I don't know how to feel. But someday, I might. Someday, I might.

"From a situation in which nothing can happen, suddenly anything is possible again."

Mark Fisher

Luck evens out over time? He he! To so-and-so!

بعد از مدت ها، با تردید خاصی گفتم/غریدم: بعد از گذشت یک ماه، هنوز هم این کتابِ قطور بین دست هام می چرخه.
اما اون دیگه غر نزد. چیزی نگفت. فقط گوش داد. شاید هم هنوز خوابش می اومد.

در حالت عادی و غیر عادی لاکم خیلی سفته. هیچ فرقی نداره در واقع. اما به طور معمول کمتر زمانی پیش می آد که از کلمات استفاده کنم. اگر بدون حساب و کتابِ خاصی دارم دو-سه تا جمله رو پشت سر هم استفاده می کنم یعنی در سست ترین حالت ممکنم ام. اونجا یه لطفی کن و بهم بگو چته؟ جواب می دم نمی دونم. اما به همون سوال نیاز دارم.

همه چیز بسته به آن است که انسان در چه شرایط و وضعی قرار گرفته باشد، همه چیز بسته به محیط است و انسان به خودی خود، هیچ است.

جنایت و مکافات، داستایفسکی

I want to be human.

how could you love such disgusting creatures?

PONYO 2008

“But, you know, that feeling? When you wake up in the morning and you have somebody to think about? Somewhere for hope to go? It's good. Even when it's bad, it's good.”

ارزش و معنی زندگی فقط یک چیز ساختگی هست که می تونه توسط انسان ساخته بشه و یا از بین بره. زندگی فقط برای نزدیک شدن به مرگ وجود داره. در بین تاریکی دنیا، همه ی ما کم کم ناپدید می شویم.

این حقیقتی بود که پسر اون رو کشف کرد.

The Horizon

+آخرِ این مسیر، چی در انتظارِ ماست؟
-فقط انتهایِ جاده.

زندگی برای آن هایی که می اندیشند کمدی است و برای آن هایی که حس می کنند تراژدی است.
>هوراس والپول

راسکلنیکف بی هدف پرسه می زد. خورشید غروب کرد. غم مخصوصی در این اواخر به سراغش می آمد. این غم سوزان و زننده نبود، اما از آن ابدیت و دوام احساس می شد، گویی این غم سرد و مرگبار سال های بی پایان همچنان پایدار می ماند و گویی ابدیتی در گرداگرد او در فضا معلق بود. در ساعات غروب این احساس معمولأ بیش از اوقات دیگر معذبش می داشت. عاقبت با تنفر زمزمه کرد: با چنین ناتوانی احمقانه ی جسمانی که مثلا وابسته به غروب خورشید و امثال آن است، مگر می شود از کار بیهوده برحذر بود!

جنایت و مکافات، داستایفسکی