همسایه در شبی که بنده نیاز شدید به آرامش و استراحت دارم، یک مهمانی پرسرو صدا ترتیب داده و تا نصفه های شب صدای مویسیقی و هیاهوی مهمانها بلند است به طوری که مانع استراحت من می شوند، من برای حل مشکل به ایشان مراجعه کرده و استدلال می کنم که این رفتار شما با اخلاق و قانون منافات دارد و شما باید از ایجاد مزاحمت صوتی بپرهیزید.

☑️♦️ این دلیل آوری من هم نوعی توجیه است، اما توجیهی که از طریق استدلالی تحقق می یابد که خودم به مقدماتش نه باور دارم و نه التزام،

♦️ اما با علم به اینکه مخاطبم به آن مقدمات باور دارد تلاش میکنم ایشان را به نتایج حاصل از استدلال ملتزم سازم.

☑️☑️ گاهی هم مساله برعکس است، بنده برای نشان دادن به اینکه عمل من بر اساس باور موجه است یا اینکه باور من باوری موجه است استدلال می کنم در عین حال که می دانم مخاطبم مقدماتی را که در استدلال به کار برده ام، باور ندارد و نمی پذیرد.

💬 مثلا من برای باورم در مورد وجود زندگی پس از مرگ به کلام قرآن استناد میکنم و می گویم چون قرآن زندگی پس از مرگ را تأیید و تصدیق کرده است و قرآن کلام بی چون و چرای خداست پس زندگی با مرگ پایان نمی پذیرد، در حالی که می دانم مخاطبم یک خداناباور و اتئیست است، این نوع از توجیه هم صرفا برای این است که به مخاطبم نشان دهم که من برای باور خویش دلیل دارم یعنی باور من موجه است و معرفت محسوب می شود.


https://news.1rj.ru/str/CriticalThinker

‍ 🔊فایل صوتی

#کتاب_صوتی

#راهنمای #تفکر_نقادانه: #پرسیدن #سوال های #به_جا

ترجمه: #کوروش_کامیاب

حجم فایل حدود 70 مگ
زمان حدود 5 ساعت
درباره کتاب:


اثر شایسته قدردانی بیست و ششمین جایزه کتاب فصل

نویسنده اصلی این کتاب «نیل براون» یک کره ای الاصل آمریکایی تبار محسوب می شود که سال هاست تفکر نقادانه را در دانشگاه های آمریکا تدریس می کند. این کتاب جزو آثار کلاسیک آمریکا به شمار می رود. تفکر نقادانه نیز به عنوان یک مبحث میان رشته ای در دانشگاه های مختلف جهان تدریس می شود.


رویکرد نویسنده در تفکر نقادانه پرسیدن سوال است، به این ترتیب که نویسنده کتاب 11 سوال را برای سنجش صحت و سقم یک استدلال مطرح می کند. مخاطب کتاب نیز با پرسیدن نوبتی این سوالات می تواند صحت یک استدلال را سنجش کند. هر یک از سوالات در قالب یک فصل جداگانه شرح داده شده اند و در فصل پایانی کتاب نیز استدلالی آورده شده و بر اساس این 11 سوال سنجش شده است. سوالات تفکر نقادانه با تشخیص ادعای استدلال آغاز می شود و به ترتیب تشخیص فرض های نویسنده، تشخیص شواهد و قرائنی که نویسنده آورده است و ... پیش می رود.


🆑کانال سخنرانی ها👇
🆔 https://telegram.me/joinchat/CY-w0jvwyDYIn6eR5eAaAw
🌹

این فایلها در ابتدای کار ما در مورد تفکر نقادانه در شبکه اجتماعی تلگرام، توسط بنده بازخوانی شد که البته ناتمام ماند، اگر دوستانش خوانش بنده را موفق ارزیابی کنند، می توانند به بنده پیام دهند تا بقیه کتاب را هم به تمام برسانم.
با احترام
محمدحسین ناجی

این آزمایش نشان میدهد که انتقال پیام در طول زمان تا چه اندازه توام با تغییر ماهیت است.

گاهی باید به گفته ها و شنیده ها شک کرد!!
تا آخر ببنید. این فقط یه آزمایش ساده است که این تغییرات را بخوبی نشان میدهد

متدلوژی دیالوگ - 8و9
🔺🔺🔺🔺🔺🔺
🔴⚪️🔴 تمریناتی مربوط به ساختن استدلالات توجیهی

🗯🔔🗯🔔🗯🔔🗯🔔


🖍 برای هر یک از مدعاهای زیر استدلال کوتاه و مختصر ولی کاملی برای موجه سازی هنجاری غیرشخصی( impersonal normative justification ) بنویسید:

1️⃣- 9 عدد اول نیست.

2️⃣- 7 عدد اول است.

3️⃣- مولکول آب دارای سه اتم است.

4️⃣- آب همواره در صد درجه نمی جوشد.

5️⃣- رییس جمهور ایران در تهران زندگی می کند.

6️⃣- کره زمین مسطح نیست.

7️⃣- انسان بر روی ماه راه رفته است.

8️⃣- اکثر حیوانات بیش از دو پا دارند.

9️⃣- همه حیوانات بیش از دو پا ندارند.

🔟- هر انسانی جایزالخطاست.


https://news.1rj.ru/str/CriticalThinker

🌺💧🌺روز جهانی زن گرامی🌺💧🌺

نخستین مراسم روز زن در ۲۸ فوریهٔ سال ۱۹۰۹ در نیویورک برگزار شد. این مراسم توسط حزب سوسیالیست آمریکا، برای یادبود اعتصاب «اتحادیه جهانی زنان کارگر صنایع پوشاک» در سال ۱۹۰۸ سازمان یافت.[۸] با وجود ادعاهای بعدی، اعتصاب خاصی در ۸ مارس اتفاق نیفتاده بود.[۹]

در ماه اوت ۱۹۱۰، کنفرانس جهانی زنان قبل از جلسه عمومی سوسیالیست‌های بین‌الملل دوم در کپنهاگ دانمارک برگزار شد.[۷] با الهام از سوسیالیست‌های آمریکایی، لوییس زیتس سوسیالیست آلمانی پیشنهاد تأسیس سالانه روز بین‌المللی زن را داد و کلارا زتکین سوسیالیست پیشرو که بعدها یک رهبر کمونیست شد از او حمایت کرد، البته در آن کنفرانس روز خاصی مشخص نشد.[۴][۵] نمایندگان که مجموعه‌ای از ۱۰۰ زن از ۱۷ کشور بودند، با این ایده برای ترویج حقوق برابر، شامل حق رای برای زنان، موافقت کردند.[۱۰] سال بعد در ۱۹ مارس ۱۹۱۱ روز بین‌المللی زن برای میلیون‌ها نفر در اتریش، دانمارک، آلمان و سوییس برای اولین بار شناخته شده بود.[۸] فقط در امپراطوری اتریش-مجارستان، ۳۰۰ تظاهرات برگزار شد.[۴] در وین، زنها در رینگ‌اشتراسه رژه می‌رفتند و بنرهایی به افتخار شهدای کمون پاریس حمل می‌کردند.[۴] زنان خواستار حق رای و مناصب عمومی بودند. آن‌ها همچنین نسبت به تبعیض جنسیتی در استخدام اعتراض داشتند.[۳] آمریکایی‌ها در آخرین یکشنبه فوریه روز ملی زن را به پا داشتند.[۴]

در ۱۹۱۳ زنان روسی اولین روزِ جهانیِ زن را در آخرین شنبهٔ فوریه (برپایهٔ گاه‌شماری ژولینی) برپا داشتند.[۹]

همچنین تا سال ۱۹۱۴، اعتصاباتی به رهبری زنان، راهپیمایی‌ها و تظاهرات دیگری وجود داشت که هیچ‌کدام از آن‌ها در ۸ مارس اتفاق نیفتاد.[۹] در ۱۹۱۴ روز جهانی زنان در ۸ مارس برگزار شد، احتمالاً به این دلیل که آن روز یکشنبه بود و در حال حاضر این روز در همه کشورها در ۸ مارس برگزار می‌شود.[۹] در سال ۱۹۱۴ برگزاری روز زن در آلمان به حق رای زنان اختصاص داده شد که البته زنان آلمانی تا سال ۱۹۱۸ این حق را به دست نیاوردند.[۹][۱۱]

در ۸ مارس ۱۹۱۴ در لندن راهپیمایی از میدان بو تا ترافالگار در حمایت از حق رای زنان برگزار شد. سیلویا پنکهرست در راه میدان ترافالگار برای سخنرانی، جلوی ایستگاه چارلز کراس دستگیر شد.[۱۲]

در ۱۹۱۷ تظاهراتی تحت عنوان روز بین‌المللی زن در سنت پترزبورگ در آخرین پنجشنبهٔ فوریه (مصادف با ۸ مارس در گاه‌شماری میلادی) برپا شد که سرآغاز انقلاب فوریه بود.[۳] در این روز، زنان در سنت پترزبورگ برای «نان و صلح» در اعتصابات شرکت کردند و خواستار پایان دادن به جنگ جهانی اول، کمبود مواد غذایی روسیه و حکومت استبدادی مطلقه شدند.[۹] لئون تروتسکی می‌نویسد: «۲۳ فوریه (۸ مارس) روز بین‌المللی زن بود و جلسات و اقدامات پیش‌بینی شده بود ولی ما تصور نمی‌کردیم که این روز زن، انقلاب به پا می‌کند. اقدامات انقلابی پیش‌بینی می‌شدند اما زمان آن‌ها مشخص نبود. برخلاف دستورها، کارگران نساجی در چندین کارخانه کارشان را رها کرده و نمایندگانشان را برای حمایت از تظاهرات فرستادند… که منجر به اعتصاب توده‌ها شد… همه به خیابان‌ها ریختند.»[۹][۱۳]

پس از انقلاب اکتبر انقلابی بلشویک الکساندرا کولونتای و ولادمیر لنین، این روز را در اتحاد جماهیر شوروی مناسبتی رسمی اعلام کردند. اما تا ۱۹۶۵ یک روز غیر تعطیل بود. در ۸ می ۱۹۶۵ شورای عالی ریاست اتحاد جماهیر شوروی روز بین‌المللی زنان را یک روز تعطیل در اتحاد جماهیر شوروی اعلام کرد. «برای یادبود مقاومت و ایستادگی زنان شوروی در ساختار کمونیست، در دفاع از سرزمین مادری در جنگ بزرگ وطن، در قهرمانی و از خودگذشتگی در جلو و عقب (جبهه‌ها) و همچنین نشان دادن مشارکت عظیم زنان برای تقویت دوستی در بین مردم و تلاش برای صلح، روز زن باید مانند دیگر وقایع برپا شود.»

پس از رسمی شدن این روز در روسیه، بعد از انقلاب شوروی در ۱۹۱۷ این مراسم عمدتاً در کشورهای کمونیستی و سوسیالیستی برگزار شده‌است. در چین از سال ۱۹۲۲ و در اسپانیا از سال ۱۹۳۶ توسط کمونیستها برگزار شد.[۱۴] پس از تأسیس جمهوری خلق چین در اول اکتبر ۱۹۴۹، در تاریخ ۲۳ دسامبر، شورای دولتی اعلام کرد که روز ۸ مارس مناسبتی رسمی است و به زنان در چین نصف روز مرخصی داده خواهد شد.[۱۵]

در غرب، روز بین‌المللی زنان اولین بار بعد از سال ۱۹۷۷ مشاهده شد که در این تاریخ مجمع عمومی سازمان ملل دول عضو را دعوت کرد تا روز ۸ مارس را به عنوان روز سازمان ملل متحد برای حقوق زنان و صلح جهانی بنامند؛[۱۶] ولی زنان اروپای شرقی که در آمریکای شمالی ساکن بودند، روز جهانی زن را دهه‌ها پیش از این برگزار می‌کردند.[۱۷] در طول جنگ جهانی دوم بعضی از کشورهای غربی، بر این روز به عنوان مشارکت زنان در جنگ و شکست فاشیسم تأکید کردند.[۱۸] النور روزولت بزرگداشت وحدت جهانی زنان را در ستونِ «روز من» در سال ۱۹۴۴ ستایش کرد.[۱۹]
از ویکی پدیا

https://news.1rj.ru/str/CriticalThinker

📽 بخش جذابی از مستند «زن‌بودن در ایران» با زیرنویس اختصاصی

⭕️ در این مستند گفت‌وگو‌محور که چند ماه بعد از انقلاب ساخته شده تأثیر انقلاب بر زندگی زن‌ها و احتمال اجباری‌شدن حجاب بررسی می‌شود. زهرا رهنورد، هما ناطق و نسرین فقیه از چهره‌هایی‌اند که در این مستند با آنها گفت‌وگو شده است.